မေကြးၿမိဳ႕ SHADE စာေပ၀ိုင္း(၄၈) SHADE စာေပ၀ိုင္း တစ္ႏွစ္ျပည့္ပြဲေတာ္..။

မေကြးၿမိဳ႕ SHADE စာေပ၀ိုင္း(၄၈)
SHADE စာေပ၀ိုင္း တစ္ႏွစ္ျပည့္ပြဲေတာ္..။
၁၆-၁၀-၂၀၁၁၊ တနဂၤေႏြေန႔ ေန႔(၁၂) နာရီမွ ညေန(၄)နာရီ အခ်ိန္အထိ မေကြးၿမိဳ႕ ေစ်းလယ္စုိးရပ္၊ မဲထီးလမ္း၊ ပုည၀တီ မိုးကုတ္၀ိပႆနာဓမၼရိပ္သာေက်ာင္း၀ိုင္း၊ ဗုဒၶဂုဏ္ရည္စာၾကည့္တိုက္မွာ ၀ိုင္းဖြဲ႕ေပါင္းဆုံျဖစ္ၾကပါတယ္။ ဒီတစ္ပတ္ SHADE စာေပ၀ိုင္း(၄၈) ႀကိမ္ေျမာက္ဟာ SHADE စာေပ၀ိုင္း တစ္ႏွစ္ျပည့္တဲ့ေန႔ထူး ေန႔ျမတ္ႀကီးပါ။ စာေပ၀ိုင္းကို တက္ေယာက္လာသူမ်ားကေတာ့၊ ဆရာႀကီး မေကြး၀င္းျမင့္၊ပန္းခ်ီျမင့္ေဇာ္ဦး၊ ပန္းခ်ီသူရိန္ၿမိဳင္၊ ပန္းခ်ီမင္းသူ၊ စာၾကည့္တုိက္မွဴး ဦးတင္ႏု၊ အတြင္းေရးမွဴး ကိုေက်ာ္ခိုင္၀င္း၊ ဘ႑ာေရးမွဴး ကိုေက်ာ္စိန္၀င္း၊ ဆရာဦးေဆြ(ဒႆနိက)၊ ပန္ခ်ီ ဒီဇိုင္းပညာရွင္ ကုိႏိုင္၀င္း နဲ႔ စာေရးသူတို႔ျဖစ္ၾကပါတယ္။
SHADE စာေပ၀ိုင္း တစ္ႏွစ္ျပည့္စကား၀ိုင္းကေတာ့ ၿမိဳင္ၿမိဳင္ဆိုင္ဆိုင္ ေျပာဆိုေဆြးေႏြးၾကပါတယ္။ စာေပ၀ိုင္းထုံးစံအတိုင္း ဆရာႀကီး မေကြး၀င္းျမင့္က စတင္အဖြင့္ေျပာဆိုပါတယ္။ ဒီတစ္ပတ္ ေခါင္းစဥ္ေပးၿပီး ေျပာဆိုေဆြးေႏြးၾကတဲ့ အေၾကာင္းကေတာ့ စာေပ၀ိုင္းေတာ္သား ကိုေက်ာ္ခိုင္၀င္း ႀကိဳတင္ေတာင္းဆိုထားတဲ့ ( သားတို႔သိေစလိုေသာ အေဖတို႔ေမတၱာအေၾကာင္း) အရာမ်ားကို ရင္ဖြင့္ခံစား ေျပာဆိုေဆြးေႏြးသြားၾကပါတယ္။ စာၾကည့္တိုက္မွဴး ဦးတင္ႏု ကလည္း ဖခင္တစ္ဦးျဖစ္တဲ့ သူဟာ ဘ၀တစ္ပါးသို႔ ကြယ္လြန္သြားခဲ့ေသာ သူ႔သားငယ္ကေလးအေပၚ ဖခင္တာ၀န္မေက်ခဲ့မိလို႔ မ်က္ရည္မ်ားစို႔ၿပီး ေျပာဆိုေနရွာပါတယ္။ ဒီတစ္ပတ္ ရိွတ္စာေပ၀ိုင္းကေတာ့ ၀ိုင္းေတာ္သားအားလုံး မ်က္ရည္ေလးေတြ လယ္ေနၾကရပါတယ္။ စာေရးသူ ကလည္း ဒီတစ္ပတ္ SHADE စာေပ၀ိုင္း တစ္ႏွစ္ျပည့္ၿပီးရင္ ဒီက႑ကို စာေရးသူအေနနဲ႔ ဆက္လက္ေရးသားျခင္း မျပဳေတာ့ပါေၾကာင္း၊ စာေရးသူအေနနဲ႔ SHADE စာေပ၀ိုင္းအား တစ္ႏွစ္တိတိ တာ၀န္ေက်ပြန္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့ၿပီးပါၿပီ။ ဒါေၾကာင့္ SHADE စာေပ၀ိုင္းေတာ္သားမ်ားအေပၚ ေျပာမွား ဆိုမွား မ်ားရိွခဲ့ပါရင္ ခြင့္လႊတ္ေပးၾကပါရန္ေတာင္းပန္အပ္ပါတယ္။ စာေရးသူအေနနဲ႔ SHADE ဂ်ာနယ္၊ ရိွတ္ စာေပ၀ိုင္း ေအာင္ျမင္တိုးတက္ေရး ကိုသာ ဦးတည္ေျပာဆိုလုပ္ကုိင္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ SHADE ဂ်ာနယ္နဲ႔ စာဖတ္သူမ်ား၊ Shade စာေပ၀ိုင္းေတာ္သားမ်ားကို ေလးေလးစားစားထပ္မံ၊ထပ္မံ၍ ေတာင္းပန္အပ္ပါတယ္။ SHADE စာေပ၀ိုင္းအေပၚ ေစတနာထား၍ေျပာဆိုရတာျဖစ္လို႔ အခ်ဳိ႕ကိစၥေလးေတြ မွာ ေျပာမွားဆိုမွားရိွပါ့မယ္။ ဂ်ာနယ္အတြက္ လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ခဲ့တဲ့ေနရာမ်ားမွာလည္း အထင္အျမင္လြဲၿပီး မေၾကနပ္စရာမ်ား၊ အဖုအထစ္ကေလးမ်ား ျဖစ္သြားခဲ့ပါရင္ ကၽြန္ေတာ့္အေပၚ နာလည္ခြင့္လႊတ္ ေပးၾကပါခင္ဗ်ာ..။

အထူးမွတ္ခ်က္။ ။မေကြးၿမိဳ႕တြင္(Shade ဂ်ာနယ္ရုံးခြဲဖြင့္၍ ဂ်ာနယ္ျဖန္႔ခ်ိေရးကိစၥ၊ စာမူမ်ားကိစၥ တို႔အား (၁)ႏွစ္တိတိ အခမဲ႔ကူညီေဆာင္ရြက္ေပးခဲ့ပါသည္။ နတ္ေမာက္ၿမိဳ႔၊ ေတာင္ငူ၊ ေတာင္တြင္းႀကီး၊ သရက္ၿမိဳ႕မ်ားႏွင့္ ေငြစာရင္းမ်ားမရွင္းရေသး၍ မၽႏၱေလး SHADE ဂ်ာနယ္ရုံးခ်ဳပ္သို႔ အတြဲ(၅) အမွတ္(၃၄) မွ တြဲ(၅) အမွတ္(၄၃)ထိ ေငြစာရင္းမ်ား မရွင္းရေသးပါေၾကာင္း အမ်ားသိေစအပ္ပါသည္။)Shade ဂ်ာနယ္ရုံးခြဲအား သတင္းတာ၀န္ခံ ေနျခည္(မေကြး)၏ ေနအိမ္တြင္ ဆက္လက္ဖြင့္ထားပါသည္။ ျဖန္႔ခ်ိေရးကိစၥမ်ားအား ပန္းခ်ိျမင့္ေဇာ္ဦး မွ တာ၀န္ခံျဖန္႔ခ်ိေပးပါသည္။ ဂ်ာနယ္ မွ လိပ္စာမ်ားအတိုင္း ဆက္သြယ္ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ပါသည္။ သူတို႔ႏွစ္ဦးမွ ဦးေဆာင္၍ တနဂၤေႏြေန႔တိုင္း SHADE စာေပ၀ိုင္းကိုလည္း ဆက္လက္ေဆာင္ရြက္ေနၾကပါသည္။

ဒီတစ္ပတ္မွာ SHADE စာေပ၀ိုင္း တစ္ႏွစ္ျပည့္ပြဲျဖစ္လို႔ SHADE စာေပ၀ိုင္းေတာ္သားမ်ားရဲ႕ ရင္ဖြင့္ အမွတ္တရ စကားေလးမ်ားကို တင္ျပေပးလိုက္ပါရေစ…။

စိတ္ အဟာရျပည့္၀ေအာင္ SHADE ဂ်ာနယ္ကိုေဆာင္လို႔ ဘ၀အတြက္ သုတ၊ရသစုံတဲ့ SHADE စာေပ၀ိုင္းသို႔သြားၾကပါစို႔..။

ေရႊလမ္းေငြလမ္း၀င္းၾကည္

READMORE

မေကြးၿမိဳ႕မွ SHADE စာေပ၀ိုင္း (၄၇)

မေကြးၿမိဳ႕မွ SHADE စာေပ၀ိုင္း (၄၇)
၉-၁၀-၂၀၁၁၊ တနဂၤေႏြေန႔၊ ေန႔(၁၂)နာရီမွ ညေန(၄)နာရီအထိ မေကြးၿမိဳ႕၊ ေစ်းလယ္စုိးရပ္၊ မဲထီလမ္း၊ ပုည၀တီေက်ာင္း အတြင္းမွ (ဗုဒၶဂုဏ္ရည္စာၾကည့္တုိက္) မွာ ေပါင္းဆုံ ၀ိုင္းဖြဲ႕ၾကပါတယ္။ SHADE စာေပ၀ိုင္း(၄၇)ႀကိမ္ ေျမာက္ပါ။ ဒီတစ္ပတ္ SHADE စာေပ၀ိုင္းေတာ္သားမ်ားကေတာ့ ဆရာႀကီး မေကြး၀င္းျမင့္၊ စာၾကည့္တုိက္မွဴး ဦးတင္ႏု၊ စာၾကည့္တိုက္အတြင္းေရးမွဴး ဦးေက်ာ္ခိုင္၀င္း၊ စာၾကည့္တိုက္ဘ႑ာေရးမွဴး ဦးေက်ာ္စိန္၀င္း၊ စာဖတ္သူ ကိုၿငိမ္းခ်မ္းေအာင္၊ ပန္းခ်ီမင္းသူ၊ ပန္းခ်ီျမင့္ေဇာ္ဦး၊ ဆရာေဇာ္မင္းၾကည္၊ ဆရာေနျခည္(မေကြး) နဲ႔ စာေရးသူတို႔ျဖစ္ၾကပါတယ္။
ဆရာႀကီး မေကြး၀င္းျမင့္က စတင္ေျပာဆိုပါတယ္။ ``ေလးစားအပ္ေသာ စာေပမိတ္ေဆြမ်ားခင္ဗ်ား..၊ ပုည၀တီေက်ာင္းတိုက္ ပရ၀ဏ္အတြင္းမွာ ဖြင့္လွစ္ထားတဲ့ (ဗုဒၶဂုဏ္ရည္စာၾကည့္တုိက္)မွာ အမွာစကားစတင္ေျပာၾကားရလို႔ ေက်းဇူးတင္ရိွပါတယ္။ ၾကြေရာက္လာတဲ့ စာေပမိတ္ေဆြမ်ား က်န္းမာ ခ်မ္းသာၾကပါေစလို႔ ပထမ ဆုေတာင္း ေမတၱာပို႔သ ပါတယ္။ ဒီေန႔ Shade စာေပ၀ိုင္းမွာ ေဆြးေႏြးမယ့္ အေၾကာင္းအရာကေတာ့ ယခင္အပတ္ကတည္းကႀကိဳတင္ေတာင္းဆို ထားတဲ့ ဖခင္ဂုဏ္ရည္ ကိုေဆြးေႏြးမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဖခင္ရဲ႕ဂုဏ္ အေဖ႔ရဲ႕ ႀကီးမားလွတဲ့ ဂုဏ္ေက်းဇူးကို ကၽြန္ေတာ့္ ရႈေထာင့္အျမင္မွ ေဆြးေႏြးမွာပါ။ ဖခင္ရဲ႕ဂုဏ္ဆိုတဲ့ စကားကေလးၾကားလိုက္ရေတာ့ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေပါင္း(၃၀)ေက်ာ္က စာေရးဆရာ ရုပ္ရွင္မင္းသား ကိုသုေမာင္ေရးသားခဲ့တဲ့ (အေဖႀကီးတီးတဲ့ ေရႊေၾကးစည္) ဆိုတဲ့ ၀ထၳဳတိုေလးကို သတိ္ရမိပါတယ္။ ရႈမ၀မဂၢဇင္းမွာ အဲဒီ၀ထၳဳကေလးကိုဖတ္လိုက္ရပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေတာေရာ၊ ၿမိဳ႕ပါ ေခတ္စားေနတဲ့ သီခ်င္းကေတာ့ ေရႊေၾကးစည္ ဆိုတဲ့ ဆုေတာင္းေမတၱာပို႔ ဓါတ္ျပားသီခ်င္းပါပဲ။ ယခုလို သီတင္း ၀ါလကၽြတ္တဲ့အခ်ိန္ မေကြးျမသလြန္ဘုရားပြဲေတာ္မွာ ေရႊမန္းတင္ေမာင္ ဇာတ္အဖြဲ႕ လာေရာက္ကျပေလ့ရိွပါတယ္။ ဘုရားအေလာင္ေတာ္ ရြဲကုန္သည္ဇာတ္မ်ား ကျပအသုံးေတာ္ခံသြားတာ ေကာင္းေပ႔ဗ်ာ ။ ေတာေရာ ၿမိဳ႕ပါ ၀က္၀က္ကြဲ အားေပးၾကတယ္။
သို႔ေသာ္လည္း ဇာတ္မင္းသားႀကီး ေရႊမန္းတင္ေမာင္ဟာ မေကြးတိုင္း၊ မင္းလွၿမိဳ႕နယ္ လက္ပံရြာ မဟာပိႏၷဲဘုရားပြဲေတာ္မွာ ဇာတ္ကရင္း ကြယ္လြန္ အနိစၥေရာက္သြားပါတယ္။ ေရႊမန္းတင္ေမာင္ ကြယ္လြန္သြားေသာ္လည္း ေရႊမန္းသဘင္ဇာတ္ ကို သူ႔သားမ်ားျဖစ္ၾကတဲ့ ရုပ္ရွင္မင္းသား ညႊန္႔၀င္း၊ ဆန္း၀င္း၊ ၀င္းဗိုလ္၊ ခ်မ္းသာတို႔က ဆက္လက္ထိမ္းသိမ္းလာခဲ့ၾကပါတယ္။ အဲဒီေခတ္မွာ ရုပ္ရွင္မင္းသား ညႊန္၀င္းက (ဗန္တိုလူေလးနဲ႔ သူဇာ)ဆိုတဲ့ ရုပ္ရွင္ဇာတ္ကားကိုရိုက္ပါတယ္။ ျမန္မာတစ္ျပည္လုံးမွာ ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကားပါတယ္။ တစ္ေန႔မွာ ဒီဇာတ္ကားအဆက္ ဒုတိယပိုင္း ဇာတ္ကားရိုက္ဖို႔ ကိုညႊန္႔၀င္း နဲ႔ ရုပ္ရွင္အဖြဲ႔သားေတြ ေတာရြာ တစ္ရြာကို ေရာက္လာၾကပါတယ္။ အဲဒီေက်းရြာက လူငယ္ေတြ လူႀကီးေတြ တစ္အုပ္တစ္မႀကီးနဲ႔ လာေရာက္ၾကည့္ရႈ အားေပးၾကပါတယ္။ ရုပ္ရွင္မင္းသား ညႊန္႔၀င္း သြားေလရာ ေနာက္ကိုလိုက္ၿပီး ၾကည့္ၾကပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ရြာထဲက အဘြားအိုႀကီးတစ္ဦးကလည္း ေတာင္ေ၀ွးေလးေထာက္ၿပီး ရုပ္ရွင္မင္းသား ညႊန္႔၀င္း အနားကိုေရာက္လာပါတယ္။ အသက္(၇၀)ေက်ာ္ရိွတဲ့ အဘြားအိုဟာ ညႊန္႔၀င္းရဲ႕ လက္ေမာင္းသားေလးကို တုန္ခ်ိခ်ိနဲ႔ လွမ္းကုိင္လိုက္ပါသတဲ့..။ ရုပ္ရွင္မင္းသား ညႊန္႔၀င္းကလည္း အဘြားအိုကုိ ေလးေလးစားစားနဲ႔ စကားျပန္ဆိုလိုက္ပါတယ္။ ``အေမ..ကၽြန္ေတာ္ ညႊန္႔၀င္း ပါ..။´´ လို႔ေျပာလိုက္ေတာ့..၊ အဘြားအိုက သူ႔နဖူးေပၚမွာ ေနေရာင္က်ေနတာကို လက္ကေလးနဲ႔ ကာတဲ့ၿပီး…( ညႊန္႔၀င္း ဆိုတာငါမသိပါဘူးဟယ္..။ ကိုတင္ေမာင္သားေလး ဆိုလို႔လာၾကည့္တာပါကြယ္..)။ လို႔ အဘြားအိုက ေျပာလိုက္သတဲ့။ ၾကည့္စမ္း အေဖ႔ရဲ႕ဂုဏ္။ သားထိေအာင္ကို ထင္ဟပ္ေနပါေတာ့တယ္..။ အဲဒါ ဖခင္ရဲ႕ဂုဏ္ရည္ပါပဲခင္ဗ်ား..။ ဟု ဆရာ မေကြး၀င္းျမင့္ က ေျပာဆို သြားခဲ့ပါတယ္။
ကိုေက်ာ္ခိုင္၀င္း ကေတာ့ ဒီလိုဆိုလာပါတယ္။ မေကြးသတင္းမ်ားမ်ားပါေစခ်င္ပါေၾကာင္း။ ယေန႔ေခတ္ဟာ သတင္းေခတ္ပါ။ ဒါေၾကာင့္ သတင္းကိုသာဖတ္ခ်င္ေနၾကပါတယ္။ စာနယ္ဇင္းစတုထၳမ႑ိဳင္ဆိုတာ တကယ္ျဖစ္ၿပီလား စတဲ့ အေၾကာင္းေတြကို အက်ယ္တ၀င့္ စိတ္ပါ၀င္စားစြာ အားပါးတရေျပာဆိုေဆြေႏြးသြားပါတယ္။ ပန္းခ်ီမင္းသူ ကလည္း ဒီလိုဆိုပါတယ္။ ဆရာမင္းအုပ္စုိးရဲ႕ သရပါမဂၢဇင္းထဲက (ခ်ဳိၿပံး သီခ်င္းဆိုမယ္…) ဆိုတဲ့အေၾကာင္း ယေန႔ေခတ္ တိုးတက္ေနတဲ့ သီခ်င္းစာသားစာလုံးေလးေတြ ေပၚလာတာေတြ သံစဥ္ေတြကို လိုတိုး ပိုေလွ်ာ့ လုပ္လို႔ရေနတဲ့ (ကြန္ပ်ဴတာေခတ္)အေၾကာင္းကို အက်ယ္တ၀င့္ ေျပာဆိုသြားပါတယ္။ ဆရာေဇာ္မင္းၾကည္ကလည္း စာေပ၀ိုင္းမွာ သတ္မွတ္ထားတဲ့အတိုင္း ကိုယ္ေျပာခ်င္တာေတြနဲ႔ တိုက္ဆိုင္တဲ့စာအုပ္ကုိရွာၿပီးဖတ္မွတ္ၿပီးေျပာဆိုပါေၾကာင္း။ ဆရာႀကီး မေကြး၀င္းျမင့္ကစၿပီး ၀ိုင္းေတာ္သားေတြအားလုံးက ေျပာေလ့ေျပာထရိွတဲ့အေၾကာင္းေတြကို ကိုေဇာ္မင္းၾကည္မွ သုံးသပ္ ေ၀ဖန္ ေျပာဆိုသြားပါတယ္။ ကုိေက်ာ္စိန္၀င္းကလည္း SHADE ဂ်ာနယ္ထဲက ရိွတ္စာေပ၀ိုင္းမွာ ဆရာႀကီး မေကြး၀င္းျမင့္ေျပာၾကားခဲ့တဲ့ (အလြန္သည္းခံတတ္ ဘုန္းေတာ္ႀကီးတစ္ပါး) အေၾကာင္းကို သေဘာက် ႏွစ္ခ်ဳိက္မိပါေၾကာင္း၊ ပတ္၀န္က်င္တစ္ေလာကလုံးမွ လူသားေတြရဲ႕ ေဒါသ၊ ေသာက၊ ေမာဟ၊ ပရိေ၀ဒ ေတြကို (ေၾသာ္..ဟုတ္လား..?။) ဆိုတဲ့ စကားတစ္လုံးတည္းနဲ႔ ေက်ာ္လႊားအႏိုင္ယူသြားတာကို သင္ခန္းစာယူမိလိုက္ပါေၾကာင္း ကို ေျပာဆိုသြားပါတယ္။ ဆရာေနျခည္ ကေတာ့ ရိွတ္စာေပ၀ိုင္း ကို အေျခအေနနဲ႔ အခ်ိန္အခါၾကည့္ၿပီး သက္ဆိုးရွည္ေစရန္ ထိမ္းထိမ္းသိမ္းသိမ္း ျပဳလုပ္လာခဲ့ရပါေၾကာင္း၊ မေကြးစာနယ္ဇင္းေလာကမွာ ဂ်ာနယ္လစ္ေတြထဲက သတင္းနဲ႕ပတ္သက္ရင္ သက္ဆုိင္ရာ (လူႀကီး)ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးက မမွန္မကန္အထက္စီးကေနၿပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔အား အေရးယူပါတယ္။ ဒီကိစၥကို ကၽြန္ေတာ္တစ္ဦး တည္း ျပတ္ျပတ္သားသား မွန္ကန္တဲ့လမ္းေၾကာင္းနဲ႔ ရင္ဆိုင္ခဲ့ဘူးပါေၾကာင္း၊ အဲဒီအခ်ိန္က ကၽြန္ေတာ္နဲ႔အတူ ျပႆနာတက္ရာမွာ ေျဖရွင္းဖို႔ပါလာတဲ့ သတင္းေထာက္ႀကီးဆိုသူတစ္ဦးဟာ ျပႆနာကို ရဲ၀င့္စြာနဲ႔ မေျဖရွင္းပဲ ထြက္ေျပးတိမ္းေရွာင္သြားခဲ့ပါေၾကာင္း ဆရာေနျခည္က ေျပာဆို ေဆြးေႏြးသြားပါတယ္။ ရသ အေနနဲ႔ကေတာ့ ၂၀၁၀ ခု အေတြးအျမင္ မဂၢဇင္းထဲက ဆရာမိုးဟိန္း (ခ) သားဂ်ာနယ္ေက်ာ္ ေရးသားထားတဲ့ ကဗ်ာေလးကို မေဟသီမဂၢဇင္းမွာ ထပ္မံေဖာ္ျပထားတာကို ဖတ္လိုက္ရပါတယ္။ ဒီဆရာ မိုးဟိန္း(ခ) သားဂ်ာနယ္ေက်ာ္ဟာ(၂၀၁၀၊ စက္တင္ဘာလ(၂၃)ရက္ ေန႔မွာ) ကြယ္လြန္သြားခဲ့ပါၿပီ.။ ဆရာႀကီးဟာ ႏိုင္ငံျခားမွာ ဘြဲ႔ယူၿပီး ေခတ္ပညာတတ္တစ္ေယာက္ပါ။ စာေပေလာကမွာလည္း ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားခဲ့သူတစ္ဦးပါ။ လူမႈေရးပရဟိတလုပ္ငန္းေတြနဲ႔ ဘာသာေရး၊သာသနာေရး ဘက္မွာလည္း မေသခင္မွာ အေတာ္က်င့္ႀကံ အားထုတ္ခဲ့သူ နာမည္ေက်ာ္တစ္ဦးဆိုတာ အမ်ားသိၾကပါတယ္။ ဆရာသားဂ်ာနယ္ေက်ာ္က မေသခင္ကာလမွာ မရဏဆိုတဲ့ ေသျခင္းတရားကို ႀကိဳတင္ၿပီးရဲရဲ၀င့္၀င့္ရင္ဆိုင္ထားသူတစ္ေယာက္ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မေသမီက သူေရးသြားခဲ့တဲ့ ကဗ်ာေလး ေခါင္းစဥ္ကေတာ့ (မွာပါရေစ..) တဲ့။ နံပါတ္(၁)၊(၂)လို႔ခြဲထားပါတယ္။
( ၁။ ကုိယ္ေသရင္မငိုနဲ႔၊ ပါးမွာမ်က္ရည္စိုမွာေပါ့။ သပိတ္မသြတ္နဲ႔၊ လြတ္ၿပီးသား ကၽြတ္ၿပီးသား။ ထမင္းမထုတ္နဲ႔၊ သိုးစာ ပုပ္စာ ၿဖဳံးတီးစာ။ အိုးမခြဲနဲ႔ အိုးမလို ဘာကိုမွ ကိုယ္မစြဲ၊ အပြင့္အခက္ ယူမသြားနဲ႔ ျပန္လိုက္လာမယ့္အစားမဟုတ္ဘူး။ ရက္လည္ ႏွစ္လည္ ဘာကိုမွ မလည္နဲ႔၊ သံသယာႀကီးမွာ လည္ခဲ့ေပၿပီ…။)
( ၂။ ကိုယ္ေသရင္မငိုနဲ႔၊ ႀကိဳႀကိဳၿပီး ေသထားတယ္။ ဘုရားရွင္ရဲ႕ဂုဏ္ေတာ္ေတြကို ျမတ္ႏိုးပူေဇာ္ရင္း အႀကိမ္ႀကိမ္ အေသရင္းထားလို႔ မရဏမင္းဆီ ေပ်ာ္ေပ်ာ္သြားမွာပါ။ ၿပီးေတာ့ ေျပာပါရေစ၊ သာသနာ၊ စာေပ၊ ပရဟိတ လုပ္လက္စေတြ ဆက္လုပ္ဖို႔ ေဟာဒီခ်စ္ရတဲ့ မိခင္ကမၻာေျမကို ျပန္လာခဲ့မယ္ မုခ်။ ဒီေတာ့ ကိုယ္ေသရင္မငိုနဲ႔၊ ၿပဳံးစမ္းပါ ေျဖသာစမ္းပါ၊ လူသာရႈံးတာ က်န္တာမရႈံးဘူး။ မွာခဲ့ၿပီ…ေျပာခဲ့ၿပီေနာ္….။)
ဒီ(မွာခဲ့ပါရေစ..) ကဗ်ာေလးကို ဆရာသားဂ်ာနယ္ေက်ာ္က သူ႔ေသရင္ ေ၀ငွပါရန္ အေသအခ်ာမွာၾကားထားခဲ့လို႔ ဆရာရဲ႕ အသုဘ မွာ မိသားစုမွ လက္ကမ္းျဖန္႔ေ၀သြားပါေၾကာင္း ၊ ဆရာေနျခည္ က မ်က္ရည္၀ဲစြာနဲ႔ ဖတ္ၾကားေျပာဆိုသြားခဲ့ပါတယ္။
စိတ္ အဟာရျပည့္၀ေအာင္ SHADE ဂ်ာနယ္ကိုေဆာင္လို႔ ဘ၀အတြက္ သုတ၊ရသစုံတဲ့ SHADE စာေပ၀ိုင္းသို႔ သြားၾကပါစို႔..။

