| ရွှေလမ်းငွေလမ်း ဝင်းကြည်

မေကြးၿမိဳ႕က SHADE စာေပ၀ိုင္း(၂၃)

မေကြးၿမိဳ႕က SHADE စာေပ၀ိုင္း(၂၃)
၂၄-၄-၂၀၁၁၊ တနဂၤေႏြေန႔ ၊ ေန႔လယ္(၁၂)နာရီ မွ ညေန(၃း၃၀) နာရီအထိ မေကြးၿမိဳ႕၊ရန္ကင္းရပ္ကြက္၊ သုခိတာလမ္း နဲ႔ ပိေတာက္လမ္းၾကားက (Forever) စားေသာက္ဆိုင္ မွာ ေပါင္းဆုံ ၀ိုင္းဖြဲ႔ျဖစ္ၾကပါတယ္။ (၁၃၇၃) ခုႏွစ္ ႏွစ္သစ္မဂၤလာမွာ ဒီရိွတ္ စာေပ၀ိုင္းက ပထမအႀကိမ္ စတင္တဲ့ပြဲပါ။ ရိွတ္စာေပ၀ိုင္းက်င္းပလာခဲ့တာ (၂၃) ႀကိမ္ေျမာက္ပါၿပီ..။ ႏွစ္သစ္မဂၤလာ ရိွတ္စာေပ၀ိုင္းမွာ တက္ေရာက္လာၾကတဲ့ စာေပ၀ိုင္းေတာ္သားမ်ားကေတာ့ မေကြးစာနယ္ဇင္းအဖြဲ႔ ဥကၠ႒ မေကြး၀င္းျမင့္၊ ေနျခည္(မေကြး)၊ ပန္းခ်ီဆရာသူရိန္ၿမိဳင္၊ ပန္းခ်ီဆရာမင္းသူ၊ ပန္းခ်ီဆရာျမင့္ေဇာ္ဦး၊ စာေရးဆရာေဇာ္ျမင့္ေဇာ္(ဗႏၶရ)၊ သတင္းတာ၀န္ခံ ေကာင္းသုတ(မင္းဘူး)၊ ဆရာဘိုျမင့္ရိွန္(ေအာင္လံ)၊ ဆရာတင္လင္းေဇာ္၊ နဲ႔ စာေရးသူတို႔ျဖစ္ၾကပါတယ္။
ဆရာမေကြး၀င္းျမင့္က ႏွစ္သစ္မဂၤလာမွာ (၃၈)ျဖာမဂၤလာတရားေတာ္ အေၾကာင္းကို အက်ယ္တ၀င့္ ေျပာၾကားသြား ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔တေတြဟာ ဗုဒၶရွင္ေတာ္ျမတ္ ေဟာၾကားထားခဲ့တဲ့ ဒီ(၃၈)ျဖာ မဂၤလာတရားေတာ္နဲ႔သာ မပ်က္မကြက္ ထာ၀ရ က်င့္သုံးေနထိုင္သြားၾကမယ္ဆိုရင္ ဘ၀အတြက္ ေလာကီ ေလာကုတၱရာႏွစ္ျဖာနဲ႔ ေကာင္းက်ဳိးမဂၤလာေတြကို ျပည့္၀စြာ ခံစား စံစားသြားႏိုင္ၾကပါလိမ္႔မယ္..လို႔ ေျပာဆိုပါတယ္။ စကားနဲ႔ဆို ေမ႔ေလ်ာ့သြားမွာ စုိး၍ (၃၈)ျဖာ မဂၤလာတရားေတာ္အား အနက္ဖြင့္ေပးထားတဲ့ စာေဆာင္မ်ားကို ဓမၼဒါန လက္ေဆာင္ေပးလိုက္ပါေသးတယ္။
ဆရာေနျခည္(မေကြး) ကေတာ့ ၂၀၁၁၊ဧျပီလထုတ္တဲ့ သရာပါမဂၢဇင္းမွ အေကာင္းဆုံး အႀကိဳက္ဆုံး၀ထၳဳတိုတစ္ပုဒ္နဲ႔ အညံ့ဆုံး ၀ထၳဳတိုတစ္ပုဒ္ ကိုအက်ယ္တ၀င့္ ေျပာဆိုေဆြးေႏြးသြားပါတယ္။
ပန္းခ်ီဆရာသူရိန္ၿမိဳင္ကလည္း ဖတ္လို႔မကုန္ ေျပာလို႔မဆုံးႏိုင္တဲ့ ေက်ာ္စြာ(၁၀၀) ထဲက ၀ီလ်ရန္ ရိွတ္စပီးယား ရဲ႕ ျပဇာတ္ အေၾကာင္းေတြကို ျပည့္ျပည့္စုံစုံ ေျပာဆိုေဆြးေႏြးသြားပါတယ္။
ပန္းခ်ီဆရာမင္းသူကေတာ့ စာေရးဆရာနဲ႔ ႏိုင္ငံေရးသမားကြာျခားပုံကို စတင္ေျပာဆိုပါတယ္။ တခ်ိန္တုံးကေက်ာင္းသား သပိတ္တြက္ အလွဴခံပြဲမွာ ဦးေက်ာ္ၿငိမ္ရဲ႕ ဇနီးျဖစ္လာမယ့္ မႏြယ္ဆိုတဲ့ ေက်ာင္းသူေလးနဲ႔ စာေရးဆရာျဖစ္လာမယ့္ ေက်ာင္းသားငယ္ေလး ကိုလွၿမိဳင္(ခ) ဒဂုံတာရာတို႔ အဖြဲ႔ အလွဴခံထြက္ၾကပါတယ္။ လမ္းမွာ ကိုလွၿမိဳင္ဆိုသူက ဘိနပ္ျပတ္သြားပါတယ္။ အဲဒါကို မႏြယ္က အလွဴခံေငြထဲမွ ေငြနဲ႔ ဘိနပ္တစ္ရံ၀ယ္ခိုင္း ပါတယ္။ ဒဂုံတာရာျဖစ္လာမယ့္ ေက်ာင္းသားေလးက ဘာေျပာလိုက္သလဲဆိုေတာ့ ( အဲလို လုပ္လို႔သုံးလို႔ မရဘူးေလ..။ သူ႔စည္း၊ သူ႔ကမ္းနဲ႔ သြားေလ..။ ) ေျပာလိုက္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရးသမား ျဖစ္မယ့္ မႏြယ္ကလည္း ျပန္ေျပာပါတယ္။ (ရွင္ကလည္း ေတာ္ေတာ္ကို ဇီဇာေၾကာင္တယ္..။) လို႔ျပန္ေျပာလိုက္ပါတယ္။ အဲဒါကို စာေရးဆရာျဖစ္မယ့္ ဒဂုံတာရာက ျပန္လည္ေတြးေတာၾကည့္ ပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရးသမားက လုပ္စရာရိွရင္ တိုးလုပ္မယ္..။ စာေရးဆရာကေတာ့ အမွားမခံႏိုင္ဘူး။ အျဖဴေပၚ အမည္းတင္မွာဆိုေတာ့ ခ်င့္ခ်ိန္ၿပီးမွ လုပ္ရ၊ ေရးရတယ္။ လုပ္စရာရိွရင္ စဥ္းစဥ္းစားစားနဲ႔လုပ္ရတယ္။ စာေရးဆရာဆိုတာ အမွားကင္းေအာင္ လုပ္တတ္တယ္။ လို႔ ဆရာဒဂုံတာရာက ေျပာဘူးပါေၾကာင္း တို႔ကို ပန္းခ်ီဆရာမင္းသူက ေျပာၾကားသြားပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး သူက ကလ်ာမဂၢဇင္းထဲမွ ကဗ်ာဆရာညီမင္းညဳိရဲ႕ (၀ိေရာဓိ လမ္းမ်ား ) ဆိုတဲ့ ကဗ်ာကို ဖတ္ၾကားေဆြးေႏြးသြားပါတယ္။
၀ိေရာဓိ လမ္းမ်ား
စည္းမယ့္ ကမ္းမယ့္လည္းေနခ်င္တယ္
သက္တန္းတိုမွာလည္း ေၾကာက္တယ္..။
ေဖာက္လြဲေဖာက္ျပန္လည္း ျဖစ္ခ်င္တယ္
လူသူ ေလးပါးေတြျမင္မွာလည္း ေၾကာက္တယ္။
ခုတမ်ဳိး ေတာ္ၾကာတမ်ဳိးေျပာရင္းနဲ႔
တည္ၾကည္တဲ့သူလည္း ျဖစ္ခ်င္ေသးတယ္..။
နည္းနည္းေလာက္ေပးၿပီး
မ်ားမ်ားႀကီးလည္း ေမွ်ာ္လင့္ေနျပန္တယ္.။
သူမ်ားကို အလင္းေရာင္ေပးသလိုနဲ႔
ကိုယ္ပုိင္ေတာက္ပမႈကိုလည္း ခုံမင္ေနတယ္..။
ကိုယ့္ရဲ႕ေတာက္ပမႈအတြက္
သူတစ္ပါးကို စိတ္လိုလက္ရ တိုက္ခၽြတ္ေနခ်င္တယ္..။
သစၥာတရားကို တဖြဖြရြတ္ဆိုၿပီး
မုသာ ၀ါဒကိုလည္း ပညာသားပါပါ အလုံးလိုက္ၿမိဳခ်ေနတယ္..။
သူရဲေကာင္းလည္း ျဖစ္ခ်င္ေသးတယ္
စြန္႔လႊတ္ စြန္႔စားရမွာကို ေၾကာက္တယ္…။
သံသရာ ၀တ္ဆင္းရဲကလည္း လြတ္ခ်င္တယ္
အေႏွာင္အဖြဲ႕ေတြကလည္း မ်ားလြန္းတယ္..။
ခႏၶာကိုယ္တစ္ခုလုံးမွ စိတ္ရဲ႕မရိုးသားမႈေတြကို
မ်က္လုံးေတြက ေျဖာင့္ခ်က္ေပးေနတယ္..။
ေနာက္ဆုံးမွာေတာ့ ဒီလူဟာ လူသားထဲက လူတစ္ေယာက္ျဖစ္ၿပီး
လူသားရဲ႕ ဒုကၡနဲ႔ သုခေတြကို အေမွာင္တျခမ္း အမည္းတျခမ္းျဖတ္သန္းရင္းနဲ႔
အလင္းကိုရွာေဖႊေနသူျဖစ္ေနျပန္တယ္….။ ။
ယခုလို ဘ၀အတြက္ ျပတ္သားရွင္းလင္းစြာနဲ႔အတုယူစရာ ဆရာညီမင္းညဳိရဲ႕ ကဗ်ာေလးကို ပန္းခ်ီဆရာမင္းသူမွ ႏွစ္သစ္ကူး လက္ေဆာင္အျဖစ္ ရြတ္ဆိုေပးသြားခဲ့ပါတယ္။
စိတ္ အဟာရျပည့္၀ေအာင္ ရိွတ္ဂ်ာနယ္ကိုေဆာင္လို႔ ဘ၀အတြက္ သုတ၊ရသစုံတဲ့ ရိွတ္စာေပ၀ိုင္းသို႔ သြားၾကပါစုုိ႔….။

