| ရွှေလမ်းငွေလမ်း ဝင်းကြည်

`ဂ်ာနယ္ ပူပူ ဆူဆူေလး…´

`ဂ်ာနယ္ ပူပူ ဆူဆူေလး…´
ဂ်ာနယ္ရုံးခြဲ သတင္းတာ၀န္ခံ၊ ျဖန္႔ခ်ိေရးတာ၀န္ခံဘ၀ရဲ႕ အျဖစ္စုံ သႏွစ္စုံေလးေတြကို အနည္းငယ္ရင္ဖြင့္လိုပါတယ္။ သူမ်ားဂ်ာနယ္ေတြက နယ္ေတြကုိ ၂/၃ ရက္ေစာၿပီးႀကိဳေရာက္ၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဂ်ာနယ္ကေတာ့ ဗုဒၶဟူးေန႕ထြက္ တာ ၾကာသာပေတး / ေသာၾကာေန႔မွ နယ္ကိုေရာက္လာပါတယ္။ဂ်ာနယ္ထြက္ရက္ကေနာက္က်ရတဲ့ အထဲမွာ ဂ်ာနယ္ထုတ္ကို ညထြက္တဲ့ကားကိုတင္ပို႔ေပးတာ ဂိတ္မွဴးကေမ့ေနလို႔ ေနာက္တစ္ေန႔ နံနက္ကားနဲ႔ပို႔ေတာ့ ေသာၾကာေန႔၊ညေနမွေရာက္ပါတယ္။ အဲဒီကားဂိတ္က တစ္မိန္႕တစ္သံတည္း အဆင့္ဆင့္တာ၀န္ေပးထားတဲ့ မႏၱေလး၊မေကြးလိုင္း ကားဂိတ္(မေကြး)မွာပါ။ ဆက္ဆံေရးကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔အေပၚမွာ ေျပာဆိုတာေတြက အလြန္ညံံ့ ၿပီး ရိုင္းစုိင္းၾကပါတယ္။ တစ္ေလာက မႏၱေလးျပန္တဲ့ စာေရးဆရာ ဆရာေတာ္တစ္ပါးနဲ႔ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္တစ္ဦးကို ကၽြန္ေတာ္တို႕အဖြဲ႕က လုိက္ပို႔ပါတယ္။ ဧည့္သည္မ်ားကို ကားဂိတ္ထိ လိုက္ပို႔တဲ့အဖြဲ႕ထဲမွာ ဆရာေတာ္တစ္ပါးနဲ႔ သက္ႀကီးစာနယ္ဇင္းဆရာမ်ား လည္းပါၾကပါတယ္။ ဂိတ္မွဴးျဖစ္သူ ခရီးသည္စစ္ေဆးတင္ေနသူတစ္ဦးက ရိုင္းျပစြာေမးျမန္ ေျပာဆိုခံလိုက္ရပါတယ္။ ကားေဘးမွာ ရပ္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔အဖြဲ႕ကို လက္ညွိးေငါက္ေငါက္ထိုးၿပီး..( ဒီဟာ ေတြကဘယ္ကိုလိုက္ၾကမွာလဲ..?) တဲ့ဗ်ာ..။(ယခင္ကလည္း ဂ်ာနယ္မွာ ေဖာ္ျပထားခဲ့ၿပီး။) ဒါေပမယ့္ ဒီေလာက္ဆိုးတဲ့လင္ ကို မကြာႏိုင္ဘူး ဆိုတဲ့စကားလိုျဖစ္ေနပါၿပီ..။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္ကလည္း ဒီကားဂိတ္နဲ႔ပဲ အပတ္စဥ္ဂ်ာနယ္ ထုတ္ကို ပို႔ေပးေနပါတယ္။ ယခု တစ္ႏွစ္ျပည့္ပါေတာ့မယ္။ ၾကာသာပေတး/ ေသာၾကာေန႔တိုင္း ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ သြားသြားယူတာပါ။ ဂိတ္ကိုလည္း မၾကာမၾကာ ဂ်ာနယ္တစ္ေစာင္ လက္ေဆာင္ေပးပါတယ္။ ယူေနက် ကၽြန္ေတာ္မ်က္ခြက္ႀကီးကို သူတို႔သိေနၾကပါတယ္။ ဒါကိုဘဲ မွတ္ပုံတင္ျပခိုင္းေနပါတယ္။ မိုးကလည္းရြာ ဂ်ာနယ္ကလည္း အေရာက္ေနာက္ၾကတဲ့တစ္ရက္မွာ ထုံးစံအတိုင္းဂ်ာနယ္ထုတ္ကို သြားယူပါတယ္။ ဂိတ္မွာ ပစၥည္းေပးတဲ့ တာ၀န္ခံေကာင္ေလးက တယ္လီဖုန္းေျပာၿပီး အျခားတစ္ဘက္နဲ႔ၾကဴေနပါတယ္။ အခ်ိန္(၁၀)မိနစ္ေလာက္ၾကာ ေအာင္ ေစာင့္ခဲ့ရပါတယ္။ အပတ္စဥ္ ဂ်ာနယ္ထုတ္လာယူေနက် ကၽြန္္ေတာ္ကို မွတ္ပုံတင္ျပခိုင္းၿပီး ပစၥည္းထုတ္တဲ့ လက္ခံစာအုပ္မွာ ကိုယ္တိုင္နာမည္ေရးပါ၊ မွတ္ပုံတင္နံပါတ္ ေရးပါ၊ ၿပီးရင္ လက္မွတ္ထိုးပါ ဆိုလာပါတယ္။ `ဟာ့ ငါ့တူရ ဦးက အပတ္စဥ္လာယူေနက်ပါ။ မင္းတို႔ဂိတ္ကိုလည္း ဂ်ာနယ္ဖတ္ဖို႔ ေပးေနသူပါကြာ..။ မင္းမယုံလို႔ မွတ္ပုံတင္စစ္တာ ငါျပၿပီးၿပီ..။ မင္းစာအုပ္ထဲမွာ မင္းဖာသာ ေရးမွတ္ေလကြာ..၊ ၿပီးရင္ ငါ့လက္မွတ္ထိုးေပးမယ္ေလ..။ ငါ့ဖာသာေရးေတာ့ မွတ္ပုံတင္နံပတ္ မွားနဲ႔ အမည္မွားေရးခဲ့ရင္ မင္းဘယ္လိုလုပ္မလဲ..။ ငါ မေရးႏိုင္ဘူး။ မင္းမွတ္ခ်င္မွတ္၊ မမွတ္ခ်င္ေနပါ လို႔ ´ ကၽြန္ေတာ္ကဆိုလိုက္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္မရပါ။ တစ္ဘက္ခန္းက အသက္ႀကီးတဲ့ ဂိတ္မွဴးတစ္ဦးဆီ ေကာင္ေလးက စစ္ကူသြားေတာင္းပါတယ္။ အဲဒီဂိတ္မွဴးကလည္း အသက္ႀကီးေသာ္လည္း ၾကားျဖန္မေပးပါဘူး။ သူကလည္း ေလေပါက္ဆိုးဆိုးနဲ႔ ` ကၽြန္ေတာ္တို႔ဂိတ္က အထက္လူႀကီးေတြခိုင္းတဲ့ အတိုင္းလုပ္ရတာ၊ ပစၥည္းလိုခ်င္ရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေျပာတဲ့အတိုင္း စာအုပ္ထဲမွာကုိယ္တုိင္ေရးပါ၊ လက္မွတ္ထိုးေပးပါ၊ ထုံးစံအတိုင္းဘဲ´ လို႔ ဘုဆတ္ဆတ္ေျပာပါ တယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း စိတ္မဆိုးပါဘူးဆိုေပမယ့္ ကၽြဲျမည္းတိုပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဂ်ာနယ္ေတြက အခ်ိန္မီွ ျဖန္႔ခ်ိရမွာဆိုေတာ့ အရႈံးေပးၿပီး ယူလာခဲ့ရပါတယ္။ (ေၾသာ္ ငါတို႔က မင္းတို႔ရဲ႕တရားခံေတြမဟုတ္ပါဘူး..၊ မင္းတို႔ကားဂိတ္ကို အၿမဲထမင္းေကၽြး ေနတဲ့ ထမင္းရွင္ေတြပါကြာ..လို႔ ရင္ထဲက စကားေျပာေနရပါတယ္..။)
ဂ်ာနယ္ေတြကိုယူၿပီး ၿမိဳ႕ေပၚကဂ်ာနယ္ေရာင္းတဲ့ဆို္င္ေတြကို (မကုန္ရင္ျပန္ေပး) စနစ္နဲ႔ တစ္ပတ္တင္ေပးထားပါတယ္။ အသစ္ေပး အေဟာင္းရွင္းစနစ္ျဖစ္ပါတယ္။ ဂ်ာနယ္ဆိုင္မ်ားက `ရွင္တို႔ဂ်ာနယ္ ေၾကညာထားတဲ့ ဗုဒၶဟူးေန႔ မထြက္ႏိုင္ရင္လဲ ေသာၾကာေန႔သာ ေျပာင္းလိုက္ပါရွင္..။ ကၽြန္မတို႔မွာ ဟိုကလာေမး ဒီကလာေမးနဲ႔ ျပန္လႊတ္ရတာ သိပ္ကို အားနာဖို႔ေကာင္းလွပါၿပီ..´။ လို႔ ေျပာၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္မွာ ဆိုင္ကယ္တုိက္ထားတဲ့ ညာေျခတစ္ဖက္ ေထာ့နင္း ေထာ့နင္းနဲ႔ အားတင္းၿပီး ဂ်ာနယ္ပို႔ေနရတာပါ။ ဂ်ာနယ္ဆိုင္ေတြက ကၽြန္ေတာ့္ရင္၀ကို စုံကန္သလို အေျပာခံလိုက္ရျပန္ ပါတယ္။ အင္း သူတို႔ေျပာတာလဲ ဟုတ္ေပသားပဲေလ..။ ဗုဒၶဟူးေန႔ထြက္ျဖစ္ရင္ အျခားဂ်ာနယ္ေတြကနည္းပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မေရာင္းရတဲ့ဂ်ာနယ္ျပန္ေပးရင္ နည္းတာ အမွန္ပါ။ ဂ်ာနယ္ထြက္ရက္ေနာက္က်ရင္ေတာ့ ျပန္ေပးခံရတဲ့ ဂ်ာနယ္ေတြ ပုံေနၿပီသာမွတ္ ေပေရာ့..