ေရႊလမ္းေငြလမ္း၀င္းၾကည္

READMORE

မေကြးၿမိဳ႕မွ SHADE စာေပ၀ိုင္း(၄၆)

မေကြးၿမိဳ႕မွ SHADE စာေပ၀ိုင္း(၄၆)
၂-၁၀-၂၀၁၁၊ တနဂၤေႏြေန႔၊ ေန႔(၁)နာရီမွ ညေန(၃း၃၀) အခ်ိန္ အထိ မေကြးၿမိဳ႕၊ ေစ်းလယ္စိုးရပ္၊ မဲထီးလမ္း၊ ဗုဒၶဂုဏ္ရည္စာၾကည့္တိုက္ မွာ ေပါင္းဆုံ ၀ိုင္းဖြဲ႔ျဖစ္ၾကပါတယ္။ SHADE စာေပ၀ိုင္းကို ဗုဒၶဂုဏ္ရည္ စာၾကည့္တုိက္ ေကာ္မတီက သေဘာက်လို႔ ဖိတ္ၾကားခဲ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ယခု SHADE စာေပ၀ိုင္း(၄၆)ႀကိမ္ေျမာက္မွ စတင္ၿပီး လာေရာက္ေပါင္းဆုံျဖစ္ၾကပါတယ္။ ယခင္တစ္ပါတ္က တင္ျပၿပီးျဖစ္တဲ့ ဒီ ဗုဒၶဂုဏ္ရည္စာၾကည့္တိုက္ကို ေငြလုံးေငြရင္း (၄)သိန္းက်ပ္နဲ႔ စာအုပ္ေပါင္း(၆၀၀) ေက်ာ္နဲ႔မတည္ၿပီး လွဴဒါန္းခဲ့သူမွာ ဦးခင္ေမာင္သက္(အေနာ္ရထာ စိုက္ပ်ဳိးေရးကုမၸဏီ မိသားစု) ျဖစ္ပါတယ္။ စာၾကည့္တိုက္ရဲ႕ ေနရာအေဆာက္အဦး နဲ႔ ပိဋိကတ္(၃)ပုံစာအုပ္တစ္စုံအား စာၾကည့္တိုက္တည္ရိွရာ ပုည၀တီ မိုးကုတ္၀ိပႆနာဓမၼရိပ္သာေက်ာင္းမွ ဦးစီးပဌာန မိုးကုတ္၀ိပႆနာ နယ္လွည့္ဓမၼကထိကဆရာေတာ္ ဦးဇတိလ တို႔(၂)ပါးက စတင္တည္ေထာင္လာခဲ့ပါတယ္။ စာၾကည့္တိုက္ျဖစ္ေျမာက္ေရးအတြက္ ပထမ အလွဴရွင္ဦးခင္ေမာင္သက္မွာ လည္း သာသနာ့ေဘာင္သို႔၀င္ေရာက္ သြားေၾကာင္းသိရပါတယ္။ ဤဗုဒၶဂုဏ္ရည္စာၾကည့္တုိက္သက္တန္းကေတာ့ ယခုဆိုလွ်င္ (၄)ႏွစ္ကာလထဲမွာ ေရာက္လာပါၿပီ..။ ဒီတစ္ပတ္ Shade စာေပ၀ိုင္းမွာ ဧည့္သည္ေတာ္မ်ားကေတာ့ မႏၱေလးက ေခတၱရာမန္းသန္းျမင့္၊ ဗုဒၶဂုဏ္ရည္စာၾကည့္တိုက္ ဥကၠ႒ ဦးဟုတ္ခင္၊ အတြင္းေရးမွဴး ဦးေက်ာ္ခိုင္၀င္း၊ စာၾကည့္တိုက္မွဴး ဦးတင္ႏု၊ အဖြဲ႕၀င္မ်ားျဖစ္ၾကတဲ့ ဦးေက်ာ္စိန္၀င္း၊ ကုိစည္သူ၊ ကိုထြန္းထြန္း တို႔ျဖစ္ၾကပါတယ္။ SHADE စာေပ၀ိုင္းေတာ္သားမ်ားကေတာ့ ဆရာႀကီး မေကြး၀င္းျမင့္၊ ဆရာေနျခည္(မေကြး)၊ ဆရာေဇာ္မင္းၾကည္၊ ပန္းခ်ီဆရာမင္းသူ၊ ပန္းခ်ီဆရာ သူရိန္ၿမိဳင္၊ ပန္းခ်ီဆရာ ျမင့္ေဇာ္ဦး တို႔နဲ႔ စာေရးသူ ျဖစ္ၾကပါတယ္။
စာၾကည့္တုိက္၏ ပဌာန ဆရာေတာ္ ဦးဇတိလ ကလည္း စာေပ၀ိုင္းကို ၾကြေရာက္လာပါတယ္။ ဆရာေတာ္က စာေပ၀ိုင္းမွာ မိန္႔ဆိုၾသ၀ါဒ စကားမ်ားခ်ီးျမင့္ေပးပါတယ္။ စာေရးဆရာမ်ား၊ ပန္းခ်ီပညာရွင္မ်ား၊ အျခားေသာအႏုပညာရွင္မ်ား၊ ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူမ်ား၊ စာဖတ္၀ါသနာရွင္မ်ား နဲ႔ စာၾကည့္တုိက္ဟာ တစ္သားတည္း လိုက္ဖက္သင့္ၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ယေန႔ SHADE စာေပ၀ိုင္းကို ဦးဇင္းတို႔ရဲ႕ ဗုဒၶဂုဏ္ရည္စာၾကည့္တိုက္ႀကီးအား တိုးတက္လာေအာင္ အဓြန္႔ရွည္ေအာင္ စာၾကည့္တုိက္ျဖစ္ေျမာက္ေရး ေကာ္မတီအဖြဲ႔ နဲ႔ အတူ အပ္ႏွံလုိက္ပါတယ္။ ျဖစ္ႏိုင္မယ္ဆိုရင္ SHADE စာေပ၀ိုင္းကို တနဂၤေႏြေန႔တိုင္း အပတ္စဥ္ ဒီစာၾကည့္တုိက္မွာ လာေရာက္ ေပါင္းဆုံ ၀ိုင္းဖြဲ႕ၿပီး ေျပာဆိုေစခ်င္ပါတယ္။ ယခုလို ေတြ႕ရ ဆုံရတာ ၀မ္းသာပါတယ္။ ဒီလို SHADE စာေပစကား၀ိုင္းေလးတစ္ခုေၾကာင့္ တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ေတြ႕ႏိုင္ၾက ဆုံႏိုင္ၾကရတာပါ။ ယခုလို အၿမဲတန္း ေတြ႕ၾက ဆုံၾကရေတာ့ အျမင္လည္း ရင္းႏွီးလာမယ္။အၾကားအျမင္ေတြလည္း မ်ားလာမယ္။ လူေတြခ်င္းသာ ရင္းႏွီးၾကတာမဟုတ္ဘဲ တစ္ေယာက္ဆီမွာ ရိွတဲ့အသိဥာဏ္ေတြကလည္း ေပါင္းဆုံရင္းႏွီးလာၾကမယ္။ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ရင္းႏွီးၾကၿပီး ခ်စ္ခင္စြာေျပာဆိုေဆြးေႏြးတိုင္ပင္ လာႏိုင္ၾကပါတယ္။ အထူူးေျပာခ်င္တာကေတာ့ ဗုဒၶရွင္ေတာ္ဘုရားေဟာၾကားထားတဲ့ အထဲမွ သေဘာက်ႏွစ္ခ်ဳိက္တဲ့ တရားေတြကို ေျပာဆိုခ်င္ပါတယ္။ ရွင္ေတာ္ဘုရာက အက်ဴိးရိွမယ့္အလုပ္ေတြလုပ္တာကို ႀကိဳက္တယ္။ စာေပလိုေျပာရရင္ ေတာ့ အဌ ကုသလ။ အဌ ဆိုတာက အက်ဳိးစီးပြား၊ ကုသလဆိုတာက လုပ္ငန္းပါ။ အဲဒီေတာ့ အက်ဳိးရိွတဲ့အလုပ္ေတြကိုလုပ္ တာရယ္၊ အက်ဴိးရိွမယ့္ေနရာေတြကိုသြားတာရယ္၊ အက်ဴိးရိွတဲ့စကားေတြကို ေျပာတာရယ္ေတြေပါ့။ အက်ဳိးရိွမယ့္ စကားဆိုတာေတြက နံပါတ္(၁) ကိုယ့္မိသားစု အက်ဳိးရိွရမယ္။ နံပါတ္(၂) ကုိယ့္လူမ်ဳိးေရးေတြ အက်ဴိးရိွရမယ္။ နံပါတ္(၃) ကုိယ့္သာသနာေတာ္ႀကီး တစ္ရပ္လုံးအက်ဳိးရိွရမယ္။ အဲလို စကားမ်ိဳးေတြ အလုပ္မ်ဳိးေတြ၊ ေနရာမ်ဳိးေတြ အဲဒီမွာကို အားလုံး ခင္ဗ်ားတို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔တစ္ေတြက ေရွ႕ေဆာင္ၿပီး မိသားစုေတြရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းေတြ အျဖစ္နဲ႔ ေျပာလည္းေျပာေစ ခ်င္ပါတယ္။ လုပ္လည္းလုပ္ေစခ်င္ပါတယ္။ သြားလည္းသြားေစခ်င္ပါတယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ကိုယ့္မိသားတစ္စုလုံးသိမ္ဖ်င္း မသြားေအာင္၊ ကုိယ့္လူမ်ိဳးေရးရာႀကီးတစ္ခုလုံး သိမ္ဖ်င္းမသြားေအာင္၊ ငါဘယ္လို ေဆာင္ရြက္ရမည္လည္းဆိုတဲ့ အဌ ကုသလ အလုပ္ေတြကို လုပ္ေပးခ်င္ပါတယ္။ နံပါတ္(၃) ကိုယ့္သာသနာေတာ္ႀကီးလည္း တိမ္ေကာမသြားေအာင္ သာသနာေရး ဘာသာေရးနဲ႔ ပါတ္သက္လာရင္လည္း အလြန္ကို အက်ဳိးရိွလာေအာင္ လုပ္လိုက္မယ္၊ ကုိင္လိုက္မယ္၊ ေျပာဆိုလုိက္မယ္၊ ဆိုတဲ့ ျမင့္ျမတ္တဲ့ စိတ္ ေစတနာေတြကိုလည္း အၿမဲထားေစခ်င္ပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ ဘုရားရွင္ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးက ဘယ္လိုဟာေတြကို မႀကိဳက္သလဲဆိုရင္ေတာ့ `အနထၳ ကုသလ´ ဆိုတာကုိ မႀကိဳက္ပါဘူး။ အနထၳ ဆိုတာက အက်ဳိးမဲ့တာ။ ကုသလ ဆိုတာက လုပ္ငန္းပါဘဲ။ ေလာကထဲမွာ ဒကာႀကီးတို႔ ဒီေန႔ စကားေတြ ေဆြးေႏြးၾကတယ္ေပါ့။ ေနာင္လည္း ေဆြးေႏြးၾကအုံးမယ္ေပါ့..၊ ငါေျပာတဲ့ စကားလုံးေလးဟာ SHADE စာေပ၀ိုင္းတစ္ခုလုံးကို ဘယ္ေလာက္အထိ အက်ဳိးျပဳေစမည္လဲ၊ သို႔တည္းမဟုတ္ ဒို႔လူမ်ဳိးေတြအတြက္ေရာ.. ဘယ္ေလာက္အက်ဳိးေက်းဇူးမ်ား မွာလဲ၊ ဒါမဟုတ္ ယခု SHADE စာေပ၀ိုင္းကိုလာတဲ့သူေတြ အတြက္ ပညာေတြ၊ဗဟုသုတေတြဘယ္ေလာက္ရၾကမွာလဲ၊ ဆိုတာေတြကို ေတြးေတာ ႀကံဆၿပီး သင့္ေတာ္မယ့္စာေပေတြကို ဖတ္မွတ္ၿပီးေျပာဆိုေစခ်င္ပါတယ္။ သေဘာအားျဖင့္ ေျပာရရင္ေတာ့ ရိုင္းပ်ေနတဲ့ ႏွလုံးသားေတြမ်ားရိွေနရင္ ႏွလုံးသားကုိယ္စီ ယဥ္ေက်းသြားေအာင္ ဒို႔ဘယ္လို ၀ိုင္း၀န္းၿပီး ဘယ္လိုစည္းရုံး ေဆာင္ရြက္ ေဆြးေႏြးသြားၾကမည္လဲ..။ အခ်ိန္ကုန္ခံ ထိုင္ၿပီး ေျပာဆိုေဆြးေႏြးၾကမည္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ဘယ္ေလာက္အက်ဳိးရိွေအာင္မ်ား ဒို႔တစ္ေတြဟာ လုပ္သင့္ပါတယ္ဆိုတဲ့ကိစၥေလးကို အေလးထားေပးဖို႔ ဘုန္းႀကီးအေနနဲ႔ ေမတၱာရပ္ခံခ်င္ပါတယ္။ အခ်ဳပ္ေျပာရရင္ေတာ့ ဒကါႀကီးတု႔ိ ထိုက္သင့္တဲ့ စာေပေတြကို ဖတ္မွတ္လာၿပီး ယခုလို SHADE စာေပ၀ိုင္းမွာ တဆင့္ ေျပာဆိုေဆြးေႏြးေနၾကတာဟာ ထိုက္သင့္တဲ့ ဗဟုသုတေတြရလိမ့္မယ္။ ရလာတဲ့ ဗဟုသုတကို အရင္းအႏွီျပဳၿပီး စီးပြားေရး၊ လူမ်ဳိးေရး၊ ဘာသာေရးေတြအတြက္ အက်ိဳးရိွၾကလိမ့္မယ္လို႔ ဘုန္းႀကီးက ဆႏၵျပဳေမွ်ာ္လင့္ လိုက္ရပါတယ္။
ဆရာႀကီးမေကြး၀င္းျမင့္ကေတာ့ ၃၀-၉-၂၀၁၁ ေန႔ထုတ္ သတင္းစာမွာပါတဲ့ ေက်ာက္ပန္းေတာင္းၿမိဳ႕ က (ဂ်ပန္မေလး ကိုအဓမၼျပဳရန္ႀကံစည္ၿပီး လူသတ္မႈ သတင္း) က္ုိခံစားေျပာဆိုသြားပါတယ္။ ဒို႔ျမန္မာေတြ သိကၡာက်စရာ သတင္းဟု မွတ္ခ်က္ခ်ၾကပါတယ္။ ပန္းခ်ီဆရာမင္းသူ ကလည္း မိသားစု ႏွစ္စုရဲ႕ နားလည္မႈေပးတတ္တဲ့ မိသားစု၊ အျပစ္တင္တတ္တဲ့ မိသားစု ႏွစ္စု အေၾကာင္း(ဆရာဦးဖိုးက်ား ေရးတဲ့၀ထၳဳ)ကို ေျပာဆိုေဆြးေႏြးသြားပါတယ္။ ဆရာေနျခည္(မေကြး) ကလည္း လူေသေကာင္ တစ္ေလာင္းနဲ႔ဆိတ္ေသေကာင္ ယွဥ္လိုက္ရင္ လူေသဟာ ဆိတ္ေသတစ္ေကာင္ေလာက္မွ တန္ဘိုးမရိွေတာ့တဲ့အေၾကာင္း ၊ ေတာင္တြင္း၊ မေကြးကားလိုင္းက ခရီးသည္အျပည့္တင္ေဆာင္လာတဲ့ ကားတစ္စင္းဟာ လမ္းမွာ ဆိတ္အုပ္တစ္အုပ္ကိုေတြ႔ၿပီး ကားနဲ႔ ဆိတ္တစ္ေကာင္ကိုတုိက္မိလို႔ ေသသြားပါတယ္။ ဒီဆိတ္ေသကို ကားဒရိုင္ဘာက ေလွ်ာ္ေၾကးေပးလိုက္ပါတယ္။ ဆိတ္ေသကို အသားဖ်က္ၿပီးေရာင္းတယ္။ ကားေပၚမွ ခရီးသည္မ်ားက ဆိတ္သားလတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ရတယ္၊ ေစ်းခ်ဳိတယ္ဆိုၿပီး အလုအယက္၀ယ္ၾကပါတယ္။ (၁)ပိႆာရိွတဲ့ ဆိတ္သားတြဲ ေသြးသံရဲရဲေတြကို ကားတစ္စင္းလုံး ေခါင္မိုးလက္ကိုင္တန္းမွာခ်ိတ္ဆြဲၿပီး ယူလာၾကပါတယ္။ ေနာက္တစ္ေနရာ ယင္းေခ်ာင္းတံတားဂိတ္ကို ေရာက္ေတာ့ ရဲအရာရိွတစ္ဦးက ကားကိုတားပါတယ္။ ဒီလူေသေကာင္ အေလာင္းကို အေရးႀကီးလို႔ ဒီကားေပၚ တင္သြားရန္ေျပာေတာ့ ဆိတ္သားတြဲကို၀ယ္ထားတဲ့ ကားေပၚက ခရီးသည္ေတြမွာ ခါးခါးသီးသီး ၀ိုင္းၿပီးညင္းဆန္ေျပာဆို ေနၾကတဲ့ အေၾကာင္း( ဆရာ မေကြး၀င္းျမင့္ ေရးသားခဲ့တဲ့ ၀ထၳဳတို) ကို ေျပာဆိုေဆြးေႏြးသြားပါ တယ္။ (လူေသေကာင္ အေလာင္းတစ္ေလာင္းဟာ စားစရာဟင္းလ်ာ ဆိတ္သားတြဲ တစ္တြဲေလာက္ေတာင္မွ တန္ဘိုးမထား ၾကပါ့လား ဟု SHADE စာေပ၀ိုင္းေတာ္သားမ်ားမွ သတိ၊သံေ၀ဂ ရလိုက္ၾကရပါတယ္။) ပန္းခ်ီဆရာျမင့္ေဇာ္ဦးကလည္း စာေရးဆရာ စိုးဥာဏ(ငဖဲ) ေရးသားတဲ့ နတ္သား၊ နတ္သမီး ဆုၿပိဳင္ေတာင္းတဲ့ ဟာသ ၀ထၳဳေလးကို ခံစားေျပာဆိုသြားပါတယ္။ ဆရာ ေဇာ္မင္းၾကည္ ကေတာ့ ယေန႔ SHADE စာေပ၀ိုင္းက ေတာ္ေတာ္က်က္သေရ မဂၤလာရိွေနပါေၾကာင္း၊ စာေပ၀ိုင္းကို စာၾကည့္တုိက္မွာ က်င္းပရတာ အလြန္လိုက္ဖက္ညီေနပါေၾကာင္း၊ ဒါေပမယ့္ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္မွာ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ မေျပာဆိုရပဲ ႏွစ္မ်ဳိးေျပာဆို ေနရပါေၾကာင္း၊ ထို္င္ခုံမ်ားနဲ႔ မဟုတ္ေတာ့ ၾကာၾကာမထိုင္ႏိုင္ပါေၾကာင္း၊ ဆရာေတာ္မ်ား ေရွ႕မွာေျပာရေတာ့ ရိုင္းစိုင္းတဲ့ စကားလုံးမ်ားပါလာခဲ့ရင္ ခြင့္လႊတ္ေစလိုပါေၾကာင္း တုိ႔ကို ေတာင္းပန္ေျပာဆိုသြားပါတယ္။ (စာၾကည့္တိုက္ တာ၀န္ရိွသူမ်ားက ေနာက္ SHADE စာေပ၀ိုင္းေတြမွာ စားပြဲ တန္းလွ်ား၊ထုိင္ခုံမ်ားနဲ႔ စီစဥ္ေပးပါမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း တာ၀န္ယူေျပာဆိုပါတယ္။) စာၾကည့္တုိက္ဥကၠ႒ ဦးဟုတ္ခင္ ကလည္း စာၾကည့္တုိက္မွာ ယခုလို စာေပ၀ိုင္းေလး လာေရာက္က်င္းပေပးတာကို မ်ားစြာ ၀မ္းသာ အားရ ေက်းဇူးတင္ပါေၾကာင္း၊ ဆရာေတာ္ဘုရားဖိတ္ၾကားထားသလို ေနာင္ SHADE စာေပ၀ိုင္းေတြကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဗုဒၶဂုဏ္ရည္စာၾကည့္တုိက္မွာ အၿမဲက်င္းပေပးေစလိုပါေၾကာင္း ဖိတ္ေခၚပါတယ္။ စာၾကည့္တုိက္ အတြင္းေရးမွဴး ကိုေက်ာ္ခိုင္၀င္း ကလည္း ဒီ SHADE စာေပ၀ိုင္း မွာ ထူးထူးျခားျခား ျဖစ္သြားေအာင္ ( သားတို႔သိေစခ်င္ေသာ အေဖတို႔အေၾကာင္း) သို႔ (ဖခင္ ေမတၱာ) မ်ားကို က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ သက္ဆိုင္တဲ့ စာေပ ၀ထၳဳ၊ ေဆာင္းပါး၊ ကဗ်ာ မ်ားကို ၀ိုင္း၀န္းေရးသား ဖတ္ၾကားေဆြးေႏြးၾကေစလိုေၾကာင္း အႀကံျပဳ ေျပာဆိုသြားပါတယ္။ SHADE စာေပ၀ိုင္း ေနာက္ဆုံးအစီအစဥ္ကေတာ့ ဗုဒၶဂုဏ္ရည္စာၾကည့္တုိက္အား စာေရးဆရာကိုကိုလတ္(ဆည္ေျမာင္း) က လွဴဒါန္းတဲ့ စာအုပ္မ်ားကို အလွဴရွင္ရဲ႕ကိုယ္စား ဆရာႀကီးမေကြး၀င္းျမင့္မွ ဆရာေတာ္ထံသို႔ ဆက္ကပ္လွဴဒါန္းလိုက္ပါတယ္။ (အဖြဲ႕သားမ်ာက SHADE စာေပ၀ိုင္း(၄၈)ႀကိမ္ေျမာက္မွာ SHADE စာေပ၀ိုင္း(၁)ႏွစ္ျပည့္အမွတ္တရ အျဖစ္ ေျပာဆိုၾကရန္ သေဘာတူၾကပါတယ္။ SHADE စာေပ၀ိုင္း (၁) ႏွစ္ျပည့္အမွတ္တရကို ဂ်ာနယ္စာမ်က္ႏွာ တစ္မ်က္ႏွာမွာ စာေပ၀ိုင္းေတာ္သားမ်ားရဲ႕ ဓာတ္ပုံ၊ အမွတ္တရ ခံစားခ်က္ လက္မွတ္ေလးမ်ားနဲ႔ ေဖာ္ျပေပးလိုပါေၾကာင္း အယ္ဒီတာထံ ႀကိဳတင္ၿပီး ေတာင္းခံ ေျပာဆိုေနၾကပါတယ္။)
စိတ္ အဟာရျပည့္၀ေအာင္ SHADEဂ်ာနယ္ကိုေဆာင္လုိ႔ ဘ၀အတြက္ သုတ၊ရသေတြစုံတဲ့ SHADE စာေပ၀ိုင္းသို႔ သြားၾကပါစို႔..။

ေရႊလမ္းေငြလမ္း၀င္းၾကည္

READMORE

မေကြးၿမိဳ႕မွ SHADE စာေပ၀ိုင္း(၄၅)