ေရႊလမ္းေငြလမ္း၀င္းၾကည္

SHADE (22)
မေကြးၿမိဳ႕က SHADE စာေပ၀ိုင္း (၂၂)
၁၀-၄-၂၀၁၁၊ တနဂၤေႏြေန႔ ေန႔(၁၂) နာရီ မွ ညေန(၄)နာရီအထိ မေကြးၿမိဳ႕၊ ရန္ကင္းရပ္ကြက္၊ သုခိတာလမ္း ႏွင့္ပိေတာက္လမ္းၾကား¬¬¬ Forever စားေသာက္ဆိုင္ ဥယ်ာဥ္မွာ ေပါင္းဆုံ၀ိုင္းဖြဲ႕ျဖစ္ၾကပါတယ္။ Shade စာေပ၀ိုင္း(၂၂)ႀကိမ္ပါ။ ႏွစ္သစ္ကူး သႀကၤန္အႀကိဳစာေပ၀ိုင္းဆိုရင္ မမွားပါဘူး။ လာမယ့္(၁၇-၄-၂၀၁၁) တနဂၤေႏြေန႔ ႏွစ္ဆန္္းတစ္ရက္ေန႔မွာေတာ့ အခါႀကီးရက္ျမတ္ျဖစ္လို႔ တရားဘာ၀နာမ်ား အားထုတ္ေစရေအာင္ ရိွတ္စာေပ၀ိုင္းကို တပတ္နားေပးပါတယ္။ ဒီေန႔လာေရာက္ၾကတဲ့ ရိွတ္စာေပ၀ိုင္းေတာ္သားမ်ားကေတာ့ ဘိုျမင့္ရိွန္(ေအာင္လံ)၊ ေရနံ႔သာေအာင္ခ်မ္းေဇာ္၊ ပန္းခ်ီဆရာ ျမင့္ေဇာ္ဦး၊ ေနျခည္(မေကြး)၊ ေဇာ္ျမင့္ေဇာ္(ဗႏၶရ) နဲ႔ စာေရးသူတို႔ျဖစ္ၾကပါတယ္။
ဆရာဘိုျမင့္ရိွန္(ေအာင္လံ) ကေတာ့ ပါလာတဲ့ရိွတ္ဂ်ာနယ္မွ ဆရာၾကည္လြင္ျမင့္(မုျဒရာ)ရဲ႕(အရက္တစ္ခါတရံ ေသာက္ၿပီး ေလျဖတ္ျခင္း) ေဆာင္းပါးကို ဖတ္ပါတယ္။ လစဥ္ထုတ္ အဂၤလိပ္စာသင္ခန္းစာအုပ္ေတြကို စာေပ၀ိုင္းမွာ လာဖတ္ျပေနျပန္ပါတယ္။ တစ္ခါတရံမဟုတ္ပါ စာေပ၀ိုင္းတိုင္းမွာ အဂၤလိပ္စာသင္ခန္းစာေတြကို ခဏ ခဏ ဖတ္ျပေနေတာ့ ၀ိုင္းေတာ္သားေတြက ေခါင္းရမ္းျပေနၾကတာကို ေတြ႔ျမင္ရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ လာမယ့္ ရိွတ္စာေပ၀ိုင္းကစၿပီး ၀ထၳဳမ်ားကိုဖတ္လာ ၾကရမယ္။ စာဖတ္သူမ်ားရဲ႕ ထင္ျမင္ခ်က္ သေဘာထားကို ေဆြးေႏြးေျပာၾကားၾကရပါမည္လို႔ အားလုံးက သေဘာတူလိုက္ ၾကပါတယ္။ ရိွတ္စာေပ၀ိုင္းကို မထပ္ေစရေအာင္ တစ္ပတ္ျခား ၀ထၳဳ၊ ကဗ်ာ၊ ေဆာင္းပါး၊ အက္ေဆး(ရသစာတမ္း)၊ သတင္းေဆာင္းပါး တို႔ကို ႀကိဳတင္ခ်ိန္းဆိုၿပီး ေျပာဆိုၾကမည္လို႔ ဆုံးျဖတ္လိုက္ၾကပါတယ္။
ေရန႔ံသာေအာင္ခ်မ္းေဇာ္ကလည္း ရိွတ္ဂ်ာနယ္က ဆရာၾကည္လြင္ျမင့္(မုျဒရာ) ရဲ႕ (အရက္တစ္ခါတရံေသာက္ၿပီး ေလျဖတ္ျခင္း) ေဆာင္းပါးကိုေဆြးေႏြးပါတယ္။ ဆရာက အရင္ေဆာင္းပါးေတြလို အရွည္ႀကီးမေရးေတာ့ဘဲ စာအေရးအသား တိုရွင္း လိုရင္းနဲ႔ က်စ္က်စ္လစ္လစ္ ေရးသားထားတာကို အတုယူေရးသားၾကဖို႔ တိုက္တြန္္းေျပာၾကားသြားပါတယ္။ ဥပမာ ေအးေရႊ(ေကတုမတီ) ေရးသားေဖာ္ျပတဲ့ လိုရင္း၊တိုရွင္း ေဆာင္းပါးေတြေလာက္ ဆိုရင္ ဂ်ာနယ္မွာ အျခားစာေရးသူေတြရဲ႕ ေဆာင္းပါးမ်ားကို မ်ားမ်ား ေဖာ္ျပႏိုင္ပါတယ္။
ေနျခည္(မေကြး)ကေတာ့ ၂၀၀၉၊ႏွစ္ထုတ္ ခံစားသူမ်ားအႀကဳိက္၀ထၳဳတိုမ်ားစာအုပ္ထဲက စာေရးဆရာ မင္းခိုက္စိုးစံရဲ႕ နဂါးမ်က္ေစာင္း၀ထၳဳ တိုတစ္ပုဒ္ကို ျပန္လည္ခံစားေျပာၾကားၿပီး စာေရးသူေဖာ္ျပေရးသားခ်က္ေတြကို အတုယူရန္ ေျပာၾကားသြားပါတယ္။
ေဇာ္ျမင့္ေဇာ္(ဗႏၶရ) ကလည္း စာေပ၀ိုင္းကို မီွေအာင္ အေျပးတက္လာပါတယ္။ သူကေတာ့ စာေရးသူကို ျပင္းထန္စြာ နဂါးမာန္တင္းေနပါတယ္။ ျပႆနာကေတာ့ (မေကြးၿမိဳ႕လုံးဆိုင္ရာ ေႏြရာသီမွာ လူငယ္(၁၅၀၀)ကို ယ်ဥ္ေက်းလိမၼာ(၅)ရက္ သင္တန္း) သတင္းကိစၥပါ။ အရင္တခါစတင္တဲ့ အစည္းအေ၀းပြဲ သတင္းတုံးကလည္း တလၾကမွ ပါလာတယ္။ ယခုလည္း အတြဲ(၅)၊အမွတ္(၂၀)မွာ ပါမယ္လို႔ႀကိဳတင္ေျပာထားၿပီး မပါေတာ့ သူအရွက္ကြဲရေၾကာင္း ကိုရင္ဖြင့္ၿပီး ရိွတ္ဂ်ာနယ္ မေကြးရုံးခြဲ တာ၀န္ခံ စာေရးသူကို ဦးတည္ေျပာၾကားေနပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး ဆရာေမာင္၀ံသရဲ႕ ေဆာင္းပါးႏွစ္ပုဒ္ကိုလည္း ဖတ္ၾကားျပသြားပါတယ္။
စာေရးသူကေတာ့ ၂၀၁၀၊ ဒီဇင္ဘာလထုတ္၊ ေပဖူးလႊာမဂၢဇင္းမွ ေမာင္ရင္းမာ(ေက်ာင္းကုန္း) ရဲ႕ (တိမ္ေတာက္ခ်ိန္) ဆိုတဲ့ ရသစာတမ္းကို ခံစားေျပာဆို ေဆြးေႏြးခဲ့ပါတယ္။
ပန္းခ်ီဆရာျမင့္ေဇာ္ဦးကေတာ့ ဒီေန႔ပြဲကို စာေပေဟာေျပာပြဲတစ္ခုက ဆရာေအာ္ပီက်ယ္ နဲ႔ ဆရာေမာင္သာခ်ဳိတို႔ ပြဲမွာ ဆရာေမာင္သာခ်ဳိက ဆရာေအာင္ေ၀းေရးတဲ့ (ျမစ္ဆိပ္) ဆိုတဲ့ကဗ်ာေလးကို ရြတ္ဆိုျပပါတယ္။ အျပည့္အစုံ အတိအက်ေတာ့ ျဖစ္ခ်င္မွျဖစ္မယ္ လို႔လည္း စကားခံပါတယ္။အဓိပၸာယ္ေလးကေကာင္းလြန္းလို႔ပါ။ ကဗ်ာေလးကေတာ့
ျမစ္ဆိပ္
အဲဒီေန႔ခင္းက ငါက ႏြားေျခရာေတြေပၚကိုတက္နင္း
ႏြားေတြက ငါ့ေျခရာကို ျပန္နင္းရင္း ဖုံတေထာင္းေထာင္းနဲ႔
ျမစ္ဆိပ္ကို ဆင္းသြားလိုက္ၾကတယ္…။
ႏြားေတြက ဦးေဆာင္ေနတာလား.. လူေတြက ဦးေဆာင္ေနတာလား..
ႏွင္တံကိုေထာက္မိလို႔ ေနာက္ရြံ႕လို႔က်န္္ခဲ့တဲ့ ကမ္းေပၚက သူ႔ရုပ္ပုံ
မႈံရာက လင္းလာေတာ့ အိုမင္းပုံျမန္ဆန္လိုက္တာ…။
ေနာက္ဆုံးေတာ့…သူလည္း ႏြားေတြလို ေရဆင္းေသာက္တာပါ…။
ဆရာေအာင္ေ၀း။
ဆရာေမာင္သာခ်ဳိက သူခံစားၿပီးေျပာသြားတာကေတာ့ အမ်ားႀကီးပါ။ ကဲဒါဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႏိုင္ငံကို ေခတ္ေနာက္က်ၿပီး က်န္ေနတယ္လို႔ ေျပာခ်င္တာလား။ ဒါဆိုရင္ ဘယ္သူ႔မွာ တာ၀န္ရိွပါသလဲ။အုပ္ခ်ဳပ္သူနဲ႔ အုပ္ထိမ္းသူ မိဘ၊ဆရာသမားမ်ားမွာ တာ၀န္ရိွသလား၊ အစုိးရမွာ တာ၀န္္ရိွပါသလား။ ဘယ္သူ႔ကိုမွ ပုံမခ်ေစလိုပါ။ မိမိကိုယ္သာ မိမိေကာင္းေအာင္ တိုးတက္လာေအာင္ႀကိဳးစားရမွာပါ။ အားလုံးမွာေတာ့ တာ၀န္ကိုယ္စီ ရိွၾကမည္ထင္ပါတယ္။ လူတိုင္း လူတိုင္းဟာ မိမိကိုယ္ကိုသာ ေကာင္းေအာင္ တစ္ဦးခ်င္း တစ္ေယာက္ခ်င္းကစၿပီး တာ၀န္သိတတ္မႈ၊ တာ၀န္္ယူတတ္မႈ၊ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္မႈ မ်ားနဲ႔ မွန္ကန္တဲ့ ေစတနာကို အရင္းခံထားၾကၿပီး ႀကိဳးစား အားထုတ္ၾကမယ္ဆိုရင္ တစ္ရပ္ကြက္လုံး၊ တစ္ၿမိဳ႕နယ္လုံး၊ ျပည္နယ္ တိုင္းေဒသႀကီးတစ္ခုလုံး တစ္ႏိုင္ငံလုံး တိုးတက္လာၾကမွာပါ။ ဆရာေအာင္ေ၀း ကဗ်ာထဲကလို လူနဲ႔ ႏြား ေရအတူ ေသာက္ရတဲ့ ဘ၀က လြတ္ၾကမွာပါ..လို႔ ေျပာၾကားသြားခဲဲ့ပါတယ္။