။ အင္း.. ႀကိဳးစားပန္းစားနဲ႔ ကိုယ္တိုင္လိုက္ပို႔ထားၿပီး မေရာင္းရလို႔ ျပန္၀င္မ်ားေတာ့လည္း ဂ်ာနယ္တိုက္အတြက္ ရင္ေမာရျပန္ပါတယ္။ ဂ်ာနယ္ကို လေပးႀကိဳယူသူ ဆရာတစ္ဦးဆီေရာက္ ျပန္ပါတယ္။သူေပးပို႔ထားတဲ့ သတင္းအေၾကာင္း အရာတစ္မ်ဳိး တည္းကို တစ္ပုဒ္ပဲဂ်ာနယ္မွာ ေဖာ္ျပေပးလို႔ က်န္တဲ့ သတင္းႏွစ္ပုဒ္ကို မပါလာလို႔ ရန္လုပ္ေနျပန္ပါတယ္။(သူ႔ကို ေတာင္းပန္၍ျပန္္ထြက္ခဲ့ပါတယ္။) ေနာက္ ဆရာတစ္ဦးရဲ႕ အိမ္သို႔၀င္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီဆရာကလည္း အယ္ဒီတာခ်ဳပ္လာတုံးက ကၽြန္ေတာ္ဂ်ာနယ္ေစာင္ေရ (၂၅/၃၀) ျဖန္႔ေပးပါမယ္ ဆိုတဲ့ဆရာပါ။ သူ႔အိမ္ကို အပတ္စဥ္ ဂ်ာနယ္သြားပို႔ပါတယ္။ သူ႔ေဆာင္းပါေတြကို ဂ်ာနယ္မွာသုံးေပးစဥ္ကေတာ့ ေျပာတဲ့အတိုင္း ဂ်ာနယ္ေတြကို ျဖန္႔ေပးပါတယ္။ သူ႔ေဆာင္းပါး ေတြလည္း မပါေတာ့ ဂ်ာနယ္(၂၅)ေစာင္က ေန(၂၀)၊(၁၅)၊(၁၀)၊(၅) ေစာင္အထိ ေလွ်ာ့ေလွ်ာ့သြားပါတယ္။ ပိုဆိုးတာက ဂ်ာနယ္ပုိ႔သူကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ရင္၀ကို ေဆာင့္ကန္သလို စကားနဲ႔ ဆိုလိုက္ျပန္ပါတယ္။ ` ခင္ဗ်ားတို႔ ဂ်ာနယ္က အလကားေပးတာေတာင္ ယူမယ့္သူေတြက ေရွာင္ဖယ္ဖယ္ျဖစ္ေနၾကတယ္..´။ တဲ့ဗ်ာ..။ေကာင္းေရာ..။ ၿပီးေတာ့ ရုံးခြဲ သတင္းတာ၀န္ခံ ကၽြန္ေတာ္က သူ႔ေဆာင္းပါးေတြ မသုံးေစခ်င္လို႔ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္ကို ဂတုံးကတိုက္ လုပ္တယ္တဲ့။ စာမူေတြကို အကုန္ပို႔မေပးဘူး ထင္တယ္ လို႔ အျခားမိတ္ေဆြမ်ားကို မေကာင္းသတင္းေျပာဆုိျပန္သတဲ့။ ျဖစ္မွျဖစ္ရပေလ..။(ကုိယ္က အခမဲ့ ၀ါသနာနဲ႔ လုပ္ေနသူပါဗ်ာ..။)
ေဟာ တစ္ပတ္(၁၀) ေစာင္၊ လက္ေဆာင္(၂) ေစာင္ပို႔တဲ့ ၿမိဳ႕က ဆရာေတြကလည္း သူတို႔ၿမိဳ႕က သတင္း၊ ေဆာင္းပါး စာမူေတြမပါလို႔ ဖုန္းနဲ႕ တစာစာ ဂ်ီက်ေျပာဆိုၾကျပန္ပါတယ္။ ဂ်ာနယ္ေတြကိုပို႔တာ အျမန္ေခ်ာက တစ္ပတ္ၾကာလို႔ ေရာင္းလို႔ခက္တဲ့အေၾကာင္း၊ ေငြလႊဲခ ေစ်းမ်ားေၾကာင္း စာ ခဏခဏေရးသားေပးပို႔ျပန္ပါတယ္။ (ဆရာတို႔ဆီကို အျမန္ေခ်ာပို႔ ၅၅၀ိ/ နဲ႔ လက္ေစာင္ေရာဆိုရင္ အရႈံးးခံၿပီး ပို႔ေပးေနရတာျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ဂ်ာနယ္ ျပန္႔ႏွံ႕ေရးကိုသာ အဓိကထားရပါ ေၾကာင္း သူတို႔သိေအာင္ ေျပာရပါတယ္။) ေနာက္အုပ္စုျဖစ္တဲ့ ဂ်ာနယ္တစ္ေဆာင္မွ မ၀ယ္ၾကပဲ လက္ေဆာင္ရရင္သာ ယူၾကတဲ့ ဆရာေတြကလည္း သူတို႔ပို႔ထားတဲ့ သတင္း၊ ေဆာင္းပါမ်ား မပါလာလို႔ အေခါက္ေခါက္အခါခါဂ်ီက်ၿပီး ေျပာဆိုေနၾကျပန္ တယ္။ ပထမေတာ့ အားနာလို႔ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ကို ေခၚၿပီး ဧည့္ခံလို႔ ေခ်ာ့ပါေသးတယ္။ ေနာက္ေတာ့ သူတို႔ရဲ႕ ဂ်ီက်တာကိုမခံႏိုင္ေတာ့ပါ။လာတဲ့သူေတြကို ဂ်ာနယ္ရုံးခြဲမွာပဲ ဂ်ာနယ္တစ္ေစာင္စီ လက္ေဆာင္ေပးၿပီး ေခ်ာ့လိုက္ရပါတယ္။( စာမူေရြးတာ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္အလုပ္ပါ။ ကၽြန္ေတာ္က ေမးလ္ပုိ႔ေပးသူပါဗ်ာ..။)
ဂ်ာနယ္မွာ ရံဖန္ ရံခါ စာေရးတဲ့ ဆရာႀကီးတစ္ဦးထံ ဂ်ာနယ္လက္ေဆာင္သြားေပးပါတယ္။ သူ႔ေဆာင္းပါေတြ အားလုံမပါေသးလို႔ ကၽြန္ေတာ့္ကိုေမးပါတယ္။ ဆရာ့ေဆာင္းပါးေတြက ေတာ္ေတာ္ရွည္ေနပါတယ္။ တိုတိုေရးေပးပါလို႔ အျဖစ္မွန္ကုိ ေျပာခဲ့မိလို႕ သူ႔အိမ္သြားတိုင္းေကာ္ဖီတိုက္ေနၾက၊ ယခုေတာ့ ေရေႏြးၾကမ္းေတာင္မေသာက္ရေတာ့ပါ။ (ေရေႏြးမဆူ ေသးဘူးတဲ့..။) အဲဒီအိမ္ကအထြက္မွာ မဆလ ေခတ္တုံးက တရားသူႀကီးလုပ္ခဲ့သူ ကၽြန္ေတာ့္ဦးေလးနဲ႔ လမ္းမွာ ေတြ႕ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ကို ဘာလုပ္ေနတာလဲ ေမးပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ၀ါသနာပါတဲ့ ဂ်ာနယ္သတင္းတာ၀န္ခံ၊ ဂ်ာနယ္ရုံးခြဲဖြင့္ၿပီး ယခု ဂ်ာနယ္ေတြကို လိုက္ပို႔ေနပါေၾကာင္း ေျဖပါတယ္။ မင္းသတင္းတာ၀န္ခံ လခက ဘယ္ေလာက္ရလဲ။ ရုံးဖြင့္တာက လခဘယ္ေလာက္ရလဲ ေမးပါေတာ့တယ္။ ကၽြန္ေတာ္က ၀ါသနာပါလို႔ ေစတနာ၀န္ထမ္း အလကားလုပ္ေနပါတယ္.. လို႔ေျပာလိုက္မိပါတယ္။ (မင္းကို ဦးေလးတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ေျပာမယ္.။ မင္းက အရင္စီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ားမွာ ေအာင္ျမင္သူတစ္ဦးျဖစ္ခဲ့တာပါ။ မင္း အရင္လို စီးပြားေရးေတြကို ျပန္လုပ္ပါကြာ..။ ၀ါသနာပါတာကိုျဖဳတ္ခ်လိုက္ပါ။ ဒီေခတ္ႀကီးထဲမွာ ေငြမရပဲ လုပ္ေနတာ မင္းတစ္ေယာက္သာ ငါျမင္ဘူးတယ္.။ မင္း အိမ္ကမင္းကို မေျပာရဲလို႔၊ ငါ့ကို အေျပာခိုင္းေနတာၾကာပါၿပီ..။ မင္း ကိုၾကည့္ၿပီး မင္းသားသမီးေတြက မ်က္ရည္က် ေနၾကတယ္ငါ့တူရယ္။ စီးပြားေရးေတြကို ေဇာက္ခ်ၿပီး အရင္ကလို မင္းျပန္လုပ္စမ္းပါ ငါ့တူရာ..၊) တဲ့ ။ လမ္းလယ္ေခါင္းႀကီးမွာ ဦးေလးတရားသူႀကီးေဟာင္းက မိုးရြာရြာမွာ ထီးေဆာင္းၿပီး တရားခ်ေနျပန္ပါတယ္..။ ကၽြန္ေတာ္ကလည္းေနပူပူ၊မိုးရြာရြာထဲမွာ ဂ်ာနယ္ပို႔ဖို႔ ေျပးေျပးလႊားလႊား သြားလာေနရတာကို ေမာရ ပန္းရမွန္းမသိ၊ ထာ၀ရေပ်ာ္ရြင္ေၾကနပ္ေနသူပါ။ လူအထင္ေသးတာ အထင္ႀကီးၾကတာေတြကို လုံး၀မမႈပါ။ လူဆိုတာ ကိုယ္ယုံၾကည္ရာ ၀ါသနာပါတာ တစ္ခုခုကို လုပ္ေနရရင္ ကၽြန္ေတာ္လိုပဲ ဘ၀မွာေပ်ာ္ေနၾကမယ္ထင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ဗ်ာ…ဦးေလးရဲ႕ေျပာ စကားေၾကာင့္ အဆိုေတာ္ ဓႏုျဖဴစိုးသိန္း သီးခ်င္းကိုသာ ေအာ္၍ဆိုၿပီး ဂ်ာနယ္ရုံးခြဲသို႔ ျပန္လာခဲ့ပါေတာ့တယ္..။
( ``စာေရးႀကီးလုိ႔၊ အေ၀း အနီးက အမ်ားတကာေခၚ ကေလးအႏွီးကိုင္ကာေလွ်ာ္..ေသြးမႀကီးႏို္င္ပါသေနာ္..။ ရုံးမွာေန..မ်က္ႏွာမရ၊ အိမ္မွာေန မ်က္ႏွာမလွ၊ က်ဳပ္ဘ၀ ဒုကၡပါပဲေနာ္…၊ က်ဳပ္ဘ၀ ဒုကၡပါပဲေနာ္…´´။)