မေကြးၿမိဳ႕မွ SHADE စာေပ၀ိုင္း(၄၅)
၂၅-၉-၂၀၁၁၊ တနဂၤေႏြေန႔၊ ေန႔(၁၂)နာရီကေန ညေန(၄း၃၀)နာရီ အထိ မေကြးၿမိဳ႕၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္လမ္း၊ (လက္ေရြးစင္ အေအးဆိုင္) မွာ ၀ိုင္းဖြဲ႕ေပါင္းဆုံျဖစ္ၾကပါတယ္။ ဒီတစ္ပတ္ SHADE စာေပ၀ိုင္း(၄၅)ႀကိမ္ေျမာက္ျဖစ္ပါတယ္။ ယေန႔စာေပ၀ိုင္းကို ဧည့္သည္အျဖစ္တက္ေရာက္လာသူမ်ားကေတာ့ ဆရာဦးတင္ႏု( မေကြးတကၠသိုလ္ စာၾကည့္တိုက္မွဴး (ၿငိမ္း)၊ စာေပ၀ါသနာရွင္ ကိုေက်ာ္စိန္၀င္း၊ ဆရာသန္းထြန္း(စကု)၊ ဆရာေမာင္(မေကြး)၊ ဆရာ ေခတၱရာမန္းသန္းျမင့္ တို႔ေရာက္လာၾကပါတယ္။ SHADE စာေပ၀ိုင္းေတာ္သားမ်ားကေတာ့ ဆရာႀကီး မေကြး၀င္းျမင့္၊ ဆရာကိုကိုလတ္ (ဆည္ေျမာင္း)၊ ဆရာေနျခည္(မေကြး)၊ ဆရာေရနံ႔သာေအာင္ခ်မ္းေဇာ္၊ ဆရာေဇာ္မင္းၾကည္၊ ပန္းခ်ီဆရာမင္းသူ၊ ပန္းခ်ီဆရာျမင့္ေဇာ္ဦး၊ ပန္းခ်ီ၊ ဒီဇိုင္းဆရာ ကိုႏိုင္၀င္း နဲ႔ စာေရးသူတို႔ျဖစ္ၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ Shade စာေပ၀ိုင္းဟာ သက္တန္းအားျဖင့္ (၁)ႏွစ္ျပည့္ပါေတာ့မယ္။ (၁၄-၉-၂၀၁၁- ဗုဒၶဟူးေန႔ထုတ္) ရိွတ္ဂ်ာနယ္ အတြဲ(၅)၊ အမွတ္(၄၀) ကစၿပီး ရိွတ္ဂ်ာနယ္ကို (www.shadejournal.com) အြန္လိုင္းမွာ ဖတ္လို႔ရသြားပါၿပီ။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ SHADE စာေပ၀ိုင္းကလည္း အဆင့္ျမင့္သြားပါၿပီ..။ ေျမျမင္ကေန ေကာင္းကင္ေပၚသို႔တက္သြားပါၿပီ။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ စာေပ၀ိုင္းမွာ ေျပာစကားေတြကေတာ့ အဆင့္နိမ့္ေနပါေသးတယ္။ ဒီအတြက္ စာဖတ္ပရိပ္သတ္ႀကီးအား စာေရးသူက ကၽြန္ေတာ္တို႔ SHADE စာေပ၀ိုင္းရဲ႕အားနည္းခ်က္၊ လိုအပ္ခ်က္မ်ားကို ေလးစားစြာေတာင္းပန္အပ္ပါတယ္။ ေက်းဇူးရွင္ စာဖတ္သူမ်ားအတြက္ အလိုျပည့္၀ေစရေအာင္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ SHADE စာေပ၀ိုင္းေတာ္သားမ်ားမွ တတ္အားသမွ် ဆက္လက္ႀကိဳးစား အားထုတ္သြားပါ့မယ္ခင္ဗ်ာ…။
ဒီတစ္ပတ္ SHADE စာေပ၀ိုင္းကို ဆရာႀကီး မေကြး၀င္းျမင့္ ကအဖြင့္ႏႈတ္ဆက္စကားေျပာၾကားၿပီး ဖြင့္ေပးခဲ့ပါတယ္။ ဆရာ ေရနံ႔သာေအာင္ခ်မ္းေဇာ္ကေတာ့ ဆရာေသာ္တာေဆြ ရဲ႕(၁၉၆၂၊ဇြန္လထုတ္) ျမန္မာ၏ ျပရုပ္မ်ား စာအုပ္ကို ဖတ္ၾကားေဆြးေႏြး သြားပါတယ္။ ဆရာေသာ္တာေဆြတို႔ (၁၉၆၂)ခုႏွစ္ အဲဒီေခတ္မွာ ေမာ္ေတာ္ကားတစ္စင္းကို ျမန္မာေငြ ႏွစ္ေသာင္းက်ပ္သာ ေပးရေၾကာင္း မွတ္သားလုိက္ရပါတယ္။ ဆရာေနျခည္(မေကြး) ကလည္း စာေပ၀ိုင္းမွာ ရိွတ္ဂ်ာနယ္၊ အတြဲ(၅) အမွတ္(၄၁) ပါတဲ့ ဆရာမေကြးညိဳစိမ့္ ေရးသားတဲ့ ( မေကြးေျမက SHADE စာေပ၀ိုင္းသို႔ ေပးစာ) ေဆာင္းပါးကို ခံစား ေျပာဆိုေဆြးေႏြးျပသြားပါတယ္။ ရန္ကုန္မွာ ေနတဲ့ ဆရာမေကြးညိဳစိမ့္ အား တမ္းတမ္းတတနဲ႔ ေလးစားစြာ အသိအမွတ္ျပဳၿပီး ရိွတ္စာေပ၀ိုင္းေတာ္သားမ်ား အားလုံးက မွတ္တမ္းတင္ဂုဏ္ျပဳလိုက္ၾကပါတယ္။
ပန္းခ်ီဆရာျမင့္ေဇာ္ဦးကလည္း ယေန႔ရိွတ္စာေပ၀ိုင္းအား (အြန္လိုင္းတင္ရန္အတြက္) မွတ္တမ္းတင္ ဗြီဒီယို ရိုက္ရင္း မအားမလပ္တဲ့ၾကားက တင္ျပေျပာဆိုေဆြးေႏြးပါတယ္။ ေအာင္လံၿမိဳ႕ကို ျပန္လည္ေျပာင္းေရြ႕သြားသူ ရိွတ္ စာေပ၀ိုင္းေတာ္ သား ဆရာဘိုျမင့္ရိွန္ (ေအာင္လံ) အား အမွတ္တရအေနနဲ႔ အဂၤလိပ္စာမ်ားကို ဗိုလ္သံပီသစြာနဲ႔ ခံစားဖတ္ၾကား သြားခဲ့ ပါတယ္။ ဆရာ ဦးတင္ႏု (အၿငိမ္းစား- တကၠသိုလ္မ်ားစာၾကည့္တိုက္မွဴး) ကလည္း သူတာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခဲ့တဲ့ မေကြးတကၠသို္လ္၊ ေရနံေခ်ာင္း၊ ပခုကၠဴၿမိဳ႕မ်ားမွာ စာၾကည့္တိုက္တာ၀န္ထမ္းေဆာင္စဥ္က စာၾကည့္တိုက္မ်ားရဲ႕ အေတြ႕အႀကဳံမ်ားကို အိပ္သြန္ဖာေမွာက္ အားပါးတရ ေျပာဆိုေဆြးေႏြးပါတယ္။ ပခုကၠဴၿမိဳ႕ မွာ အထင္ကရ တည္ထားတဲ့ ပခုကၠဴဦးအုံးေဖ ၏ စာၾကည့္တိုက္ႀကီးမွာ မတည္ေငြသိန္း(၁၀၀)၏ လစဥ္၀င္ေငြ ဘဏ္အတိုး တစ္သိန္းက်ပ္ျဖင့္ ယေန႔ကာလမွာ မလုံမေလာက္ဘဲ ျဖစ္ေနပါေၾကာင္း။ စာၾကည့္တိုက္၀န္ထမ္းလစာ ေပးေလာက္ရုံသာျဖစ္ေနရၿပီး စာအုပ္၀ယ္ဖို႔အတြက္မွာ အလွဴရွင္မ်ားကိုသာ ေမွ်ာ္ကိုးေနရပါေၾကာင္း ရင္ဖြင့္ေျပာဆိုပါတယ္။ မေကြးၿမိဳ႕မွာ ဆရာဦးတင္ႏု ေစတနာ့၀န္ထမ္း တာ၀န္ယူဖြင့္ထားတဲ့စာၾကည့္တိုက္ကေတာ့၊ ေစ်းလယ္စိုးရပ္၊ မဲထီလမ္း၊ မိုးကုတ္၀ိပႆနာရိပ္သာ ပုည၀တီေက်ာင္းတုိက္အတြင္းမွာ (၂၀၀၈၊ေဖေဖၚ၀ါရီလ(၂၈)ရက္ေန႔) ကစတင္ ဖြင့္လွစ္ထားတဲ့ (ဓမၼဂုဏ္ရည္စာၾကည့္တိုက္ )ကို လုပ္ကိုင္ေနပါေၾကာင္းသိရပါတယ္။ ဒီစာၾကည့္တိုက္ကို မတည္ဖြင့္လွစ္ၿပီး လွဴဒါန္းခဲ့သူ အလွဴရွင္မွာ သာသနာ့ေဘာင္သို႔ ကူးေျပာင္းသြားပါေၾကာင္း၊ ဒါေၾကာင့္ (၄)ႏွစ္သက္တမ္းၾကာၿပီးျဖစ္တဲ့ ဒီစာၾကည့္တုိက္ကို ဆက္လက္ ေအာင္ျမင့္စြာ ဖြင့္လွစ္ႏိုင္ရန္ အလွဴရွင္မ်ား လိုအပ္ေနပါေၾကာင္း၊ (ဓမၼဂုဏ္ရည္စာၾကည့္တိုက္ ဟု အမည္ေပးထား ေသာ္လည္း) တရား၊ဓမၼစာအုပ္မ်ားသက္သက္သာ ထားရိွျခင္း မဟုတ္ပါေၾကာင္း၊ သုတ၊ရသ၊ နည္းပညာ စာအုပ္မ်ားနဲ႔ သတင္းေခတ္ျဖစ္လို႔ သတင္းစာမ်ား၊ ဂ်ာနယ္မ်ား၊ မဂၢဇင္းမ်ား၊ ၀ထၳဳမ်ား၊ ကဗ်ာမ်ား စတဲ့ စာအုပ္ေပါင္းအစုံကို ထားရိွေပးပါေၾကာင္း၊ မၾကာမီ ပုည၀တီေက်ာင္းအတြင္းမွ မဲထီးလမ္းဘက္သို႔ မ်က္ႏွာမူၿပီး စာၾကည့္တုိက္အား ဖြင့္လွစ္လို ပါေၾကာင္း၊ ဒါေၾကာင့္ ဒီ SHADE စာေပ၀ိုင္းမွာ လာေရာက္တင္ျပရင္း အနယ္နယ္အရပ္ရပ္မွ အလွဴရွင္မ်ားကို ဖိတ္ၾကား လိုက္ရပါေၾကာင္း၊ ဆရာဦးတင္ႏုက အက်ယ္တ၀င့္ တင္ျပေျပာဆိုသြားပါတယ္။ စာေရးဆရာ ကိုကိုလတ္(ဆည္ေျမာင္း)မွ စာအုပ္မ်ားလွဴဒါန္းရန္ ခ်က္ခ်င္းအမည္စာရင္းေပးသြင္းလိုက္ပါတယ္။ (ယင္းစာၾကည့္တိုက္မ်ားအား လွဴဒါန္းလိုသူမ်ား SHADE ဂ်ာနယ္တိုက္ မႏၱေလးရုံးခ်ဳပ္ ႏွင့္ ရိွတ္ဂ်ာနယ္ မေကြးရုံးခြဲ လိပ္စာ၊ဖုန္းနံပါတ္သို႔ ဆက္သြယ္၍ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါေၾကာင္း ေလးစားစြာျဖင့္ ပန္ၾကား ဖိတ္ေခၚအပ္ပါသည္။)
ယေန႔ SHADE စာေပ၀ိုင္းမွာ အထူးအစီအစဥ္ အျဖစ္တင္ျပသူကေတာ့ ကိုကိုလတ္(ဆည္ေျမာင္း)ပါ။ ရိွတ္ဂ်ာနယ္ အတြဲ(၅) အမွတ္(၄၀)မွာ သူေရးသားခဲ့တဲ့ ( တစ္ခ်ိန္တုန္းက ေက်ာက္ခဲသီခ်င္း) ေဆာင္းပါးထဲက သီခ်င္းစာသားကို ျမန္မာသံစစ္စစ္ နဲ႔ မူရင္း သီခ်င္းေရးသားခဲ့သူ ကဗ်ာဆရာႀကီး (ဦး) မ်ဳိးျမင့္ေဆြ ရဲ႕ သံစဥ္အတိုင္း ကိုကိုလတ္ သီဆိုသြားပါတယ္။ဒီ ေက်ာက္ခဲသီခ်င္းကို ျမန္မာသံစဥ္နဲ႔ တီးခတ္ေပးသူကေတာ့ ဆရာေမာင္(မေကြး)ပါ။ တီးသူကလည္း အားပါးတရ တီးခတ္သြားပါတယ္။ ဆိုသူေတးသံရွင္ ကိုကိုလတ္(ဆည္ေျမာင္း)ကလည္း ဆရာႀကီး မ်ဳိးျမင့္ေဆြ သက္ရိွထင္းရွားရိွစဥ္က သီဆိုသြားတဲ့အတိုင္း ( မူရင္းစာသား သုံးေၾကာင္းမွ လြဲၿပီး) သီခ်င္းမူရင္းကို အတိအက် ဆိုျပသြားခဲ့ပါတယ္။ စာေပ၀ိုင္းေတာ္သားမ်ားမွာ ဆိုသူ တီးသူ ႏွစ္ဦးအား ေငးေမာၾကည့္ရႈအားေပးေနၾကပါတယ္။ (မွတ္ခ်က္။ ကိုကိုလတ္ သည္ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေလးဆယ္ေက်ာ္က ဆရာႀကီး မ်ဳိးျမင့္ေဆြ ကိုယ္တိုင္၊သီဆိုခဲ့ေသာ ေက်ာက္ခဲသီခ်င္း မူရင္း ျမန္မာသံစဥ္အား ရိုးရိုးသားသားေဖာ္ထုတ္ေပးျခင္းသာျဖစ္ပါသည္။ ဒီသီခ်င္းႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး မည္သူ႔ကိုမွ် ထိခိုက္ႏွစ္နာေစရန္ (လုံး၀)မရည္ရြယ္ပါ။ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေလးဆယ္ေက်ာ္က ေက်ာက္ခဲသီခ်င္း၏ ျမန္မာသံစဥ္ကိုသာ ျပန္လည္ေဖာ္ျပေပးျခင္းျဖစ္ ပါေၾကာင္း။ ကိုကိုလတ္(ဆည္ေျမာင္း)။ )
ဆရာေမာင္(မေကြး) ကလည္း ယေန႔ SHADE စာေပ၀ိုင္းမွာ ကိုကိုလတ္(ဆည္ေျမာင္း) အား ပါရမီျဖည့္ရင္း အထူးအစီအစဥ္တစ္ရပ္အျဖစ္ သူကိုယ္တိုင္ေရးသားစပ္ဆိုလာေသာ (မေကြးၿမိဳ႕က SHADE စာေပ၀ိုင္း) သီခ်င္းအား ျမဴးျမဴးၾကြၾကြ ၿမိဳင္ၿမိဳင္ဆိုင္ဆိုင္ သီဆိုတီးခတ္သြားပါတယ္ခင္ဗ်ာ..။ (ကိုကိုလတ္(ဆည္ေျမာင္း)၊ ေမာင္(မေကြး)တို႔ ႏွစ္ဦး၏ သီဆိုေဖ်ာ္ေျဖမႈ အား www.shadejournal.com ႏွင့္ www.winkyi.net အြန္လိုင္းမွာ ၾကည့္ရႈအားေပးႏိုင္ၾကပါသည္။)
စိတ္ အဟာရျပည့္၀ေအာင္ SHADE ဂ်ာနယ္ကိုေဆာင္လို႔ ဘ၀အတြက္ သုတ၊ရသစုံတဲ့ SHADE စာေပ၀ိုင္းသို႔သြားၾကပါစို႔..။

ေရႊလမ္းေငြလမ္း၀င္းၾကည္

READMORE

မေကြးၿမိဳ႕က SHADE စာေပ၀ိုင္း(၄၄)