စိတ္ အဟာရျပည့္၀ေအာင္ ရိွတ္ဂ်ာနယ္ကိုေဆာင္လို႔ ဘ၀အတြက္ သုတ၊ရသနဲ႔ ျပည့္စုံတဲ့ ရိွတ္စာေပ၀ိုင္းသို႔ သြားၾကပါစို႔..။

ေရႊလမ္းေငြလမ္း၀င္းၾကည္

http://winkyi.googlecode.com/files/SANY0026.JPG

မေကြးၿမိဳ႕မွ SHADE စာေပ၀ိုင္း(၄၁)
၂၈-၈-၂၀၁၁ ၊တနဂၤေႏြေန႔၊ ေန႔(၁၂)နာရီမွ ညေန(၃း၃၀)အထိ မေကြးၿမိဳ႕၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္လမ္း က (လက္ေရြးစင္ အေအးဆိုင္) မွာ ေပါင္းဆုံ ၀ိုင္းဖြဲ႕ျဖစ္ၾကပါတယ္။ ဒီတစ္ပတ္ SHADE စာေပ၀ိုင္း(၄၁)ႀကိမ္ေျမာက္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီတစ္ပတ္ တက္ေရာက္လာသူ ၀ိုင္းေတာ္သားမ်ားကေတာ့ ဆရာႀကီး မေကြး၀င္းျမင့္၊ ပန္းခ်ီဆရာမင္းသူ၊ ဆရာေဇာ္မင္းၾကည္၊ ပန္းခ်ီဆရာသူရိန္ၿမိဳင္၊ ကာတြန္းဆရာ ေမာင္ေအး(မင္းဘူး) (ခ) ဖရဲသီး၊ ပန္းခ်ီဆရာျမင့္ေဇာ္ဦး၊ ဆရာေနျခည္(မေကြး)၊ ဆရာတင္လင္းေဇာ္ နဲ႔ စာေရးသူတို႔ျဖစ္ၾကပါတယ္။ စာေပ၀ိုင္းရဲ႕ထုံးစံအတိုင္း လက်္ာရစ္ တစ္ဦးခ်င္းေျပာဆိုပါတယ္။ တစ္ဦးေျပာဆိုၿပီးတိုင္း သိလိုတာ၊ ေမးလိုတာမ်ား နဲ႔ ကြဲလြဲတဲ့ သေဘာထားအျမင္မ်ားကို ေမးျမန္း ေျပာဆိုေဆြးေႏြးၾကပါတယ္။ ဒီတစ္ပတ္ေတာ့ ေျပာဆိုေဆြးေႏြး သူတိုင္းရဲ႕ ေျပာဆို ေ၀ဖန္မႈမ်ားကို နည္းနည္းနဲ႔ က်ဲက်ဲ၀ိုင္းၿပီး တင္ျပပါရေစ..။
ဆရာႀကီး မေကြး၀င္းျမင့္ က စတင္ေျပာဆိုပါတယ္။ ``ေလးစားအပ္ပါေသာ စာေပမိတ္ေဆြမ်ားခင္ဗ်ာ..၊ အရင္တစ္ပတ္က အလြန္သည္းခံႏိုင္စြမ္းရိွေသာ ဂ်ပန္ဘုန္းေတာ္ႀကီးတစ္ပါး အေၾကာင္းကို တင္ျပေဆြးေႏြးခဲ့ပါတယ္။ ထိုပုဂၢိဳလ္ႀကီးမ်ားကို အတုယူၿပီး သည္းခံခြင့္လြတ္တတ္တဲ့ အေလ့အက်င့္ျပဳစုပ်ဳိးေထာင္မယ္ဆိုရင္ ေအာင္ျမင္မႈအက်ဳိးထူးကိုခံစားရမွာ မလြဲပါဘူး။ တစ္ေန႔က စာေပမိတ္ေဆြတစ္ဦးနဲ႔ သည္းခံခြင့္လြတ္ျခင္း အေၾကာင္းကို စကားစပ္မိၾကေတာ့.. ထို မိတ္ေဆြက ေျပာပါတယ္။ ဆတ္ဆတ္ထိမခံ ေဒါသႀကီးသူဟာ ကလ်ာဏ မိတ္ေကာင္း ေဆြေကာင္းမ်ားဆုံးရႈံးတတ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ လကၤာေလးနဲ႔ ဆိုပါတယ္။´´
`` ( မဟုတ္မခံ ခြန္းတုံ႔ျပန္၊ မွန္ေသာ္လည္းရႈံး၊ လူႀကီးမုန္း၏။) လို႔ သူကဆိုလာပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ဒီလိုေလးေျပာင္းၿပီး ဆိုခ်င္ပါတယ္။ (ဆတ္ဆတ္ထိမခံ ခြန္းတုံ႔ျပန္၊ ခင္မင္မႈလည္းဆုံး၊ လူမ်ားလည္းမုန္း၏..။) ထိုမိတ္ေဆြထံက ဒီလိုအဖိုးတန္တဲ့စကားေလးကို ၾကားလိုက္ရေတာ့ ၀မ္းသာအားရ သူ႔လက္ကိုဆြဲၿပီး ေက်းဇူးတင္စကားေျပာလိုက္မိပါတယ္။ ယခုၾကြေရာက္လာၾကတဲ့ မိတ္ေဆြမ်ားလည္း အရာရာမွာ သည္းခံခြင့္လြတ္ႏိုင္ၾကပါေစ ခင္ဗ်ား..။´´ လို႔ ဆရာမေကြး၀င္းျမင့္က ေျပာဆိုသြားပါတယ္..။ (ဆရာမေကြး၀င္းျမင့္ ေျပာၾကားခ်က္ကို အမ်ားလက္ခံၿပီး ျပန္လည္မေဆြးေႏြးၾကပါ။)
ပန္းခ်ီဆရာမင္းသူကေတာ့ ေစ်းကြက္ဂ်ာနယ္ထဲက စာေရးဆရာ သတင္းေထာက္ မေကြး၀င္းေမာင္ ေရးသားတဲ့ (ပဲဇင္းငုံ ပါတီ) ဆိုတဲ့ေစ်းကြက္ သတင္းေဆာင္းပါးကို အက်ယ္တ၀င့္ဖတ္ၾကား ေဆြးေႏြးပါတယ္။ အညာေဒသမွာ ပဲဇင္းငုံ ေစ်းေတြ က်ေနေၾကာင္း၊ ပဲဇင္းငုံ တစ္တင္းကို ပိႆာ(၂၀) သတ္မွတ္ထားေၾကာင္း၊ ကုန္သည္ ပြဲစားေတြက (ေကာက္ပင္ရိတ္လွီး သီးႏွံ၀ယ္ယူနည္း) နဲ႔ ေတာင္သူလယ္သမားေတြဆီက ၀ယ္ယူေနၾကတာကို အေသးစိတ္ ေရးသားခ်က္မ်ားကို တင္ျပေျပာဆို ေဆြေႏြးသြားပါတယ္။ ျပည္ပပို႔ကုန္ေစ်းက်ေနရင္ အရႈံးခံၿပီး မေရာင္းၾကဘဲ ပဲဇင္းငုံ ကိုျပည္တြင္းမွာသာ အရသာရိွရိွစားေသာက္ႏိုင္တဲ့ နည္းပညာမ်ားရွာၿပီး ၀၀လင္လင္စားသုံးႏိုင္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္လိုပါေၾကာင္း အေသးစိတ္ အက်ယ္တ၀င့္ေရးသားထားပါတယ္။ (ပန္းခ်ီဆရာမင္းသူ ေျပာၾကားခ်က္မ်ားကို ဆရာမေကြး၀င္းျမင့္က ပဲဇင္းငုံစားရင္ ဒူးနာေပ်ာက္ကင္းေၾကာင္း၊ ႏွလုံးအားနဲ႔ ေက်ာက္ကပ္ေတြ အားေကာင္းပါေၾကာင္း ေဆြးေႏြးပါတယ္။ Shadeစာေပ ၀ိုင္းေတာ္သားမ်ားမွ သတင္းေထာက္ မေကြး၀င္းေမာင္ စာေရးေကာင္းၿပီး ေတာ္ပါေၾကာင္း ေထာက္ခံ ဂုဏ္ျပဳၾကပါတယ္။)
ဆရာေဇာ္မင္းၾကည္ ကလည္း စာေရးဆရာ ကိုကိုလတ္(ဆည္ေျမာင္း) ရဲ႕ (ေရႊႀကိဳးနဲ႔ ဒုံးျမင္း အပါ၀င္ ၀ထၳဳတိုမ်ား) စာအုပ္ကို အားနည္းခ်က္၊ အားသာခ်က္မ်ားကို အေသးစိတ္ ေထာက္ျပေဆြးေႏြးသြားပါတယ္။ မူလက ေရးသားစဥ္က မဂၢဇင္းေတြမွာ ၀ထၳဳတစ္ပုဒ္ခ်င္းပါေတာ့ စာေရးသူရဲ႕ အာေဘာ္ေတြက မထပ္ဘူးထင္ရပါတယ္။ လုံးခ်င္းစာအုပ္အျဖစ္ ၀ထၳဳမ်ားတိုမ်ားကို ေပါင္းထုတ္လိုက္ေတာ့ အာေဘာ္ေတြက ထပ္တူေတြ မ်ားေနပါေၾကာင္း ေထာက္ျပေဆြးေႏြးသြားပါတယ္။ (ဆရာေဇာ္မင္းၾကည္ ေျပာၾကားခ်က္မ်ားကို ၀ိုင္းေတာ္သားမ်ားက ဆရာကိုကိုလတ္(ဆည္ေျမာင္း)ရဲ႕ ေရႊႀကိဳးနဲ႔ ဒုံးျမင္း ၀ထၳဳတိုမ်ားဟာ အေၾကာင္းအရာမ်ားက(တိရိစၧာန္ အေကာင္အေသးေလးေတြကို) ခံစားေရးသားေတာ့ သစ္လြင္ဆန္းသစ္ၿပီး ေတာ္ေတာ္စိတ္၀င္စားစရာေကာငး္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ၀ထၳဳထဲမွာ စာေရးသူမွ ၀င္ေျပာတာေတြမ်ားေနပါေၾကာင္း ေဆြးေႏြးၾကပါ တယ္။)