ေရႊလမ္းေငြလမ္း၀င္းၾကည္

SHADE(28)
မေကြးၿမိဳ႕မွ SHADE စာေပ၀ိုင္း (၂၈)
ဒီတစ္ပတ္ SHADE (28) ႀကိမ္နဲ႔ SHADE(27)ႀကိမ္ စာေပ၀ိုင္း ႏွစ္ခုကို စုေပါင္းေဖာ္ျပရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ SHADE စာေပ၀ိုင္း(၂၇) ႀကိမ္ (၂၂-၅-၂၀၁၁)ေန႔က တက္ေရာက္သူမ်ားကိုေဖာ္ျပပါရေစ။ ဆရာမေကြး၀င္းျမင့္၊ ဆရာေနျခည္ (မေကြး)၊ ဦးေဆြ(ဒႆနိက)၊ ဆရာသားဦး၊ ကာတြန္းဆရာ ေအေက၊ ပန္းခ်ီဆရာ သူရိန္ၿမိဳင္၊ ဆရာဘိုျမင့္ရိွန္(ေအာင္လံ)၊ ဆရာတင္လင္းေဇာ္ နဲ႔ စာေရးသူတို႔ျဖစ္ၾကပါတယ္။ စာေပ၀ိုင္းအၿပီးမွာ ဧည့္သည္ေတာ္ ဆရာေျမလတ္မင္းလြင္ ေရာက္လာပါတယ္။ စာေပ၀ိုင္းၿပီးေတာ့ ဆရာေျမလတ္မင္းလြင္ ကို ကၽြန္ေတာ့္ဆိုင္ကယ္နဲ႔ မင္းဘူးဖက္က စာေရးဆရာ စိုးညာဏ( ငဖဲ) ဆီသို႔လိုက္ပို႔ပါတယ္။ အသြား၊ အျပန္လမ္းမွာ မိုးမိခဲ့ပါတယ္။ မိုးထဲမွာ စာေပ၀ိုင္းမွာ အသံဖမ္းလာခဲ့တဲ့ (ေလးေသာင္းတန္ MP3 ) စက္ကေလးကို မိုးမိသြားလို႔ ပ်က္သြားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ SHADE (27) ႀကိမ္က စာေပ၀ိုင္းကို ျပန္လည္ မေရးသားႏိုင္တာကို နားလည္ခြင့္လြတ္ေပးၾကပါ။
(၂၉-၅-၂၀၁၁) ၊ တနဂၤေႏြေန႔၊ မေကြးၿမိဳ႕၊ ရန္ကင္းရပ္ကြက္၊ သုခိတာလမ္း နဲ႔ ပိေတာက္လမ္းၾကားက FOREVER လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ ဥယ်ာဥ္မွာ ၀ိုင္းဖြဲ႔ေနၾက ေန႔(၁၂) နာရီကေန ညေန(၃း၃၀) နာရီအထိ SHADE စာေပ၀ိုင္း(၂၈) ႀကိမ္ ေပါင္းဆုံခဲ့ၾကပါတယ္။ တက္ေရာက္သူမ်ားကေတာ့ ရန္ကုန္မွာေနတဲ့ ဆရာမေကြးညိဳစိမ့္၊ ဆရာမေကြး၀င္းျမင့္၊ ဆရာေနျခည္(မေကြး)၊ ဆရာႏိုင္ယုေ၀၊ က်မ္းမာေရးတကၠသိုလ္ေက်ာင္းသား ကိုေအာင္ခိုင္၀င္းထြန္း၊ ပန္းခ်ီဆရာမင္းသူ၊ ဆရာေဇာ္ျမင့္ေဇာ္(ဗႏၶရ)၊ ဆရာလြမ္းရ(မေကြး)၊ ဆရာဘိုျမင့္ရိွန္(ေအာင္လံ)၊ ဆရာလြမ္းထား(မေကြး)၊ ဆရာတင္လင္းေဇာ္၊ ဆရာေကာင္းသုတ(မင္းဘူး) နဲ႔ စာေရးသူတို႔ ျဖစ္ၾကပါတယ္။
ဆရာမေကြးညိဳစိမ့္ ကစတင္ၿပီး မုဒီတာစကားဆိုပါတယ္။ ``အားလုံးမဂၤလာပါ။ ရန္ကုန္ကေန မေကြးကိုလာဖို႔ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ့္အေနနဲ႔ မလြယ္ပါဘူး။ တစ္ႏွစ္မွ တစ္ခါဆိုသလို ပင္စင္လစာေလးကို စုထုတ္ရန္လာခဲ့တာပါ။ ပင္စင္လစာကလဲ တစ္ႏွစ္လုံးစုထုတ္္မွ (၉၀၀ိ) ေလာက္ရပါတယ္။ ကားခက (၂၀၀၀၀ိ)ေလာက္က်ပါတယ္။ ပင္စင္ကလည္း တစ္ႏွစ္မွာ တစ္ခါမထုတ္ရင္ မျဖစ္လို႔လာထုတ္ရပါတယ္။ ယခုလို ပင္စင္လစာလာထုတ္ရင္း SHADE စာေပ၀ိုင္းနဲ႔ ႀကဳံႀကိဳက္ရတာ မ်ားစြာ ၀မ္းသာရပါတယ္။ ဒါဆို SHADE စာေပ၀ိုင္းကို ေရာက္ခဲ့ရတာ ဒုတိယအႀကိမ္ပါ။ ယခုလို ညီညီညႊတ္ညႊတ္နဲ႔ SHADE စာေပ၀ိုင္းကို မပ်က္မကြက္ က်င္းပခဲ့တာ (၂၈)ႀကိမ္ ထိေတာင္ ေရာက္လာၿပီဆိုေတာ့ မေကြးစာေပသမားမ်ားအတြက္ အလြန္ကို က်က္သေရ အေပါင္းနဲ႔ ျပည့္စုံေနပါတယ္။ ယခုလို စာေပ၀ိုင္းကို လာရတဲ့အတြက္ ကိုယ္မဖတ္ရေသးတဲ့ ကဗ်ာ၊ ၀ထၳဳ၊ ေဆာင္းပါး၊ သတင္းေလးေတြကို ၾကားခဲ့ရတာ မ်ားစြာ အႀကိဳးမ်ားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မဂၤလာရိွတဲ့ SHADE စာေပ၀ိုင္း ကို အဓြန္႔ရွည္ၾကာစြာ ေဆာင္ရြက္သြားႏိုင္ၾကပါေစလို႔ ဆႏၵျပဳ ဆုေတာင္းလိုက္ပါရေစ..။´´
ဆရာမေကြး၀င္းျမင့္ကလည္း ဤသို႔ဆိုလာပါတယ္။ `` မဂၤလာပါခင္ဗ်ား။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကမၻာမွာ ဦးေႏွာက္ အေကာင္းဆုံး၊ မွတ္ဥာဏ္အေကာင္းဆုံးဆိုၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ တိပိဋကၠတ္ မင္းကြန္းဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ဦး၀ိစတၱ အား ေရြးခ်ယ္သတ္မွတ္ခံခဲ့ရပါတယ္။ အဲဒီဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးရဲ႕ ၾသ၀ါဒ မိန္႔မွာခ်က္တစ္ခုကို လက္ဆင့္ကမ္းၿပီး ေျပာပါရေစ။ ဆရာေတာ္ႀကီး သက္ေတာ္(၂၀) ေလာက္တုံးက ရဟန္းျဖစ္ခါစ သူနဲ႔သတင္းသုံးေဖာ္ ဦးပဇင္းတစ္ပါးက သူ႔ကိုဆုံးမတယ္တဲ့။ ဆရာေတာ္ဘုရားရဲ႕ မယ္ေတာ္ႀကီးက ေဒါသႀကီးပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူ ဘာပဲေျပာေျပာ ျပန္မေျပာပါနဲ႔ေနာ္။ ၿပဳံးၿပီးသာ သည္းခံေတာ္မူပါဘုရား။ မယ္ေတာ္ႀကီး စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ ထားပါဘုရား။ အဲလို သတင္းသုံးေဖာ္က ေျပာတဲ့ေန႔ကစၿပီး ကၽြႏု္ပ္လည္း သည္းခံမႈကို က်င့္သုံးလာခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ စိတ္ထဲမွာ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ ၾကည္ႏႈးမႈကို ေဒါသျဖစ္မႈနဲ႔ယွဥ္လာခဲ့ရင္ ယခုလိုဆင္ခ်င္မိလိုက္ပါတယ္။ ေဒါသစိတ္ေျပေပ်ာက္သြားေစတဲ့ စကားေလးကေတာ့ (ငါ့ကိုယ္ထဲတြင္ ေဒါသ၀င္က၊ ၀င္လာေဒါသ အႏိုင္ရရန္၊ ေဒါသကင္းစင္ ဘုရားရွင္ကို ငါလွ်င္ ၾကည္ညိဳမိပါ၏..။) ဒါေၾကာင့္ ဒီလိုေလးသာစိတ္ထဲက ရြတ္ဆိုၿပီး က်င့္သုံးလိုက္စမ္းပါ။ ကိုယ့္မိခင္ကျဖစ္ျဖစ္ အျခားသူေတြကျဖစ္ျဖစ္ ေဒါသျဖစ္ေအာင္ ေျပာဆိုလာခဲ့ရင္ ၿပဳံးၿပီးသာ ဆက္ဆံၾကပါ။ ဘုရားရွင္ကို ယခုလို စိတ္ထဲကလည္း ဦးခ်ရွစ္ခိုးလိုက္ပါ။ မိတ္ေဆြမ်ား အရာရာမွာ ေဒါသကင္းစင္၍ က်မ္းမာ ခ်မ္းသာႏိုင္ၾကပါေစခင္ဗ်ား..။