မေကြးၿမိဳ႕က SHADE စာေပ၀ိုင္း(၄၄)
၁၈-၉-၂၀၁၁၊ တနဂၤေႏြေန႔ ေန႔(၁၂) နာရီမွ ညေန(၃)နာရီအထိ မေကြးၿမိဳ႕၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္လမ္း၊ (လက္ေရြးစင္ အေအးဆိုင္) မွာ ေပါင္းဆုံ ၀ိုင္းဖြဲ႕ၾကပါတယ္။ ဒီတစ္ပတ္ SHADE စာေပ၀ိုင္းက (၄၄)ေျမာက္ႀကိမ္ပါ။ဧည့္သည္ေတာ္ မႏၱေလးၿမိဳ႕က ေခတၱရာမန္း သန္းျမင့္ ေရာက္လာပါတယ္။ SHADE စာေပ၀ိုင္းေတာ္သားမ်ားကေတာ့ ဆရာႀကီး မေကြး၀င္းျမင့္၊ ပန္းခ်ီဆရာ ကိုမင္းသူ၊ ပန္းခ်ီဆရာ သူရိန္ၿမိဳင္၊ ပန္းခ်ီဆရာျမင့္ေဇာ္ဦး၊ ဆရာေဇာ္မင္းၾကည္၊ ဆရာတကၠသိုလ္ရည္ရြယ္ နဲ႔ စာေရးသူတို႔ ျဖစ္ၾကပါတယ္။
ဆရာႀကီး မေကြး၀င္းျမင့္က စတင္စကားဆိုပါတယ္။ ``ေလးစားအပ္ပါေသာ စာေပမိတ္ေဆြမ်ားခင္ဗ်ာ..၊ ဒီတစ္ပတ္ ရိွတ္စာေပ၀ိုင္းမွာ ေဆြးေႏြးတင္ျပခ်င္တဲ့အေၾကာင္းအရာကေတာ့ `ေဒါသ´ပါပဲ။ ေဒါသေၾကာင့္ ေၾကကြဲစရာေတြနဲ႔ ႀကဳံေတြ႕ၾကရပါတယ္။ ေဒါသေၾကာင့္ ဘ၀တိုးတက္ ႀကီးပြားခ်မ္းသာေရး အဟန္႔အတားျဖစ္ၾကရပါတယ္။ အဲဒီေဒါသကို သတိႀကီးစြာထားၿပီး ပညာေရး၊ က်န္းမာေရး၊ လူမႈေရး၊ စီးပြားေရးေတြကို ေဆာင္ရြက္သြားမယ္ဆိုရင္ ေအာင္ျမင္တိုးတက္ ႀကီးပြားခ်မ္းသာၾကပါတယ္။ လူရဲ႕စိတ္ထဲမွာ ေဒါသဟာ အၿမဲရိွမေနပါဘူး။ မေၾကနပ္တာေတြကို ျမင္ရ၊ ၾကားရမွ ေဒါသစိတ္ဆိုတာ ျဖစ္ေပၚလာတာပါ။ ႏြားႏွစ္ေကာင္း ေ၀ွ႔တာကို ျမင္ဘူးၾကပါလိမ့္မယ္။ တစ္ေကာင္နဲ႔ တစ္ေကာင္ ေဒါသတစ္ႀကီးနဲ႔ ေ၀ွ႔ေနၾကတာ။ ဦးေခါင္း ဦးခ်ဳိေတြမွာ ေသြးသံရဲရဲ။ ေနာက္ဆုံးေတာ့ အားငယ္တဲ့ ႏြားကထြက္ေျပးတယ္။ အားႀကီးတဲ့ႏြား က်န္ရစ္ခဲ့တယ္။ အဲဒီအားႀကီးတဲ့ႏြားကိုၾကည့္လုိက္ေတာ့ ႏြားဦးခ်ဳိမွာ ေသြးသံရဲရဲနီၿပီး တဆတ္ဆတ္တုန္ လို႔ နာက်င္က်န္ရစ္ခဲ့ပါတယ္။ ၿပိဳင္ဘက္ႏြား ထြက္ေျပးသြားေတာ့ အဲဒီႏြားမွာ ေဒါသ မရိွေတာ့ဘူး။
ေဒါသဆိုတာ ယမ္းနဲ႔ မီးေတြ႕မွ ေလာင္ကၽြမ္းပါတယ္။ အဲသလိုပါဘဲ။ ေဒါသကို သတိတရားနဲ႔ ထိမ္းသိမ္းမယ္ဆိုရင္ ရပါတယ္။ ဥပမာ တစ္ခုေျပာရရင္ေတာ့ ေတာရေက်ာင္း ေဆာက္တည္ေနေတာ္မူတဲ့ ဆရာေတာ္ႀကီးတစ္ပါးက သူဆြမ္းဘုန္းေပးၿပီး ဆြမ္းက်န္မ်ားကို ေခြးႏွစ္ေကာင္အား ေကၽြးပါတယ္။ အဲဒီေခြးႏွစ္ေကာင္ဟာ စားအုိးစားခြက္ တစ္ခုစီနဲ႔ ထည့္ေကၽြးေပမယ့္ ေျဖာင့္ေျဖာင့္တန္းတန္း မစားၾကပါဘူး။ တစ္ေကာင္နဲ႔ တစ္ေကာင္ အစားမာန္ထေနၾကတယ္။ ေန႔တိုင္း ဒီလိုျဖစ္ေနေတာ့ တုတ္တစ္ေခ်ာင္းနဲ႔ရွာကုိင္ၿပီး ဆြမ္းက်န္ေတြ ေကၽြးပါတယ္။ ဒါလည္းမရဘူး။ တစ္ေကာင္နဲ႔ တစ္ေကာင္ မာန္ဖီေနၾကေတာ့ ဆရာေတာ္ႀကီးကလည္း တုတ္ႀကီးတစ္ေခ်ာင္းနဲ႔ တဟဲ့ဟဲ့ နဲ႔ ေငါက္ေနတယ္။ မရဘူး ေခြႏွစ္ေကာင္က ကုိက္ေနၾကတာဘဲ။ ၾကာေတာ့ ဆရာေတာ္ႀကီးလည္း ေဒါသစိတ္၀င္လာပါတယ္။ တဟဲ့ဟဲ့ၾကားက ကိုက္ရမလားဆို ကိုင္ထားတဲ့ တုတ္ကို ေျမွာက္တဲ့ၿပီး ရိုက္ဆုံးမဖို႔ ေျမွာက္ေနရင္းက ရုတ္တရက္ သတိတရားေလး ျဖတ္ကနဲ၀င္လာတယ္..။ (ဒီေခြးႏွစ္ေကာင္ေနာ္..ငါရုိက္လိုက္ရ..၊ ငါပါသုံးေကာင္ျဖစ္သြားေတာ့မွာဘဲ။) ဆိုၿပီး သူ႔စိတ္ထဲ၀င္လာတဲ့ ေဒါသကို သတိႀကီးစြာထားၿပီး ျပန္ထုတ္လိုက္ပါသတဲ့..။ အဲဒီေတာ့ဗ်ာ.. ကၽြန္ေတာ္တို႔ ပုထုဇဥ္လူသားေတြ ေဒါသကေလးမ်ား ျဖစ္လာမယ္ဆိုရင္.. တစ္ကေန..တစ္ရာအထိ ေရလိုက္ပါ။ သတိကေလးနဲ႔ ေဒါသကို ထိန္းသိမ္းႏိုင္ၾကပါေစ..။ ဟု ဆရာမေကြး၀င္းျမင့္က ေျပာဆိုသြားပါတယ္။
ဆရာေခတၱရာမန္း သန္းျမင့္ကေတာ့ ရိွတ္ဂ်ာနယ္ မွာ သတင္းအားနည္းေနပါေၾကာင္း၊ က်န္ေနတဲ့ အျခားၿမိဳ႕နယ္မ်ားသို႔ ယခုထက္ပိုမို ျဖန္႔ခ်ိေစလိုပါေၾကာင္း တို႔ကို အႀကံျပဳေျပာဆိုသြားပါတယ္။ ဆရာေဇာ္မင္းၾကည္ကလည္း ရိွတ္ဂ်ာနယ္မွာ ေဖာ္ျပေပးတဲ့ ေရွးအက်ဆုံး သရက္ၿမိဳ႕မွ ေဂါက္ကြင္း နဲ႔ သရက္ၿမိဳ႕က သမိုင္း၀င္ အထကေက်ာင္း သတင္းေဆာင္းပါးကို ဖတ္ရလို႔ အားရ၀မ္းသာ ျဖစ္မိပါေၾကာင္း၊ သတင္းေဆာင္းပါးရွင္ ဆရာေအးေ၀(သရက္) (ခ) ၀ရဇိန္(သရက္) အား အထူူးေက်းဇူး တင္မိပါေၾကာင္း၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ လူငယ္ေတြအတြက္ မသိေသးတာမ်ားကို ဆက္လက္ေဖာ္ထုတ္ေရးသား ပါရန္ ေတာင္းဆို ေမတၱာရပ္ခံသြားပါတယ္။
ဒီတစ္ပတ္မွာေတာ့ ၁၉၉၅၊ ၾသဂုတ္လထုတ္ ႀကီးပြားေရးလမ္းညႊန္ဂ်ာနယ္ စာအုပ္မွ ကြယ္လြန္သြားခဲ့ေသာ ကေလးၿမိဳ႕က(အထင္ကရ၊နာမည္ႀကီးဆရာေတာ္ဘုရား) ကဗ်ာဆရာ ျမဆင့္ခ်ယ္ ေရးသားေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ သမိုင္းမွာ ကဗ်ည္းတင္ၿပီး ပထဆုရ (ရထားအေမ) ဆိုတဲ့ကဗ်ာနဲ႔ အထူးအမွတ္တရ ရြတ္ဆိုဂုဏ္ျပဳလိုက္ပါတယ္..။
ရထားအေမ
*ေရႊတိဂုံဘုရားဖူး မသြားရရင္ေနပါေစ
မေသခင္တစ္ခါေတာ့
ရထားစီးဖူးသြားခ်င္တယ္ဆိုတဲ့ အေမ။
အေမေရ…
ရထားစီးရဖို႔ ေအာက္ျပည္ေအာက္ရြာသြား
ဒုကၡမ်ားစရာ မလိုပါဘူးအေမ။
အေဖ႔ေမြးရပ္ေျမ`ကေလး´က ေျပးထြက္လာမယ့္ရထားဟာ
အေမ႔ေမြးရပ္ေျမ`နတ္ေခ်ာင္း´ဆီ ဦးတည္ခုတ္ေမာင္းဖို႔
အသင့္ျဖစ္လို႔ေနေပါ့။
*တက္..အေမ..တက္တက္
သားလက္ကို ၿမဲၿမဲကိုင္
ရထားခုံျဖဴျဖဴေတြေပၚ ရဲရဲထိုင္စမ္းပ။
အေမမွမဟုတ္
ရွင္ဘုရင္ကေန သူေတာင္းစားထိုင္
လြတ္လပ္စြာတက္စီး ခရီးႏွင္ႏိုင္ပါတယ္ အေမ။
*ကေလးၿမိဳ႕သက္တမ္း ႏွစ္ေထာင္ေက်ာ္မွ
ေပၚလာတဲ့ရထားဟာ
မိုးေပၚက က်လာတာ မဟုတ္ဘူး
ေျမႀကီးထဲက ထြက္ေပၚလာတာ မဟုတ္ဘူး
ဘုရားသခင္က ဖန္ဆင္းေပးလိုက္တာလည္း မဟုတ္ဘူး အေမ။
ေဟာသည္ေျမက..
အေဖေတြ..အေမေတြ
သားေတြ…သမီးေတြ
ေခၽြးသီး ေခၽြးေပါက္ေတြကို ေရႊလိုဥ
ပညာရွင္ေတြက…ထုဆစ္
ခရီးတန္ဆာသစ္ေဖာ္သူေတြက ျဖန္႔ေ၀ေတာ့
အေမေရ….
ရထားတဲ့ဗ်
ထိုင္ေနရတာအားမရလို႔ မတပ္ရပ္စီးခ်င္စီး
ထခုန္ၿပီး ေနလိုေန
လမ္းခရီးမွာ ေတြ႕သမွ်လက္ျပၿပီး ေအာ္ခ်င္ေအာ္
အေမရယ္…ေပ်ာ္လိုက္စမ္းပ
ေပ်ာ္လိုက္စမ္းပ…အေမရယ္။
*ကေလး- နတ္ေခ်ာင္းကို
အဦးဆုံးခုတ္ေမာင္းမယ့္
ေဟာသည္…ရထားဟာ
ဥေရာပက သံလိုက္ရထားထက္လည္း အဖိုးတန္တယ္..
ဂ်ပန္က က်ည္းဆန္ရထားထက္လည္း အမ်ဳိးမွန္တယ္…
ဂ်ပန္ ဥေရာပက ရထား…အလကား
ေဟာသည္…ကေလး-နတ္ေခ်ာင္းရထားကမွ
အေမေတြနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဘ၀ေတြကို သယ္ေဆာင္
လူေမႊး သူေမႊးေျပာင္ေစမွာပါ အေမ။
*ေဟာ မၾကာခင္ဆို
အေမ႔သားႀကီး မွန္းမွန္းၿပီးေျပာေနရတဲ့
ဂန္႔ေဂါကိုပဲ သြားမလား…
အေမ႔သမီးႀကီး`တုပ္ျဖဴ´ရိွတဲ့
ပခုကၠဴကိုပဲ သြားမလား
ဘြားခနဲ…ဘြားခနဲ
ရထားသံလမ္းေတြ ရင္ခုံသံခ်င္းဆက္
ခရီးထြက္ရမွာ ေၾကာက္တဲ့ အေမဟာ
အိမ္မွာမွ ေနတတ္ပါဦးမလား။
*ေဟာ… ဟိုမွာအေမ
အထင္ႀကီးတစ္ခြဲသားနဲ႔ မဟုတ္
ရိုးရိုးရုပ္ေလးနဲ႔ပါ အေမ
အေမ႔သားႀကီးလို ညိဳေမာင္းေမာင္းနဲ႔
ဖုန္တေထာင္းေထာင္း လူေတြအၾကား
အားရပါးရ စကားေျပာေနတာ
``ရထား၀န္ႀကီး ဦး၀င္းစိန္´´…တဲ့
အေမတို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဇိမ္ကေလးနဲ႔ ခရီးသြားႏိုင္ဖို႔
သူမို႔ လုပ္ႏိုင္တယ္ အေမရယ္။
*ၾကည့္စမ္းပါအုံးအေမ
ရထားလမ္း လုပ္အားေပးတုန္းက
အမနာပေျပာသူေတြ
သြားပုပ္ ေလလႊင့္ ေျပာသူေတြလည္း
ခုေတာ့မွ သေဘာေပါက္
ေခၽြးေပါက္ေပါက္ က်ရက်ဳိးနပ္…
ေအာင္မယ္…ရထားႀကီးနဲ႔ေတာင္
အမွတ္တရ ဓာတ္ပုံေတြတြဲရိုက္ဖို႔
ဓာတ္ပုံဆရာေတြကိုလက္ လိုက္လိုက္ဆြဲေနၾကတယ္အေမ။
*ေဟာသည္ ရထားလမ္းဟာ
ဂ်ပန္ေခတ္ကလို ေခၽြးတပ္ဆြဲ ေစခိုင္းခဲ့တာမဟုတ္
အဂၤလိပ္ေခတ္ကလို အာဏာနဲ႔ ေစခိုင္းခဲ့တာမဟုတ္
ဒါ…တို႔လုပ္ကိုလုပ္ရမယ္လို႔ ယုံၾကည္
အားနဲ႔ မာန္နဲ႔
လုပ္အားကိုယ္စီ ေပးဆပ္ခဲ့ၾကတာပါအေမ။
*ဒါဟာ…
ကၽြန္ေတာ္တို႔ယုံၾကည္စြာ ၀တ္ဆင္ခဲ့တဲ့
ေမာ္ကြန္းသမိုင္းလည္းျဖစ္တယ္။
အေမေရ….
ေဟာသည္ရထားဟာ
လူေတြ…ကုန္စည္ေတြကိုတင္
တင္ေဆာင္လာတာ မဟုတ္ဘူူးအေမ။
*ယဥ္ေက်းမႈေတြ
စည္းလုံးညီညြတ္မႈေတြ
စည္ပင္ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈေတြ…ကို
တနင့္တပိုး သယ္ေဆာင္လာလို႔
ျပည္ေထာင္စုႀကီး အဓြန္႔ရွည္ေရးအတြက္
မဆုံးတဲ့ခရီးရွည္ ခုတ္ေမာင္းေပးေနတယ္ဆိုတာလည္း
အေမ႔အသည္းထဲ ၿမဲေအာင္မွတ္
အလွရိုက္ဓာတ္ပုံတစ္ပုံလည္း မဟုတ္ဘူးအေမ။
*ေမနဲ႔ေဖေရ…
ေမနဲ႔ေဖ ပ်ဳိရြယ္စဥ္ကလို
ကေလး-နတ္ေခ်ာင္းခရီးကို
လွည္းႀကီးတအီအီစီးလို႔
အခ်ိန္ေတြ မနည္းႀကီးေပးၿပီး
အနီးကေလးေတြကို
အေ၀းႀကီး မျဖစ္ေစေတာ့ပါဘူးအေမ။
ကေလးၿမိဳ႕က ထမင္းေပါင္း
နတ္ေခ်ာင္းမွာ ပူပူေႏြးေႏြးစား
နတ္ေခ်ာင္းက သေျပပန္း
ကေလးၿမိဳ႕ဘုရားခန္းေတြမွာ အညြန္႔တလူလူနဲ႔
နတ္ေခ်ာင္းသားနဲ႔ ကေလးသူ
နတ္ေခ်ာင္းသူနဲ႔ ကေလးသား
ေအာင္သြယ္ေတာ္ရထားလည္း ျဖစ္လိမ့္မယ္။
*အေမေရ…..
ရထားေတြဟာ
ဘူတာနဲ႔ ခရီးလမ္းေတြကို ျဖတ္သန္းခဲ့သလို
အေမေတြဆိုတာလည္း
ဘ၀ခရီးၾကမ္းမ်ားစြာကို ျဖတ္သန္းခဲ့၊
ေပ်ာ္ရြင္မႈ ဘူတာေတြမွာလည္း ရပ္နားခဲ့
ဒီလိုနဲ႔ မ်ဳိးဆက္သစ္ေတြျဖစ္လာ
တိုင္းျပည္လည္း သစ္သထက္သစ္လာေပါ့။
*အေမေရ..
ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဘ၀ေတြ
ရ-ထားသင့္သမွ်ေတြ ရ-ထားေစဖို႔
``ရထား´´လာၿပီအေမ…
ရ…ရထားႀကီးေပ်ာ္ေပ်ာ္စီးႏိုင္ဖို႔
ရထားႀကီးလာၿပီအေမ…
အေမေတြလာၿပီအေမ။
*ဘ၀ေတြမွာ ၾကားေနခဲ့ရတဲ့
ထပ္ျပန္တလဲလဲ က်ယ္ေလာင္သံေတြထဲ
က်ယ္ေလာင္သံေတြ ထပ္ျပန္တလဲလဲမွာ
ဒီအသံသာ အခ်ဳိးၿမိန္ဆုံး..
ဒီအသံသာ အင္အားအသစ္ကို ျဖစ္ေစဆုံး..
ဒီအသံသာ ယုံၾကည္စိတ္အခ်ရဆုံး…
ဒီအသံသာ ဘ၀ေတြကို ေက်နပ္ေစရဆုံး…
ဂ်ဳံး ဂ်က္ဂ်က္…ဂ်ဳံးဂ်က္ဂ်က္
ဂ်ဳံးဂ်က္ဂ်က္..ဂ်ဳံးဂ်က္ဂ်က္ဂ်က္
ဂ်ဳံးဂ်က္ဂ်က္..ဂ်ဳံးဂ်က္ဂ်က္ဂ်က္..နဲ႔
ဘ၀ဂ္လ်ံထြက္မဲ့- ရ- ရထားသံပါအေမ။ ။
ျမဆင့္ခ်ယ္
မွတ္ခ်က္။ ။ ပခုကၠဴ-ကေလးရထားလမ္းႏွင့္ ပတ္သက္၍ စာေပၿပိဳင္ပြဲတစ္ရပ္ ကေလးၿမိဳ႕တြင္ က်င္းပခဲ့သည္ဟုဆိုပါသည္။ ေဖာ္ျပပါ ကဗ်ာၿပိဳင္ပြဲတြင္ ပထဆုရ ကဗ်ာျဖစ္ပါသည္။ (အယ္ဒီတာ-ႀကီးပြားေရးလမ္းညႊန္ဂ်ာနယ္၊ တြဲ(၄)အမွတ္(၉)။ ၈/၁၉၉၅)

စိတ္ အဟာရျပည့္၀ေအာင္ SHADE ဂ်ာနယ္ကိုေဆာင္လုိ႔ ဘ၀အတြက္ သုတ၊ရသစုံတဲ့ SHADEစာေပ၀ိုင္းသို႔ သြားၾကပါစို႔..။

ေရႊလမ္းေငြလမ္း၀င္းၾကည္

READMORE

မေကြးၿမိဳ႕မွ SHADE စာေပ၀ိုင္း(၄၃)

Shade43
မေကြးၿမိဳ႕မွ SHADE စာေပ၀ိုင္း(၄၃)
၁၁-၉-၂၀၁၁၊ တနဂၤေႏြေန႔၊ ေန႔လည္(၁)နာရီ မွ ညေန(၃)နာရီအထိ မေကြးၿမိဳ႕၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္လမ္း၊ (လက္ေရြးစင္ အေအးဆိုင္) မွာ ေပါင္းဆုံ ၀ိုင္းဖြဲ႕ျဖစ္ၾကပါတယ္။ SHADE စာေပ၀ိုင္း(၄၃)ႀကိမ္ေျမာက္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီတစ္ပတ္ စာေပ၀ိုင္းေတာ္သားမ်ားက ေတာ့ မိုးထဲေလထထဲမွာ မပ်က္အကြက္ အားခဲလို႔လာၾကသူေတြျဖစ္ၾကပါတယ္။ ဆရာႀကီး မေကြး၀င္းျမင့္၊ ပန္းခ်ီဆရာမင္းသူ၊ ပန္္းခ်ီဆရာျမင့္ေဇာ္ဦး၊ ပန္းခ်ီဆရာသူရိန္ၿမိဳင္၊ ဆရာေဇာ္မင္းၾကည္၊ နဲ႔ စာေရးသူ တို႔ျဖစ္ၾကပါတယ္။
ဆရာႀကီး မေကြး၀င္းျမင့္က စတင္ေျပာဆိုပါတယ္။ ``ေလးစားအပ္ပါေသာ စာေပမိတ္ေဆြမ်ားခင္ဗ်ာ…။ ဒီတစ္ပတ္ ရိွတ္စာေပ၀ိုင္းမွာ အလြန္အေရးႀကီးတဲ့ က်န္းမာေရးအေၾကာင္းကေလးကို တင္ျပေဆြးေႏြးပါရေစ..။ လူမွာ စား၀တ္ေနေရး အေရးအႀကီးဆုံးပါလို႔ ဆိုၾကေပမယ့္ မက်န္းမာရင္ ဘာမွ မလုပ္ႏိုင္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ျမတ္ဗုဒၶကလည္း (အာေရာဂ်ံ ပရမံ လာဘံ) လို႔ေဟာၾကားေတာ္မူျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ယေန႔ ကမၻာသူ ကမ ၻာသားေတြကို ဒုကၡအမ်ားဆုံးေပးတဲ့ ေရာဂါကေတာ့ ေသြးတိုးေရာဂါျဖစ္ပါတယ္။ ေသြးတိုးေရာဂါဆိုတာ ေသြးေတြမ်ားလာတာ ေသြးေတြပြါးလာတာ မဟုတ္ပါဘူး။ လူ႔ခႏၶာကိုယ္ထဲက ေသြးေတြဟာ တစ္ကိုယ္လုံး လည္ပတ္ေနရာမွာ ပုံမွန္လည္ပတ္ေနတာထက္ အရိွန္ျမင့္လည္ပတ္တာကို ေသြးတိုးေရာဂါလို႔ေခၚၾကတာပါ။ အဲဒီေသြးေတြ ေလဖိအားေၾကာင့္ အရိွန္္ျမင့္လည္လာရင္ မ်က္စိေတြေ၀မယ္၊ ဇက္ေၾကာေတြထိုး၊ ေနာက္ေက်ာေတြတက္လာပါတယ္။ သြားလာ လႈပ္ရွားရာမွာလည္း ေလးလံထိုင္းမႈိင္းလာပါတယ္။ ခႏၶာကုိယ္က အဲဒီလို ျဖစ္ေနတုန္းအခ်ိန္မွာ ေရေအးေလာင္းခ်ဳိးလိုက္မယ္ဆိုရင္ လူ႔ခႏၶာကိုယ္မွာ ဖြဲ႔စည္းတည္ေဆာက္ ထားတဲ့ ေသြးျပန္ေၾကာ ေသြးေၾကာမွ်င္ ဆံျခည္မွ်င္ေသြးေၾကာကေလးေတြဟာ ေရေအးေၾကာင့္ က်ဳံ႕သြားပါတယ္။ တစ္ကိုယ္လုံး ေသြးေတြက အရိွန္အဟုန္နဲ႔ ခါတိုင္းထက္ ျမန္ေနရတုန္းအခ်ိန္ ဦးေခါင္းပိုင္း နားႏွစ္ဘက္အထက္ ေသြးေၾကာမွ်င္ကေလး ျပတ္ေတာက္သြားၿပီး သတိလစ္သြားတတ္ပါတယ္။ အဲဒီလိုျဖစ္ရပ္ကုိ အေနာက္တိုင္းေဆးပညာရွင္ မ်ားက ဦးေႏွာက္ ေသြးေၾကာျပတ္တယ္လို႔ မွတ္ခ်က္ခ်ပါတယ္။ ျမန္မာအေခၚကေတာ့ ေလျဖတ္သြားတယ္လို႔ ေခၚဆိုၾက ပါတယ္။ အယူအဆ အတူတူပါဘဲ။ အေခၚအေ၀ၚဘဲကြာတာပါ။ ဦးေႏွာက္ေသြးေၾကာမျပတ္ဘဲ အေၾကာ(ေသြးေၾကာ) အတြင္းမွာ အေအးေၾကာင့္ ေသြးခဲၿပီး ဆို႔ပိတ္သြားရင္လည္း သတိေမ့တတ္ပါတယ္။ ေျခလက္လႈပ္ရွားမရျဖစ္တတ္ပါတယ္။ ေသြးတိုးေရာဂါမွတဆင့္ ေလငန္းေရာဂါျဖစ္လာတတ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေသြးတိုးေရာဂါရိွလွ်င္ အထူးသတိထားၿပီး ေရခ်ဳိးမိုးခ်ဳိးဆင္ျခင္ဖို႔ အစားအေသာက္မ်ားကို ဂရုစိုက္ဖို႔ ေဆြးေႏြးေျပာၾကားလိုတာျဖစ္ပါတယ္။
``ႀကိဳတင္ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ ေဘးမေရာက္´´ ဆိုစကားအတိုင္း ေရာဂါကိုမျဖစ္မီက ကာကြယ္တာ အေကာင္းဆုံးပါဘဲ။ ေသြးတိုးေရာဂါဘာ့ေၾကာင့္ျဖစ္လဲဆိုေတာ့ ၀က္သား၊ ဘဲသား၊ ပုဇြန္၊ ငါးသေလာက္၊ ငါးေသတၱာ၊ ငါးပိ၊ ငံျပာရည္၊ အဆီအေစးမ်ားတဲ့ အစားအစာေတြ။ အခ်ဳိအဆိမ့္ေတြကို အစားမ်ားလို႔ ျဖစ္ၾကတာပါ။ ၿပီးေတာ့ ကိုယ္လက္လႈပ္ရွားမႈ နည္းတာလဲ ပါပါတယ္။ အဆီ အေစး အခ်ဳိ အဆိမ့္ေတြ အစားမ်ားလာရင္ ခႏၶာကုိယ္ေသြးေၾကာထဲမွာ အဆီဓါတ္ေတြမ်ားလာၿပီး ေသြးေၾကာက်ဥ္းလာပါတယ္။ ေလဖိအားမ်ားၿပီး ေသြးတိုးေတာ့တာပါဘဲ။ ႏွလုံးေသြးေၾကာက်ဥ္း ေရာဂါပါ ယွဥ္တြဲလာၿပီး ႏွလုံးေသြးေၾကာပိတ္သြားႏိုင္ပါတယ္။ အဓိကသိရမွာက ေသြးတိုးေရာဂါဆိုတာ အစားအစာကလာ တာပါ။ မီးဖိုေခ်ာင္က လာတာပါ။ ဒါေၾကာင့္ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲကလာတဲ့ ေသြးတိုးေရာဂါကို မီးဖိုေခ်ာင္ထဲ ျပန္ပို႔လိုက္ပါလို႔ တင္ျပေဆြးေႏြးရပါေၾကာင္း၊ အားလုံး ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာ က်န္းမာ ခ်မ္းသာၾကပါေစ..။ ဟု မေကြး၀င္းျမင့္ မွေျပာၾကားသြား ပါတယ္။
ပန္းခ်ီဆရာမင္းသူ ကလည္း ဒီလိုဆိုျပန္ပါတယ္။ ဒိသာပါေမာကၡႀကီးတစ္ဦးထံ ေဗဒင္အတတ္ပညာကို အတူတူသင္ၾကားလာခဲ့တဲ့ တပည့္ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ အေၾကာင္းကို အက်ယ္တ၀င့္ေျပာၾကားပါတယ္။ ပညာစုံလို႔ တပည့္ႏွစ္ဦး မိမိတို႔ႏိုင္ငံေတာ္ကို အတူတူျပန္လာၾကပါတယ္။ လမ္းက ရြာတစ္ရြာေရာက္ေတာ့ အမ်ဳိးသမီးတစ္ေယာက္က ငိုေနတာကို ေတြ႕ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္ငိုတာလည္း ေမးၾကည့္ေတာ့ သူ႔မရဲ႕ လင္ေတာ္ေမာင္ ေတာထဲသို႔ ထင္းခုတ္သြားတာ ျပန္မလာေတာ့လို႔ ေမွ်ာ္ရင္းငိုေနရပါေၾကာင္း ေျဖဆိုပါတယ္။ ဒါနဲ႔ ပထမ တပည့္က သူသင္ၾကားလာတဲ့ ေဗဒင္ပညာကို လက္ေတြ႕ အသုံးခ်ေဟာၾကားလိုက္ပါတယ္။ `ဟဲ့ ကေလးမေလး နင့္ လင္ေတာ္ေမာင္ ျပန္လာမွာမဟုတ္ေတာ့ဘူး၊ ေသဆုံးသြားၿပီလို႔ ´ ေဟာလိုက္ပါတယ္။ ဒုတိယ တပည့္ျဖစ္သူကလည္း သူသင္ၾကားလာတဲ့ ေဗဒင္ပညာကို လက္ေတြ႕တိတိက်က်ျဖစ္ေအာင္ အသုံးခ်ၿပီးေဟာၾကားလိုက္ပါတယ္။ ` ဟဲ့ သူငယ္မေလး နင္ရဲ႕ လင္ေတာ္ေမာင္ဟာ မၾကာခင္အခ်ိန္က ေတာထဲထင္းခုတ္သြားရင္ ဒီအနီးအနား ေတာာင္တစ္ခုေပၚက ေက်ာက္ျဖာေပၚမွာ က်ားကုိက္သြားလို႔ အသက္ဆုံးရႈံးသြားပါၿပီ..။ ရြာသားေတြကိုေခၚၿပီး လိုက္ရွာရင္ ငါေျပာတဲ့အတိုင္း ေတြ႕ျမင္ရပါလိမ့္မယ္..´ လို႔ ေဟာၾကားလုိက္ပါတယ္။ ဒုတိယ တပည့္ေဟာတဲ့အတိုင္း အတိအက် ေတြ႕ရပါသတဲ့။ အေသအခ်ာ မွန္တဲ့ ေဗဒင္ဆရာဘဲ ဆိုၿပီး တစ္ရြာလုံးက ဒုတိယေဗဒင္ဆရာကို ၀ိုင္းၿပီးအေရးေပး ကိုးကြယ္ၾကပါတယ္။ ဒါနဲ႔ ပထမ တပည့္ျဖစ္သူေဗဒင္ဆရာက ဒုတိယတပည့္ျဖစ္သူေဗဒင္ဆရာကို မေက်မနပ္ျဖစ္ၿပီး ေမးပါတယ္။ ` မင္းနဲ႔ငါ ဆရာႀကီးဆီက ေဗဒင္ပညာေတြကို အတူတူသင္ၾကား လာခဲ့ၾကၿပီး မင္းက ငါ့ထက္ တိတိက်က် အေသးစိတ္ ဘာေၾကာင့္ ေဟာၾကားႏိုင္ပါသလဲ..?။ ငါတို႔ ဆရာႀကီးက မင္းကို ပညာေတြပိုသင္ေပးလိုက္တယ္လို႔ ငါထင္တယ္။ အဲဒါငါမေၾကနပ္ဘူးကြာ။ လာ.. ဆရာႀကီးထံ ငါတို႔ ႏွစ္ေယက္ ျပန္လွည့္သြားၿပီး ေမးၾကမယ္လို႔´ ေျပာဆိုၾကသတဲ့။ ဒါနဲ႔ ဆရာႀကီးထံသို႔ သူတို႔တပည့္ႏွစ္ဦးျပန္ေရာက္ လာၾကပါတယ္။ အႀကိဳးအေၾကာင္းျဖစ္စဥ္အား ပထမ တပည့္က ဆရာႀကီးထံ ေျပာၿပီး သူရင္ထဲမွာ အထင္လြဲေနတာကို ေမးပါတယ္။ ဆရာႀကီးက ေခါင္းတစ္ညိမ့္ညိမ့္ နဲ႔ ` ငါကေတာ့ သင္ရိုးသင္စဥ္အတိုင္း ေဗဒင္သုံးပုံကို အကုန္ သင္ၾကားေပးလုိက္တာဘဲ။ မင္းတို႔ ႏွစ္ေယာက္ ဘာေၾကာင့္ ကြာျခားသြားသလဲ သိရေအာင္ ငါတစ္ခုခိုင္းမယ္။ အဲဒါကေတာ့.. ေရာ့ ဒီမွာေငြဖလား ႏွစ္လုံး အရြယ္အစားလည္းအတူတူပဲ၊ ဒီခ်ည္ေစာင္တစ္ဘက္တစ္ထည္စီကို လည္းယူသြားၾကပါ။ မနက္ျဖန္ မိုးေသာက္လင္းတာနဲ႔ ႏွင္းေတြက်ေနတဲ့ ဟိုးကျမင္ေနရတဲ့ ျမက္ခင္းႀကီးထဲကိုသြားၾကပါ။ ဒီဖလားထဲကို ႏွင္းရည္ေတြခံထည့္ၿပီး ျပည့္တဲ့အခ်ိန္မွာ ငါ့ဆီကို ျပန္လာၾကပါ..´ လို႔ တပည့္ႏွစ္ေယာက္ကို ခိုင္းလုိက္ပါတယ္။ ပထမ တပည့္က ျမက္ခင္းထဲေရာက္တာနဲ႔ ျမက္ပင္ဖ်ားမွာ တင္ေနတဲ့ ႏွင္းေပါက္ကေလးေတြကို တစ္ေပါက္ခ်င္းခါၿပီး ေငြဖလားထဲခံထည့္ေနပါတယ္။ ေနမြန္းတည့္လို႔လည္း ခြက္က မျပည့္ေသးပါဘူး။ ဒုတိယ တပည့္ကေတာ့ ျမက္ခင္းႀကီးေပၚက ႏွင္းရည္ေတြကို ပါလာတဲ့ ခ်ည္ထည္တစ္ဘက္ေစာင္ကို ျဖန္႔က်က္ဆြဲခ်ပါတယ္။ တစ္ဘက္ေစာင္မွာ ႏွင္းရည္ေတြရြဲစိုေနတာကို လက္နဲ႔ညစ္ယူၿပီး ေငြဖလားခြက္ထဲသို႔ ထည့္ပါတယ္။ ေနမြန္းမတည့္မီ နံနက္ပုိင္းအတြင္း ေငြဖလားထဲမွာ ႏွင္းရည္ေတြျပည့္သြားခဲ့ပါတယ္။ ဆရာႀကီးထံ ဒုတိယ တပည့္က အရင္ဆုံး အခ်ိန္ေစာေစာ ေရာက္သြားၿပီး ႏွင္းရည္ေတြအျပည့္နဲ႔ ေငြဖလားကုိ အပ္လိုက္ပါတယ္။ ေန႔မြန္းတည့္ၿပီးလို႔ ေနေစာင္းခ်ိန္မွေရာက္လာပါတယ္။ ပထမ တပည့္မွာ ႏွင္းရည္ေတြက ေငြဖလားနဲ႔ တစ္၀က္သာရၿပီး ဆရာႀကီးထံ အပ္ႏွံလိုက္ပါတယ္..။ တပည့္ႏွစ္ဦးကို ဆရာႀကီးက ေရွ႕မွာထိုင္ခိုင္းၿပီး `ကဲ့ သိၿပီလား..ငါကေတာ့ မင္းတို႔ကို ေဗဒင္ပညာေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဘာတစ္ခုမွ် ဆရာစားမခ်န္ဘဲ အားလုံးသင္ေပးခဲ့တာပါကြာ..။ ယခုႏွင္းရည္ခံသလို ကုိယ္ပုိင္ထိုးထြင္းသိျမင္တဲ့ ကုိယ္ပုိင္အေတြးအေခၚ ကုိယ္ပုိင္အႀကံဥာဏ္ကလည္း လိုပါေသးတယ္ကြာ..။ ငါသင္ၾကားေပး လိုက္တဲ့ ေဗဒင္ပညာက အတူတူပါဘဲကြာ..။ ငါ့တပည့္မ်ား ပညာအရာမွာ ဆရာထက္ တပည့္လက္ေစာင္းထက္ႏိုင္သူမ်ား ျဖစ္္ၾကပါေစ..´။ လို႔ ဆရာႀကီးက ေျပာဆိုၿပီး ျပန္လႊတ္လိုက္ပါသတဲ့။ ဒါေၾကာင့္ ရိွတ္စာေပ၀ိုင္းကိုလာၿပီး သုတ၊ရသပညာေတြကို ေပးၾက၊ယူၾကတာခ်င္းအတူတူ ကုိယ္ပိုင္အႀကံဥာဏ္မ်ားကို အသုံးခ်ၿပီး ႀကီးပြားခ်မ္းသာသူမ်ားလညး္ ျဖစ္ႏိုင္ၾကပါေစ..။ လို႔ ပန္းခ်ီဆရာမင္းသူက(ဆရာေအာင္သင္းရဲ႕ စကားကို တဆင့္)ေဖာက္သည္ခ် ေျပာဆိုသြားပါတယ္။
စိတ္ အဟာရျပည့္၀ေအာင္ SHADEဂ်ာနယ္ကိုေဆာင္လို႔ ဘ၀အတြက္ သုတ၊ရသေတြစုံတဲ့ SHADE စာေပ၀ိုင္းသို႔ သြားၾကပါစို႔..။