ပန္းခ်ီဆရာ သူရိန္ၿမိဳင္ကေတာ့ ၂၀၁၁၊စက္တင္ဘာလထုတ္၊ အေတြးအျမင္ မဂၢဇင္းထဲမွ မုံရြာေနဇာ ေရးသားတဲ့ (လက္ဖက္ရည္ၾကမ္း၀ိုင္း ယဥ္ေက်းမႈ) ေဆာင္းပါးကို ဖတ္ၾကားျပပါ တယ္။ စကား၀ိုင္းေတြအေၾကာင္းပါ။ တစ္ခ်ိဳ႕၀ိုင္းေတြက ေျပာခ်င္သူေတြမ်ားေတာ့ စကားကိုလုေျပာၾကရပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ၾကျပန္ေတာ့ စကားေျပာဆိုသူကနည္းၿပီး ၀ိုင္းၿပီးနားေထာင္သူ ေတြ က မ်ားေနၾကပါတယ္။ နားေထာင္မွ ပညာရပါ့မယ္။ ေ၀ဖန္တာကိုခံႏိုင္မွ ကိုယ့္အမွားကိုသိႏိုင္ပါတယ္။ ဒါမွ တိုးတက္ေအာင္ျမင္ပါ့မယ္..။ စတဲ့ ေကာင္းမြန္ေသာ ေဆာင္းပါးကို ေဆြးေႏြးဖတ္ၾကားျပသြားပါတယ္။ ( Shade စာေပ ၀ိုင္းေတာ္သားမ်ားမွ သူတို႔က တစ္ေနလုံးပင္ပမ္းသမွ်ကို ညေနပိုင္းေရာက္ရင္ စကား၀ိုင္းဖြဲ႕ၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကေတာ့ တစ္ပတ္လုံးပင္ပမ္းႏြမ္းနယ္သမွ်ကို ယခုလိုတစ္ရက္ တနဂၤေႏြေန႔တိုင္း စာေပ၀ိုင္းဖြဲ႕ၾကေၾကာင္း၊ ဒီ လက္ဖက္ရည္ၾကမ္း၀ိုင္း ယဥ္ေက်းမႈ ေဆာင္းပါးက Shade စာေပ၀ိုင္းကို အေထာက္အကူျပဳပါေၾကာင္း ေျပာဆိုလက္ခံသြားၾကပါတယ္။)
ကာတြန္းဆရာ ဖရဲသီးကလည္း `ကၽြန္ေတာ္က စာေပ၀ိုင္းကို စကားေျပာတတ္လို႔လာတာမဟုတ္ပါေၾကာင္း၊ ေခါင္းညိတ္ေကာင္းလို႔ တက္လာတာပါ..။´ လို႔ သူေရးသားတဲ့ ကာတြန္းကြက္အတိုင္း သရုပ္ေဆာင္ျပေနျပန္ပါတယ္။ (Shade စာေပ၀ိုင္းေတာ္သားမ်ားကလည္း သူတို႔ေျပာတာကို ေခါင္းညိတ္ၿပီး နားေထာင္ေပးတဲ့ ဖရဲသီးကို သူမ်ားထက္ပိုၿပီး ေခါက္ဆြဲေကၽြး လိုက္ပါတယ္။)
ပန္းခ်ီဆရာ ျမင့္ေဇာ္ဦးကေတာ့ `ခံစားမႈရသ ပန္းခ်ီ´ေခါင္းစဥ္ေပးၿပီးေျပာသြားပါတယ္။ ကေလးဘ၀ကအတိုင္း ပန္းခ်ီကို၀ါသနာပါခဲ့ေၾကာင္း ဒါေၾကာင့္လည္း ယခုပန္းခ်ီဆရာျဖစ္လာရပါေၾကာင္း၊ ေအာက္ဒိုးထြက္ျခင္း အေတြ႕အႀကဳံကို အႏုစိတ္ေျပာၾကားျပပါတယ္။ အျမင္ အေတြ႕ ခံစားမႈမ်ား ေပါင္းစပ္ၿပီး ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္ျဖစ္ေပၚလာေၾကာင္း ရင္ဖြင့္ပါတယ္။ စာေရးဆရာ ကိုကိုလတ္(ဆည္ေျမာင္း)ရဲ႕ (ေရႊႀကိဳးနဲ႔ ဒုံးျမင္း ) ၀ထၳဳတိုမ်ားစာအုပ္ မ်က္ႏွာဖုံးကို ေတာ္ေတာ္သေဘာက်ေၾကာင္း၊ အဲဒီအထဲက (ရွဥ့္တစ္ေကာင္၏ မွာတမ္း) ၀ထၳဳေလးကိုဖတ္ရတာဟာ `ခံစားမႈရသ ပန္းခ်ီကားေလး´ တစ္ခ်ပ္ကို ၾကည့္ေနရသလို ျမင္ေနရသလို ခံစားေနရတာ ျဖစ္ပါတယ္။ လို႔ အေသးစိတ္ ေျပာဆိုသြားပါတယ္။
ဆရာေနျခည္(မေကြး) ကေတာ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္နဲ႔ ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္ကို ဖတ္ျပပါတယ္။ ေဆာင္းပါးကေတာ့ရွင္ဆႏၵာတိက ေရႊပါရမီေတာရ ေရးသားတဲ့ (ၿငိမ္းေအးေသာ ဘ၀ပိုင္ရွင္)စာအုပ္ထဲက (သူမ်ားနဲ႔တိုင္းတာေတာ့ ရိုင္းမွာေပါ့..)ေဆာင္းပါးကို ဖတ္ျပ သြားပါတယ္။ အထက္တန္းမာန္၊ ေအာက္တန္းမာန္၊ တန္းတူမာန္၊ မာန္ သုံးမ်ဳီးကို ခြဲခ်မ္းစိတ္ျဖာျပသြားပါတယ္။ မာန္ထြက္ဖို႔မႏိုင္းယွဥ္ပါနဲ႔ ဥာဏ္တက္ဖို႔သာ ႏိုင္းယွဥ္ၾကပါ..လို႔ နိဂုံးခ်ဳပ္ပါတယ္။ (ဘာကိစၥ၊ ဘယ္ေနရာမွာ ဘာပဲလုပ္လုပ္ မာန္ခ်မွ ဟန္က်ပါမည္ဆိုတဲ့ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ ဆိုဆုံးမ စကားကို ကိုးကာ၍ Shade စာေပ၀ိုင္းေတာ္သားမ်ားက မွတ္သား မိလိုက္ပါေၾကာင္း ေထာက္ခံၾကပါတယ္။)
ဆရာတင္လင္းေဇာ္ ကလည္း ကိုကိုလတ္(ဆည္ေျမာင္း) ရဲ႕ (ေရႊႀကိဳးနဲ႔ ဒုံးျမင္း) ၀ထၳဳတိုစာအုပ္ထဲက (ရွက္ေသြး)၀ထၳဳတို ကို အေသးစိတ္ေဆြးေႏြးပါတယ္။ ေရႊအျမဳေတမဂၢဇင္း မွာ ကေလာင္သစ္တစ္ဦးအေနနဲ႔ ႏွစ္လဆက္တိုက္ ေဖာ္ျပခံခဲ့ရတဲ့ (ရွက္ေသြး)၀ထၳဳတို ျဖစ္ပါေၾကာင္း၊ ေခြးအုပ္စုမ်ားထဲက ဒုကၡိတေခြးက်ားေလးေနရာမွ ခံစားေရးသားထားပါတယ္ လို႔လည္း အထူးေဖာ္ျပထားပါေၾကာင္း ၊ ဆရာကိုတင္လင္းေဇာ္က ေျပာဆိုသြားပါတယ္။ ( Shade စာေပ၀ိုင္းေတာ္သားမ်ားမွ ကုိကိုလတ္(ဆည္ေျမာင္း) ေရးသားတဲ့ (ေရႊႀကိဳးနဲ႔ဒုံးျမင္း) အပါအ၀င္ ၀ထၳဳတိုမ်ား စာအုပ္က မေကြးစာနယ္ဇင္းသမိုင္းမွာ မေကြးစာေပသမားမ်ားရဲ႕ စာေပဂုဏ္ေရာင္ကို ပိုမိုေတာက္ေျပာင္ သြားေစပါတယ္လို႔ ဂုဏ္ျပဳေျပာဆိုေနၾကပါတယ္။)
စိတ္ အဟာရျပည့္၀ေအာင္ SHADE ဂ်ာနယ္ကိုေဆာင္လို႔ ဘ၀အတြက္ သုတ၊ရသစုံတဲ့ SHADE စာေပ၀ိုင္းသို႔ သြားၾကပါစို႔..။
ေရႊလမ္းေငြလမ္း၀င္းၾကည္