ဆရာေနျခည္(မေကြး)ကေတာ့ သူေရးသားေဖာ္ျပထားတဲ့ (၂၀၁၁)ခု၊ အမွတ္(၁၄)၊ေတာင္သာၿမိဳ႕နယ္မဂၢဇင္းမွ (အျဖဴထည္ ႏွလုံးသားတစ္စုံ၏ ေျဖာင့္ခ်က္) ၀ထၳဳတိုေလးကို ျပန္လည္ခံစား ဖတ္ၾကားျပသြားပါတယ္။ ကဗ်ာဆရာႏိုင္ယုေ၀ ကလည္း ၂၀၁၁ခု၊ အထူးထုတ္ ေမာ္နီတာဂ်ာနယ္ထဲက ဆရာႀကီးေဇာ္ဂ်ီေရးသားတဲ့ (သခင္ေအာင္ဆန္းတရား) ကဗ်ာကို သံေန သံထားနဲ႔ စိတ္ပါ၀င္စားစြာ ဖတ္ၾကားဂုဏ္ျပဳသြားပါတယ္။
ပန္းခ်ီဆရာမင္းသူ ကေတာ့ဒီလိုစတင္ပါတယ္။ ရီစတိုလ္ကေျပာတယ္ဗ်၊ လူဆိုတာ ႏိုင္ငံေရးသတၱာ၀ါတဲ့။ ဒီဘက္ေခတ္ေရာက္လာျပန္ေတာ့ ဒန္စမစ္က ထပ္ၿပီးျပန္ေျပာတယ္။ လူဆိုတာ ႏိုင္ငံေရးသတၱ၀ါမဟုတ္ပါဘူး စီးပြားေရးသတၱ၀ါ တစ္ေကာင္တဲ့။ ဒီဘက္က်ျပန္ေတာ့ ပညာရွင္ေတြ တညီတညႊတ္ထဲဆုံးျဖတ္လိုက္တဲ့ စကားလုံးကေတာ့ `` လူဆိုတာ ဂုဏ္ေရာင္ေျပာင္ခ်င္ၾကတာပါတဲ့´´။ တစ္ခ်ဳိ႕ၾကေတာ့ ဂုဏ္ေရာင္ေျပာင္ခ်င္ေတာ့ အဆန္းတစ္ၾကယ္ အံ႕ဘြယ္စကားေတြကို ေျပာၾကတယ္။ ေျပာၿပီးျပန္ေတာ့လည္း ကိုယ့္ဂုဏ္ေရာင္ေျပာင္ဖို႔အတြက္ သူမ်ားကို တိုက္ခၽြတ္သလို လုပ္ၾကတာေတြလည္းရိွၾကပါတယ္။ မာန္တက္တဲ့ သူေတြလည္းရိွတတ္ပါတယ္။ ပညာရိွသူ၊ ဥစၥာရိွသူ၊ ရာထူးရိွသူ၊ ေဆြမ်ဳိးဂုဏ္ရိွသူေတြ က မာန္အမ်ဳိးမ်ဳိးတက္တတ္ၾကပါတယ္။ မာန္တက္တဲ့သူေတြလည္း မာန္အေလွ်ာက္ေျပာၾကတာ ေျပာပါေစဗ်ာ။ သည္းခံလိုက္ၾကပါ။ (မွတ္ခ်က္။ ။ေလာကီ၊ ေလာကုတၱရာ ဘယ္ကိစၥ၊ ဘယ္ေနရာမဆို မာန္ခ်မွ ဟန္က်ပါမည္ ဟုဆုံးမစာအား မွတ္သားမိပါသည္။စာေရးသူ။) ကၽြန္ေတာ္ဒီေန႔ အဓိက တင္ျပခ်င္တာက ေယာဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးရဲ႕ ဆုံးမစာ ကဗ်ာလကာၤကို ဖတ္ျပပါရေစ။ ( အမ်ားတကာ ဆက္ဆံရာမွာ ေမတၱာပါမွ အဆင္ေျပ၊ သတိကိုကိုင္ ကိုယ့္ကိုႏိုင္၊ ႀကံ႕ခိုင္စြမ္းအား ျပည့္၀မည္၊ သတိ ေမတၱာ ဤႏွစ္ျဖာ လူ႔ရြာ အဆိပ္ေျဖ..။ ၿမိဳ႕ရြာထဲတြင္ သူပုန္၀င္၊ အိမ္ရွင္ကိုလည္း ရိုက္တတ္သည္၊ အဖိုးတန္မ်ား ခ်န္မထား၊ လူ႕ယူသြားတတ္သည္။ စိတ္အစဥ္တြင္ ေဒါသ၀င္ အိမ္ရွင္ကိုလည္း ႏွိပ္စက္သည္။ ေဒါသအမ်က္ လူကိုဖ်က္၊ အသက္ကိုပါ ဆုံးတတ္သည္။ ေဒါသဆိုးပုံ အလႊမ္းၿခဳံ၊ ကုန္ေအာင္ၾကည့္ရမည္။ ေမတၱာကိုကိုင္ သူ႔ကိုပိုင္၊ ႀကံ႕ခိုင္ေအးျမဖို႔..။ ခႏၱီခိုင္မွ ေမတၱာရ၊ မုခ်ေအးရမည္၊ လူ၏စြမ္းအား ျမတ္တရား၊ စိတ္ထားေကာင္းမွ ရႏိုင္ၾက။ သစ္တပင္ေကာင္း ငွက္တစ္ေသာင္း၊ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ မီခိုရာသို႔၊ သဒၵါေကာင္းသူ စိတ္ၾကည္ျဖဴလွ်င္ ေမတၱာေကာင္းသူ စိတ္ၾကည္ျဖဴလွ်င္ ရွင္သူ ရဟန္းစိတ္ေအးခ်မ္း၊ မီျငမ္း ခိုလုံၾက။ )ဟု ပန္းခ်ီဆရာကိုမင္းသူ က အထပ္ထပ္အခါခါ အက်ယ္တ၀င့္ ဖတ္ၾကားရွင္းလင္း ေျပာဆိုတင္ျပသြားခဲ့ပါတယ္။
ဆရာေဇာ္ျမင့္ေဇာ္(ဗႏၶရ) ကလည္း ကဗ်ာအနက္အေၾကာင္းနဲ႔စတင္ၿပီး ဆရာႀကီးေဒါင္းႏြယ္ေဆြေရးတဲ့ (ပုလဲနိဒါန္းကဗ်ာ)ထဲက (ယာမမင္းႏွင့္ အလၤာဆရာ) ကဗ်ာ ကို ရြတ္ဆို ခံစားအနက္ဖြင့္ေျပာၾကားသြားပါတယ္။ ဆရာလြမ္းရ(မေကြး) ကလည္း ၁၉၈၅၊ အတြဲ(၂)၊အမွတ္(၄၂) ဂီတသတင္းစဥ္ ထဲက (ေခတ္ေပၚ အခ်စ္)ဆိုတဲ့ ကဗ်ာကို ခံစားဖတ္ၾကားသြားျပန္တယ္။ ဆရာဘိုျမင့္ရိွန္(ေအာင္လံ)ကလည္း အဂၤလိပ္စာေတြဖတ္၍ မျပေတာ့ပါ။ သူဖတ္ မွတ္လာခဲ့တဲ့ ၀ထၳဳမ်ားကို ေကာ္ပီဆြဲလာၿပီး(တအဲအဲ တဟင္းဟင္းနဲ႔ အရွည္ႀကီးကို) စိတ္၀င္တစား တဆင့္ခံစားၿပီး ဖတ္ျပေနပါတယ္။ ဆရာလြမ္းထား(မေကြး)ကလည္း (8 Day)ဂ်ာနယ္၊ အတြဲ(၃)၊ အမွတ္(၈)ထဲက ေႏြဦးအိမ္ ေရးတဲ့( အဓိပတိေရြးပြဲ) ေဆာင္းပါးကို ဖတ္ၾကားၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းေရး တရားေတြကို ေဟာျပေနျပန္ပါတယ္။ ဆရာတင္လင္းေဇာ္ ကေတာ့ (၈)တန္းေက်ာင္းစာအုပ္ထဲက (မေဟာ္သဓာ ျပႆနာရွင္းလင္းခန္း)မ်ားကို သာတက စုံစုံလင္လင္နဲ႔ ခေရေစ႔ တြင္းက် ရွင္းျပေျပာဆိုသြားခဲ့ပါတယ္။ စာေရးသူကေတာ့ Shade စာေပ၀ိုင္းေတာ္သားတစ္ဦးျဖစ္တဲ့၊ ဆရာမေကြးညိဳစိမ့္ရဲ႕တူအရင္း စာေရးဆရာသားဦး ေရးတဲ့( ႏိုင္ငံေက်ာ္ရုပ္ရွင္မင္းသမီး၏ ေယာက်ာၤးရဲ႕ မိန္းမ) ဆိုတဲ့ ေရႊအျမဳေတမဂၢဇင္းထဲက (ေရႊအသစ္ ၀ထၳဳတို) အေၾကာင္းကို ယခု ဒုတိယအႀကိမ္ပါဆိုရင္ Shade စာေပ၀ိုင္းမွာ (၂)ႀကိမ္တိတိ ေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။ ဒီ၀ထၳဳတို ကို ဒါရိုက္တာ မီးပြား မွ ေငြက်ပ္သုံးသိန္းေပးၿပီး ဇာတ္ကားရိုက္ဖို႔ ၀ယ္ထားေၾကာင္း မေကြးညိဳစိမ့္က ေျပာၾကားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီတစ္ပါတ္ SHADE စာေပ၀ိုင္းေတာ္သား အားလုံးက မေကြးၿမိဳ႕စာေရးဆရာထဲမွာ အသက္ အငယ္ဆုံးျဖစ္တဲ့ စာေရးဆရာသားဦး ကို ၀မ္းပန္းတသာ ဂုဏ္ျပဳလိုက္ၾကပါတယ္ ခင္ဗ်ား..။
စိတ္ အဟာရျပည့္၀ေအာင္ SHADE ဂ်ာနယ္ကိုေဆာင္လို႔ ဘ၀အတြက္ သုတ၊ရသ စုံတဲ့ SHADE စာေပ၀ိုင္းသို႔ သြားၾကပါစို႔…။