ေရႊလမ္းေငြလမ္း၀င္းၾကည္

READMORE

မေကြးၿမိဳ႕မွ SHADE စာေပ၀ိုင္း(၄၂)

Shade42
မေကြးၿမိဳ႕မွ SHADE စာေပ၀ိုင္း(၄၂)
၄-၉-၂၀၁၁၊ တနဂၤေႏြေန႔ ေန႔(၁၂)နာရီမွ ညေန(၃)နာရီအထိ မေကြးၿမိဳ႕၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္လမ္း၊ (လက္ေရြးစင္ အေအးဆိုင္) မွာ ေပါင္းဆုံ ၀ိုင္းဖြဲ႕ျဖစ္ၾကပါတယ္။ SHADE စာေပ၀ိုင္း(၄၂)ႀကိမ္ေျမာက္ပါ။ ဒီတစ္ပတ္ SHADE စာေပ၀ိုင္းေတာ္သားမ်ား ကေတာ့ ဆရာႀကီးမေကြး၀င္းျမင့္၊ ပန္းခ်ီဆရာမင္းသူ၊ ပန္းခ်ီဆရာျမင့္ေဇာ္ဦး၊ ဆရာေဇာ္မင္းၾကည္၊ ဆရာေနျခည္(မေကြး) နဲ႔ စာေရးသူတို႔ ၀ိုင္းဖြဲ႕ၾကပါတယ္။ အရင္ေန႔ေတြက မေကြးမွာ မိုးရြာေနၿပီး ယေန႔ ေနေတာ္ေတာ္ပူေနပါတယ္။ ယေန႔လွ်ပ္စစ္မီးက ျပတ္ေနေတာ့ အေအးဆိုင္လည္း မေအးႏိုင္ၾကပါဘူး။ SHADE ဂ်ာနယ္ေတြကုိ ကိုယ္စီကိုင္ၿပီး ယပ္ခတ္ေနၾကရပါတယ္။ ရာသီဥတုက ပူေနေတာ့ စာေပ၀ိုင္းေတာ္သားေတြ ပင္ပမ္းႏြမ္းနယ္ေနၾကပါတယ္။ ပန္းခ်ီဆရာ မင္းသူက လြဲၿပီး ဘယ္သူမွ စကားမ်ားမ်ား မေျပာဆိုႏိုင္ၾကပါဘူး။
ဆရာႀကီးမေကြး၀င္းျမင့္လည္း တိုရွင္း လိုရင္းသာ စတင္ ေျပာဆိုသြားပါတယ္။ `ေလးစားရပါေသာ စာေပမိတ္ေဆြမ်ား ခင္ဗ်ာ.. ဒီတစ္ပတ္ ရိွတ္ဂ်ာနယ္ စာေပ၀ိုင္းကို အလုပ္မအားတဲ့ၾကားက ေနပူပူမွာ ယခုလိုလာေရာက္ၾကတာ မ်ားစြာေက်းဇူးတင္ ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္သတင္းေကာင္းေလးတစ္ပုဒ္ကို ေျပာခ်င္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မေကြးၿမိဳ႕နယ္ စာေပႏွင့္စာနယ္ဇင္းအဖြဲ႕၀င္ ျဖစ္တဲ့ စာေရးဆရာ ကိုကိုလတ္(ဆည္ေျမာင္း) ယခု ပထမအႀကိမ္ထုတ္ေ၀ေသာ (ေရႊႀကိဳးနဲ႔ဒုံးျမင္း) အပါအ၀င္ ၀ထၳဳတိုေပါင္းခ်ဳပ္စာအုပ္ဟာ ေအာင္ျမင္ေၾကာ္ၾကား လူႀကိဳက္မ်ားၿပီး ေတာ္ေတာ္ေရာင္းေကာင္း ေနတဲ့ သတင္းပါ။ မေကြးၿမိဳ႕၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၊ မႏၱေလးၿမိဳ႕ က ေဟာ္တယ္ႀကီးေတြမွာလည္း စာအုပ္မိတ္ဆက္ပြဲမ်ား ခန္းခန္းနားနား က်င္းပေနတာ ဂ်ာနယ္အေစာင္ေစာင္မ်ားမွာ ေဖာ္ျပလုိ႔ ဖတ္ရပါတယ္။ ဒါဟာျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မေကြးစာနယ္ဇင္း သမိုင္းမွာ ကိုကိုလတ္(ဆည္ေျမာင္း) ေၾကာင့္ မေကြးစာေရးဆရာေတြ ဂုဏ္တက္စရာပါဘဲ။ ကိုကိုလတ္(ဆည္ေျမာင္း) ဟာ မေကြးစာနယ္ဇင္းေလာကသားေတြကိုလည္း လိုေလေသးမရိွ ကူညီေထာက္ပံ့ခဲ့သူပါ။ အဲဒါေၾကာင့္ ဒီတစ္ပတ္ေတာ့ ကိုကိုလတ္(ဆည္ေျမာင္း) ရဲ႕ ေအာင္ျမင္တဲ့ မဂၤလာသတင္းကို ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာ ေျပာၾကားရင္း၊ ဂုဏ္ျပဳရင္း နိဂုံးခ်ဳပ္ပါတယ္ခင္ဗ်ား..။ (SHADE စာေပ၀ိုင္းေတာ္သားမ်ားကလည္း ဆရာႀကီး မေကြး၀င္းျမင့္ ေျပာဆိုသြားတာကို ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာျဖစ္ၾကရပါတယ္။ ကိုကိုလတ္(ဆည္ေျမာင္း) ဟာ စာေပသမားသက္သက္သာ ျဖစ္ပါေၾကာင္း၊ေစတနာ သဒၵါတရားထက္သန္းသူတစ္ဦးျဖစ္ပါေၾကာင္းတို႔ကို ေျပာဆို ေဆြေႏြးသြားၾကပါတယ္။)
ပန္းခ်ီဆရာ မင္းသူ ကေတာ့ သတင္းေထာက္ ဆရာအေထာက္ေတာ္လွေအာင္ ၏ စာအုပ္ကိုဖတ္ၿပီး အက်ယ္တ၀င့္ ဖတ္ၾကား ေဆြးေႏြးသြားပါတယ္။ (ကားဘုရင္ ဆိုတဲ့ သတင္းကိုေရးသားလို႔ သတင္းႏွင့္ပတ္သက္သူက ေငြထုပ္ကိုပိုက္ၿပီး ဆရာ အေထာက္ေတာ္လွေအာင္ဆီကိုလာေရာက္ဆက္သြယ္ပါတယ္၊ ဒီသတင္းနဲ႔ပတ္သက္ရင္ သက္သက္ညွာညွာေလး ေရးသားေပးဖို႔ လာေရာက္ေျပာၾကားတာက စတင္ပါတယ္..။) သတင္းဆိုတာ ေအာက္က်ခံရတဲ့အေၾကာင္း၊ (မယုံလွ်င္မေရးဘူး။ ယုံမွေရးမည္။ ယုံၾကည္မႈကို အားနာမႈနဲ႔ မေျခဖ်က္သင့္ဘူး။ ယုံၾကည္မႈကို အျခားကိစၥေတြနဲ႔လည္း မေျခဖ်က္ႏုိင္ဘူး။ စာဖတ္ပရိပ္သတ္ကို ဘယ္ေသာအခါမွ မညာႏိုင္ဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ေငြကိုႀကိဳက္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေငြနဲ႔ သတင္းနဲ႔ယွဥ္လာရင္ေတာ့ ေငြကိုမႀကိဳက္ပါဘူး၊ (၁၉၆၉၊ခုႏွစ္ေလာက္ နလက ေခတ္မွာ နလက(နယ္ေျမလုံၿခဳံေရး ေကာင္စီ)ရဲ႕ ကားတိုက္မႈကုိ ကားနံပါတ္နဲ႔ ေနစြဲ ေနရာ အတိအက်ေရးသားထားတဲ့ သတင္းတစ္ပုဒ္ပါ။) သတင္းေထာက္ဆိုတာ အေရထူရေၾကာင္း၊ အမွန္တရားကိုေဖာ္ထုတ္ခံရမွာ ေၾကာက္လွန္႔ေနသူေတြဆီကို သတင္းသြား ယူတဲ့အခါ ဇြတ္အတင္းေျပာဆိုၿပီး ေမာင္းထုတ္ခံရဘူးတဲ့အေၾကာင္း၊သတင္းေထာက္ဆိုတာ သည္းခံရတယ္၊ ေအာက္က် ေနာက္က်ခံတတ္ရတယ္။ သတင္းကိုအေၾကာင္းျပၿပီး ေငြမညစ္ရဘူး။ သတင္းေထာက္ေတြဟာ ကိုယ္သိခ်င္တာကို ရိုးရိုးသားသား ဂ်ာနယ္သမားပါဆိုၿပီး သတင္းေမးတတ္ရမယ္။ မွန္တာကုိ မေျပာရင္ ခင္ဗ်ားကြဲသြားခ်င္သလား ဆိုတာမ်ဳိး၊ ခင္ဗ်ား မွန္တာမေျပာရင္ စစ္ေထာက္လွမ္းေရးကို သတင္းေပးလုိက္ရမလား ဆိုတဲ့ ၿခိမ္းေျခာက္တာမ်ဳိးေတြ မလုပ္သင့္ေၾကာင္း၊ သတင္းသမားဆိုတာ သတင္းအလုပ္ကိုသာ ႀကိဳးႀကိဳးစားစား ရိုးရိုးသားသား အမ်ားအတြက္ အမွန္တရားကို ဘက္မလိုက္ဘဲ တာ၀န္ေက်ပြန္စြာ သတင္းေရးသားရမွာ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ သတင္းေထာက္ႀကီး ဆရာအေထာက္ေတာ္လွေအာင္ရဲ႕ သတင္းသမားတစ္ဦး၏ ခံယူခ်က္ အာေဘာ္မ်ားကို ပန္းခ်ီဆရာမင္းသူမွ အက်ယ္တ၀င့္ ေျပာဆိုေဆြးေႏြး သြားပါတယ္။ (SHADE စာေပ၀ိုင္းေတာ္သားမ်ားက ပန္းခ်ီဆရာမင္းသူ ေျပာဆိုသြားတာကို နားမလည္တဲ့ကိစၥမ်ားအား ျပန္လည္ေမးျမန္းၾကပါတယ္။)
ပန္းခ်ီဆရာျမင့္ေဇာ္ဦး ကလည္း စာေရးဆရာ လကာၤရည္ေက်ာ္ ေရးသားတဲ့ (ႀကိဳၾကာေတာင္ပံခတ္သံ) ၀ထၳဳစာအုပ္ကို အေသးစိတ္ ထုတ္ႏုတ္ေဆြးေႏြးသြားပါတယ္။ ဒီ၀ထၳဳဟာ ေသေသျခာျခာဖတ္ေလ ေကာင္းေလပါ။ ဒါေၾကာင့္လည္း အမ်ဳိးသားစာေပဆု၊ ရုပ္ရွင္ အကယ္ဒမီဆုမ်ား ရပါေၾကာင္း၊ ဒီစာေရးဆရာ ေဒါက္တာရဲျမင့္ေက်ာ္( ကေလးအထူးကု ဆရာ၀န္ႀကီး) (ခ) လကာၤရည္ေက်ာ္ ကို ကုိယ့္မေကြးမွာ ရိွေနၾကာင္း ယခုမွကၽြန္ေတာ္သိရပါေၾကာင္း တို႔ကို ပန္းခ်ီဆရာျမင့္ေဇာ္ဦးမွ အက်ယ္တ၀င့္ ေျပာဆိုသြားပါတယ္။ (SHADE စာေပ၀ိုင္းေတာ္သားမ်ား ဒီ၀ထၳဳကို အခ်စ္ရြာဆိုင္ Shade စာေပ၀ိုင္းမွာ ေဆြးေႏြးခဲ့ၿပီးျဖစ္လို႔ ထပ္မံ မေဆြးေႏြးခဲ့ၾကပါ)။
ဆရာေဇာ္မင္းၾကည္ကေတာ့ ဒီလထုတ္ အေတြးအျမင္မဂၢဇင္းထဲက (ႏႈတ္မႈ အတတ္ပညာ) ေခါင္းႀကီးပိုင္းကို ထုတ္ႏုတ္ ေဆြးေႏြးပါတယ္။ ယခုေခတ္ လြတ္ေတာ္ေတြမွာ တင္ျပေျပာဆိုေဆြးေႏြးၾကျခင္းဟာ ႏႈတ္မႈအတတ္ပညာေတြ က အဓိကအေရးပါလာေၾကာင္း၊ ေရွးက သူတို႔ေခတ္မွာ ႏႈတ္မႈ အတတ္ပညာ ကို သင္ၾကားေပးတဲ့ဆရာေတြရိွခဲ့ေၾကာင္း၊ ပုံျပင္ေလး တစ္ပုဒ္နဲ႔ တင္ျပထားပါတယ္။ ဆရာတစ္ဦးက တပည့္တစ္ေယာက္ကို အခေၾကးေငြနဲ႔ ႏႈတ္မႈ အတတ္ပညာသင္ၾကားေပးတယ္။ သင္တန္းၿပီးေတာ့ တပည့္လုပ္သူက သင္ၾကားတဲ့ အခေၾကးေငြမေပးလို႔ တရားရုံး ကို ေရာက္ခဲ့ၾကပါတယ္။ တရားသူႀကီးေရွ႕မွာ ဆရာနဲ႔ တပည့္ အျပန္အလွန္ ေျပာဆိုၿပီးေလွ်ာက္လဲခ်က္ေပးၾကရပါတယ္။ တပည့္လုပ္သူက တရားရုံးမွာ အမႈရႈံးရင္ ( ငါ့ကို ဒီဆရာက ႏႈတ္မႈပညာ ေလွ်ာက္လဲခ်က္ေတြကို အကုန္မသင္ၾကားခဲ့လို႔၊ ဆိုၿပီး ပညာသင္ၾကားခေငြ မေပးဘူးဆိုမယ္)။ ဒီအမႈကို ဆရာကရႈံးသြားျပန္ရင္လည္း (ငါ ဆရာ့ကို ပညာသင္ေၾကးေငြ လုံး၀ ေပးစရာမလိုေတာ့ဘူးလို႔) တပည့္လုပ္သူက စဥ္းစားေနပါတယ္။ ဆရာလုပ္သူကလည္း ေျပာပါတယ္။ ဒီပညာေတြကို ဆရာစား မခ်န္ဘဲ အားလုံးသင္ခဲ့ပါေၾကာင္း သူမတတ္လို႔ အမႈရႈံးျခင္းဟာ တပည့္လုပ္သူက ပညာေတြကို ဂရုစိုက္ၿပီး လက္ခံ မသင္ၾကားလို႔သာ ျဖစ္ေၾကာင္း ဆိုပါတယ္။ တပည့္ေျပာၾကားခ်က္ေတြကို တရားရုံးက ယုံၾကည္လက္ခံလာခဲ့ရင္လညး္ ဒီပညာေတြဟာ သူက ေသေသခ်ာခ်ာသင္ေပးခဲ့လို႔ပါ ဟု ဆရာကလည္းဆိုပါမည္..။ ဒါေၾကာင့္ သူ႔ကို တပည့္ျဖစ္သူက အခေၾကးေငြေပးရပါမည္လို႔ ဆရာလုပ္သူက ဆိုျပန္ပါတယ္။ ဆရာ နဲ႔ တပည့္တို႔ ႏွစ္ေယာက္လုံးက ႏႈတ္ေျပာပညာ တတ္ေတြျဖစ္ၾကၿပီး တစ္ဘက္နဲ႔ တစ္ဘက္ အျပန္ အလွန္ တင္ျပေျပာဆိုေနၾကပါတယ္။ ႏွစ္ေယာက္လုံး ႏႈတ္မႈ ပညာရွင္ေတြျဖစ္ေနေတာ့ တရားသူႀကီးက ေတာ္ေတာ္ေခါင္းရႈတ္လာပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ တရားသူႀကီးက မင္းတို႔ ႏွစ္ေယာက္လုံးေျပာတာေတြက ေကာင္းလည္းေကာင္းၾကပါတယ္။ မွန္လည္း မွန္ေနၾကပါတယ္။ ဒီအမႈကို ဘယ္သူ႔ ဘယ္သူ႔မွ အရႈံး အႏိုင္မဆုံးျဖတ္ေတာ့ဘဲ ဒီအမႈကို ပိတ္သိမ္းလုိက္ပါေတာ့တယ္..။ (SHADE စာေပ၀ိုင္းေတာ္သား ပန္းခ်ီမင္းသူက အလားတူ သူသိတဲ့ပုံျပင္ေလးတစ္ပုဒ္နဲ႔ စံထိုးလာပါတယ္။ သားအဖ ႏွစ္ေယာက္ရိွၾကတယ္။ ဘုရားရွင္က လူမိုက္ကိုမေပါင္းသင္းရဘူး ဆိုဆုံးမထားပါတယ္။ သားျဖစ္သူက လူမိုက္ေတြနဲ႔ ေပါင္းသင္းေနေတာ့ ဖခင္ျဖစ္သူက သူ႔သားကို အိမ္ေပၚကႏွင္ခ်ပါတယ္။ သားလုပ္သူကလည္း ဖခင္က ဘယ္ေလာက္ႏွင္ခ်ခ် အိမ္ေပၚက လုံး၀မဆင္းပါဘူး။ ဒီေတာ့ ဖခင္ျဖစ္သူက သားကိုေမးပါတယ္။ (အေသ၀နာ စ ဗာလနံ) လူမိုက္ကိုမေပါင္းသင္းရဘူးဆိုတဲ့ ဘုရားရွင္ တားျမစ္ခ်က္ကို ေဖါက္လုိ႔ ငါက မင္းကို အိမ္ေပၚကႏွင္ခ်တာ မင္းက ဘာလို႔ မဆင္းတာလဲ ဟု ဖခင္ကေမးပါတယ္။ သားျဖစ္သူက ျပန္ေျဖလိုက္ပုံက (ပ႑ိာတာနဥၥ ေသ၀နာ ) ပညာရိွကို အၿမဲဆည္းကပ္ရမယ္လို႔ ဘုရားရွင္ေဟာၾကား ေတာ္မူလို႔ ကၽြန္ေတာ္ အိမ္ေပၚက လုံး၀မဆင္းႏိုင္ပါဘူး အေဖ..၊ ဟူသတည္း)။ ယခုလည္း လႊတ္ေတာ္မ်ားမွာ ႏႈတ္မႈ အတတ္ပညာရွင္မ်ား၊ အသိပညာရွင္မ်ား ျပည္သူ႔ကုိယ္စားလွယ္မ်ား ေဆြးေႏြးေနၾကပါသည္။ အေျပာမဟုတ္ အလုပ္ႏွင့္သက္ေသျပ၍ တိုင္းသူျပည္သားမ်ား အျမန္တိုးတက္ ႀကီးပြားခ်မ္းသာႏိုင္ၾကပါေစ..။
စိတ္ အဟာရျပည့္၀ေအာင္ SHADE ဂ်ာနယ္ကိုေဆာင္လို႔ ဘ၀အတြက္ သုတ၊ရသစုံတဲ့ SHADE စာေပ၀ိုင္းသို႔သြားၾကပါစို႔..။

ေရႊလမ္းေငြလမ္း၀င္းၾကည္

READMORE

မေကြးၿမိဳ႕မွ SHADE စာေပ၀ိုင္း(၄၁)