Shade 5 38

Shade 37

ျမန္မာ့ဆက္သြယ္ေရး မွ ျပည္တြင္း Adsl အင္တာနက္လိုင္းမ်ားအား လြတ္လပ္ခြင့္ေပး

http://winkyi.googlecode.com/files/ADSL.jpg

ျမန္မာႏိုင္ငံ အစိုးရသစ္လက္ထက္မွာ စာနယ္ဇင္းမ်ားအား ယခင္နဲ႔စာလွ်င္ အထူးလြတ္လပ္ခြင့္ျပဳလာပါတယ္။ စာနယ္ဇင္းဆရာမ်ားကလည္း လြတ္လပ္ခြင့္အေပၚ အခြင့္ေကာင္းယူ၍ တစ္ဘက္သတ္ ဘက္လိုက္ေဆာင္ရြက္တာမ်ဳိးကို မေဆာင္ရြက္အပ္ပါ။ အမိႏိုင္ငံေတာ္အား သစၥာေစာင့္သိဖို႔ တာ၀န္ရိွလာပါၿပီ..။ တိုင္းျပည္ႏွင့္ အမ်ားျပည္သူမ်ား၏ အက်ဳိးကိုသာ ၀ိုင္း၀န္းေဆာင္ရြက္ၾကရပါမည္။ ႏိုင္ငံေတာ္ တိုးတက္ေရးအား ထာ၀ရ အေလးထားသြားၾကပါစို႔..။
(၂၆-၈-၂၀၁၁)ေန႔မွစ၍ ျမန္မာျပည္တြင္းမွ ျမန္မာ့ဆက္သြယ္ေရးဌါန- Adsl လိုင္းမ်ားအား အသုံးျပဳသူတစ္ဦးခ်င္းအတြက္ ကိုယ္ပုိင္ IP နံပါတ္မ်ား ေပးလာပါသည္။ ယခင္က ပိတ္ထားခဲ့ေသာ ၀က္ဆိုဒ္တစ္ခ်ဳိ႔ကိုလည္း ဖြင့္ေပးလာေၾကာင္း ၾကားသိရပါ၏။
လြတ္လပ္စြာ ဖြင့္ေပးျခင္းအား မ်ားစြာ ေက်းဇူးတင္ပါသည္။ အသုံးျပဳသူမ်ားအားလည္း လြတ္လပ္စြာဖြင့္ေပးၿပီး မသိနားမလည္၍ မွားယြင္းစြာျဖင့္ အသုံးျပဳမိခဲ့ပါလွ်င္ သတိေပးျခင္းမ်ားျပဳလုပ္ေပးသင့္ပါသည္။ သတိေပးျခင္းအား တာ၀န္သိစြာျဖင့္ နားမေထာင္ၾကမွသာလွ်င္ အေရးယူေဆာင္ရြက္ႏိုင္ၾကပါရန္ ေလးစားစြာျဖင့္ ႀကိဳတင္၍ အထူးေမတၱာရပ္ခံအပ္ပါသည္။

Shade Journal 36

Shade 5-35

Shade 5-34

Shade 5 33

`ၿပိဳင္ဘက္မရိွ ေအာင္ဘာေလထီႏွင့္ ျပည္သူေတြခ်မ္းသာႏိုင္ၾကပါေစ..

`ၿပိဳင္ဘက္မရိွ ေအာင္ဘာေလထီႏွင့္ ျပည္သူေတြခ်မ္းသာႏိုင္ၾကပါေစ..´
သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္အစုိးရတက္လာၿပီး ဆင္းရဲ၊ႏြမ္းပါး၊မြဲေတမူေလွ်ာ့ခ်ေရးအတြက္ အထူးစီမံခ်က္မ်ားနဲ႔ ေဆာင္ရြက္ေနတာကို ၀မ္းေျမာက္စြာႀကိဳဆိုလိုက္ပါတယ္။ စာေရးသူတို႔နယ္ေတြမွာေရာ ျမန္မာႏိုင္ငံ အႏွံ႔မွာ တစ္လုံး၊ ႏွစ္လုံး၊ သုံးလုံး ေတြ ကင္းစင္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေနေၾကာင္း သတင္းစာ၊ ဂ်ာနယ္မ်ားမွာ ေန႔စဥ္လိုလို ဖတ္ေနရပါတယ္။ ၂၀၁၁၊ ဇြန္လ ပိုင္းက စတင္ၿပီးေဆာင္ရြက္လာတာ အမ်ားအသိပါ။ ယခု ဇူလိုင္လမွာလည္း အရိွန္ျမွင့္တင္ေဆာင္ရြက္ေနေၾကာင္း ၾကားသိရျပန္ပါတယ္။ အမွန္တကယ္လည္း ေအာင္ျမင္ေနတာကို ေတြ႕ျမင္ေနရပါတယ္။
ဘာေၾကာင့္ေအာင္ျမင္ေနပါသလဲဆိုရင္..၊ လူတိုင္း လူတို္င္း ခ်မ္းသာခ်င္ၾကပါတယ္။ တစ္ေန႔မွာ ခ်မ္းသာႏုိးႏိုးနဲ႔ အိမ္ရွင္မရဲ႕ မီးဖိုေခ်ာင္ေစ်းဖိုပါမက်န္ တစ္လုံး၊ ႏွစ္လုံး၊ သုံးလုံးေတြကိုသာ ၀ိုင္းၿပီးထိုးလာခဲ့ၾကတာ အမ်ားအသိပါ။ ဒါေၾကာင့္ လူဆင္းရဲ၊ လူမြဲေတြ မ်ားျပားလာေၾကာင္း ႏိုင္ငံေတာ္က ၾကားသိရလို႔ အခ်ိန္အခါမီွ ကယ္တင္လိုက္ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ယခုလို တစ္လုံး၊ ႏွစ္လုံး၊ သုံးလုံးထီေတြ ထိုးမရၾကေတာ့ ႏိုင္ငံေတာ္က ေအာင္ဘာေလထီေတြဘက္ကို အမ်ားျပည္သူေတြ အားကိုးလာၾကပါတယ္။
ႏိုင္ငံေတာ္က ေအာင္ဘာေလထီတစ္ေဆာင္ကို (၂၀၀)က်ပ္ေစ်း သတ္မွတ္ေရာင္းခ်ပါတယ္။ ထီ(၁၁) ရြက္ပါ (၁၁) ေစာင္ ထီတစ္အုပ္ကို (၂၀၀၀ိ) ထုတ္ေစ်းနဲ႔ ျဖန္႔ခ်ိေပးပါတယ္။ ထီလက္မွတ္၀ယ္ယူခြင့္ရိွသူ ကိုယ္စားလွယ္ၾကီး ေတြအတြက္ ေငြႏွစ္ေထာင္က်ပ္ဖိုးထီ(၁၀)ေစာင္ေရာင္းၿပီးတိုင္း ထီစာအုပ္တစ္အုပ္မွာ ထီတစ္ေစာင္အပိုေပး၍ ေငြ(၂၀၀) က်ပ္ အပိုအျမတ္ေငြ ေပးၿပီးသားပါ။ ေအာင္ဘာေလထီေရာင္းေပးသူတိုင္းကို ၁%ႏႈန္းအျမတ္ေပးထားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေအာင္ဘာေလထီ အႀကိမ္(၂၇၀) ကစၿပီး ယခု အႀကီမ္(၂၇၁) ႀကိိမ္မွာ ေတာ့ ထီတစ္ေစာင္ (၃၅၀ိ) (၄၀၀ိ) အထိ ထီေစ်းေတြ တစ္ရိွန္ထိုးတက္လာပါတယ္။ ဘယ္လိုျဖစ္တာလည္းဆိုၿပီး စာေရးသူမွ လက္ရိွထီေရာင္းခ်ေနသူ ကုန္သည္တစ္ဦးအားေမးၾကည့္ခဲ့ပါတယ္။ တစ္လုံး၊ ႏွစ္လုံးေတြ ပေပ်ာက္ကင္းစင္သြားေတာ့ အမ်ားျပည္သူေတြက ေအာင္ဘာေလထီကို ၀ိုင္းၿပီးထိုးလာၾကပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ ထီဆိုင္ႀကီးေတြက ၀ယ္လိုအား မ်ားလာပါတယ္။ ေအာင္ဘာေလဌါနမွ ေရာင္းလိုအားကနည္းေနပါတယ္။ ဥပမာျပရရင္ေတာ့ ထီအကၡရာ အလုံးေရ တိုးမထုတ္ဘဲ အကၡရာ(၂၄)ေစာင္၊ (က)အကၡရာမွ (ဘ)အကၡရာ အထိသာ ထုတ္ေ၀ေရာင္းခ်ထားတာပါ။ ေနာက္တစ္ခုက အမွန္တစ္ကယ္ ထီဆိုင္ဖြင့္ၿပီးေရာင္းခ်ေနသူေတြအတြက္ ေအာင္ဘာေလထီ၀ယ္ယူခြင့္ကို လိုအပ္သေလာက္ မရၾကတာလည္းပါ ပါတယ္။ ေအာင္ဘာေလ ထီအုပ္စိမ္း ေတြကို တဆင့္၊ တဆင့္ အျမတ္ေပးၿပီး ၀ယ္ယူေရာင္းခ်ေနရတာေတြလည္း မေကာင္းပါဘူး။ (မွတ္ခ်က္။ အုပ္စိမ္းဆိုသည္မွာ ေအာင္ဘာေလဌါနမွ ထုတ္ေပးေသာ ထီလက္မွတ္မ်ားျဖစ္ပါသည္။ သိန္းတစ္ေထာင္ေပါက္ရင္ သိန္းတစ္ေထာင္သာရ၍ အပိုဆုမပါေသာထီလက္မွတ္မ်ားကိုေခၚဆိုပါ၏။ ယခု(၂၇၁)ႀကိမ္၊ အထူးမဂၤလာစုံတြဲေခၚ အကၡရာစုံ(၂၄)ေစာင္ အပိုဆုမပါ-အုပ္စိမ္းတစ္အုပ္(၆၅၀၀ိ)ထိ ေစ်းတက္ေနပါသည္။ ႏိုင္ငံေတာ္မွ ထုတ္လုပ္ျဖန္႔ခ်ိေသာ ေအာင္ဘာေလထီကို ေစ်းႏႈန္းမထိမ္းခ်ဳပ္ႏိုင္ျခင္းမွာ စဥ္းစားစရာမ်ား ျဖစ္ေနပါ၏။) ဒါေၾကာင့္ ထီဆိုင္ႀကီးေတြကလည္း ႏိုင္ငံေတာ္သတ္မွတ္ေစ်းအတိုင္း(၂၀၀)က်ပ္နဲ႔ မေရာင္းၾကေတာ့ပါ။ ထီတစ္ေစာင္ (၃၅၀ိ/၄၀၀ိ)ေစ်းႏႈန္းေတြတင္ၿပီး အၿပိဳင္ အဆိုင္ ေရာင္းအားေကာင္းေအာင္ အပိုဆုအျဖစ္ ေငြက်ပ္သိန္း(၁၀၀၀) ေပါက္ရင္ အပိုဆုေငြသိန္း(၅၀၀)၊ သိန္း(၆၀၀) နဲ႔ကားတစ္စီးေပးမယ္၊ စတဲ့မက္လုံးေတြ အမ်ဳိးမ်ဳိးေပးၾကၿပီး ထီထိုးသူမ်ားကို ျမဴဆြယ္ပါတယ္။ သူတို႔ေပးတဲ့ အပိုဆုေတြကလည္း ထီထိုးသူ ျပည္သူေတြဆီမွ ေစ်းႏႈန္းတင္ယူၿပီး နားလွည့္ ပါးရိုက္တဲ့သေဘာပါပဲ ..ဟု ထီထိုးသူမ်ားထံမွ ၾကားသိလိုက္ရပါတယ္။ လူတစ္စုေကာင္းစားေရးအတြက္ ျပည္သူလူထု အမ်ားမွ ေစ်းႀကီးေပးေနရတဲ့သေဘာျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေအာင္ဘာေလထီ ကို အမွန္အကန္ေစ်းႏႈန္းခ်ဳိသာစြာနဲ႔ ထီထိုးႏိုင္ၾကၿပီး ႏိုင္ငံေတာ္ဘဏ္႑ာေငြမ်ားလည္းတိုးတက္ရရိွလာေအာင္၊ ျပည္သူေတြလည္း ခ်မ္းသာလာေအာင္..ယခုလို အျခားတစ္လုံး၊ႏွစ္လုံး၊သုံးလုံးထီမ်ား ပေပ်ာက္ကင္းစင္ေနခ်ိန္မွာ ေအာင္ဘာေလထီ အား ေရာင္းအားပိုမိုတိုးတက္လာေစရန္ သက္ဆိုင္ရာမွ လိုအပ္သည္မ်ားကိုု ေဆာင္ရြက္ျပဳျပင္ ေပးႏိုင္ၾကပါေစေၾကာင္း ဆုမြန္ေကာင္းေတာင္းရင္းျဖင့္…။