ေရႊလမ္းေငြလမ္း၀င္းၾကည္

မေကြးၿမိဳ႕မွ SHADE စာေပ၀ိုင္း(၂၆)
၁၅-၅-၂၀၁၁၊ တနဂၤေႏြေန႔၊ ေန႔(၁၂)နာရီမွ ညေန(၃း၃၀)နာရီ အခ်ိန္ထိ မေကြးၿမိဳ႕၊ ရန္ကင္းရပ္ကြက္၊ သုခိတာလမ္းႏွင့္ ပိေတာက္လမ္းၾကား၊ Forever လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ ဥယ်ာဥ္မွာ ေပါင္းဆုံ ၀ိုင္းဖြဲ႕ၾကပါတယ္။ ဒီတပတ္ Shade စာေပ၀ိုင္းေတာ္သားမ်ားကေတာ့ ဆရာႀကီး မေကြး၀င္းျမင့္၊ ဆရာေနျခည္(မေကြး)၊ ဆရာတင္လင္းေဇာ္၊ ဆရာေဇာ္ျမင့္ေဇာ္(ဗႏၶရ)၊ ပန္းခ်ီဆရာသူရိန္ၿမိဳင္၊ ပန္္းခ်ီဆရာမင္းသူ၊ ပန္္းခ်ီဆရာျမင့္ေဇာ္ဦး၊ ကြန္ပ်ဴတာလုပ္ငန္းရွင္ ကိုႏိုင္၀င္း၊ ဆရာညီေဇယ်၊ ကာတြန္းဆရာေအေက၊ ဆရာသားဦး၊ ဆရာဘိုျမင့္ရိွန္(ေအာင္လံ)၊ ဆရာႏွင္းဦး(မင္းဘူး) နဲ႔ စာေရးသူတို႔ ျဖစ္ၾကပါတယ္။ ဒီတပတ္ ထူးထူးျခားျခား ပထမအႀကိမ္လာေရာက္သူက ဆရာႏွင္းဦး(မင္းဘူး) ပါ။ ဆရာႏွင္းဦး(မင္းဘူး)က မင္းဘူးၿမိဳ႕အေနာက္ဘက္ ကံေရရြာမွာေနပါတယ္။ ေရႊစက္ေတာ္ဘုရားသြားတဲ့လမ္းေဘးမွာ မင္းဘူးနဲ႔ (၂)မိုင္ေလာက္ေ၀းမယ္ထင္ပါတယ္။ မေကြးနဲ႔မင္းဘူးက (၃)မိုင္ခန္႔ေ၀းပါတယ္။ စုစုေပါင္း(၅) မိုင္ခန္႔ ေ၀းတဲ့ေနရာ ကေန SHADE စာေပ၀ိုင္းကို စက္ဘီးေလးနဲ႔ လာသူျဖစ္ပါတယ္။ ယခုလို ေနပူေနတဲ့အခ်ိန္္ကာလမွာ အသြား၊ အျပန္ (၁၀)မိုင္ခန္္႔ခရီးစဥ္ကို စက္ဘီးေလးနဲ႔စီးလာရတာ ဆိုေတာ့ ရွိတ္၀ိုင္းေတာ္သားမ်ားက ဆရာႏွင္းဦး(မင္းဘူး)အား အထူးေလးစား အံ႔ၾသသြားၾကရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဆရာႏွင္းဦး(မင္းဘူး)ကို Shade စာေပ၀ိုင္းက အထူးမွတ္တမ္းတင္ အပ္ပါတယ္။
ဆရာမေကြး၀င္းျမင့္ကေတာ့ တစ္သက္တာ မွတ္သားေလာက္တဲ့ ကဗ်ာေလးနဲ႔ စတင္အဖြင့္ေျပာေပးပါတယ္။ ရိွတ္စာေပ၀ိုင္း ကိုအဖြင့္စကား ေျပာေပးရရင္ေတာ့ စာအုပ္စာေပ လူ႔မိတ္ေဆြ၊ စာေပျမင့္မွ လူမ်ဳိးျမင့္မယ္ လို႔ ေန႔စဥ္သတင္းစာေတြမွာ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။ အလြန္ႀကီးေလးတဲ့တာ၀န္ကို စာနယ္ဇင္းသမားေတြျဖစ္တဲ့ ကၽြန္ေတာ္ ထမ္းေဆာင္ေနရတာကို မ်ားစြာ၀မ္းသာ ပီတိျဖစ္မိပါတယ္။ စိတ္ အဟာရျဖစ္ေအာင္ ခုလို Shade စာေပ၀ိုင္းေတြ ကို ပုံမွန္က်င္းပေပးတာလည္း အလြန္ေကာင္းပါတယ္။ စိတ္နဲ႔ပတ္သက္လို႔ ကၽြန္ေတာ့္မိတ္ေဆြ မေကြးတကၠသိုလ္ ရုကၡေဗဒပါေမကၡ ဆရာမႀကီးတစ္ဦးက ကၽြန္္ေတာ့္ကို ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္လက္ေဆာင္ေပးဘူးပါတယ္။ သူ႔က တိုင္းရင္းေဆးဖက္၀င္ သစ္ပင္မ်ားကို သိလို၍ ကၽြန္္ေတာ့္ထံ အကူေတာင္းပါတယ္။ ကၽြန္္ေတာ္ကလည္း က်က်နန စာမ်က္ႏွာ(၁၈၀)ခန္႔ ေရးသားျပဳစုေပးခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီအတြက္ ကၽြန္ေတာ့္ကို ၀တ္စုံတစ္စုံနဲ႔ ယခုေျပာမယ့္ ကဗ်ာေလးကို လက္ေဆာင္ရရိွခဲ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီကဗ်ာေလးကို ဘ၀တစ္သက္တာ စြဲမွတ္ေနခဲ့ပါတယ္။ ယခုဒီ Shade စာေပ၀ိုင္းမွာ ျပန္လည္ မွ်ေ၀ေပးလုိက္ရပါတယ္။ လူ႔ဘ၀မွာ စိတ္ဟာ အလြန္အေရးႀကီးေၾကာင္း အဓိက တင္ျပေပးထားပါတယ္။ လူတစ္ေယာက္မွာ ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာပ်က္စီးသြားရင္ ျပဳျပင္လို႔ရေၾကာင္းကို ပထမတင္ျပထားပါတယ္။ မွတ္သားဖို႔အတြက္ အလြန္လြယ္တဲ့ ကဗ်ာေလးပါ။
အက်ည္းတန္ရင္ ဘီးမွန္ကူ၍ရပါ၏
အိုစာမႈအသြင္ကို လိုရာျပဳျပင္လို႔ရပါ၏။
စိတ္ဓာတ္ယိမ္းယိုင္းသြားရင္ျဖင့္
မိတ္ကပ္ပင္ မလိမ္းႏိုင္ေတာ့ပါကလား…။
ကၽြန္ေတာ္တို႔လူေတြဟာ မနက္မိုးလင္းကေန ညေန ေန၀င္ခ်ိန္အထိ ဘ၀သရုပ္ေဆာင္ေတြအျဖစ္နဲ႔ ကျပေနၾကရတာပါ။ စိတ္ဓာတ္က်လို႔ မိတ္ကပ္ပင္ မလိမ္းႏိုင္ေတာ့ဘူးဆိုရင္ေတာ့ အိပ္ယာထဲမွာ လဲဲေနၿပီး ဘ၀အတြက္ ဆက္လက္ ကႏိုင္ေတာ့မည္ မဟုတ္ပါလားဗ်ာ..။ အမ်ားအတြက္ အားျဖစ္ႏိုင္ၾကပါေစ..။ဟု၍ ဆရာမေကြး၀င္းျမင့္မွ မွတ္သားစရာ မိတ္ဆိုေျပာၾကား သြားပါတယ္။
ဆရာေနျခည္(မေကြး)ကေတာ့ ၂၀၁၁၊ ဧၿပီလထုတ္ ေဖ႔စက္စ္ မဂၢဇင္းမွာပါတဲ့ သူကိုယ္တိုင္ေရးသားထားေသာ (ထစ္ၿခဳံးမယ့္မိုး ဆက္ထုံးမဲ႔ႀကိဳး) ၀ထၳဳကို ခံစားေျပာဆိုပါတယ္။(လူေတြရဲ႕သံေယာဇဥ္က အေျခအေနနဲ႔ အခ်ိန္ကာလကို လိုက္ၿပီးေျပာင္းလဲသြားတတ္ေၾကာင္း၊ တိရိစၧာန္ျဖစ္တဲ့ ေခြကေလးတစ္ေကာင္ဟာ သူ႔သခင္အေပၚမွာ ေသတဲ့အထိ မအိပ္ႏိုင္ မစားႏိုင္ပဲ အသက္အေသခံၿပီး သံေယာဇဥ္တြယ္တာတဲ့ ဇာတ္လမ္းေလး ကို ၀မ္းနည္းတသစြာနဲ႔ ခံစားေရးသားခဲ့ပါေၾကာင္း) ေျပာဆိုသြားခဲ့ပါတယ္။
ဆရာတင္လင္းေဇာ္ကလည္း ၂၀၁၁၊ဧၿပီလထုတ္၊ ႏိုင္ငံဂုဏ္ရည္မဂၢဇင္းမွ ကဗ်ာဆရာ ကေလာင္အသစ္ကေလး ေမာင္ေကာင္းခန္႔(ေပါက္) ေရးသားတဲ့ (ပိေတာက္နဲ႔အတူ)ကဗ်ာေလးကို ခံစားဖတ္ၾကားပါတယ္။
ဆရာေဇာ္ျမင့္ေဇာ္(ဗႏၶရ) ကေတာ့ သူကိုယ္တိုင္ေရးသားထားခဲ့တဲ့ ၁၉၈၅၊သဘင္မဂၢဇင္းေဖာ္ျပခဲ့ေသာ (ပိေတာက္အားမာန္) ကဗ်ာကိုဖတ္ၾကားပါတယ္။ ပိေတာက္ နဲ႔ သူ႔ရဲ႕ခံစားခ်က္ အနက္အဓိပၸါယ္မ်ားကိုလည္း ဖြင့္ဆိုသြား ပါတယ္။
ပန္းခ်ီဆရာသူရိန္ၿမိဳင္ ကလည္း ဆိုမာလီယာပင္လယ္ထဲမွ ပင္လယ္ဓါးျပမ်ားအေၾကာင္းကို ၂၀၁၁၊ ေမလထုတ္ မႈခင္းစုံမဂၢဇင္းနဲ႔ ၂၀၁၀၊ ႏို၀င္ဘာလထုတ္တဲ့ ႏြယ္နီမဂၢဇင္း မ်ားက ေဆာင္းပါးမ်ားကို အေျခခံၿပီး အက်ယ္တ၀င့္ ေျပာဆိုသြားခဲ့ပါတယ္။
ပန္းခ်ီဆရာမင္းသူ ကေတာ့ ယေန႔ပြဲမွာ စာေရးဆရာ တကၠသိုလ္ရည္ရြယ္ေခၚ ညီေဇယ် ရဲ႕ ေရွ႕မွ ေနရာယူၿပီး ထိုင္ရပါေၾကာင္း နဲ႔စတင္ ဖြင့္ဆိုပါတယ္။ (အေၾကာင္းရင္းမွာ Shade စာေပ၀ိုင္းကို တက္ရန္ပ်က္ကြက္ေနတဲ့ ညီေဇယ်ကို ကိုမင္းသူက ေျပာဆိုပါတယ္။ `` ညီေဇယ်ကြာ ဒို႔ Shade စာေပ၀ိုင္းကို မပ်က္မကြက္ တက္ေပးပါ။ ဆရာႀကီးမေကြး၀င္းျမင့္ ေတာင္ ငါ့တို႔ Shade စာေပ၀ိုင္းကို အၿမဲတန္းတက္ေနပါတယ္။ ဆရာႀကီးမေကြး၀င္းျမင့္က အပတ္တိုင္း တက္ေနၿပီကြ..´´။ ဆိုၿပီး ကၽြန္ေတာ္ကရိုးရိုးသားသားေျပာတာပါ။ ဒါကို ညီေဇယ် က စကားအက်ေကာက္ၿပီး (ကိုမင္းသူက ဆရာႀကီး မေကြး၀င္းျမင့္ ကို နာမည္လိုက္ဖ်က္ေနပါတယ္ ) ဆိုၿပီး ဆရာမေကြး၀င္းျမင့္ထံ တိုင္ေျပာမယ္ တကဲကဲလုပ္ေန ပါေၾကာင္း။) ဆရာမေကြး၀င္းျမင့္က မၾကာခ်င္ေရာင္ေဆာင္ေနၿပီး ၿပံဳးစိစိနဲ႔ၾကည့္ေနပါတယ္။ Shade စာေပ၀ိုင္းေတာ္သား မ်ားလည္း တည္ရမလို ရယ္ရမလိုျဖစ္ေနၾကပါတယ္။ ပန္းခ်ီဆရာမင္းသူကဆက္လက္ၿပီး ၂၀၁၁၊ ဧၿပီလထုတ္၊ ေ၀႔ဖ္မဂၢဇင္းမွ ဆရာေက်ာ္၀င္းေရးသားတဲ့( ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္၏ခရီးႏွင့္ အေမရိကန္အမွားေၾကာ့သံသရာ) ေဆာင္းပါးအစ (လူတစ္ေယာက္ ျဖစ္ေစ၊ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းတစ္ခုျဖစ္ေစ၊ တိုင္းျပည္တစ္ျပည္ျဖစ္ေစ၊ မွားတတ္ၾကပါတယ္။အမွားနဲ႔မကင္းၾကပါဘူး။ဒါေပမယ့္ တစ္ခုတည္းေသာအမွားကို ထပ္ေၾကာ့ၿပီးမွားေနၾကမယ္ဆိုရင္ေတာ့ မျဖစ္သင့္ မျဖစ္ထိုက္ဘူးလို႔ဆိုခ်င္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ဒါဏ္ျပင္းတဲ့အမွားတစ္ရပ္ကို အႀကိမ္ႀကိမ္က်ဴးလြန္မွားေနမယ္ဆိုရင္ ဒါဟာၾကမၼာဆိုးဘဲ။ ႀကိမ္စာမိေနသလို ရတက္မေအးျဖစ္ၿပီး ေနာက္ဆက္တြဲျပႆနာေတြနဲ႔ႀကဳံေတြ႕ေနရမယ္..။ ဒါေတြကို အေလးထားဆင္ခ်င္ဖို႔ လိုေနပါတယ္။) ဆိုတဲ့ေနရာကေန အဆုံး( ဥပဒါဏ္ကင္းျခင္းျဖင့္ အမွားေၾကာ့သံသရာမွ ေဖာက္ထြက္ႏိုင္ၾကပါေစ..။) ထိအက်ယ္တ၀င့္ ဖတ္ၾကား ျပသ သြားပါတယ္။
ပန္းခ်ီဆရာျမင့္ေဇာ္ဦးကေတာ့ ဒီတစ္ပတ္မွာ က်မ္းမာေရးေဆာင္းပါးတစ္ခုနဲ႔ ထိုးထြက္လာျပန္ပါတယ္။ ၂၀၁၁၊ ေမလထုတ္ (၀မ္နက္ဟီတန္ဗ်ဴးတီး မဂၢဇင္း) မွ ရုပ္ရွင္မင္းသားေနေအာင္ ႏွလုံးခြဲစိပ္ကုသတဲ့အေၾကာင္း ေဆာင္းပါးပါ။ စာေရးသူကိုေတာ့ မမွတ္မိေတာ့ပါဘူး။ ေနေအာင္ နဲ႔ ေဆာင္းပါးေရးသူတို႔ရဲ႕ အင္တာဗ်ဴးေလးပါ။ (အေၾကာင္းအရာ ေ၀ဒနာကေတာ့ ႏွလုံးေသြးေၾကာက်င္း ေရာဂါပါ။ စင္ကာပူႏိုင္ငံကိုသြားၿပီး ႏွလုံးခြဲစိပ္ကုသခဲ့တဲ့ အေၾကာင္း) ကို အက်ယ္တ၀င့္ ဖတ္ၾကားသြားခဲ့ပါတယ္။
ကဗ်ာဆရာ ႏွင္းဦး(မင္းဘူး) ကလည္း ခံစားခ်က္အျပည့္နဲ႔ ေျပာဆိုပါတယ္။ သူ ဖတ္မွတ္ခဲ့ဘူးတဲ့ ကြယ္လြန္္သြားေသာ ပန္းခ်ီေအာင္စိုးကို အမွတ္တရနဲ႔ ကဗ်ာေလးကိုဖတ္ျပပါရေစ။ ေရးတဲ့စာဆိုက ထင္ရွားခဲ့တဲ့ ဆရာေဒါင္းႏြယ္ေဆြပါ။ ေဒြးခ်ဳိးေလးပါ။ (ဖန္ခြက္၀ိုင္း ရွည္၀ါ၀ါ၊ ဘီယာျမ ခ်ဳိသင္း၊ လမင္းၾကယ္ ပင္လယ္ေပ်ာက္တယ္၊ ေလွေမွာက္ေလျခင္း…။) တဲ့။ ဒီကဗ်ာေလးကို ဟိုးလြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္းေလးဆယ္ေက်ာ္ကအတိုင္း စြဲလမ္းလာလို႔ အလြတ္ရေနပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ယခု အသက္(၆၀) ရိွပါၿပီ။ အဲ ေနာက္ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ ဆိုပါရေစ..။ ဆရာေဇယ် ေရးသားခဲ့တဲ့(စာသဘင္)ကဗ်ာတိုေလးပါ။ တစ္ေန႔မွာ ဆရာေဇယ်က ဆရာႀကီးဦးရန္ေအာင္ဆီကိုသြားၿပီး (စာသဘင္ ဆိုတဲ့စာအုပ္ကေလး) ကိုလက္ေဆာင္ေပး ပါတယ္။ အဲဒီစာအုပ္ရဲ႕ ေရွ႕ဆုံးစာမ်က္ႏွာမွာ အမွတ္တရအေနနဲ႔ ဆရာေဇယ်က ေရးေပးလိုက္တဲ့ စာသဘင္ ေခါင္းစဥ္နဲ႕ ကဗ်ာပါ။ အဲ ယခုမွ ျပန္စဥ္းစားမိတယ္။ ကဗ်ာဆရာ ဘုတလင္-ခ်စ္ေလးရဲ႕(ကဗ်ာဟူသည္) စာအုပ္ထဲက ဖတ္လိုက္ရတာပါ။ သူတို႔ခင္ၾကပုံက (ကိုရန္ေအာင္၊ ေျပာင္ပ်က္ပ်က္၊ စာက၀ိန္ စိန္တခက္၊ ေဇယ်ေမာင္ လက္ေဆာင္သ၊ စာသဘင္ ရြင္ျပျပ..တဲ။့) သူလက္ေဆာင္ေပးခဲ့တဲ့ ဆရာဦးရန္ေအာင္လည္း မရိွေတာ့ပါဘူး၊ လက္ေဆာင္ေပးသူ ဆရာေဇယ်လည္း ကြယ္လြန္သြားၾကပါၿပီ..။ ဆရာႀကီးႏွစ္ပါးကိုလည္း အမွတ္တရျဖစ္ ေနာင္လာ ေနာက္သား မ်ဳိးဆက္သစ္ေတြကိုလည္း ကၽြန္ေတာ့္ႏွလုံးသား၊ ရင္ဘတ္ခ်င္းအပ္ၿပီး Shade စာေပ၀ိုင္းမွာ ယခုလိုမွ်ေ၀လိုက္ရတာ မ်ားစြာေက်းဇူးတင္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ..။