Shade41
မေကြးၿမိဳ႕မွ SHADE စာေပ၀ိုင္း(၄၁)
၂၈-၈-၂၀၁၁ ၊တနဂၤေႏြေန႔၊ ေန႔(၁၂)နာရီမွ ညေန(၃း၃၀)အထိ မေကြးၿမိဳ႕၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္လမ္း က (လက္ေရြးစင္ အေအးဆိုင္) မွာ ေပါင္းဆုံ ၀ိုင္းဖြဲ႕ျဖစ္ၾကပါတယ္။ ဒီတစ္ပတ္ SHADE စာေပ၀ိုင္း(၄၁)ႀကိမ္ေျမာက္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီတစ္ပတ္ တက္ေရာက္လာသူ ၀ိုင္းေတာ္သားမ်ားကေတာ့ ဆရာႀကီး မေကြး၀င္းျမင့္၊ ပန္းခ်ီဆရာမင္းသူ၊ ဆရာေဇာ္မင္းၾကည္၊ ပန္းခ်ီဆရာသူရိန္ၿမိဳင္၊ ကာတြန္းဆရာ ေမာင္ေအး(မင္းဘူး) (ခ) ဖရဲသီး၊ ပန္းခ်ီဆရာျမင့္ေဇာ္ဦး၊ ဆရာေနျခည္(မေကြး)၊ ဆရာတင္လင္းေဇာ္ နဲ႔ စာေရးသူတို႔ျဖစ္ၾကပါတယ္။ စာေပ၀ိုင္းရဲ႕ထုံးစံအတိုင္း လက်္ာရစ္ တစ္ဦးခ်င္းေျပာဆိုပါတယ္။ တစ္ဦးေျပာဆိုၿပီးတိုင္း သိလိုတာ၊ ေမးလိုတာမ်ား နဲ႔ ကြဲလြဲတဲ့ သေဘာထားအျမင္မ်ားကို ေမးျမန္း ေျပာဆိုေဆြးေႏြးၾကပါတယ္။ ဒီတစ္ပတ္ေတာ့ ေျပာဆိုေဆြးေႏြး သူတိုင္းရဲ႕ ေျပာဆို ေ၀ဖန္မႈမ်ားကို နည္းနည္းနဲ႔ က်ဲက်ဲ၀ိုင္းၿပီး တင္ျပပါရေစ..။
ဆရာႀကီး မေကြး၀င္းျမင့္ က စတင္ေျပာဆိုပါတယ္။ ``ေလးစားအပ္ပါေသာ စာေပမိတ္ေဆြမ်ားခင္ဗ်ာ..၊ အရင္တစ္ပတ္က အလြန္သည္းခံႏိုင္စြမ္းရိွေသာ ဂ်ပန္ဘုန္းေတာ္ႀကီးတစ္ပါး အေၾကာင္းကို တင္ျပေဆြးေႏြးခဲ့ပါတယ္။ ထိုပုဂၢိဳလ္ႀကီးမ်ားကို အတုယူၿပီး သည္းခံခြင့္လြတ္တတ္တဲ့ အေလ့အက်င့္ျပဳစုပ်ဳိးေထာင္မယ္ဆိုရင္ ေအာင္ျမင္မႈအက်ဳိးထူးကိုခံစားရမွာ မလြဲပါဘူး။ တစ္ေန႔က စာေပမိတ္ေဆြတစ္ဦးနဲ႔ သည္းခံခြင့္လြတ္ျခင္း အေၾကာင္းကို စကားစပ္မိၾကေတာ့.. ထို မိတ္ေဆြက ေျပာပါတယ္။ ဆတ္ဆတ္ထိမခံ ေဒါသႀကီးသူဟာ ကလ်ာဏ မိတ္ေကာင္း ေဆြေကာင္းမ်ားဆုံးရႈံးတတ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ လကၤာေလးနဲ႔ ဆိုပါတယ္။´´
`` ( မဟုတ္မခံ ခြန္းတုံ႔ျပန္၊ မွန္ေသာ္လည္းရႈံး၊ လူႀကီးမုန္း၏။) လို႔ သူကဆိုလာပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ဒီလိုေလးေျပာင္းၿပီး ဆိုခ်င္ပါတယ္။ (ဆတ္ဆတ္ထိမခံ ခြန္းတုံ႔ျပန္၊ ခင္မင္မႈလည္းဆုံး၊ လူမ်ားလည္းမုန္း၏..။) ထိုမိတ္ေဆြထံက ဒီလိုအဖိုးတန္တဲ့စကားေလးကို ၾကားလိုက္ရေတာ့ ၀မ္းသာအားရ သူ႔လက္ကိုဆြဲၿပီး ေက်းဇူးတင္စကားေျပာလိုက္မိပါတယ္။ ယခုၾကြေရာက္လာၾကတဲ့ မိတ္ေဆြမ်ားလည္း အရာရာမွာ သည္းခံခြင့္လြတ္ႏိုင္ၾကပါေစ ခင္ဗ်ား..။´´ လို႔ ဆရာမေကြး၀င္းျမင့္က ေျပာဆိုသြားပါတယ္..။ (ဆရာမေကြး၀င္းျမင့္ ေျပာၾကားခ်က္ကို အမ်ားလက္ခံၿပီး ျပန္လည္မေဆြးေႏြးၾကပါ။)
ပန္းခ်ီဆရာမင္းသူကေတာ့ ေစ်းကြက္ဂ်ာနယ္ထဲက စာေရးဆရာ သတင္းေထာက္ မေကြး၀င္းေမာင္ ေရးသားတဲ့ (ပဲဇင္းငုံ ပါတီ) ဆိုတဲ့ေစ်းကြက္ သတင္းေဆာင္းပါးကို အက်ယ္တ၀င့္ဖတ္ၾကား ေဆြးေႏြးပါတယ္။ အညာေဒသမွာ ပဲဇင္းငုံ ေစ်းေတြ က်ေနေၾကာင္း၊ ပဲဇင္းငုံ တစ္တင္းကို ပိႆာ(၂၀) သတ္မွတ္ထားေၾကာင္း၊ ကုန္သည္ ပြဲစားေတြက (ေကာက္ပင္ရိတ္လွီး သီးႏွံ၀ယ္ယူနည္း) နဲ႔ ေတာင္သူလယ္သမားေတြဆီက ၀ယ္ယူေနၾကတာကို အေသးစိတ္ ေရးသားခ်က္မ်ားကို တင္ျပေျပာဆို ေဆြေႏြးသြားပါတယ္။ ျပည္ပပို႔ကုန္ေစ်းက်ေနရင္ အရႈံးခံၿပီး မေရာင္းၾကဘဲ ပဲဇင္းငုံ ကိုျပည္တြင္းမွာသာ အရသာရိွရိွစားေသာက္ႏိုင္တဲ့ နည္းပညာမ်ားရွာၿပီး ၀၀လင္လင္စားသုံးႏိုင္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္လိုပါေၾကာင္း အေသးစိတ္ အက်ယ္တ၀င့္ေရးသားထားပါတယ္။ (ပန္းခ်ီဆရာမင္းသူ ေျပာၾကားခ်က္မ်ားကို ဆရာမေကြး၀င္းျမင့္က ပဲဇင္းငုံစားရင္ ဒူးနာေပ်ာက္ကင္းေၾကာင္း၊ ႏွလုံးအားနဲ႔ ေက်ာက္ကပ္ေတြ အားေကာင္းပါေၾကာင္း ေဆြးေႏြးပါတယ္။ Shadeစာေပ ၀ိုင္းေတာ္သားမ်ားမွ သတင္းေထာက္ မေကြး၀င္းေမာင္ စာေရးေကာင္းၿပီး ေတာ္ပါေၾကာင္း ေထာက္ခံ ဂုဏ္ျပဳၾကပါတယ္။)
ဆရာေဇာ္မင္းၾကည္ ကလည္း စာေရးဆရာ ကိုကိုလတ္(ဆည္ေျမာင္း) ရဲ႕ (ေရႊႀကိဳးနဲ႔ ဒုံးျမင္း အပါ၀င္ ၀ထၳဳတိုမ်ား) စာအုပ္ကို အားနည္းခ်က္၊ အားသာခ်က္မ်ားကို အေသးစိတ္ ေထာက္ျပေဆြးေႏြးသြားပါတယ္။ မူလက ေရးသားစဥ္က မဂၢဇင္းေတြမွာ ၀ထၳဳတစ္ပုဒ္ခ်င္းပါေတာ့ စာေရးသူရဲ႕ အာေဘာ္ေတြက မထပ္ဘူးထင္ရပါတယ္။ လုံးခ်င္းစာအုပ္အျဖစ္ ၀ထၳဳမ်ားတိုမ်ားကို ေပါင္းထုတ္လိုက္ေတာ့ အာေဘာ္ေတြက ထပ္တူေတြ မ်ားေနပါေၾကာင္း ေထာက္ျပေဆြးေႏြးသြားပါတယ္။ (ဆရာေဇာ္မင္းၾကည္ ေျပာၾကားခ်က္မ်ားကို ၀ိုင္းေတာ္သားမ်ားက ဆရာကိုကိုလတ္(ဆည္ေျမာင္း)ရဲ႕ ေရႊႀကိဳးနဲ႔ ဒုံးျမင္း ၀ထၳဳတိုမ်ားဟာ အေၾကာင္းအရာမ်ားက(တိရိစၧာန္ အေကာင္အေသးေလးေတြကို) ခံစားေရးသားေတာ့ သစ္လြင္ဆန္းသစ္ၿပီး ေတာ္ေတာ္စိတ္၀င္စားစရာေကာငး္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ၀ထၳဳထဲမွာ စာေရးသူမွ ၀င္ေျပာတာေတြမ်ားေနပါေၾကာင္း ေဆြးေႏြးၾကပါ တယ္။)
ပန္းခ်ီဆရာ သူရိန္ၿမိဳင္ကေတာ့ ၂၀၁၁၊စက္တင္ဘာလထုတ္၊ အေတြးအျမင္ မဂၢဇင္းထဲမွ မုံရြာေနဇာ ေရးသားတဲ့ (လက္ဖက္ရည္ၾကမ္း၀ိုင္း ယဥ္ေက်းမႈ) ေဆာင္းပါးကို ဖတ္ၾကားျပပါ တယ္။ စကား၀ိုင္းေတြအေၾကာင္းပါ။ တစ္ခ်ိဳ႕၀ိုင္းေတြက ေျပာခ်င္သူေတြမ်ားေတာ့ စကားကိုလုေျပာၾကရပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ၾကျပန္ေတာ့ စကားေျပာဆိုသူကနည္းၿပီး ၀ိုင္းၿပီးနားေထာင္သူ ေတြ က မ်ားေနၾကပါတယ္။ နားေထာင္မွ ပညာရပါ့မယ္။ ေ၀ဖန္တာကိုခံႏိုင္မွ ကိုယ့္အမွားကိုသိႏိုင္ပါတယ္။ ဒါမွ တိုးတက္ေအာင္ျမင္ပါ့မယ္..။ စတဲ့ ေကာင္းမြန္ေသာ ေဆာင္းပါးကို ေဆြးေႏြးဖတ္ၾကားျပသြားပါတယ္။ ( Shade စာေပ ၀ိုင္းေတာ္သားမ်ားမွ သူတို႔က တစ္ေနလုံးပင္ပမ္းသမွ်ကို ညေနပိုင္းေရာက္ရင္ စကား၀ိုင္းဖြဲ႕ၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကေတာ့ တစ္ပတ္လုံးပင္ပမ္းႏြမ္းနယ္သမွ်ကို ယခုလိုတစ္ရက္ တနဂၤေႏြေန႔တိုင္း စာေပ၀ိုင္းဖြဲ႕ၾကေၾကာင္း၊ ဒီ လက္ဖက္ရည္ၾကမ္း၀ိုင္း ယဥ္ေက်းမႈ ေဆာင္းပါးက Shade စာေပ၀ိုင္းကို အေထာက္အကူျပဳပါေၾကာင္း ေျပာဆိုလက္ခံသြားၾကပါတယ္။)
ကာတြန္းဆရာ ဖရဲသီးကလည္း `ကၽြန္ေတာ္က စာေပ၀ိုင္းကို စကားေျပာတတ္လို႔လာတာမဟုတ္ပါေၾကာင္း၊ ေခါင္းညိတ္ေကာင္းလို႔ တက္လာတာပါ..။´ လို႔ သူေရးသားတဲ့ ကာတြန္းကြက္အတိုင္း သရုပ္ေဆာင္ျပေနျပန္ပါတယ္။ (Shade စာေပ၀ိုင္းေတာ္သားမ်ားကလည္း သူတို႔ေျပာတာကို ေခါင္းညိတ္ၿပီး နားေထာင္ေပးတဲ့ ဖရဲသီးကို သူမ်ားထက္ပိုၿပီး ေခါက္ဆြဲေကၽြး လိုက္ပါတယ္။)
ပန္းခ်ီဆရာ ျမင့္ေဇာ္ဦးကေတာ့ `ခံစားမႈရသ ပန္းခ်ီ´ေခါင္းစဥ္ေပးၿပီးေျပာသြားပါတယ္။ ကေလးဘ၀ကအတိုင္း ပန္းခ်ီကို၀ါသနာပါခဲ့ေၾကာင္း ဒါေၾကာင့္လည္း ယခုပန္းခ်ီဆရာျဖစ္လာရပါေၾကာင္း၊ ေအာက္ဒိုးထြက္ျခင္း အေတြ႕အႀကဳံကို အႏုစိတ္ေျပာၾကားျပပါတယ္။ အျမင္ အေတြ႕ ခံစားမႈမ်ား ေပါင္းစပ္ၿပီး ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္ျဖစ္ေပၚလာေၾကာင္း ရင္ဖြင့္ပါတယ္။ စာေရးဆရာ ကိုကိုလတ္(ဆည္ေျမာင္း)ရဲ႕ (ေရႊႀကိဳးနဲ႔ ဒုံးျမင္း ) ၀ထၳဳတိုမ်ားစာအုပ္ မ်က္ႏွာဖုံးကို ေတာ္ေတာ္သေဘာက်ေၾကာင္း၊ အဲဒီအထဲက (ရွဥ့္တစ္ေကာင္၏ မွာတမ္း) ၀ထၳဳေလးကိုဖတ္ရတာဟာ `ခံစားမႈရသ ပန္းခ်ီကားေလး´ တစ္ခ်ပ္ကို ၾကည့္ေနရသလို ျမင္ေနရသလို ခံစားေနရတာ ျဖစ္ပါတယ္။ လို႔ အေသးစိတ္ ေျပာဆိုသြားပါတယ္။
ဆရာေနျခည္(မေကြး) ကေတာ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္နဲ႔ ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္ကို ဖတ္ျပပါတယ္။ ေဆာင္းပါးကေတာ့ရွင္ဆႏၵာတိက ေရႊပါရမီေတာရ ေရးသားတဲ့ (ၿငိမ္းေအးေသာ ဘ၀ပိုင္ရွင္)စာအုပ္ထဲက (သူမ်ားနဲ႔တိုင္းတာေတာ့ ရိုင္းမွာေပါ့..)ေဆာင္းပါးကို ဖတ္ျပ သြားပါတယ္။ အထက္တန္းမာန္၊ ေအာက္တန္းမာန္၊ တန္းတူမာန္၊ မာန္ သုံးမ်ဳီးကို ခြဲခ်မ္းစိတ္ျဖာျပသြားပါတယ္။ မာန္ထြက္ဖို႔မႏိုင္းယွဥ္ပါနဲ႔ ဥာဏ္တက္ဖို႔သာ ႏိုင္းယွဥ္ၾကပါ..လို႔ နိဂုံးခ်ဳပ္ပါတယ္။ (ဘာကိစၥ၊ ဘယ္ေနရာမွာ ဘာပဲလုပ္လုပ္ မာန္ခ်မွ ဟန္က်ပါမည္ဆိုတဲ့ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ ဆိုဆုံးမ စကားကို ကိုးကာ၍ Shade စာေပ၀ိုင္းေတာ္သားမ်ားက မွတ္သား မိလိုက္ပါေၾကာင္း ေထာက္ခံၾကပါတယ္။)
ဆရာတင္လင္းေဇာ္ ကလည္း ကိုကိုလတ္(ဆည္ေျမာင္း) ရဲ႕ (ေရႊႀကိဳးနဲ႔ ဒုံးျမင္း) ၀ထၳဳတိုစာအုပ္ထဲက (ရွက္ေသြး)၀ထၳဳတို ကို အေသးစိတ္ေဆြးေႏြးပါတယ္။ ေရႊအျမဳေတမဂၢဇင္း မွာ ကေလာင္သစ္တစ္ဦးအေနနဲ႔ ႏွစ္လဆက္တိုက္ ေဖာ္ျပခံခဲ့ရတဲ့ (ရွက္ေသြး)၀ထၳဳတို ျဖစ္ပါေၾကာင္း၊ ေခြးအုပ္စုမ်ားထဲက ဒုကၡိတေခြးက်ားေလးေနရာမွ ခံစားေရးသားထားပါတယ္ လို႔လည္း အထူးေဖာ္ျပထားပါေၾကာင္း ၊ ဆရာကိုတင္လင္းေဇာ္က ေျပာဆိုသြားပါတယ္။ ( Shade စာေပ၀ိုင္းေတာ္သားမ်ားမွ ကုိကိုလတ္(ဆည္ေျမာင္း) ေရးသားတဲ့ (ေရႊႀကိဳးနဲ႔ဒုံးျမင္း) အပါအ၀င္ ၀ထၳဳတိုမ်ား စာအုပ္က မေကြးစာနယ္ဇင္းသမိုင္းမွာ မေကြးစာေပသမားမ်ားရဲ႕ စာေပဂုဏ္ေရာင္ကို ပိုမိုေတာက္ေျပာင္ သြားေစပါတယ္လို႔ ဂုဏ္ျပဳေျပာဆိုေနၾကပါတယ္။)
စိတ္ အဟာရျပည့္၀ေအာင္ SHADE ဂ်ာနယ္ကိုေဆာင္လို႔ ဘ၀အတြက္ သုတ၊ရသစုံတဲ့ SHADE စာေပ၀ိုင္းသို႔ သြားၾကပါစို႔..။

ေရႊလမ္းေငြလမ္း၀င္းၾကည္

READMORE

မေကြးၿမိဳ႕မွ SHADE စာေပ၀ိုင္း(၄၀)