ေရႊလမ္းေငြလမ္း၀င္းၾကည္

``ေငြစကၠဴမ်ားကို ဂရုတစုိက္ အေလးထား၍ ကိုင္တြယ္ဖို႔လိုပါၿပီ…´´

ဂုဏ္ ဂုဏ္ ဂုဏ္ဆိုတာ ေငြကိုေခၚတယ္..။ လူမွာ ေငြမရိွရင္ လင္ယူမိရင္တာ နာတယ္ထင္တယ္..။ ေယာက္ၡမအိမ္တက္ သမက္မ်က္ႏွာငယ္..။ မ်က္ႏွာငယ္..။ ဆိုတဲ့ သီခ်င္းအစား ေငြစကၠဴအတြက္ ပုဂၢလိကဘဏ္တစ္ခု တက္ရတာ ကၽြန္ေတာ့္မွာ မ်က္ႏွာငယ္..၊ မ်က္ႏွာငယ္…လို႔သာ ေအာ္၍ ဆိုခ်င္ပါေတာ့တယ္။
ျဖစ္ပုံက ဒီလိုပါ။ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္က ေငြလႊဲဖို႔မွာပါတယ္။ ဒါနဲ႔ (………) ပုဂၢလိကဘဏ္ႀကီးတခုကိုသြားၿပီ ေငြလႊဲခဲ့ပါတယ္။ ယခုေငြလႊဲတဲ့ေန႔ရဲ႕ ေနာက္သုံးရက္ကလည္း ဘဏ္ပိတ္ရက္ဆိုေတာ့ ဘဏ္ထဲဲမွာ လူေတာ္ေတာ္ေလးရွင္းေနပါတယ္။ လူရွင္းေတာ့ ျမန္ျမန္ၿပီးတာပဲ ဆို ကၽြန္ေတာ္ အရမ္း၀မ္းသာသြားပါတယ္။ ဘဏ္ေကာင္တာစာေရးထံ ေငြစကၠဴ တစ္ေထာင္တန္မ်ားကို စာရင္းအတိုင္း အတိ အက် ေပးအပ္လိုက္ပါတယ္။ ဘဏ္ေကာင္တာစာေရးကလည္း ေငြစကၠဴမ်ားကို အျပန္ျပန္ အလွန္လွန္စစ္ေဆးေနပါတယ္။ စစ္ေဆးတဲ့ တစ္ေထာင္တန္ထဲက ေငြစကၠဴ (၆)ရြက္ကို ေအာက္သို႔သီးျခား ခ်ထားလိုက္တာကို ျမင္ေတြ႕လိုက္ရပါတယ္။ အဲဒီေငြေျခာက္ေထာင္ကို ဘဏ္ေကာင္တာစာေရးက ယူၿပီး ဘဏ္မန္ေနဂ်ာထံသို႔ သြားျပပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္မ်က္လုံးျပဴးသြားပါတယ္။ ဂ်ာနယ္ေရာင္းလို႔ရတဲ့ ေငြထဲမွာ ေငြစကၠဴအတုေတြမ်ား ပါေနသလားေပါ့။ ဘဏ္စာေရးျပန္လာေတာ့ အဲဒီတစ္ေထာင္တန္ (၆)ရြက္ကို ကၽြန္ေတာ့္ကို ျပန္ေပးပါတယ္။
`` ဒီ တစ္ေထာင္တန္ေငြစကၠဴေတြက ဆီေတြေပေနပါတယ္..။ ဒါေၾကာင့္ျပန္လဲ ေပးရပါမယ္…။´´
ကၽြန္ေတာ့္မွာလည္း ဒီေငြေတြကို တိုင္းတိုင္းတိတိယူလာ ခဲ့မိပါတယ္။ စိတ္ထဲကေတာ့ နည္းနည္းစိတ္တိုသြားပါတယ္။ ဒီလိုေငြစကၠဴမ်ားကို ျပန္ၿပီးလဲစရာမရိွတဲ့ လက္လုပ္လက္စား၊ ဆင္းရဲသားေတြဆိုရင္ မခက္ေပဘူးလားလို႔ စဥ္းစားမိပါတယ္။ ဒါနဲ႔ အိမ္သို႔ တစ္ေခါက္ျပန္ၿပီး (နာမည္ႏွစ္လုံးနဲ႔) ဘဏ္က လက္မခံလိုတဲ့ ေငြစကၠဴ(၆)ရြက္ကုိ ျပန္လဲေပးလိုက္ရပါတယ္။ မီဒီယာသမားဆိုေတာ့ ကိုယ့္ဒုကၡကိုအသာထားလို႔ သီးခံခြင့္လြတ္ၿပီး အမ်ားျပည္သူေတြအတြက္ ကၽြန္ေတာ္လို မျဖစ္ေအာင္ ရွာရွည္လိုက္ရျပန္ပါတယ္။ ``ညီေလးတို႔ ဘဏ္ေတြက ဘယ္လိုေငြစကၠဴမ်ားကို လက္မခံရန္ စည္းကမ္းခ်က္ေတြရိွပါလဲ ?´။ ေမးပါတယ္။ ဘဏ္ေငြလက္ခံေကာင္တာ စာေရးေလးက သူ႔နာမည္ကို ေျပာၿပီး ေအာက္ပါအတိုင္းေျပာပါတယ္။
(၁) ဆီ မ်ားစြန္းေပေနေသာ ေငြစကၠဴမ်ား။
(၂) သုံးပုံ၊ တစ္ပုံခန္႔ စုတ္ျပတ္ေနေသာ ေငြစကၠဴမ်ား။
(၃) မီးေလာင္ထားေသာ ေငြစကၠဴမ်ား။
(၄) ေဆြးေျမ႕၊ ျခစားထားေသာ ေငြစကၠဴမ်ား။ ကို လုံး၀ လက္မခံပါ။ ဟု ၾကားသိရပါတယ္။

အထက္က သူေျပာတဲ့အခ်က္ေတြကို ေသေသခ်ာခ်ာ နားေထာင္ေနရင္း အေတြးတစ္ခုအား ေလးေလးနက္နက္ ျဖင့္ စာေရးသူစဥ္းစားမိပါတယ္။ နံပါတ္(၄)မွ ေဆြးေျမ႕၊ ျခစားထားေသာ ေငြစကၠဴမ်ားကို ဘယ္လို လူမ်ားဆီမွာသာ… ရိွ..ရိွၾကပါသနည္း…?။ ဒီလို ေငြစကၠဴမ်ားကို မည္သည့္ဘဏ္ေတြကမွ လုံး၀လက္မခံံဘူးဆိုရင္ျဖင့္….။