စိတ္ အဆာေျပေအာင္ SHADE ဂ်ာနယ္ကိုေဆာင္လို႔ ဘ၀အတြက္ သုတ၊ရသေတြစုံတဲ့ SHADE စာေပ၀ိုင္းသို႔ သြားၾကပါစို႔..။
ေရႊလမ္းေငြလမ္း၀င္းၾကည္

မေကြးၿမိဳ႕က SHADE စာေပ၀ိုင္း(၂၅)
၈-၅-၂၀၁၁၊ တနဂၤေႏြေန႔၊ ေန႔(၁၂)နာရီမွ ညေန(၄)နာရီအထိ၊ မေကြးၿမိဳ႕၊ ရန္ကင္းရပ္ကြက္၊ သုခိတာလမ္းႏွင့္ ပိေတာက္လမ္းၾကားမွ Forever လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ ဥယ်ာဥ္မွာ ၀ိုင္းဖြဲ႕စကားေျပာၾကပါတယ္။ Shade စာေပ၀ိုင္း (၂၅)ႀကိမ္ ေငြရတုေျမာက္ခဲ့ပါၿပီ..။ စာေပ၀ိုင္းေတာ္သားမ်ားကေတာ့ ဆရာႀကီး မေကြး၀င္းျမင့္၊ ဆရာေနျခည္(မေကြး)၊ ပန္းခ်ီဆရာမင္းသူ၊ ဆရာတင္လင္းေဇာ္၊ ဆရာေဇာ္ျမင့္ေဇာ္(ဗႏၶရ)၊ ဆရာသားဦး၊ ဆရာဧဇံ၊ ဆရာဘိုျမင့္ရိွန္(ေအာင္လံ)၊ ဆရာလြမ္းထား(မေကြး)၊ ပန္းခ်ီဆရာျမင့္ေဇာ္ဦး၊ ပန္္းခ်ီဆရာသူရိန္္ၿမိဳင္၊ ဆရာဦးေဆြ(ဒႆနိက) နဲ႔ စာေရးသူတို႔ ျဖစ္ၾကပါတယ္။
စာေပစကား၀ိုင္း အဖြင့္မွာ မေကြးၿမိဳ႕နယ္စာနယ္ဇင္း ဥကၠ႒ မေကြး၀င္းျမင့္ က SHADE ဂ်ာနယ္အယ္ဒီတာခ်ဳပ္ ဦးသာေဇာ္ရဲ႕ ကိုယ္စား Shade စာေပ၀ိုင္းေတာ္သား ဆရာေဇာ္ျမင့္ေဇာ္(ဗႏၶရ) ကို နာမက်န္းေထာက္ပံ႕ေငြ (၃၀၀၀၀ိ)က်ပ္သုံးေသာင္း ခ်ီးျမွင့္ ေပးပါတယ္။ ဆက္လက္ၿပီး အမ်ားအတြက္ သင္ခန္းစာ တရုပ္စကားပုံ( စကၠန္႔ႏွစ္ဆယ္ သည္းမခံလွ်င္ လေပါင္းႏွစ္ဆယ္ ဒုကၡေရာက္ တတ္သည္) ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းေလးကို ေျပာျပပါတယ္။ ဒီစကားပုံရဲ႕ ရာဇ၀င္အေၾကာင္းကို ကၽြန္ေတာ္က မေကြးၿမိဳ႕မေစ်းႀကီး အေနာက္ဘက္က အသက္တစ္ရာထိေနသြားရတဲ့ တရုပ္ႀကီးဦးေလာရီ ထံသို႔ ေသေသခ်ာခ်ာ သိရေအာင္ သြားေရာက္ ေမးျမန္းခဲ့ပါတယ္။ တရုပ္က်မ္းစာအုပ္ထူထူႀကီးကို ဖတ္ၿပီး ဘာသာျပန္ေပးခဲ့ပါတယ္။ ဇာတ္လမ္း အက်ဥ္းကေတာ့ တစ္ေယာက္ နဲ႔ တစ္ေယာက္ မေၾကနပ္ခ်က္တစ္ခုကို စိတ္မရွည္ၾကေတာ့ပဲ တစ္ေယာက္ေသာသူက ဒါးနဲ႔ထထိုးလိုက္တယ္။ ဒါးနဲ႔ထိုးလိုက္တဲ့ တရားခံမွာ လေပါင္းႏွစ္ဆယ္ ျပစ္ဒါဏ္က်သြားရတဲ့ အေၾကာင္းေလးပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဗုဒၶရွင္ေတာ္ဘုရား ကလည္း သည္းခံမႈတရားေတြကို ေဟာၾကားထားခဲ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အားလုံးေသာ ဘယ္အရာ ဘယ္ကိစၥမဆို စိတ္ဆိုးလာရင္ စကၠန္႔ႏွစ္ဆယ္အတြင္း စိတ္ရွည္သည္းခံေပးၾကပါလို႔ ဆရာႀကီးမေကြး၀င္းျမင့္က ဆုံးမေျပာၾကားသြားပါတယ္။
ဆရာေနျခည္(မေကြး) ကေတာ့ သူကိုယ္တိုင္ေရးသားထားတဲ့ ရြက္ႏုေ၀မဂၢဇင္း မွ (သားနားလည္ေအာင္ ဘယ္လိုရွင္းရပါ့) ဆိုတဲ့ တစ္မ်က္ႏွာ၀ထၳဳတိုေလးကို ဖတ္ျပပါတယ္။ အေဖနဲ႕ ဒုတိယတန္းေက်ာင္းသားေလး သားအဖႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ဇာတ္လမ္းေလးပါ။ သားကို လိမ္ညာမေျပာဖို႔ ဆိုဆုံးမေနစဥ္ အိမ္ေရွ႕က အိမ္ပိုင္ရွင္မိန္းမႀကီး တစ္ေယာက္ အိမ္လခလာေတာင္းပါတယ္။အိမ္လခ မေပးႏိုင္တာကလည္း(၃)လခေတာင္ရိွေနပါၿပီ။ ဒါေၾကာင့္ အေဖက သားေလးကို ဆုံမတာ ခဏရပ္ၿပီး ( သားေလး သားေလး အိမ္ရွင္ ေဒၚႀကီးကို အေဖမရိွဘူး၊ အျပင္သြားတယ္လို႔ ထြက္ၿပီးေျပာလိုက္ကြာ) လို႔ ဇြတ္ထိုးလႊတ္လိုက္ရပါတယ္။ အေဖခိုင္းတဲ့အတိုင္း အသက္မပါဘဲ သားေလးက အိမ္ရွင္အေဒၚႀကီးကို ေျပာၾကားေနတာကို အိမ္ထဲမွ ကႊၽန္ေတာ္ၾကည့္ေနရင္းျဖင့္..။ လို႔ ခံစားေျပာဆိုသြားပါတယ္။
ပန္းခ်ီဆရာမင္းသူကလည္း ေဒါက္တာေမာင္ေမာင္ ေျပာၾကားခဲ့တဲ့ စာတစ္ေၾကာင္းကို ေဖာက္သည္ခ်ပါတယ္။ (အမွားတစ္ခုကို ေနာက္အမွားတစ္ခုနဲ႔ ေပါင္းလုိက္ရင္လည္း အမွန္ျဖစ္မလာႏိုင္ပါဘူး) တဲ့။ ေနာက္ဆက္ၿပီး၀ထၳဳေရးနည္းမ်ား ကိုေျပာပါတယ္။ ဥပမာကို ေမာင္ေပါက္ႀကိဳင္းဇာတ္လမ္းနဲ႔ ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာလို႔ အက်ယ္တ၀င့္ ေျပာဆိုသြားပါတယ္။
ဆရာတင္လင္းေဇာ္ကေတာ့ (၂၀၀၄)ေလာက္မွ ဆရာႀကီးနတ္ေမာက္ဘုန္းေက်ာ္ ရဲ႕ေဆာင္းပါးေပါင္းခ်ဳပ္ထဲက အမွာစကား ကိုေျပာ ပါတယ္။ အမွာစာဆိုေတာ့ သရက္က ငညွက္ကေန ဆရာနတ္ေမာက္ဘုန္းေက်ာ္ထံေရးလိုက္တဲ့စာပါ။ စာေပေဟာေျပာပြဲ ရာသီကိုေရာက္ရင္ စာေရးဆရာေတြ အနယ္နယ္အရပ္ရပ္ကို ေဟာေျပာဖို႔သြားၾကတယ္တဲ့ ။ စာေရးဆရာေတြကလည္း လာၿပီးနားေထာင္မယ့္ ပရိတ္သတ္ကို ပညာေတြကို မွ်ေ၀ေျပာၾကားလိုက္မယ္ဆိုတဲ့ စိတ္နဲ႔ ေျပာၾကပါတယ္။ အဲဒါမင္းတို႔မွားေနၾကပါတယ္သူငယ္ခ်င္း။ မင္းတို႔ကပညာေတြေပးၿပီး ေျပာၾကားလိုက္မယ္ ဆိုေသာ္လည္း နားေထာင္တဲ့ ပရိတ္သတ္ထဲမွာ မင္းတို႔ထက္ တတ္တဲ့နားလည္တဲ့ သူေတြလည္းပါေနမွာပါ။ စာဖတ္နာထားတဲ့သူေတြ အမ်ားႀကီးပါမယ္။ စာမေရးေသာ္လည္း စာေရးဆရာေတြထက္ တတ္တဲ့ ေတာ္တဲ့သူေတြလည္း ရိွေနၾကမွာ။ `စာေရးဆရာေတြကို မာန္ေလွ်ာ့ခိုင္းတာေပါ့။´ ပုံျပင္ေလးတစ္ပုဒ္ကို ဆက္ၿပီးျပန္ေျပာျပပါတယ္။ ပုံျပင္အႏွစ္ခ်ဳပ္ကေတာ့ သေဘၤာႀကီးတစ္စင္းက ခရီးသည္ေတြတင္ၿပီး ပင္လယ္ခရီးထြက္လာပါတယ္။ အဲဒီသေဘၤာေပၚမွာ ခရစ္ယာန္္ ဘုန္းေတာ္ႀကီးတစ္ပါး လည္းပါလာတယ္။ ကၽြန္းတစ္ကၽြန္းေရာက္ေတာ့ ခရီးသည္ေတြကေျပာပါတယ္။ ဒီကၽြန္းေပၚမွာ ထူးဆန္းတဲ့ ဘုန္းႀကီးသုံးပါးရိွပါတယ္လို႔ တစ္ေယာက္စကား တစ္ေယာက္ေျပာၾကပါတယ္။ဒါေၾကာင့္ ခရီးသည္ ေတြမွာ အဲဒီကၽြန္းေပၚကိုသေဘၤာကပ္ခိုင္း၍ တက္လာၾကပါတယ္။ ဒီဘုန္းႀကီးသုံးပါးက တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ စကားမေျပာၾကဘူး။ အမူအရာ အရိပ္အကဲနဲ႔သာ ဆက္ဆံၾကၿပီး တရားဘာ၀နာ ပြားမ်ားအားထုတ္ေနၾကပါတယ္။ အဲဒါကို သေဘၤာေပၚမွာ ပါလာတဲ့ ခရစ္ယာန္ဘုန္းႀကီးတစ္ပါးကျမင္ေတာ့ သူတို႔သုံးေယာက္ အက်င့္မွားေနၿပီ လို႔ ဆိုပါတယ္။အင္း ငါ့ကို ဘုရားသခင္က သာသနာျပဳခိုင္းလိုက္တာဆိုေတာ့ ဒီပုဂၢဳိလ္သုံးဦးကို ငါေျပာမွျဖစ္ေတာ့မယ္ဆိုၿပီး ေျပာပါတယ္။ မင္းတို႔သုံးေယာက္ အက်င့္မွားေနၿပီ။ ဒီလိုမက်င့္ရဘူးကြ။ ငါ အေသအခ်ာ ျပခဲ့ ေျပာခဲ့မယ္။ ဒီလိုသာ ေျပာင္းက်င့္ၾကစမ္းပါ လို႔ သင္ၾကားေပးခဲ့ပါတယ္။ က်င့္စင္ေပးၿပီး သေဘၤာက ျပန္ထြက္လာခဲ့ပါတယ္။ ကၽြန္းနဲ႔ေတာ္ေတာ္ႀကီးေ၀းတဲ့အခါမွာ အဲဒီက်န္ခဲ့တဲ့ ကၽြန္းကိုျပန္ၾကည္လိုက္ေတာ့ မီးလုံးႀကီးသုံးခုကို ျပန္ျမင္ေနရပါတယ္။ မၾကာမီ အဲဒီမီးလုံး သုံးလုံးက ပင္လယ္ျပင္ေပၚကေနၿပီး သေဘၤာေနာက္ကို လိုက္လာေနပါတယ္။ တေျဖးေျဖးနဲ႕ သေဘၤာကို မီလာခဲ့ပါတယ္။ ခရီးသည္ေတြ နဲ႔ ေစာေစာက ခရစ္ယာန္ဘုန္းႀကီးက အံ႕ၾသစြာနဲ႔ျမင္လိုက္ေတာ့ ကၽြန္းေပၚက ကိုယ္ေတာ္ႀကီး သုံးပါးျဖစ္ေနတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။ အဲဒီ ဘုန္းႀကီးသုံးပါးက သူတို႔ကို က်င့္စင္ပညာေပးသြားတဲ့ ဆရာကို ေတြ႕လိုက္ရပါတယ္။ ပညာက်င့္စင္ေပးသြားတဲ့ ခရစ္ယာန္ဘုန္းႀကီးကို ေမးျမန္းၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဆရာေပးထားခဲ့့တဲ့ က်င့္စင္ေတြ ေမ႔သြားလုိ႔ လိုက္လာၿပီး ေမးရတာပါဘုရား။ ျပန္ေျပာျပ ပါအုံးလို႔ ဆိုၾကပါတယ္။ အဲဒီေတာ့မွ သေဘၤာေပၚက ဆရာဘုန္းႀကီးက လက္အုပ္ကေလးခ်ီၿပီး (အရွင္ဘုရားတို႔က်င့္စင္အတိုင္းသာ ဆက္လက္က်င့္ေတာ္မူပါဘုရား..။ အရွင္ဘုရားတို႔ က်င့္စင္က ပင္လယ္ေရျပင္ေပၚကိုေတာင္ လမ္းေလွ်ာက္လာေတာ္မူႏို္င္ပါတယ္။ တပည့္ေတာ္က ယခုထိ သေဘၤာစီးသြားေနရတုံးပါဘုရား..။) ဟု ေျပာဆိုေလွ်ာက္ထားလိုက္ပါသတဲ့။ ပုံျပင္ေလးကေတာ့ မွတ္သားစရာေလးပါဘဲ။ ဆရာနတ္ေမာက္ဘုန္းေက်ာ္စာအုပ္မွာေတာ့ ဒီပုံျပင္ေလးဟာ ဆိုဗီယက္က စာေရးဆရာႀကီးတစ္ဦးေရးတာကို ဘာသာျပန္္ထားပါတယ္ လို႔ ၾကားသိရပါေၾကာင္းကို ဆရာတင္လင္းေဇာ္က ေျပာဆိုသြားပါတယ္။
ဆရာေဇာ္ျမင့္ေဇာ္(ဗႏၶရ) ကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ဒီ ေလးဘက္နာေရာဂါစြဲကပ္ေနတာ ၾကာခဲ့ပါၿပီ။ ကၽြန္ေတာ့္ေရာဂါက မနက္ပိုင္းမွာ ဂ်ိဳင္းေထာက္ႀကီးနဲ႔သြားေနရေတာ့လည္း ညေနက် ျပန္ေကာင္းခ်င္ ေကာင္းေနျပန္္ပါတယ္။တခါ တေလ သုံးေလးရက္ေလာက္ လဲေနရပါတယ္။ မိုးရြာရင္ မိုးေအးရင္ ေရာဂါကပိုဆိုးလာပါတယ္။ ဒီေရာဂါကို အခမဲ့ ေဆးကုသေပးတဲ့ ဂရုနာရွင္မ်ားအသင္း ေဆးခန္းကို မၾကာခဏ သြားေရာက္ကုသေနရပါတယ္။ ယခုေတာ့ Shade စာေပ၀ိုင္းေတာ္သား အျဖစ္သတ္မွတ္ခံရၿပီး Shade အယ္ဒီတာခ်ဳပ္ ဦးသာေဇာ္ မွ က်န္းမာေရးေထာက္ပံ႔ေငြ ခ်ီးျမွင့္ေပးလို႔ မ်ားစြာ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ဒီတစ္ပတ္ေတာ့ လယ္တီဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးရဲ႕ကဗ်ာ လကၤာကို ရြတ္ဆိုပါရေစ..။
ပစၥည္းရွာလိုေန ေန႔ပုပ္လို႔ရက္ကုန္ ၊ နစ္ေမ်ာလို႔ အသက္ကုန္တယ္၊ တြက္ပုံရိပ္မေကာင္း၊ ခုလိုျဖင့္ သံသရာေတြမွာ ၊ ခႏၶာေတြမ်ားဆုေတာင္း၊ သက္ေမြးမႈႈ စခန္းပူေအာင္၊ ၀မ္းကိုသာနင္ေၾကာင္း၊ ေလးဆယ္ေက်ာ္ အရြယ္ေႏွာင္ကာမွ ၊ သူၾကြယ္ေလာင္းလုပ္ခ်င္၊ မိုးကုန္္ၿပီး ထြန္မခ်ခ်င္နဲ႔၊ ရြံစရာေကာင္းဖို႔ျဖစ္အင္၊ ႏြားအိုႀကီးအေမာ့သင္သလို၊ မေလွ်ာ့လွ်င္ ဘ၀ဆုံးရွာေတာ့၊ အစတုံးလို႔ နင့္အထင္ လြဲဖို႔သာျပင္၊ တရားကို မသက္၀င္လွ်င္၊ အခက္နင္ႀကဳံရေတာ့မေလး..။
စိတ္ အဟာရျပည့္၀ေအာင္ Shade ဂ်ာနယ္ကိုေဆာင္လို႔ ဘ၀အတြက္ သုတ၊ရသစုံတဲ့ Shade စာေပ၀ိုင္းသို႔ သြားၾကပါစို႔..။