Shade40
မေကြးၿမိဳ႕မွ SHADE စာေပ၀ိုင္း(၄၀)
၂၁-၈-၂၀၁၁၊ တနဂၤေႏြေန႔၊ ေန႔(၁၂)နာရီမွ ညေန(၃)နာရီအထိ မေကြးၿမိဳ႕၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္လမ္း၊ (လက္ေရြးစင္ အေအးဆိုင္) မွာ ၀ိုင္းဖြဲ႕ေပါင္းဆုံျဖစ္ၾကပါတယ္။ လက္ေရြးစင္ အေအးဆိုင္ဆိုေသာ္လည္း ေရေႏြးၾကမ္း(လိုသေလာက္) နဲ႔ ေကာ္ျပန္႔ေက်ာ္၊ ေကာ္ဖီမစ္၊ တီးမစ္မ်ားနဲ႔ ဆီခ်က္ေခါက္ဆြဲမ်ားလည္းရေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ SHADE စာေပ၀ိုင္းအတြက္ အဆင္ေျပေကာင္းမြန္ပါတယ္။ SHADE စာေပ၀ိုင္း(၄၀)ႀကိမ္ေျမာက္ျဖစ္ပါတယ္။ ယခုေနရာသစ္မွာ မေကြးၿမိဳ႕လယ္က်ေတာ့ လူစုံတက္စုံ လာေရာက္ၾကပါတယ္။ ဧည့္သည္ေတာ္အသစ္ တက္ေရာက္သူမ်ားကေတာ့ စာေရးဆရာ ဦးျမင့္သူ(မေကြး)၊ ပန္းခ်ီဆရာ ကိုေအးၿငိမ္း၊ ကားပိုင္ရွင္ ကိုေဇာ္တို႔ ျဖစ္ၾကပါတယ္။ SHADE စာေပ၀ိုင္းေတာ္သားမ်ားကေတာ့ ဆရာ မေကြး၀င္းျမင့္၊ ဆရာ ေဇာ္မင္းၾကည္၊ကာတြန္းဆရာေမာင္ေအး(မင္းဘူး) (ခ) ဖရဲသီး၊ ပန္းခ်ီဆရာမင္းသူ၊ ပန္းခ်ီဆရာ ျမင့္ေဇာ္ဦး၊ ဆရာေနျခည္(မေကြး)၊ ဆရာ တကၠသိုလ္ရည္ရြယ္၊ ဆရာလူဦးဇင္(မေကြး)၊ ဆရာေဇာ္ျမင့္ေဇာ္(ဗႏၶရ)၊ ပန္းခ်ီဆရာ ဒီဇိုင္းဆရာ ကိုႏိုင္၀င္းနဲ႔ စာေရးသူတို႔ျဖစ္ၾကပါတယ္။
ၿပီးခဲ့တဲ့ တစ္ပတ္(၁၇-၈-၂၀၁၁)ေန႔က SHADE ဂ်ာနယ္က တစ္ပတ္နားလိုက္ေတာ့ မေကြးၿမိဳ႕မွာ ရုံးကဂ်ာနယ္အပိတ္ ခံရတယ္လို႔ ေကာဠ ဟာဠေတြထြက္ေန ေျပာေနၾကေတာ့ SHADE ကို စာဖတ္သူေတြက ေတာ္ေတာ္အာရုံစုိက္ၿပီး ေမးေနၾကပါတယ္။ ေန႔စဥ္ထုတ္သတင္းစာမ်ားရဲ႕ အခ်ပ္ပိုတြင္ SHADE ဂ်ာနယ္ေႀကာ္ျငာကလည္းပါလာၿပီး ဂ်ာနယ္က ထြက္မလာေတာ့ SHADE မေကြးရုံးခြဲကို ဖုန္းနဲ႔ တစ္မ်ဳိး၊ လူကိုယ္တိုင္တစ္သြယ္ အေမးခံေနရျပန္ပါတယ္။ ယခုလို SHADE ဂ်ာနယ္အေပၚ သံေယာဇဥ္ႀကီးၾကတဲ့ SHADE စာဖတ္သူမ်ားကို အထူးေက်းဇူးတင္ရိွပါေၾကာင္း SHADE စာေပ၀ိုင္းေတာ္သားမ်ားက အထူးမွတ္တမ္းတင္လိုက္ရပါတယ္။ ( SHADE ဂ်ာနယ္ကို ရုံးကပိတ္တာ လုံး၀မဟုတ္ပါ ေၾကာင္း၊ ေျဖရွင္းေပးလိုက္ပါတယ္။ ရန္ကုန္ကအယ္ဒီတာအဖြဲ႕ စာေရးဆရာ ေအာင္မွဴးေ၀ ၏ သတင္းေပးေျပာ ၾကားခ်က္အရ.. (အယ္/ခ်ဳပ္တို႔ လင္မယား စကားမ်ားေနလို႔ ဟု ၾကားသိရပါ၏။)
ဒီတစ္ပတ္ စာေပ၀ိုင္းေနရာသစ္မွာ SHADE စာေပ၀ိုင္းေတာ္သားမ်ားကေတာ့ ဟိုဟာ နည္းနည္း ဒီဟာနည္းနည္း စုံလို႔ ေစ႕လို႔ ေျပာဆိုၾကပါတယ္။ ဆရာ မေကြးျမင့္ကလည္း (ေလကိုရွဴ၍ အပန္းေျဖပါ) ေခါင္းစဥ္နဲ႔ ေျပာဆိုသြားပါတယ္။ ပန္းခ်ီဆရာ ကိုမင္းသူကလည္း ဟိုစာအုပ္ကေလးဖတ္ ဒီစာအုပ္ကေလးဖတ္နဲ႔ ကိုယ့္ကုိယ္ကို ဆရာႀကီးျဖစ္ၿပီးထင္ၿပီး ရပ္ကြက္ထဲမွ သားအမိ(၃)ေယာက္ ကို ညတိုင္း ဗြီဒီယို ၾကည့္ၾကည့္ေနလို႔ ဆုံးမမိခဲ့ေၾကာင္း၊ ၾကည့္ခ်င္လို႔ၾကည့္တာ မဟုတ္ပါေၾကာင္း၊ အိမ္မွာ စားစရာမရိွလို႔ ကေလးေတြက ထမင္းမေတာင္းေအာင္ မပူဆာေအာင္..၊ လာၾကည့္ေၾကာင္း ျပန္ေျပာဆိုခံခဲ့ရၿပီး ကိုယ္ကဆရာမျဖစ္ေတာ့ဘဲ သူတို႔က ကၽြန္ေတာ့္ဆရာေတြျပန္ျဖစ္သြားပါေၾကာင္း။ ေၾသာ္ ဟုတ္ေပသားပဲ..။ ကိုယ္က ဆရာ မျဖစ္ဘဲ ဒီကေလးမေလးသားအမိသုံးေယာက္ကသာ ဘ၀ေပးအသိနဲ႔ ငါ့ကိုျပန္ေပးတဲ့ ဆရာမ်ား ျဖစ္သြားရပါေၾကာင္း..။ ဆရာအမ်ဳိးမ်ဳိးရဲ႕ ဆရာဌိကာက်မ္း နည္းပညာစုံမ်ားအား (ေနပူပူမွာ ထီးေဆာင္းၿပီး ေျပာေနၾကပါတယ္။) မွတ္ခ်က္- စကား၀ိုင္း စားပြဲမွာ ေနေရာင္က ထိုးေန၍ မ်က္ႏွာပူေနရျခင္းျဖစ္ပါ၏။ ကာတြန္း ဖရဲသီးကလည္း စာေပ၀ိုင္းၿပီးလို႔ စားေသာက္ၾကတဲ့အခါမွာ ဖရဲသီး ေဖ်ာ္ရည္ကို မစားမေသာက္ရန္ ေရွာင္ေပးဖို႔ ေမတၱာရပ္ခံေနျပန္ပါတယ္။ ဒီတစ္ပတ္စာေပ၀ိုင္း(၄၀)ႀကိမ္က ေတာ့ ဒီမွ်နဲ႔သာေဖာ္ျပလို႔ က်န္ခဲ့တဲ့ SHADE စာေပ၀ိုင္း(၃၈)ႀကိမ္ အား ျပန္လည္ေဖာ္ျပခြင့္ျပဳပါရေစ…။ SHADE စာေပ၀ိုင္းရဲ႕ ထူးျခားတဲ့ အလွဴဒါနပြဲေလး က်န္ေနခဲ့လို႔ပါ…..။
၇-၈-၂၀၁၁၊ တနဂၤေႏြေန႔၊ ေန႔(၁၂)နာရီမွ ညေန(၃)နာရီအထိ မေကြးၿမိဳ႕၊ ရန္ေက်ာ္ရပ္၊ သုခိတာလမ္းနဲ႔ ပိေတာက္လမ္းၾကား FOREVER လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ ဥယ်ာဥ္ မွာ ေပါင္းဆုံ ၀ိုင္းဖြဲ႕ၾကပါတယ္။ ဒီတစ္ပတ္ SHADE စာေပ၀ိုင္း(၃၈)ႀကိမ္ပါ။ ဧည့္သည္ေတာ္သုံးဦးကေတာ ကဗ်ာဆရာ ေဇယ်၊ သတင္းေထာက္ ေခတၱရာမန္းသန္းျမင့္၊ ကာတြန္းဆရာ ေမာင္ေအး(မင္းဘူး) (ခ) ဖရဲသီး တို႔ ေရာက္လာပါတယ္။ Shade စာေပ၀ိုင္းေတာ္သားမ်ားကေတာ့ ဆရာ မေကြး၀င္းျမင့္၊ ဆရာ တကၠသိုလ္ရည္ရြယ္၊ ဆရာႏိုင္ယုေ၀ ၊ဆရာတင္လင္းဇာ္ နဲ႔ စာေရးသူတို႔ျဖစ္ၾကပါတယ္။ ဆရာ မေကြး၀င္းျမင့္နဲ႔ ေခတၱရာမန္း သန္းျမင့္တို႔ က ဒီေန႔ ေနျပည္ေတာ္သို႔ သြားရန္ကိစၥ ခရီးစဥ္ကိုဖ်က္ၿပီး SHADE စာေပ၀ိုင္း ကို သံေယာဇဥ္ႀကီးစြာနဲ႔ မပ်က္ေအာင္ လာခဲ့ရပါေၾကာင္း သိရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဆရာႀကီး မေကြး၀င္းျမင့္တို႔အား Shade စာေပ၀ိုင္းေတာ္သားမ်ားက အထူးေက်းဇူးတင္ပါေၾကာင္း မွတ္တမ္းတင္အပ္ပါတယ္။
ဆရာ မေကြး၀င္းျမင့္က စတင္ေျပာဆိုပါတယ္။ `` ေလးစားအပ္ပါေသာစာေပမိတ္ေဆြမ်ားခင္ဗ်ား.. ဒီတစ္ပတ္ေတာ့ ျမန္မာ့ရိုးရာ ျမန္မာ့ဓေလ့ အတိတ္ နိမိတ္အေၾကာင္းကို တင္ျပေဆြးေႏြးခ်င္ပါတယ္။ ဇမၺဴဒီပါ လက္်ာေတာင္ကၽြန္း ၾသဘာနိမိတ္ထြန္း ဆိုစကားအတိုင္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ျမန္မာလူမ်ဳိးမ်ား အတိတ္ေကာင္း နိမိတ္ေကာင္းမ်ားကို လက္ခံယုံၾကည္ ၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မိတ္ေဆြအခ်င္းခ်င္း ဆုံေတြ႕ၾကတဲ့အခါ `မဂၤလာပါခင္ဗ်ား´၊ `က်န္းမာပါရဲ႕လားခင္ဗ်ား´ လို႔ ႏႈတ္ဆက္ေလ့ရိွၾကပါတယ္။
ေရွးပညာရွင္မ်ားက အတိတ္နိမိတ္ ဆိုတာကေတာ့ အျဖစ္အပ်က္တစ္ခုကို ေထာက္ျပၿပီး ေနာင္အခါ မည္သို႔ျဖစ္ႏိုင္မည္ဆိုတာကို တြက္ဆေျပာဆိုျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ တေဘာင္ဆိုတာကေတာ့ နိမိတ္စကားပါပဲ။ ဥပမာ ေျပာရရင္ လူတစ္ေယာက္ဟာ အမႈအခင္းတစ္ခုထဲမွာ ပါ၀င္ပတ္သက္ေနလို႔ တရားရုံးမွာ ရင္ဆိုင္ေနရပါတယ္တဲ့။ ဒါနဲ႔ ရတက္မေအးျဖစ္တာေၾကာင့္ ေဗဒင္ဆရာဆီကို သြားၿပီး သူ႔အမႈ ႏိုင္၊ မႏိုင္ေဗဒင္ေဟာခိုင္းပါသတဲ့။ ေဗဒင္ဆရာကလည္း သူ႔ေမြးရက္ ခုႏွစ္ ရက္လေတြကို ေမးၿပီးေဗဒင္တြက္ေနတဲ့အခ်ိန္အခါမွာ အလြန္က်က္သေရမဂၤလာရိွတဲ့ စည္ေဗ်ာသံနဲ႔အတူ ေမာင္ရွင္ေလာင္း(၃)ပါး ေရႊထီးေဆာင္းၿပီး ခန္းခန္းနားနား လွည့္လာတာကိုျမင္လိုက္ရေတာ့ ေဗဒင္ဆရာက အတိတ္ေကာင္း နိမိတ္ေကာင္းပဲ။ ေဟာဟိုမွာ ေရႊထီးေဆာင္းလာတာေလ။ လူတစ္ေယာက္မွာ ကံဇာတာအျမင့္ဆုံးအခ်ိန္ဟာ ေရႊထီးေဆာင္း တဲ့အခ်ိန္ေပါ့။ ဒါေၾကာင့္ ခင္ဗ်ားရဲ႕ အမႈက မုခ်ႏိုင္မယ္လို႔ ေဟာလိုက္ပါသတဲ့။ ေဗဒင္ဆရာ ေဟာလိုက္တဲ့အတိုင္း သူ႔အမႈႏိုင္ပါသတဲ့။
ေနာက္တစ္ခု နိမိတ္ေကာက္ပုံေလး တစ္ခုကို ဆက္လက္တင္ျပခ်င္ပါေသးတယ္။ ေက်းရြာတစ္ရြာက အမ်ဳိးသမီးတစ္ေယာက္ဟာ သူ႔ခင္ပြန္း ေအာက္ျပည္ေအာက္ရြာ အလုပ္လုပ္ဖို႔ထြက္သြားတာ ၃/၄ႏွစ္ၾကာၿပီတဲ့။ စာလည္း မလာ လူႀကဳံစကားလည္း မပါးေတာ့ သူ႕ေယာက်္ားအသက္ရွင္လွ်က္မွ ရိွပါေသးလားမသိ၊ သားသမီးမ်ားနဲ႔ စားေရး ေသာက္ေရး ဆင္းရဲဒုကၡေရာက္ေနပါသတဲ့။ ဒါေၾကာင့္ ရြာဦးေက်ာင္းဆရာေတာ္ဆီကို ေရလွဴၿပီး ေဗဒင္သြားေမးဖို႔ ေရအိုးကေလး ရြက္ၿပီး ထြက္လာခဲ့သတဲ့။ ေက်ာင္းအ၀င္၀လည္းေရာက္ေရာ ရြာဦးေက်ာင္းဆရာေတာ္က ေက်ာင္းေလွကားမွ ဆင္းလာတာ ျမင္လိုက္ရေတာ့ ကတိုက္ကရိုက္ ဆရာေတာ္ဆီကို အသြား ခလုတ္တိုက္ၿပီး ေရအိုးကြဲပါသတဲ့။ ေရအိုးကြဲသြားေတာ့ ေခါင္းခုလုပ္ယူလာတဲ့ လုံခ်ည္ေလးကို အသာေကာက္ယူၿပီး ခ်ဳန္းပြဲခ် ငိုေကၽြးပါသတဲ့။ ရြာဦးေက်ာင္းဆရာေတာ္က ``ဟဲ ဒကာမ ဘာျပဳလို႔ငိုေနရတာလဲ´´ ဟုေမးေတာ့ `တပည့္ေတာ္မရဲ႕ခင္ပြန္းသည္ ေအာက္ျပည္ေအာက္ရြာ အလုပ္ လုပ္ဖို႔ထြက္သြားတာ ၃/၄ႏွစ္ၾကာပါၿပီဘုရား..။ ဘာအက်ဴိးအေၾကာင္းမွလည္းမသိရ။ အသက္မွရိွေသးရဲ႕လား၊မသိလို႔ ဆရာေတာ္ဆီကို ေရလွဴလာရင္း ေဗဒင္ေမးခ်င္လို႔ လာတာပါဘုရား..။ ခုေတာ့ ေရအိုးက က်ကြဲသြားေတာ့ တပည့္ေတာ္မတို႔ ကြဲၿပီေပါ့ဘုရား..။´
``ဟဲ့ ဒကာမ ဒီေနရာမွာ အဲဒီလို နိမိတ္မေကာက္ရဘူးေလ။ အခု က်ကြဲသြားတဲ့ေရအိုးဟာ ေျမႀကီးနဲ႔လုပ္ထားတာ မဟုတ္လား။ အဲဒီ ေျမေရအိုးဟာ ေျမေပၚမွာ ျပန္႔က်ဲၿပီး သူ႔ေနရာသူ ျပန္ေရာက္သြားၿပီေလ။ သြား သြား နင့္ေယာက်္ားလည္း ခုေလာက္ဆိုရင္ အိမ္ကိုျပန္ေရာက္ေနေရာ့မယ္။ ´´အိမ္ျပန္ခိုင္းလိုက္သတဲ့။ ဟုတ္ပါတယ္၊ အဲဒီ ဒယိကာမ အိမ္ျပန္ေရာကေတာ့ သူ႔ေယာက်္ားလည္း အိမ္မွာေရာက္ေနပါၿပီတဲ့။ ေဗဒင္ပညာ လကၡာဏာပညာ နိမိတ္ေကာက္ပညာ ေတြဟာ အင္မတန္ နက္နဲတဲ့ ပညာရပ္မ်ားျဖစ္ပါတယ္။ ကမၻာ့သိပၸံပညာရွင္မ်ားကလည္း သီးျခား ဘာသာရပ္တစ္ခု အေနနဲ႔ ထားရိွၿပီး မည္သို႔မွ်မွတ္ခ်က္မေပးၾကပါဘူး..။ ဟု ဆရာ မေကြး၀င္းျမင့္က ေျပာဆိုသြားပါတယ္။
ဆရာတင္လင္းေဇာ္ကလည္း ဒီတစ္ပတ္မွာ ရသစာတမ္းမ်ား ကို တင္ျပေဆြးေႏြးလာပါတယ္။ ၂၀၀၈၊ ဇူလိုင္လထုတ္တဲ့ စာေရးဆရာ ေနမ်ဳိး ေရးသားေသာ (ဇာတိရပ္ရြာ ျပန္ေရာက္တဲ့အခါ) ရသစာတမ္းမ်ားစာအုပ္ထဲမွ (ဆင္းရဲျခင္းျဖင့္ စီးပြားရွာသူ) ရသစာတမ္းကို အက်ယ္တ၀င့္ တင္ျပေျပာဆိုပါတယ္။ `ဆင္းရဲသားတစ္ေယာက္ကို ကၽြန္ေတာ္ေတြ႕ဘူးတယ္။ သူဟာဆင္းရဲသားတစ္ေယာက္ဆိုတာ ျမင္တာနဲ႔သိႏိုင္တယ္ေလ.. ဆိုၿပီး ရသစာတမ္းကို စထားပါတယ္။ ဒီရသစာတမ္းက ေခါင္းစဥ္ကိုက စိတ္၀င္စားၿပီး စဥ္းစားစရာျဖစ္ေနပါတယ္။ ဆရာေနမ်ဳိး ေရးထားတာ ေတာ္ေတာ္ ေလးနက္ေကာင္းမြန္ပါတယ္။ ဆင္းရဲသားတစ္ေယာက္က `ဟယ္လို..ေကာင္းေသာညေနခင္းပါခင္ဗ်ာ..´။ လို႔ စတင္ႏႈတ္ဆက္စကား ဆိုတာရယ္..။ သူ႔ အမူအယာနဲ႔ သူ႔ေလသံဟာ တကယ္ကိုက်ဳိးက်ဳိးႏြံႏြံပါပဲ ခင္ဗ်ာ..ဆိုတာရယ္..။ ဒီၿမိဳ႕ထဲက လမ္းေဘးေရအိုးစင္ဟာ ကၽြန္ေတာ္မေသာက္ဘူးတာ မရိွသေလာက္ပါပဲ..ဆိုတာရယ္..။ ဆင္းရဲေလေလ ကၽြန္ေတာ္ဟာ စီးပြားျဖစ္ေလေလ ဆိုတာရယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ဘဏ္က အလြန္ေ၀းတဲ့ ေဒသတစ္ခုမွာပါ….။ ကၽြန္ေတာ့္ဘဏ္ကို ကၽြန္ေတာ္ေတာင္ တစ္ေခါက္သာ ေရာက္ဖူးေသးတယ္။ တစ္ေခါက္ေရာက္ဖူးရင္ လုံေလာက္သြား တာပါပဲ..၊ ဆိုတာေတြဟာ ဘာကိုဆိုလိုခ်င္တာလဲ?၊ ဘဏ္ဆိုတာ နိဗၺာန္ ကိုမ်ား တင္စား ထားတာလား?။ အလိုႀကီးရင္ အရနည္းၿပီး၊နည္းနည္းလိုခ်င္သူေတြဟာ မ်ားမ်ားရေနတာလား?။ မလိုခ်င္မွ ရတယ္ဆိုတာကိုမ်ား ေျပာခ်င္ေနတာလား..?။ ဒီရသစာတမ္းကို ဖတ္ရင္း ဖတ္ၿပီး စဥ္းစား ေတြးေတာ စရာေတြ တစ္ပုံတစ္ေခါင္းႀကီး က်န္ေနခဲ့ပါတယ္။ အဲ ေနာက္ဆုံးပိတ္မွာ (ကမၻာေက်ာ္သူေဌးႀကီး ေဟာင္း၀ပ္ဟူးသို႔…) လို႔ မွတ္ခ်က္ေရးၿပီး အဆုံးသတ္ထားပါတယ္။ ဒါဆို ကမၻာေက်ာ္သူေဌးႀကီး ေဟာင္း၀ပ္ဟူး အေၾကာင္းကို ကၽြန္ေတာ္တို႔သိဖို႔လိုလာျပန္ၿပီ..။ အဲဒီစာမပါခဲ့ရင္ ကၽြန္ေတာ္အထက္ က စဥ္းစားခဲ့သလို ေကာက္ခ်က္ခ် ယူလို႔ရမယ္ထင္ပါတယ္..။ ယခုေတာ့ ေနာက္ဆုံး မွတ္ခ်က္စာတမ္း ေၾကာင့္ စာေရးသူ ဆရာေနမ်ဳိး ကိုယ္တိုင္ရွင္းျပမွ ဘာကို ဆိုလိုၿပီးေျပာခ်င္တာလဲ ဆိုတာကို သိရမယ္ထင္ပါတယ္..။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ Shade စာေပ၀ိုင္းေတာ္သားမ်ားနဲ႔ စာဖတ္သူမ်ားထဲမွ နားလည္သူမ်ားရိွေနရင္လည္း ရွင္းလင္း ေျပာဆို ေရးသားေပးၾကပါခင္ဗ်ာ..။ ဟု ဆရာတင္လင္းေဇာ္ က ေျပာဆိုေ၀ဖန္ ေတာင္းဆိုမႈျပဳသြားခဲ့ပါတယ္..။
ဒီတစ္ပတ္ Shade စာေပ၀ိုင္းမွာ အထူးအစီအစဥ္တစ္ရပ္(က်န္းမာေရး ေထာက္ပံ႔ေငြ)ေပးအပ္တဲ့ အလွဴဒါနပြဲ က်င္းပျဖစ္ပါတယ္။ SHADE စာေပ၀ိုင္းေတာ္သား တကၠသိုလ္ရည္ရြယ္ (ခ) ကဗ်ာဆရာ ညီေဇယ် ရဲ႕ မိခင္ႀကီး မ်က္စိခြဲစိတ္ကုသေရးအတြက္ SHADEဂ်ာနယ္ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္ ဦးသာေဇာ္ရဲ႕ ကုိယ္စား ဆရာႀကီး မေကြး၀င္းျမင့္ မွ က်န္းမာေရး ေထာက္ပံ႔ေငြ(၃၀၀၀၀ိ) သုံးေသာင္းက်ပ္အား တကၠသိုလ္ရည္ရြယ္ ထံ ေပးအပ္လွဴဒါန္းၿပီး ၀မ္းေျမာက္ ၀မ္းသာစြာနဲ႔ Shade စာေပ၀ိုင္းေတာ္သားမ်ားက သာဓု သုံးႀကိမ္ေခၚဆိုၾကပါတယ္..။
စိတ္ အဟာရျပည့္၀ေအာင္ SHADE ဂ်ာနယ္ကိုေဆာင္လို႔ ဘ၀အတြက္ သုတ၊ရသစုံတဲ့ SHADE စာေပ၀ိုင္းသို႔ သြားၾကပါစို႔..။

ေရႊလမ္းေငြလမ္း၀င္းၾကည္

READMORE

မေကြးၿမိဳ႕က SHADE စာေပ၀ိုင္း(၃၉)

Shade39
မေကြးၿမိဳ႕က SHADE စာေပ၀ိုင္း(၃၉)
၁၄-၈-၂၀၁၁၊ တနဂၤေႏြေန႔၊ ေန႔(၁၂)နာရီမွ ညေန(၃)နာရီအထိ မေကြးၿမိဳ႕၊ ရန္ေက်ာ္ရပ္၊ သုခိတာလမ္းႏွင့္ ပိေတာက္လမ္းၾကားက FOREVER လက္ဖက္ရည္ဆို္င္ ဥယ်ာဥ္ မွာ ေပါင္းဆုံ၀ိုင္းဖြဲ႔ျဖစ္ၾကပါတယ္။ ဒီတစ္ပတ္ SHADE စာေပ၀ိုင္းေတာ္သားမ်ားကေတာ့ ဆရာႀကီး မေကြး၀င္းျမင့္၊ ဆရာေနျခည္(မေကြး)၊ ပန္းခ်ီဆရာမင္းသူ၊ ကာတြန္းဆရာ ေမာင္ေအး(မင္းဘူး) (ခ) ဖရဲသီး၊ ဆရာတင္လင္းေဇာ္ နဲ႔ စာေရးသူတို႔ျဖစ္ၾကပါတယ္။
ဆရာမေကြး၀င္းျမင့္က စတင္ေျပာဆိုပါတယ္။ `` ေလးစားအပ္ပါေသာ စာေပမိတ္ေဆြမ်ားခင္ဗ်ာ..၊ ဒီတစ္ပတ္ေတာ့ အလြန္သည္းခံႏိုင္စြမ္းရိွတဲ့ ဂ်ပန္ဘုန္းေတာ္ႀကီးတစ္ပါးအေၾကာင္းကို ေျပာပါရေစ။ ဒီအျဖစ္အပ်က္ကေလးက လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေပါင္းသုံးဆယ္ေက်ာ္ေလာက္က အျဖစ္အပ်က္ကေလးပါ။ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံ ၿမိဳ႕ကေလးတစ္ၿမိဳ႕။ ေတာင္ကုန္းေလး တစ္ကုန္းေပၚမွာ မ်က္ခုံးေမြးျဖဴျဖဴ အသက္ခုႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ ဘုန္းေတာ္ႀကီးတစ္ပါး သတင္းသုံးေနထိုင္ပါတယ္။ တပည့္ တကာေတြက အလြန္ၾကည္ညိဳၾကပါတယ္။ အဲဒီ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းနဲ႔မလွမ္း မကမ္းမွာ ထမင္းဆိုင္ေလး တစ္ဆိုင္ရိွပါသတဲ့။ ထမင္းဆိုင္ပိုင္ရွင္ လင္မယားမွာ အရြယ္ေရာက္ၿပီးစ အလြန္ေခ်ာေမာလွပတဲ့ သမီးကေလးတစ္ေယာက္ရိွပါသတဲ့။ တစ္ေန႔ေသာ အခါ.. သူတို႔ရဲ႕သမီးေလးမွာပဋိသေႏၶ ကိုယ္၀န္ရိွလာပါသတဲ့။ မိဘမ်ားက ဘယ္သူနဲ႔ရတဲ့ကိုယ္၀န္လဲ စိတ္ဆိုး မာန္ဆိုး ေဒါသတႀကီးနဲ႔ စစ္ေမးၾကပါတယ္။ ကေလးမေလးက လင္ေကာင္မေဖာ္ဘဲ ႏုတ္ပိတ္ ေရငုံေနလို႔ ရိုက္ႏွက္စစ္ေမးၾကပါတယ္။ ေနာက္ဆုံးေတာ့ ကေလးမေလးက ေဟာဟို ေတာင္ကုန္းေပၚမွာ သတင္းသုံးေနတဲ့ အသက္ခုႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ရိွတဲ့ ဘုန္းႀကီးနဲ႔ ရတဲ့ကိုယ္၀န္ပါလို႔ ေျပာလိုက္ပါသတဲ့။ ဒါနဲ႔ ထမင္းဆိုင္ပိုင္ရွင္ လင္မယားဟာ ေတာင္ကုန္းေပၚက ဘုန္းႀကီးဆီသြားၿပီး လက္ညိဳးေငါက္ေငါက္ထိုး မႈိခ်ဳိး ျမစ္ခ်ဳိး ရိုင္းရိုင္းစိုင္းစိုင္း သြားေျပာၾကပါတယ္။ ဘုန္းေတာ္ႀကီးက တုန္တုန္လွဳပ္လွဳပ္မျဖစ္ပါဘူး။ မ်က္ခုံးေမြးျဖဴႀကီးကို ပင့္လွ်က္ `` ေၾသာ္…ဟုတ္လား..။´´ ဒါဘဲ ေျပာလိုက္ပါသတဲ့။ ထမင္းဆိုင္က ကေလးမေလး ကိုယ္၀န္ ထုံးစံအတိုင္း လေစ႔လာေတာ့ သားေယာက်္ားကေလး ေမြးပါတယ္။ ေမြးၿပီး ၿပီးခ်င္း ထမင္းဆိုင္ပိုင္ရွင္ လင္မယားက ကေလးငယ္ကိုယူၿပီး ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းကို သြားပို႔ပါသတဲ့။ ``ေရာ့ ေဟာဒီမွာ.. အရွင္ဘုရားနဲ႔ရတဲ့ကေလး..´´ ဆိုၿပီး ကေလးကို ေပးထားပစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဘုန္းေတာ္ႀကီးကေတာ့ ထူးထူးေထြေထြဘာမွ မေျပာ။ ထုံးစံအတိုင္း မ်က္ခုံးေမြးျဖဴႀကီးကိုပင့္လွ်က္ `` ေၾသာ္…ဟုတ္လား´´ ဒါဘဲ ေျပာလိုက္ပါသတဲ့။ ဘုန္းႀကီးကို ၾကည္ညိဳတဲ့ ဒကာ ဒကာမေတြက ကေလးငယ္ အသက္ရွင္ေရးအတြက္ ႏြားႏိုေဖ်ာ္တိုက္လို႔ ၀ိုင္း၀န္းၿပီး ေစာင့္ေရွာက္ၾကပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ကေလးငယ္ တစ္ႏွစ္ခြဲ၊ ၂ႏွစ္အရြယ္ေရာက္လာေတာ့ ထမင္းဆိုင္က ကေလးမေလးမွာ လင္ေကာင္ေပၚလာပါတယ္။ ထမင္းဆိုင္နဲ႔ မလွမ္းမကမ္းမွာရိွတဲ့ ေစ်းႀကီးအတြင္းမွာ လက္တြန္းလွည္းတြန္းတဲ့ ေကာင္ကေလးျဖစ္ေနတယ္။ ဟိုတုန္းကေတာ့ အဲဒီေကာင္ေလးက သူ႔ကိုလင္ေကာင္ေဖာ္ရင္ သတ္ပစ္မယ္လို႔ ၿခိမ္းေျခာက္ခါ တစ္ေနရာကို ေငြရွာဖို႔ဆိုၿပီး ေရွာင္ေျပးခဲ့တယ္လို႔ သိရပါတယ္။ ဒါနဲ႔ ေကာင္မေလးကလည္းေၾကာက္လွန္႔ၿပီး အျဖစ္မွန္ကိုဖုန္းကြယ္ထားခဲ့ပါတယ္။ ယခု လက္တြန္းလွည္းတြန္းတဲ့ ေကာင္ေလး မွာ ေငြရလို႔ျပန္လာခဲ့တာပါတဲ့။ သူနဲ႔ရတဲ့ကေလးငယ္ ဘယ္မလဲဆိုၿပီး ထမင္းဆိုင္ကိုလာေမးပါတယ္။ ထမင္းဆိုင္ပိုင္ရွင္ မိဘမ်ားဟာ အံ့ၾသတုန္လွဳပ္သြားၾကၿပီး သူေတာ္ေကာင္းဘုန္းႀကီးကို ေစာ္ကားမိခဲ့လို႔ ရင္ထုမနာနဲ႔ ေနာင္တရေနၾကသတဲ့။ ဒါနဲ႔ ရပ္ကြက္လူႀကီးေတြကို အက်ဳိးအေၾကာင္းေျပာျပၿပီး ဘုန္းႀကီေက်ာင္းကို သြားၾကပါသတဲ့။ `` တပည့္ေတာ္တို႔ အရွင္ဘုရားကို ျပစ္မွားမိခဲ့ပါတယ္ဘုရား..ဒါေၾကာင့္ ခြင့္လႊတ္ေတာ္မူပါဘုရား..။ တပည့္ေတာ္တို႔ ေျမးေလးကိုလည္း ျပန္ေခၚခြင့္ ျပဳေတာ္မူပါဘုရား..´´ လို႔ မ်က္ရည္စက္လက္နဲ႔ ေတာင္းပန္ၾကပါတယ္။ ဘုန္းေတာ္ႀကီးကေတာ့ ေထြေထြထူးထူး ဘာမွ မေျပာပါ။ ထုံးစံအတိုင္း မ်က္ခုံေမြးျဖဴႀကီးကို ပင့္လွ်က္ ``ေၾသာ္…ဟုတ္လား.´´ ဒါဘဲေျပာပါသတဲ့။
ပတ္၀န္းက်င္ လူ႔ေလာက တခြင္မွာ မေက်နပ္စရာေတြ ေဒါသျဖစ္စရာေတြ နဲ႔ ႀကဳံေတြ႕ရတဲ့အခါတိုင္းမွာ.. ယခုလို အလြန္သည္းခံႏိုင္စြမ္းရိွတဲ့ မ်က္ခုံးေမြးျဖဴျဖဴႀကီးကို ပင့္လွ်က္..``ေၾသာ္..ဟုတ္လား..´´ ဟု ေအးေဆးတည္ၿငိမ္စြာ သည္းခံခြင့္လႊတ္ေလ့ရိွေသာ ဂ်ပန္ဘုန္းေတာ္ႀကီးရဲ႕ ပုံရိပ္ကို ျမင္ေယာင္ ၾကားေယာင္လွ်က္ ဗုဒၶရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရား ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့တဲ့ ခႏၱီစ သည္းခံခြင့္လႊတ္ျခင္းတရားကို ဆင္ျခင္ေအာင္းေမ့ၿပီး ေနထိုင္၊လုပ္ကိုင္သြားၾကပါစို႔ခင္ဗ်ာ..။ ဟု ဆရာ မေကြး၀င္းျမင့္က ေျပာဆိုသြားခဲ့ပါတယ္။
ဆရာေနျခည္(မေကြး)ကေတာ့ Hot News ဂ်ာနယ္၊ အတြဲ(၁) အမွတ္(၅၂) ထဲမွ စာေရးဆရာ အသိတရားကင္းမဲ႔ေသာ ေမာင္ႀကီး ရဲ႕ (ဒီအသိတရားေလးေတာ့ ရိွသင့္တာေပါ့) ေဆာင္းပါးကို အက်ယ္တ၀င့္ ေျပာၾကားေဆြးေႏြးလာပါတယ္။ ယခုေခတ္ ပညာေရးေလာကနဲ႔ အိမ္ေစာင့္အစိုးရေခတ္တုန္းက ပညာေရးေလာက အေၾကာင္းကို မီးေမာင္းထိုးျပသြားပါ တယ္။ ဒီေဆာင္းပါးေလးက ၀ထၳဳတိုေလး တစ္ပုဒ္လို သုတ၊ရသမ်ားကိုလည္း ေပးစြမ္းႏိုင္တဲ့ ေဆာင္းပါးေကာင္းတစ္ပုဒ္ ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ဆုံးပိတ္ကေလးမွာ ဆရာမႀကီး ေဒၚသိန္းဆိုင္က သူ႔တပည့္ ေမာင္ႀကီးကို ျပန္ေျပာလိုက္တဲ့စကားေလး ဟာ မ်က္ရည္က်ေလာက္ေအာင္ ခံစားလိုက္ရပါတယ္။ ဂ်ာနယ္ထဲကေဖာ္ျပထားတာ ကို အနည္းငယ္ဖတ္ျပပါ့မယ္။ ထိုေခတ္ ထိုအခါမွ ဆရာမမ်ားသည္ ေက်ာင္းသား ေက်ာင္သူမ်ားဆီမွ မစား။ သူတို႔၏ ခံယူခ်က္သည္ အထက္မွ ေရသည္ ေအာက္သို႔သာ စီးဆင္းရသည္(စုန္ေရ)။ `တစ္ျပားမရိွ တပည့္မရွား၊ ပီတိစား၏ ဆိုတဲ့( ဆရာတင္မိုး)ရဲ႕ကဗ်ာေလးဟာ ဒို႔ဆရာ ဆရာမေတြကို ရည္ရြယ္ခဲ့တယ္ေလကြာ..´။ ဆိုေသာစကား။ ဆရာမႀကီး ေဒၚသိန္းဆိုင္ ဆိုတာ ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီေခတ္က ဗိုလ္ခ်ဳပ္တင္ေဖ ရဲ႕ ဇနီး စာေရးဆရာမႀကီးတစ္ဦးလို႔ သိရပါတယ္။ စာေရးသူ ဆရာေမာင္ႀကီးက သူ႔ဌါနအတြက္ သစ္ခြဲဖို႔ သစ္ခြဲစက္ေရာက္တဲ့အခါမွာ သူတို႔ဆရာမႀကီးေဒၚသိန္းဆိုင္ ရဲ႕ သစ္ခြဲစက္မွန္းသိရလို႔ ဆရာမႀကီးထံ ၀င္ေတြ႕ခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းေလးကို စာဖတ္သူမ်ားနဲ႔ ေက်ာင္းေနဖက္ ငယ္သူငယ္ခ်င္း ေက်ာင္းသားလူဆိုးတစ္စုထံသို႔ ၾကားသိ၊ ျမင္ေတြ႔ႏိုင္ေအာင္ ေရးသားတင္ျပထားပါတယ္။ စာေရးသူ ေမာင္ႀကီးတို႔ ဆိုးသြမ္းလူငယ္ ေက်ာင္းသားတစ္စုကို ေက်ာက္ေျမာင္းေက်ာင္း ေက်ာင္းအုပ္ဆရာမႀကီးက ေက်ာင္းထုတ္ဖို႔အထိ စီစဥ္ေနတာကို သူတို႔ရဲ႕ Teacher ေဒၚသိန္းတင္မွ တားဆီးကာကြယ္ေပးခဲ့ၿပီး ပညာတတ္ႀကီးမ်ားျဖစ္ေအာင္ စာေမးပြဲေအာင္ျမင္ေအာင္၊ အျပင္ေလာကမွာ အင္ဂ်င္နီယာႀကီးမ်ားျဖစ္ေအာင္ သင္ၾကားေပးခဲ့ေၾကာင္းေတြကိုလည္း ေရးသားေဖာ္ျပထားပါတယ္။ ဆရာမႀကီး ေဒၚသိန္းတင္ရဲ႕ ေျပာစကားနဲ႔ ေဆာင္းပါးရွင္ရဲ႕ ေရးသားခ်က္မ်ားကို ဖတ္ျပပါရေစ။ ` ေက်ာက္ေျမာင္းေက်ာင္းက Teacher တပည့္ေတြလို႔သာ ေျပာၿပီး၀င္သာ၀င္ခဲ့၊ ဘယ္သူမွ မတားဘူးသိလား´။ Teacher အသံေတြတုန္ေနတယ္။ စိတ္ေတြလွဳပ္ရွားေနသလား မေျပာတတ္ပါဘူးကြာ..။ ငါ့ကို ကိုင္ထားတဲ့ သူ႔လက္ေတြဟာလည္း တုန္ေနသလိုပဲ။ ဆရာမႀကီးက ငါ့ကိုေမးပါတယ္။ ``ေၾသာ္ ဒါနဲ႔ Teacher တပည့္ Teacher ဆီကိုလာတာ ေတြ႕ရုံသက္သက္လား..´´။ `ဟုတ္ကဲ့ ေတြ႕လည္းေတြ႔ခ်င္တယ္၊ ကန္ေတာ့လည္းကန္ေတာ့ရင္း ကၽြန္ေတာ္ Teacher သစ္စက္မွာ သစ္ေတြလာခြဲတာပါ´ လို႔ ေျပာလိုက္ေတာ့..။ Teacher က ငါ့လက္ႏွစ္ဖက္ကို ဆြဲေျမွာက္ သူ႔ရင္ဘတ္ေပၚကိုတင္ၿပီး သူ႔တစ္ကုိယ္လုံးတုန္္လာ တယ္။ မ်က္ႏွာ ငုိမလို ရယ္မလို ၀မ္းနည္းသလို ၀မ္းသာသလိုနဲ႔ ငါလည္း မေျပာတတ္ေတာ့ဘူးကြာ။
`` ဒါ..ဒါဆို.. မင္း..မင္း Teacher ကို ထမင္းလာေကၽြးတာေပါ့။ ဟုတ္လား သားတဲ့။ မ်က္ရည္ေတြစီးက်လာၿပီး…။ ေဟ့ေကာင္ေတြ ငါဘယ္လိုအေျဖျပန္ေပးရမလဲ ျပန္ေျဖရမွာလဲ။ ေျပာၾကေလကြာ..ငါဘယ္လိုမွ ျပန္္မေျဖတတ္ေတာ့ဘူး။ ငါ့မွာ ဒီအဆင့္ထိ အသိတရားမရိွပါဘူး။ ငါ့မွာ ဒီအဆင့္ထိ မရိွခဲ့ပါဘူးကြာ…၊ သန္းေအာင္၊ ခ်စ္ေဆြ၊ စိန္လွဦး၊ ေမာင္ျမင့္၊ ျမင့္သိန္းေလး တို႔ ေျပာၾကပါဦး သူငယ္ခ်င္းတို႔ရာ….။ ဟုေဆာင္းပါးအဆုံးသတ္ကို.. ဆရာေနျခည္က အသံမ်ားတိမ္၀င္ သြားၿပီး..မ်က္ရည္စက္လက္နဲ႔ ခံစားေျပာဆိုဖတ္ၾကားသြားပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔အတူ SHADE စာေပ၀ိုင္းေတာ္သားမ်ား မွာလည္း မ်က္ရည္မ်ား ကိုယ္စီ က်ေနၾကလွ်က္…..။
စိတ္ အဟာရျပည့္၀ေအာင္ SHADE ဂ်ာနယ္ကိုေဆာင္လို႔ ဘ၀အတြက္ သုတ၊ရသစုံတဲ့ SHADE စာေပ၀ိုင္းသို႔ သြားၾကပါစို႔..။