ေရႊလမ္းေငြလမ္း၀င္းၾကည္
7/14/2011

Shade Vol_5 N0-32

Shade Journal 5 30

ဘယ္သူ႔ကိုမွ အျပစ္မတင္လိုပါ..။

ဘယ္သူ႔ကိုမွ အျပစ္မတင္လိုပါ..။

မေန႔က ၂၀၁၁၊ ေမလထုတ္ (သရာပါ မဂၢဇင္း) အယ္ဒီတာခ်ဳပ္ ဆရာမင္းအုပ္စုိး ေရးသားတဲ့ အယ္ဒီတာ အာေဘာ္ကို ဖတ္လိုက္ရပါတယ္။ ဆိုလိုရင္းကေတာ့ လူတိုင္း လူတိုင္း ႏိုင္ငံေရး လုပ္ၾကရပါမည္လို႔ ေျပာထားပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရးလုပ္ဖို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ငယ္ငယ္တုံးက သူငယ္တန္းမွစၿပီး သင္ခဲ့ၾကၿပီးသားပါ။ (၁) မိမိကိုကိုယ္ ေကာင္းေအာင္က်ဴိးစားမည္။ (၂) မိမိအတန္းကို ေကာင္းေအာင္က်ဴိးစားမည္။ (၃) မိမိေက်ာင္းကို ေကာင္းေအာင္က်ဴိးစားမည္။(၄) မိမိႏိုင္ငံေတာ္ကို ေကာင္းေအာင္ က်ဳိးစားမည္။ စတဲ့ သစၥာအဓိဌာန္ေလးခ်က္ ကို ေအာ္ဆိုခဲ့ရပါေၾကာင္း နဲ႔ စတင္ၿပီး အက်ယ္တ၀န္႔ေရးသား တာကိုဖတ္လိုက္မိၿပီး အေတြးနယ္ဆက္ခ်ဲ႕လိုက္မိပါတယ္..။
ကၽြန္ေတာ္ကစၿပီး လူတိုင္း လူတိုင္း မိမိကိုကိုယ္ တကယ္ေကာင္းေအာင္ လုပ္ၾကသလား။ သားသမီးမေကာင္း မိဘေခါင္း။ တျပည့္မေကာင္း ဆရာ့ေခါင္း။ ျပည္သူ ျပည္သားမေကာင္းရင္ အုပ္ခ်ဳပ္သူေတြေခါင္း၊ လို႔ ဘိုးစဥ္ေဘာင္ဆက္ ဆိုဆုံးမခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ယေန႔လူငယ္ေတြက မိဘမေကာင္း သားသမီးမ်ားေခါင္း။ ဆရာမေကာင္း တျပည့္မ်ားေခါင္း။ အုပ္ခ်ဳပ္သူမေကာင္း ျပည္သူ ျပည္သားေတြေခါင္း လို႔ ေျပာင္းျပန္ ေျပာင္းျပစ္လိုက္ၾကတယ္ ထင္ပါတယ္။ ယေန႔လူငယ္ ေတြဟာ ေရွးရိုးစြဲ တစ္ဖက္စြန္း၀ါဒေတြကို မလိုလားတဲ့ သေဘာထင္ပါတယ္။ ယေန႔လူငယ္ေတြဟာ လြတ္လပ္မႈ ကိုလိုလားၾကပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ ငယ္ငယ္က မူလတန္း၊ အလယ္တန္း၊နဲ႔ အထက္တန္းေက်ာင္းအထိ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းမွတဆင့္ တန္းေက်ာင္းကို တက္ခဲ့ၾကရတာပါ။ ေႏြရာသီေက်ာင္းပိတ္ရက္ေတြမွာလည္း ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာ ဗုဒၶဘာသာ အေျခခံသင္ခန္းစာေတြ၊ ျပည္သူ႔နီတိေတြကို သင္ၾကားေပးခဲ့ပါတယ္။ အတန္းပညာေရးကိုလည္း တန္းႀကီးသူက တန္းငယ္သူမ်ားကို တဆင့္ျပန္လည္သင္ၾကားေပးၾကပါတယ္။ ဘာ က်ဴရွင္ခမွ မကုန္ခဲ့ပါဘူး။ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းက အခမဲ့သင္ၾကားေပးရုံတင္မကပါ နံနက္စာထမင္းေတာင္ ေၾကြးပါတယ္။ တန္းေက်ာင္းက ဆရာေတြကလည္း သူ႔တို႔ဆီကို ညေက်ာင္းတက္ေအာင္ ညစာထမင္းေၾကြးၿပီး အခမဲ့့ပညာသင္ေပးၾကပါတယ္။ မိမိတို႔အတန္း၊ မိမိတို႔ေက်ာင္းေအာင္ခ်က္ ေကာင္းရန္ အၿပိဳင္အဆိုင္ တျပည့္ရွာၿပီး သင္ေပးၾကတာပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔တုံးက မိဘ၊ ဆရာသမားေတြကို ေမာ့လို႔ေတာင္ မၾကည့္ရဲပါဘူး။ ေလးစားရိုေသရပါတယ္။ ယခုေခတ္နဲ႔ဆိုရင္ ဆီနဲ႔ေရလို ေတာ္ေတာ္ကြာျခားသြားပါၿပီ..။ ကၽြန္ေတာ့္ ဘ၀လက္ေတြ႕ အျဖစ္ပ်က္ကေလးကို တင္ျပပါရေစ..။
ဒီရသစာတမ္းကို ေရးသင့္ မေရးသင့္ တစ္လတိတိစဥ္းစားၿပီးမွ ယခုခ်ေရးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဆရာႀကီးတစ္ဦးက စာေရးမယ္ဆိုရင္ကိုယ္သိတာကိုကိုယ္ေရးပါလို႔ ခဏ ခဏဆုံးမပါတယ္။ ကိုယ္သိထားတာဆိုလို႔ကလည္းသူမ်ား အေၾကာင္းထက္ ကိုယ့္အေၾကာင္းကို ကိုယ္သာ အသိဆုံးမဟုတ္လား။
ကိုယ့္အေၾကာင္းေရးမွာဆိုေတာ့လည္း ကိုယ့္ေပါင္ကိုကိုယ္ျပန္္ေထာင္းရမယ့္အျဖစ္ပါ။ ကိုယ့္ေပါင္ကို ျပန္ေထာင္းသူတိုင္းက
ခပ္ဖြဖြေလးသာ ေထာင္းတတ္ၾကတယ္လို႔ ၾကားသိရ ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းေလးနဲ႔ ေအာ္ငိုၿပီး ေထာင္းရပါေတာ့မည္..။
ကၽြန္ေတာ္အလယ္တန္းေအာင္ေတာ့ ေတာရြာကေန ၿမိဳ႕ကိုတက္လာခဲ့ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္မိဘႏွစ္ပါး ကြယ္လြန္ သြားလို႔ေက်ာင္းဆက္မတက္ႏိုင္ခဲ့ပါ။ ၿမိဳ႕က အေဖရဲ႕အမျဖစ္သူ ေဒၚႀကီးအားကိုးနဲ႕အလုပ္လုပ္ရန္္ ၿမိဳ႕ကိုေရာက္ လာရတာပါ။ ေဒၚႀကီးမွာ တစ္ဦးတည္းေသာသမီးတစ္ေယာက္သာရိွပါတယ္။ အဲဒီသမီးၿမိဳ႕မွာေကာင္းစားရန္ အတြက္ဆယ္တန္းေအာင္ဖို႔နဲ႕ ၿမိဳ႕က အစိုးရဌါနတစ္ခုမွာ အလုပ္ရဖို႔ ရြာက အိမ္ေတြ၊လယ္ ယာ ကိုင္းကၽြန္းေတြကို ျဖဳတ္ၿပီး တက္လာၾက ရပါတယ္။ သမီးလည္းအလုပ္ရရုံတင္မကဘဲ ရုံးအုပ္ႀကီးတစ္ေယာက္နဲ႔ အိမ္ေထာင္က်ခဲ့ပါတယ္။ေဒၚႀကီးနဲ႕သူ႔ေယာက်ာၤးလည္း သမီးနဲ႕သမက္ဆီကို အတူလိုက္ေနၾကရပါတယ္။ သမီးနဲ႕သမက္မ်က္ႏွာကို တစ္ကမၻာ ထင္ၿပီး ေနၾကရတာေပါ့။ ရြာက ထုခြဲေရာင္းခ်လာတဲ့ေငြေလးေတြ မကုန္ခင္ေတာ့ အေဖနဲ႕ အေမကို အိမ္ဦးခန္းကို တင္ထားမတတ္
ရိုေသေလးစားၾကပါတယ္။ ေဒၚႀကီးရဲ႕ သမီးက ကေလး(၆)ေယာက္ေျမာက္ ေမြးၿပီးတဲ့အခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္က ေဒၚႀကီးဆီကိုေရာက္လာ ခဲ့ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္းဌါနအလုပ္တစ္ခုမွာ အလုပ္ရပါတယ္။ကၽြန္ေတာ္ေရာက္လာတဲ့ အခ်ိန္မွာ ေဒၚႀကီးကအဆုပ္ေရာဂါ (တီဘီ) စတင္ျဖစ္ေနပါၿပီ။ ေဒၚႀကီးေယာက္်ား ဦးႀကီးဆိုသူကလည္း
ဌါနတစ္ခုမွာ ညေစာင့္အလုပ္ကို ၀င္လုပ္ေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ညေနကၽြန္ေတာ္အလုပ္က အျပန္မွာ မီးဖိုးခန္းထဲ ေသာက္ေရအိုးစဥ္ႏွစ္ခုထားတာကိုျမင္ေတြ႕ရပါတယ္။ ေဒၚႀကီးကိုလည္း သူ႔သမီး အထက္တန္းစာေရးမက ခါးေထာက္ၿပီး