ေရႊလမ္းေငြလမ္း၀င္းၾကည္

မေကြးၿမိဳ႕က SHADE စာေပ၀ိုင္း(၂၃)
၂၄-၄-၂၀၁၁၊ တနဂၤေႏြေန႔ ၊ ေန႔လယ္(၁၂)နာရီ မွ ညေန(၃း၃၀) နာရီအထိ မေကြးၿမိဳ႕၊ရန္ကင္းရပ္ကြက္၊ သုခိတာလမ္း နဲ႔ ပိေတာက္လမ္းၾကားက (Forever) စားေသာက္ဆိုင္ မွာ ေပါင္းဆုံ ၀ိုင္းဖြဲ႔ျဖစ္ၾကပါတယ္။ (၁၃၇၃) ခုႏွစ္ ႏွစ္သစ္မဂၤလာမွာ ဒီရိွတ္ စာေပ၀ိုင္းက ပထမအႀကိမ္ စတင္တဲ့ပြဲပါ။ ရိွတ္စာေပ၀ိုင္းက်င္းပလာခဲ့တာ (၂၃) ႀကိမ္ေျမာက္ပါၿပီ..။ ႏွစ္သစ္မဂၤလာ ရိွတ္စာေပ၀ိုင္းမွာ တက္ေရာက္လာၾကတဲ့ စာေပ၀ိုင္းေတာ္သားမ်ားကေတာ့ မေကြးစာနယ္ဇင္းအဖြဲ႔ ဥကၠ႒ မေကြး၀င္းျမင့္၊ ေနျခည္(မေကြး)၊ ပန္းခ်ီဆရာသူရိန္ၿမိဳင္၊ ပန္းခ်ီဆရာမင္းသူ၊ ပန္းခ်ီဆရာျမင့္ေဇာ္ဦး၊ စာေရးဆရာေဇာ္ျမင့္ေဇာ္(ဗႏၶရ)၊ သတင္းတာ၀န္ခံ ေကာင္းသုတ(မင္းဘူး)၊ ဆရာဘိုျမင့္ရိွန္(ေအာင္လံ)၊ ဆရာတင္လင္းေဇာ္၊ နဲ႔ စာေရးသူတို႔ျဖစ္ၾကပါတယ္။
ဆရာမေကြး၀င္းျမင့္က ႏွစ္သစ္မဂၤလာမွာ (၃၈)ျဖာမဂၤလာတရားေတာ္ အေၾကာင္းကို အက်ယ္တ၀င့္ ေျပာၾကားသြား ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔တေတြဟာ ဗုဒၶရွင္ေတာ္ျမတ္ ေဟာၾကားထားခဲ့တဲ့ ဒီ(၃၈)ျဖာ မဂၤလာတရားေတာ္နဲ႔သာ မပ်က္မကြက္ ထာ၀ရ က်င့္သုံးေနထိုင္သြားၾကမယ္ဆိုရင္ ဘ၀အတြက္ ေလာကီ ေလာကုတၱရာႏွစ္ျဖာနဲ႔ ေကာင္းက်ဳိးမဂၤလာေတြကို ျပည့္၀စြာ ခံစား စံစားသြားႏိုင္ၾကပါလိမ္႔မယ္..လို႔ ေျပာဆိုပါတယ္။ စကားနဲ႔ဆို ေမ႔ေလ်ာ့သြားမွာ စုိး၍ (၃၈)ျဖာ မဂၤလာတရားေတာ္အား အနက္ဖြင့္ေပးထားတဲ့ စာေဆာင္မ်ားကို ဓမၼဒါန လက္ေဆာင္ေပးလိုက္ပါေသးတယ္။
ဆရာေနျခည္(မေကြး) ကေတာ့ ၂၀၁၁၊ဧျပီလထုတ္တဲ့ သရာပါမဂၢဇင္းမွ အေကာင္းဆုံး အႀကိဳက္ဆုံး၀ထၳဳတိုတစ္ပုဒ္နဲ႔ အညံ့ဆုံး ၀ထၳဳတိုတစ္ပုဒ္ ကိုအက်ယ္တ၀င့္ ေျပာဆိုေဆြးေႏြးသြားပါတယ္။
ပန္းခ်ီဆရာသူရိန္ၿမိဳင္ကလည္း ဖတ္လို႔မကုန္ ေျပာလို႔မဆုံးႏိုင္တဲ့ ေက်ာ္စြာ(၁၀၀) ထဲက ၀ီလ်ရန္ ရိွတ္စပီးယား ရဲ႕ ျပဇာတ္ အေၾကာင္းေတြကို ျပည့္ျပည့္စုံစုံ ေျပာဆိုေဆြးေႏြးသြားပါတယ္။
ပန္းခ်ီဆရာမင္းသူကေတာ့ စာေရးဆရာနဲ႔ ႏိုင္ငံေရးသမားကြာျခားပုံကို စတင္ေျပာဆိုပါတယ္။ တခ်ိန္တုံးကေက်ာင္းသား သပိတ္တြက္ အလွဴခံပြဲမွာ ဦးေက်ာ္ၿငိမ္ရဲ႕ ဇနီးျဖစ္လာမယ့္ မႏြယ္ဆိုတဲ့ ေက်ာင္းသူေလးနဲ႔ စာေရးဆရာျဖစ္လာမယ့္ ေက်ာင္းသားငယ္ေလး ကိုလွၿမိဳင္(ခ) ဒဂုံတာရာတို႔ အဖြဲ႔ အလွဴခံထြက္ၾကပါတယ္။ လမ္းမွာ ကိုလွၿမိဳင္ဆိုသူက ဘိနပ္ျပတ္သြားပါတယ္။ အဲဒါကို မႏြယ္က အလွဴခံေငြထဲမွ ေငြနဲ႔ ဘိနပ္တစ္ရံ၀ယ္ခိုင္း ပါတယ္။ ဒဂုံတာရာျဖစ္လာမယ့္ ေက်ာင္းသားေလးက ဘာေျပာလိုက္သလဲဆိုေတာ့ ( အဲလို လုပ္လို႔သုံးလို႔ မရဘူးေလ..။ သူ႔စည္း၊ သူ႔ကမ္းနဲ႔ သြားေလ..။ ) ေျပာလိုက္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရးသမား ျဖစ္မယ့္ မႏြယ္ကလည္း ျပန္ေျပာပါတယ္။ (ရွင္ကလည္း ေတာ္ေတာ္ကို ဇီဇာေၾကာင္တယ္..။) လို႔ျပန္ေျပာလိုက္ပါတယ္။ အဲဒါကို စာေရးဆရာျဖစ္မယ့္ ဒဂုံတာရာက ျပန္လည္ေတြးေတာၾကည့္ ပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရးသမားက လုပ္စရာရိွရင္ တိုးလုပ္မယ္..။ စာေရးဆရာကေတာ့ အမွားမခံႏိုင္ဘူး။ အျဖဴေပၚ အမည္းတင္မွာဆိုေတာ့ ခ်င့္ခ်ိန္ၿပီးမွ လုပ္ရ၊ ေရးရတယ္။ လုပ္စရာရိွရင္ စဥ္းစဥ္းစားစားနဲ႔လုပ္ရတယ္။ စာေရးဆရာဆိုတာ အမွားကင္းေအာင္ လုပ္တတ္တယ္။ လို႔ ဆရာဒဂုံတာရာက ေျပာဘူးပါေၾကာင္း တို႔ကို ပန္းခ်ီဆရာမင္းသူက ေျပာၾကားသြားပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး သူက ကလ်ာမဂၢဇင္းထဲမွ ကဗ်ာဆရာညီမင္းညဳိရဲ႕ (၀ိေရာဓိ လမ္းမ်ား ) ဆိုတဲ့ ကဗ်ာကို ဖတ္ၾကားေဆြးေႏြးသြားပါတယ္။
၀ိေရာဓိ လမ္းမ်ား
စည္းမယ့္ ကမ္းမယ့္လည္းေနခ်င္တယ္
သက္တန္းတိုမွာလည္း ေၾကာက္တယ္..။
ေဖာက္လြဲေဖာက္ျပန္လည္း ျဖစ္ခ်င္တယ္
လူသူ ေလးပါးေတြျမင္မွာလည္း ေၾကာက္တယ္။
ခုတမ်ဳိး ေတာ္ၾကာတမ်ဳိးေျပာရင္းနဲ႔
တည္ၾကည္တဲ့သူလည္း ျဖစ္ခ်င္ေသးတယ္..။
နည္းနည္းေလာက္ေပးၿပီး
မ်ားမ်ားႀကီးလည္း ေမွ်ာ္လင့္ေနျပန္တယ္.။
သူမ်ားကို အလင္းေရာင္ေပးသလိုနဲ႔
ကိုယ္ပုိင္ေတာက္ပမႈကိုလည္း ခုံမင္ေနတယ္..။
ကိုယ့္ရဲ႕ေတာက္ပမႈအတြက္
သူတစ္ပါးကို စိတ္လိုလက္ရ တိုက္ခၽြတ္ေနခ်င္တယ္..။
သစၥာတရားကို တဖြဖြရြတ္ဆိုၿပီး
မုသာ ၀ါဒကိုလည္း ပညာသားပါပါ အလုံးလိုက္ၿမိဳခ်ေနတယ္..။
သူရဲေကာင္းလည္း ျဖစ္ခ်င္ေသးတယ္
စြန္႔လႊတ္ စြန္႔စားရမွာကို ေၾကာက္တယ္…။
သံသရာ ၀တ္ဆင္းရဲကလည္း လြတ္ခ်င္တယ္
အေႏွာင္အဖြဲ႕ေတြကလည္း မ်ားလြန္းတယ္..။
ခႏၶာကိုယ္တစ္ခုလုံးမွ စိတ္ရဲ႕မရိုးသားမႈေတြကို
မ်က္လုံးေတြက ေျဖာင့္ခ်က္ေပးေနတယ္..။
ေနာက္ဆုံးမွာေတာ့ ဒီလူဟာ လူသားထဲက လူတစ္ေယာက္ျဖစ္ၿပီး
လူသားရဲ႕ ဒုကၡနဲ႔ သုခေတြကို အေမွာင္တျခမ္း အမည္းတျခမ္းျဖတ္သန္းရင္းနဲ႔
အလင္းကိုရွာေဖႊေနသူျဖစ္ေနျပန္တယ္….။ ။
ယခုလို ဘ၀အတြက္ ျပတ္သားရွင္းလင္းစြာနဲ႔အတုယူစရာ ဆရာညီမင္းညဳိရဲ႕ ကဗ်ာေလးကို ပန္းခ်ီဆရာမင္းသူမွ ႏွစ္သစ္ကူး လက္ေဆာင္အျဖစ္ ရြတ္ဆိုေပးသြားခဲ့ပါတယ္။
စိတ္ အဟာရျပည့္၀ေအာင္ ရိွတ္ဂ်ာနယ္ကိုေဆာင္လို႔ ဘ၀အတြက္ သုတ၊ရသစုံတဲ့ ရိွတ္စာေပ၀ိုင္းသို႔ သြားၾကပါစုုိ႔….။