ေရႊလမ္းေငြလမ္း၀င္းၾကည္

READMORE

မေကြးၿမိဳ႕က SHADE စာေပ၀ိုင္း(၃၈)

Shade38
မေကြးၿမိဳ႕က SHADE စာေပ၀ိုင္း(၃၈)
၇-၈-၂၀၁၁၊ တနဂၤေႏြေန႔၊ ေန႔(၁၂)နာရီမွ ညေန(၃)နာရီအထိ မေကြးၿမိဳ႕၊ ရန္ေက်ာ္ရပ္၊ သုခိတာလမ္းနဲ႔ ပိေတာက္လမ္းၾကား FOREVER လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ ဥယ်ာဥ္ မွာ ေပါင္းဆုံ ၀ိုင္းဖြဲ႕ၾကပါတယ္။ ဒီတစ္ပတ္ SHADE စာေပ၀ိုင္း(၃၈)ႀကိမ္ပါ။ ဧည့္သည္ေတာ္သုံးဦးကေတာ ကဗ်ာဆရာ ေဇယ်၊ သတင္းေထာက္ ေခတၱရာမန္းသန္းျမင့္၊ ကာတြန္းဆရာ ေမာင္ေအး(မင္းဘူး) (ခ) ဖရဲသီး တို႔ ေရာက္လာပါတယ္။ Shade စာေပ၀ိုင္းေတာ္သားမ်ားကေတာ့ ဆရာ မေကြး၀င္းျမင့္၊ ဆရာ တကၠသိုလ္ရည္ရြယ္၊ ဆရာႏိုင္ယုေ၀ ၊ဆရာတင္လင္းဇာ္ နဲ႔ စာေရးသူတို႔ျဖစ္ၾကပါတယ္။ ဆရာ မေကြး၀င္းျမင့္နဲ႔ ေခတၱရာမန္း သန္းျမင့္တို႔ က ဒီေန႔ ေနျပည္ေတာ္သို႔ သြားရန္ကိစၥ ခရီးစဥ္ကိုဖ်က္ၿပီး SHADE စာေပ၀ိုင္း ကို သံေယာဇဥ္ႀကီးစြာနဲ႔ မပ်က္ေအာင္ လာခဲ့ရပါေၾကာင္း သိရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဆရာႀကီး မေကြး၀င္းျမင့္တို႔အား Shade စာေပ၀ိုင္းေတာ္သားမ်ားက အထူးေက်းဇူးတင္ပါေၾကာင္း မွတ္တမ္းတင္အပ္ပါတယ္။
ဆရာ မေကြး၀င္းျမင့္က စတင္ေျပာဆိုပါတယ္။ `` ေလးစားအပ္ပါေသာစာေပမိတ္ေဆြမ်ားခင္ဗ်ား.. ဒီတစ္ပတ္ေတာ့ ျမန္မာ့ရိုးရာ ျမန္မာ့ဓေလ့ အတိတ္ နိမိတ္အေၾကာင္းကို တင္ျပေဆြးေႏြးခ်င္ပါတယ္။ ဇမၺဴဒီပါ လက္်ာေတာင္ကၽြန္း ၾသဘာနိမိတ္ထြန္း ဆိုစကားအတိုင္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ျမန္မာလူမ်ဳိးမ်ား အတိတ္ေကာင္း နိမိတ္ေကာင္းမ်ားကို လက္ခံယုံၾကည္ ၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မိတ္ေဆြအခ်င္းခ်င္း ဆုံေတြ႕ၾကတဲ့အခါ `မဂၤလာပါခင္ဗ်ား´၊ `က်န္းမာပါရဲ႕လားခင္ဗ်ား´ လို႔ ႏႈတ္ဆက္ေလ့ရိွၾကပါတယ္။
ေရွးပညာရွင္မ်ားက အတိတ္နိမိတ္ ဆိုတာကေတာ့ အျဖစ္အပ်က္တစ္ခုကို ေထာက္ျပၿပီး ေနာင္အခါ မည္သို႔ျဖစ္ႏိုင္မည္ဆိုတာကို တြက္ဆေျပာဆိုျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ တေဘာင္ဆိုတာကေတာ့ နိမိတ္စကားပါပဲ။ ဥပမာ ေျပာရရင္ လူတစ္ေယာက္ဟာ အမႈအခင္းတစ္ခုထဲမွာ ပါ၀င္ပတ္သက္ေနလို႔ တရားရုံးမွာ ရင္ဆိုင္ေနရပါတယ္တဲ့။ ဒါနဲ႔ ရတက္မေအးျဖစ္တာေၾကာင့္ ေဗဒင္ဆရာဆီကို သြားၿပီး သူ႔အမႈ ႏိုင္၊ မႏိုင္ေဗဒင္ေဟာခိုင္းပါသတဲ့။ ေဗဒင္ဆရာကလည္း သူ႔ေမြးရက္ ခုႏွစ္ ရက္လေတြကို ေမးၿပီးေဗဒင္တြက္ေနတဲ့အခ်ိန္အခါမွာ အလြန္က်က္သေရမဂၤလာရိွတဲ့ စည္ေဗ်ာသံနဲ႔အတူ ေမာင္ရွင္ေလာင္း(၃)ပါး ေရႊထီးေဆာင္းၿပီး ခန္းခန္းနားနား လွည့္လာတာကိုျမင္လိုက္ရေတာ့ ေဗဒင္ဆရာက အတိတ္ေကာင္း နိမိတ္ေကာင္းပဲ။ ေဟာဟိုမွာ ေရႊထီးေဆာင္းလာတာေလ။ လူတစ္ေယာက္မွာ ကံဇာတာအျမင့္ဆုံးအခ်ိန္ဟာ ေရႊထီးေဆာင္း တဲ့အခ်ိန္ေပါ့။ ဒါေၾကာင့္ ခင္ဗ်ားရဲ႕ အမႈက မုခ်ႏိုင္မယ္လို႔ ေဟာလိုက္ပါသတဲ့။ ေဗဒင္ဆရာ ေဟာလိုက္တဲ့အတိုင္း သူ႔အမႈႏိုင္ပါသတဲ့။
ေနာက္တစ္ခု နိမိတ္ေကာက္ပုံေလး တစ္ခုကို ဆက္လက္တင္ျပခ်င္ပါေသးတယ္။ ေက်းရြာတစ္ရြာက အမ်ဳိးသမီးတစ္ေယာက္ဟာ သူ႔ခင္ပြန္း ေအာက္ျပည္ေအာက္ရြာ အလုပ္လုပ္ဖို႔ထြက္သြားတာ ၃/၄ႏွစ္ၾကာၿပီတဲ့။ စာလည္း မလာ လူႀကဳံစကားလည္း မပါးေတာ့ သူ႕ေယာက်္ားအသက္ရွင္လွ်က္မွ ရိွပါေသးလားမသိ၊ သားသမီးမ်ားနဲ႔ စားေရး ေသာက္ေရး ဆင္းရဲဒုကၡေရာက္ေနပါသတဲ့။ ဒါေၾကာင့္ ရြာဦးေက်ာင္းဆရာေတာ္ဆီကို ေရလွဴၿပီး ေဗဒင္သြားေမးဖို႔ ေရအိုးကေလး ရြက္ၿပီး ထြက္လာခဲ့သတဲ့။ ေက်ာင္းအ၀င္၀လည္းေရာက္ေရာ ရြာဦးေက်ာင္းဆရာေတာ္က ေက်ာင္းေလွကားမွ ဆင္းလာတာ ျမင္လိုက္ရေတာ့ ကတိုက္ကရိုက္ ဆရာေတာ္ဆီကို အသြား ခလုတ္တိုက္ၿပီး ေရအိုးကြဲပါသတဲ့။ ေရအိုးကြဲသြားေတာ့ ေခါင္းခုလုပ္ယူလာတဲ့ လုံခ်ည္ေလးကို အသာေကာက္ယူၿပီး ခ်ဳန္းပြဲခ် ငိုေကၽြးပါသတဲ့။ ရြာဦးေက်ာင္းဆရာေတာ္က ``ဟဲ ဒကာမ ဘာျပဳလို႔ငိုေနရတာလဲ´´ ဟုေမးေတာ့ `တပည့္ေတာ္မရဲ႕ခင္ပြန္းသည္ ေအာက္ျပည္ေအာက္ရြာ အလုပ္ လုပ္ဖို႔ထြက္သြားတာ ၃/၄ႏွစ္ၾကာပါၿပီဘုရား..။ ဘာအက်ဴိးအေၾကာင္းမွလည္းမသိရ။ အသက္မွရိွေသးရဲ႕လား၊မသိလို႔ ဆရာေတာ္ဆီကို ေရလွဴလာရင္း ေဗဒင္ေမးခ်င္လို႔ လာတာပါဘုရား..။ ခုေတာ့ ေရအိုးက က်ကြဲသြားေတာ့ တပည့္ေတာ္မတို႔ ကြဲၿပီေပါ့ဘုရား..။´
``ဟဲ့ ဒကာမ ဒီေနရာမွာ အဲဒီလို နိမိတ္မေကာက္ရဘူးေလ။ အခု က်ကြဲသြားတဲ့ေရအိုးဟာ ေျမႀကီးနဲ႔လုပ္ထားတာ မဟုတ္လား။ အဲဒီ ေျမေရအိုးဟာ ေျမေပၚမွာ ျပန္႔က်ဲၿပီး သူ႔ေနရာသူ ျပန္ေရာက္သြားၿပီေလ။ သြား သြား နင့္ေယာက်္ားလည္း ခုေလာက္ဆိုရင္ အိမ္ကိုျပန္ေရာက္ေနေရာ့မယ္။ ´´အိမ္ျပန္ခိုင္းလိုက္သတဲ့။ ဟုတ္ပါတယ္၊ အဲဒီ ဒယိကာမ အိမ္ျပန္ေရာကေတာ့ သူ႔ေယာက်္ားလည္း အိမ္မွာေရာက္ေနပါၿပီတဲ့။ ေဗဒင္ပညာ လကၡာဏာပညာ နိမိတ္ေကာက္ပညာ ေတြဟာ အင္မတန္ နက္နဲတဲ့ ပညာရပ္မ်ားျဖစ္ပါတယ္။ ကမၻာ့သိပၸံပညာရွင္မ်ားကလည္း သီးျခား ဘာသာရပ္တစ္ခု အေနနဲ႔ ထားရိွၿပီး မည္သို႔မွ်မွတ္ခ်က္မေပးၾကပါဘူး..။ ဟု ဆရာ မေကြး၀င္းျမင့္က ေျပာဆိုသြားပါတယ္။
ဆရာတင္လင္းေဇာ္ကလည္း ဒီတစ္ပတ္မွာ ရသစာတမ္းမ်ား ကို တင္ျပေဆြးေႏြးလာပါတယ္။ ၂၀၀၈၊ ဇူလိုင္လထုတ္တဲ့ စာေရးဆရာ ေနမ်ဳိး ေရးသားေသာ (ဇာတိရပ္ရြာ ျပန္ေရာက္တဲ့အခါ) ရသစာတမ္းမ်ားစာအုပ္ထဲမွ (ဆင္းရဲျခင္းျဖင့္ စီးပြားရွာသူ) ရသစာတမ္းကို အက်ယ္တ၀င့္ တင္ျပေျပာဆိုပါတယ္။ `ဆင္းရဲသားတစ္ေယာက္ကို ကၽြန္ေတာ္ေတြ႕ဘူးတယ္။ သူဟာဆင္းရဲသားတစ္ေယာက္ဆိုတာ ျမင္တာနဲ႔သိႏိုင္တယ္ေလ.. ဆိုၿပီး ရသစာတမ္းကို စထားပါတယ္။ ဒီရသစာတမ္းက ေခါင္းစဥ္ကိုက စိတ္၀င္စားၿပီး စဥ္းစားစရာျဖစ္ေနပါတယ္။ ဆရာေနမ်ဳိး ေရးထားတာ ေတာ္ေတာ္ ေလးနက္ေကာင္းမြန္ပါတယ္။ ဆင္းရဲသားတစ္ေယာက္က `ဟယ္လို..ေကာင္းေသာညေနခင္းပါခင္ဗ်ာ..´။ လို႔ စတင္ႏႈတ္ဆက္စကား ဆိုတာရယ္..။ သူ႔ အမူအယာနဲ႔ သူ႔ေလသံဟာ တကယ္ကိုက်ဳိးက်ဳိးႏြံႏြံပါပဲ ခင္ဗ်ာ..ဆိုတာရယ္..။ ဒီၿမိဳ႕ထဲက လမ္းေဘးေရအိုးစင္ဟာ ကၽြန္ေတာ္မေသာက္ဘူးတာ မရိွသေလာက္ပါပဲ..ဆိုတာရယ္..။ ဆင္းရဲေလေလ ကၽြန္ေတာ္ဟာ စီးပြားျဖစ္ေလေလ ဆိုတာရယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ဘဏ္က အလြန္ေ၀းတဲ့ ေဒသတစ္ခုမွာပါ….။ ကၽြန္ေတာ့္ဘဏ္ကို ကၽြန္ေတာ္ေတာင္ တစ္ေခါက္သာ ေရာက္ဖူးေသးတယ္။ တစ္ေခါက္ေရာက္ဖူးရင္ လုံေလာက္သြား တာပါပဲ..၊ ဆိုတာေတြဟာ ဘာကိုဆိုလိုခ်င္တာလဲ?၊ ဘဏ္ဆိုတာ နိဗၺာန္ ကိုမ်ား တင္စား ထားတာလား?။ အလိုႀကီးရင္ အရနည္းၿပီး၊နည္းနည္းလိုခ်င္သူေတြဟာ မ်ားမ်ားရေနတာလား?။ မလိုခ်င္မွ ရတယ္ဆိုတာကိုမ်ား ေျပာခ်င္ေနတာလား..?။ ဒီရသစာတမ္းကို ဖတ္ရင္း ဖတ္ၿပီး စဥ္းစား ေတြးေတာ စရာေတြ တစ္ပုံတစ္ေခါင္းႀကီး က်န္ေနခဲ့ပါတယ္။ အဲ ေနာက္ဆုံးပိတ္မွာ (ကမၻာေက်ာ္သူေဌးႀကီး ေဟာင္း၀ပ္ဟူးသို႔…) လို႔ မွတ္ခ်က္ေရးၿပီး အဆုံးသတ္ထားပါတယ္။ ဒါဆို ကမၻာေက်ာ္သူေဌးႀကီး ေဟာင္း၀ပ္ဟူး အေၾကာင္းကို ကၽြန္ေတာ္တို႔သိဖို႔လိုလာျပန္ၿပီ..။ အဲဒီစာမပါခဲ့ရင္ ကၽြန္ေတာ္အထက္ က စဥ္းစားခဲ့သလို ေကာက္ခ်က္ခ် ယူလို႔ရမယ္ထင္ပါတယ္..။ ယခုေတာ့ ေနာက္ဆုံး မွတ္ခ်က္စာတမ္း ေၾကာင့္ စာေရးသူ ဆရာေနမ်ဳိး ကိုယ္တိုင္ရွင္းျပမွ ဘာကို ဆိုလိုၿပီးေျပာခ်င္တာလဲ ဆိုတာကို သိရမယ္ထင္ပါတယ္..။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ Shade စာေပ၀ိုင္းေတာ္သားမ်ားနဲ႔ စာဖတ္သူမ်ားထဲမွ နားလည္သူမ်ားရိွေနရင္လည္း ရွင္းလင္း ေျပာဆို ေရးသားေပးၾကပါခင္ဗ်ာ..။ ဟု ဆရာတင္လင္းေဇာ္ က ေျပာဆိုေ၀ဖန္ ေတာင္းဆိုမႈျပဳသြားခဲ့ပါတယ္..။
ဒီတစ္ပတ္ Shade စာေပ၀ိုင္းမွာ အထူးအစီအစဥ္တစ္ရပ္(က်န္းမာေရး ေထာက္ပံ႔ေငြ)ေပးအပ္တဲ့ အလွဴဒါနပြဲ က်င္းပျဖစ္ပါတယ္။ SHADE စာေပ၀ိုင္းေတာ္သား တကၠသိုလ္ရည္ရြယ္ (ခ) ကဗ်ာဆရာ ညီေဇယ် ရဲ႕ မိခင္ႀကီး မ်က္စိခြဲစိတ္ကုသေရးအတြက္ SHADEဂ်ာနယ္ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္ ဦးသာေဇာ္ရဲ႕ ကုိယ္စား ဆရာႀကီး မေကြး၀င္းျမင့္ မွ က်န္းမာေရး ေထာက္ပံ႔ေငြ(၃၀၀၀၀ိ) သုံးေသာင္းက်ပ္အား တကၠသိုလ္ရည္ရြယ္ ထံ ေပးအပ္လွဴဒါန္းၿပီး ၀မ္းေျမာက္ ၀မ္းသာစြာနဲ႔ Shade စာေပ၀ိုင္းေတာ္သားမ်ားက သာဓု သုံးႀကိမ္ေခၚဆိုၾကပါတယ္..။
စိတ္ အဟာရျပည့္၀ေအာင္ SHADE ဂ်ာနယ္ကိုေဆာင္လို႔ ဘ၀အတြက္ သုတ၊ရသစုံတဲ့ SHADE စာေပ၀ိုင္းသို႔ သြားၾကပါစို႔..။

ေရႊလမ္းေငြလမ္း၀င္းၾကည္

READMORE