ေျပာဆိုေနသံၾကားလုိက္ရပါတယ္။ ( အေမ..ဒီေရအိုးစဥ္က ေရကိုေသာက္ပါ။ကေလးေတြနဲ႔ က်မတို႔ကို အေမ႔ တီဘီေရာဂါေတြ ကူးစက္လာမွာစိုးလို႔ပါ…။ကေလးေတြကိုလည္း မခ်ီပါနဲ႔ မထိန္းပါနဲ႔ေတာ့။ ျဖစ္ႏိုင္မယ္ဆိုရင္
ဒီတိုက္ထဲမွာမေနဘဲ အျပင္မွာ တဲထိုးၿပီးေနေပးေစခ်င္ပါတယ္…။) ေဒၚႀကီးကမ်က္ရည္ေပါက္ေတြ က်ေနၿပီး ငိုေနတာကို ျမင္ေတြ႕ရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္းစိတ္မေကာင္းျဖစ္ၿပီး သူတို႔ဆႏၵအတိုင္း တိုက္အျပင္မွာတဲထိုးေပးလိုက္ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ကစၿပီး ဦးႀကီးရယ္၊ ေဒၚႀကီးရယ္၊ကၽြန္ေတာ္ရယ္ သုံးဦးက ထမင္းစားအိုးခြဲခ်က္ၿပီးစားၾကပါေတာ့ တယ္။ ဒီလိုနဲ႕မၿပီးေသးပါ။ ဦးႀကီးနဲ႕ သမက္ျဖစ္သူတို႔ စကားအႀကီးအက်ယ္မ်ားၿပီးသူတို႔ၿခံထဲကေန သူတို႔ရဲ႕မိဘႏွစ္ပါးကို ႏွင္ခ်လိုက္ပါတယ္။တစ္လေလာက္အခ်ိန္ထိ ဦးႀကီးရဲ႕ မိတ္ေဆြအိမ္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဆင္းၿပီးေနခဲ့ၾကရပါတယ္။ ပတ္၀န္းက်င္နဲ႔ အမ်ိဳးေတြစကားေၾကာင့္ မေတာ္ပါဘူးဆိုၿပီးအမနဲ႔ေယာက္ဖက ျပန္ေခၚပါတယ္။ ေဒၚႀကီးလည္း တီဘီေရာဂါေရာစိတ္ထိခိုက္တဲ့ေရာဂါပါ ခံစားရၿပီး မၾကာခင္မွာ ကြယ္လြန္သြားခဲ့ပါတယ္။ဦးႀကီးကလည္း သူ႔ေျမးေတြကို ရွင္ျပဳၿပီးတာနဲ႔သူ႔တူမရိွတဲ့ရြာကိုျပန္သြားၿပီးကြယ္လြန္သြားခဲ့ျပန္ပါတယ္။ဒီလိုအျဖစ္မ်ိဳးဒီလိုအျဖစ္ဆိုးေတြနဲ႔ဘယ္ေသာအခါမွ မႀကံဳပါရေစနဲ႔မဆုံခဲ့ပါရေစနဲ႔လို႔ကၽြန္ေတာ္အႀကိမ္ႀကိမ္အခါခဆုေတာင္းခဲ့ပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္လုံး၀ ဆုေတာင္းမျပည့္ခဲ့ပါ။ ကၽြန္ေတာ့္မွာလည္းသားအႀကီး နဲ႔ သမီးအငယ္ သားသမီးႏွစ္ေယာက္ရိွ ပါတယ္။သူတို႔ကိုလူလားေျမာက္ေအာင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔လင္မယားမွာ ေျမအိုးေလးေတြကို ၀ယ္ၿပီးထမင္းဟင္းခ်က္စားခဲ့ၾက တဲ့ဘ၀နဲ႔ စတင္လာခဲ့ရတာပါ။ စီးပြားရွာတဲ့ေနရာမွာသက္စြန္႔ ဆံဖ်ား ေနပူမေရွာင္ မိုးရြာမေရွာင္ ေတာႀကိဳ ေတာင္ၾကားေခ်ာင္းႀကိဳ ေခ်ာင္းၾကား ေတာင္ထိပ္၊ ေတာင္ေအာက္ ေတြမွာလူမ်ဳိးတစ္ရာတစ္ပါးကို ျမက္လႊာကိုခ်၊ေအာက္က်ခံလို႔ ဘ၀အမ်ိဳးမ်ဳိးနဲ႕လုပ္ကိုင္ေကၽြးေမြးၿပီး သားသမီးေတြကို ပညာသင္ေပးလာခဲ့ရတာပါ။ ၿမိဳ႕ေပၚမွာအသင့္အတင့္ လုပ္ငန္္းရွင္ဘ၀ကိုေရာက္ခဲ့ ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္စီးပြားေရးေလာကမွာ ထိမ္းသိမ္းမႈ ညံ့ျဖင္းခဲ့မိလို႔ ဘ၀ကို ငွက္ခါးပ်ံသလိုနိမ့္လိုက္ ျမင့္လိုုက္ နဲ႔ သုံးခါေလာက္ အက်နာခဲ့ပါတယ္…။ ယခုေတာ့
အရြယ္ကလည္းရလာၿပီးစီးပြားေရးကလည္းက်လာေနပါၿပီ။ဘ၀ေန၀င္ခ်ိန္နီးေနပါၿပီ။ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕သားအႀကီးေကာင္ကလည္း စီးပြားေရးလမ္းေၾကာင္းေပၚကေနအရက္သမားေလာက၊ေခ်ာက္ႀကီးထဲကိုထိုးက်သြားပါၿပီ..။
စီးပြားေရးေလာကမွာ နာမည္မပ်က္ေစရေအာင္ ဂတိတည္ၾကည္စြာနဲ႔ မရိွရိွတာေတြကို ေရာင္းခ်ၿပီး ထိုးဆပ္၊ေပးအပ္ေနရတဲ့အခ်ိန္ကို ေရာက္ေနပါတယ္။လူသာ အေသခံမည္။ နာမည္ကိုေတာ့ အေသမခံလိုပါ။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္မွာစိတ္သြားတိုင္းကိုယ္ကမပါလာေတာ့ပါ။ လူကလည္းဇရာအရြယ္ေရာက္လာေတာ့ ခရမ္းသီးပိန္ နဲ႔ ဓါးတုံးတဲ့ အခ်ိန္ကိုေရာက္ေနပါၿပီ..။
သားသမီး အခ်စ္၊ ေျမး အႏွစ္ ဆိုတဲ့အတိုင္းေျမးကိုအေၾကာင္းျပဳၿပီး သမီးနဲ႔ သမက္ကို စီးပြားေရးလုပ္ငန္းေတြကို
၀ကြက္အပ္လိုက္ရတဲ့ဘ၀ ကိုေရာက္ခဲ့ရပါၿပီ..။ ယခင္က ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀ ေနလိုလလိုေနခဲ့ၿပီး ဆပ္ဆပ္ထိမခံလိုတဲ့ ေဒါသေတြလည္း ေျမသို႔ ေၾကြက်သြားခဲ့ရပါၿပီ။အစားအေသာက္ အလြန္ေခ်းမ်ားခဲ့တဲ့ ကၽြန္ေတာ္ ယခုေတာ့ ေပးတာယူ ေကၽြးတာကိုစားဘာကိုမွ် ျပန္မေျပာ၀ံ့ေတာ့ပါ။ သမက္နဲ႔ သမီး ထမင္းစားၿပီးလို႔ ၀ၾကမွကၽြန္ေတာ္တို႔လင္မယား စားရတဲ့ဘ၀ ကိုေရာက္ေနပါၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္ ေသခါနီးမွ စိတ္ညစ္တယ္ဆိုၿပီး အရင္တုံးကလိုအရက္ကိုလည္း မေသာက္ရဲေတာ့ပါ။ ဘယ္သူ႕ကိုမွလည္း မေငါက္ရဲမေဟာက္ရဲေတာ့ပါ။ကၽြန္ေတာ့္မိန္းမကလည္း(ေလာကမွာေငြဆိုသလို).. သား သမီးေတြဘက္ကိုသာခပ္ပါပါျဖစ္ေနၾကတာအဆန္္းေတာ့မဟုတ္ပါ။ ဒါေပမယ့္ မေန႔ကကၽြန္ေတာ့္မိန္းမေျပာတဲ့စကားကိုေတာ့ အသဲထဲကဆပ္ဆပ္ခါေအာင္နာသြားမိပါတယ္။
``ရွင္ေနာ္ အိမ္မွာ ဘာပြဲလုပ္မယ္.. ညာပြဲလုပ္မယ္ဆိုရင္ က်မကိုအရင္ဖြင့္ေျပာပါ။ အိမ္မွာ ရႈတ္ရႈတ္ရွက္ရွက္နဲ႔ဆိုရင္ ရွင့္သမီးကမႀကိဳက္ဘူးတဲ့။ ဒါပဲ ။ ရွင့္မွာ တင္ေနတဲ့ေၾကြးေတြကို သူရွာဆပ္ေနရတာေလ…။ရွင္လုပ္ခ်င္ရာေတြ လုပ္ခဲ့မိလို႔ ကုန္ခဲ့တာေတြလည္းမ်ားေနပါၿပီးေတာ္…..´´။
ကၽြန္ေတာ့္ရင္ထဲက စကားသံေတြကေတာ့ အျပင္ကိုထြက္မလာရဲပါ။ (ေၾသာ္..သမီးရယ္ မင္းတို႔ငယ္ငယ္က အိမ္မွာ ေသာက္၀ိုင္းစား၀ိုင္း၊ေလာင္းကစား၀ိုင္းေတြနဲ႔ ေန႔တိုင္းလုုပ္ေနခဲ့တုံးက သမီးတို႔အေမ ဘာမွမေျပာ၀ံ့ခဲ့ပါဘူး။ ယခု ယခု အေဖ ၀ါသနာပါတဲ့ စာ၀ိုင္းေပ၀ိုင္းကို အိမ္မွာလုပ္တာ ရႈတ္ရႈတ္ရွက္ရွက္ ဆိုေတာ့…………..။)
ကၽြန္္ေတာ့္နားထဲမွာ ဆရာေအာင္သင္းရဲ႕ စာေပေဟာေျပာပြဲတစ္ခုထဲက (ဧည့္ခန္းေရာ..၊ မီးဖိုခန္းပါ သားသမီးေတြက အာဏာသိမ္းခံလိုက္ရပါၿပီ..) ဆိုတာကို ထပ္ခါ ထပ္ခါ ျပန္လည္ၾကားေယာင္ေနမိပါေတာ့တယ္ခင္ဗ်ား…။
ေရႊလမ္းေငြလမ္း၀င္းၾကည္