ေရႊလမ္းေငြလမ္း၀င္းၾကည္

SHADE (22)
မေကြးၿမိဳ႕က SHADE စာေပ၀ိုင္း (၂၂)
၁၀-၄-၂၀၁၁၊ တနဂၤေႏြေန႔ ေန႔(၁၂) နာရီ မွ ညေန(၄)နာရီအထိ မေကြးၿမိဳ႕၊ ရန္ကင္းရပ္ကြက္၊ သုခိတာလမ္း ႏွင့္ပိေတာက္လမ္းၾကား¬¬¬ Forever စားေသာက္ဆိုင္ ဥယ်ာဥ္မွာ ေပါင္းဆုံ၀ိုင္းဖြဲ႕ျဖစ္ၾကပါတယ္။ Shade စာေပ၀ိုင္း(၂၂)ႀကိမ္ပါ။ ႏွစ္သစ္ကူး သႀကၤန္အႀကိဳစာေပ၀ိုင္းဆိုရင္ မမွားပါဘူး။ လာမယ့္(၁၇-၄-၂၀၁၁) တနဂၤေႏြေန႔ ႏွစ္ဆန္္းတစ္ရက္ေန႔မွာေတာ့ အခါႀကီးရက္ျမတ္ျဖစ္လို႔ တရားဘာ၀နာမ်ား အားထုတ္ေစရေအာင္ ရိွတ္စာေပ၀ိုင္းကို တပတ္နားေပးပါတယ္။ ဒီေန႔လာေရာက္ၾကတဲ့ ရိွတ္စာေပ၀ိုင္းေတာ္သားမ်ားကေတာ့ ဘိုျမင့္ရိွန္(ေအာင္လံ)၊ ေရနံ႔သာေအာင္ခ်မ္းေဇာ္၊ ပန္းခ်ီဆရာ ျမင့္ေဇာ္ဦး၊ ေနျခည္(မေကြး)၊ ေဇာ္ျမင့္ေဇာ္(ဗႏၶရ) နဲ႔ စာေရးသူတို႔ျဖစ္ၾကပါတယ္။
ဆရာဘိုျမင့္ရိွန္(ေအာင္လံ) ကေတာ့ ပါလာတဲ့ရိွတ္ဂ်ာနယ္မွ ဆရာၾကည္လြင္ျမင့္(မုျဒရာ)ရဲ႕(အရက္တစ္ခါတရံ ေသာက္ၿပီး ေလျဖတ္ျခင္း) ေဆာင္းပါးကို ဖတ္ပါတယ္။ လစဥ္ထုတ္ အဂၤလိပ္စာသင္ခန္းစာအုပ္ေတြကို စာေပ၀ိုင္းမွာ လာဖတ္ျပေနျပန္ပါတယ္။ တစ္ခါတရံမဟုတ္ပါ စာေပ၀ိုင္းတိုင္းမွာ အဂၤလိပ္စာသင္ခန္းစာေတြကို ခဏ ခဏ ဖတ္ျပေနေတာ့ ၀ိုင္းေတာ္သားေတြက ေခါင္းရမ္းျပေနၾကတာကို ေတြ႔ျမင္ရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ လာမယ့္ ရိွတ္စာေပ၀ိုင္းကစၿပီး ၀ထၳဳမ်ားကိုဖတ္လာ ၾကရမယ္။ စာဖတ္သူမ်ားရဲ႕ ထင္ျမင္ခ်က္ သေဘာထားကို ေဆြးေႏြးေျပာၾကားၾကရပါမည္လို႔ အားလုံးက သေဘာတူလိုက္ ၾကပါတယ္။ ရိွတ္စာေပ၀ိုင္းကို မထပ္ေစရေအာင္ တစ္ပတ္ျခား ၀ထၳဳ၊ ကဗ်ာ၊ ေဆာင္းပါး၊ အက္ေဆး(ရသစာတမ္း)၊ သတင္းေဆာင္းပါး တို႔ကို ႀကိဳတင္ခ်ိန္းဆိုၿပီး ေျပာဆိုၾကမည္လို႔ ဆုံးျဖတ္လိုက္ၾကပါတယ္။
ေရန႔ံသာေအာင္ခ်မ္းေဇာ္ကလည္း ရိွတ္ဂ်ာနယ္က ဆရာၾကည္လြင္ျမင့္(မုျဒရာ) ရဲ႕ (အရက္တစ္ခါတရံေသာက္ၿပီး ေလျဖတ္ျခင္း) ေဆာင္းပါးကိုေဆြးေႏြးပါတယ္။ ဆရာက အရင္ေဆာင္းပါးေတြလို အရွည္ႀကီးမေရးေတာ့ဘဲ စာအေရးအသား တိုရွင္း လိုရင္းနဲ႔ က်စ္က်စ္လစ္လစ္ ေရးသားထားတာကို အတုယူေရးသားၾကဖို႔ တိုက္တြန္္းေျပာၾကားသြားပါတယ္။ ဥပမာ ေအးေရႊ(ေကတုမတီ) ေရးသားေဖာ္ျပတဲ့ လိုရင္း၊တိုရွင္း ေဆာင္းပါးေတြေလာက္ ဆိုရင္ ဂ်ာနယ္မွာ အျခားစာေရးသူေတြရဲ႕ ေဆာင္းပါးမ်ားကို မ်ားမ်ား ေဖာ္ျပႏိုင္ပါတယ္။
ေနျခည္(မေကြး)ကေတာ့ ၂၀၀၉၊ႏွစ္ထုတ္ ခံစားသူမ်ားအႀကဳိက္၀ထၳဳတိုမ်ားစာအုပ္ထဲက စာေရးဆရာ မင္းခိုက္စိုးစံရဲ႕ နဂါးမ်က္ေစာင္း၀ထၳဳ တိုတစ္ပုဒ္ကို ျပန္လည္ခံစားေျပာၾကားၿပီး စာေရးသူေဖာ္ျပေရးသားခ်က္ေတြကို အတုယူရန္ ေျပာၾကားသြားပါတယ္။
ေဇာ္ျမင့္ေဇာ္(ဗႏၶရ) ကလည္း စာေပ၀ိုင္းကို မီွေအာင္ အေျပးတက္လာပါတယ္။ သူကေတာ့ စာေရးသူကို ျပင္းထန္စြာ နဂါးမာန္တင္းေနပါတယ္။ ျပႆနာကေတာ့ (မေကြးၿမိဳ႕လုံးဆိုင္ရာ ေႏြရာသီမွာ လူငယ္(၁၅၀၀)ကို ယ်ဥ္ေက်းလိမၼာ(၅)ရက္ သင္တန္း) သတင္းကိစၥပါ။ အရင္တခါစတင္တဲ့ အစည္းအေ၀းပြဲ သတင္းတုံးကလည္း တလၾကမွ ပါလာတယ္။ ယခုလည္း အတြဲ(၅)၊အမွတ္(၂၀)မွာ ပါမယ္လို႔ႀကိဳတင္ေျပာထားၿပီး မပါေတာ့ သူအရွက္ကြဲရေၾကာင္း ကိုရင္ဖြင့္ၿပီး ရိွတ္ဂ်ာနယ္ မေကြးရုံးခြဲ တာ၀န္ခံ စာေရးသူကို ဦးတည္ေျပာၾကားေနပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး ဆရာေမာင္၀ံသရဲ႕ ေဆာင္းပါးႏွစ္ပုဒ္ကိုလည္း ဖတ္ၾကားျပသြားပါတယ္။
စာေရးသူကေတာ့ ၂၀၁၀၊ ဒီဇင္ဘာလထုတ္၊ ေပဖူးလႊာမဂၢဇင္းမွ ေမာင္ရင္းမာ(ေက်ာင္းကုန္း) ရဲ႕ (တိမ္ေတာက္ခ်ိန္) ဆိုတဲ့ ရသစာတမ္းကို ခံစားေျပာဆို ေဆြးေႏြးခဲ့ပါတယ္။
ပန္းခ်ီဆရာျမင့္ေဇာ္ဦးကေတာ့ ဒီေန႔ပြဲကို စာေပေဟာေျပာပြဲတစ္ခုက ဆရာေအာ္ပီက်ယ္ နဲ႔ ဆရာေမာင္သာခ်ဳိတို႔ ပြဲမွာ ဆရာေမာင္သာခ်ဳိက ဆရာေအာင္ေ၀းေရးတဲ့ (ျမစ္ဆိပ္) ဆိုတဲ့ကဗ်ာေလးကို ရြတ္ဆိုျပပါတယ္။ အျပည့္အစုံ အတိအက်ေတာ့ ျဖစ္ခ်င္မွျဖစ္မယ္ လို႔လည္း စကားခံပါတယ္။အဓိပၸာယ္ေလးကေကာင္းလြန္းလို႔ပါ။ ကဗ်ာေလးကေတာ့
ျမစ္ဆိပ္
အဲဒီေန႔ခင္းက ငါက ႏြားေျခရာေတြေပၚကိုတက္နင္း
ႏြားေတြက ငါ့ေျခရာကို ျပန္နင္းရင္း ဖုံတေထာင္းေထာင္းနဲ႔
ျမစ္ဆိပ္ကို ဆင္းသြားလိုက္ၾကတယ္…။
ႏြားေတြက ဦးေဆာင္ေနတာလား.. လူေတြက ဦးေဆာင္ေနတာလား..
ႏွင္တံကိုေထာက္မိလို႔ ေနာက္ရြံ႕လို႔က်န္္ခဲ့တဲ့ ကမ္းေပၚက သူ႔ရုပ္ပုံ
မႈံရာက လင္းလာေတာ့ အိုမင္းပုံျမန္ဆန္လိုက္တာ…။
ေနာက္ဆုံးေတာ့…သူလည္း ႏြားေတြလို ေရဆင္းေသာက္တာပါ…။
ဆရာေအာင္ေ၀း။
ဆရာေမာင္သာခ်ဳိက သူခံစားၿပီးေျပာသြားတာကေတာ့ အမ်ားႀကီးပါ။ ကဲဒါဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႏိုင္ငံကို ေခတ္ေနာက္က်ၿပီး က်န္ေနတယ္လို႔ ေျပာခ်င္တာလား။ ဒါဆိုရင္ ဘယ္သူ႔မွာ တာ၀န္ရိွပါသလဲ။အုပ္ခ်ဳပ္သူနဲ႔ အုပ္ထိမ္းသူ မိဘ၊ဆရာသမားမ်ားမွာ တာ၀န္ရိွသလား၊ အစုိးရမွာ တာ၀န္္ရိွပါသလား။ ဘယ္သူ႔ကိုမွ ပုံမခ်ေစလိုပါ။ မိမိကိုယ္သာ မိမိေကာင္းေအာင္ တိုးတက္လာေအာင္ႀကိဳးစားရမွာပါ။ အားလုံးမွာေတာ့ တာ၀န္ကိုယ္စီ ရိွၾကမည္ထင္ပါတယ္။ လူတိုင္း လူတိုင္းဟာ မိမိကိုယ္ကိုသာ ေကာင္းေအာင္ တစ္ဦးခ်င္း တစ္ေယာက္ခ်င္းကစၿပီး တာ၀န္သိတတ္မႈ၊ တာ၀န္္ယူတတ္မႈ၊ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္မႈ မ်ားနဲ႔ မွန္ကန္တဲ့ ေစတနာကို အရင္းခံထားၾကၿပီး ႀကိဳးစား အားထုတ္ၾကမယ္ဆိုရင္ တစ္ရပ္ကြက္လုံး၊ တစ္ၿမိဳ႕နယ္လုံး၊ ျပည္နယ္ တိုင္းေဒသႀကီးတစ္ခုလုံး တစ္ႏိုင္ငံလုံး တိုးတက္လာၾကမွာပါ။ ဆရာေအာင္ေ၀း ကဗ်ာထဲကလို လူနဲ႔ ႏြား ေရအတူ ေသာက္ရတဲ့ ဘ၀က လြတ္ၾကမွာပါ..လို႔ ေျပာၾကားသြားခဲဲ့ပါတယ္။

စိတ္ အဟာရျပည့္၀ေအာင္ ရိွတ္ဂ်ာနယ္ကိုေဆာင္လို႔ ဘ၀အတြက္ သုတ၊ရသနဲ႔ ျပည့္စုံတဲ့ ရိွတ္စာေပ၀ိုင္းသို႔ သြားၾကပါစို႔..။

ေရႊလမ္းေငြလမ္း၀င္းၾကည္

http://winkyi.googlecode.com/files/SANY0026.JPG

မေကြးၿမိဳ႕မွ SHADE စာေပ၀ိုင္း(၄၁)
၂၈-၈-၂၀၁၁ ၊တနဂၤေႏြေန႔၊ ေန႔(၁၂)နာရီမွ ညေန(၃း၃၀)အထိ မေကြးၿမိဳ႕၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္လမ္း က (လက္ေရြးစင္ အေအးဆိုင္) မွာ ေပါင္းဆုံ ၀ိုင္းဖြဲ႕ျဖစ္ၾကပါတယ္။ ဒီတစ္ပတ္ SHADE စာေပ၀ိုင္း(၄၁)ႀကိမ္ေျမာက္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီတစ္ပတ္ တက္ေရာက္လာသူ ၀ိုင္းေတာ္သားမ်ားကေတာ့ ဆရာႀကီး မေကြး၀င္းျမင့္၊ ပန္းခ်ီဆရာမင္းသူ၊ ဆရာေဇာ္မင္းၾကည္၊ ပန္းခ်ီဆရာသူရိန္ၿမိဳင္၊ ကာတြန္းဆရာ ေမာင္ေအး(မင္းဘူး) (ခ) ဖရဲသီး၊ ပန္းခ်ီဆရာျမင့္ေဇာ္ဦး၊ ဆရာေနျခည္(မေကြး)၊ ဆရာတင္လင္းေဇာ္ နဲ႔ စာေရးသူတို႔ျဖစ္ၾကပါတယ္။ စာေပ၀ိုင္းရဲ႕ထုံးစံအတိုင္း လက်္ာရစ္ တစ္ဦးခ်င္းေျပာဆိုပါတယ္။ တစ္ဦးေျပာဆိုၿပီးတိုင္း သိလိုတာ၊ ေမးလိုတာမ်ား နဲ႔ ကြဲလြဲတဲ့ သေဘာထားအျမင္မ်ားကို ေမးျမန္း ေျပာဆိုေဆြးေႏြးၾကပါတယ္။ ဒီတစ္ပတ္ေတာ့ ေျပာဆိုေဆြးေႏြး သူတိုင္းရဲ႕ ေျပာဆို ေ၀ဖန္မႈမ်ားကို နည္းနည္းနဲ႔ က်ဲက်ဲ၀ိုင္းၿပီး တင္ျပပါရေစ..။
ဆရာႀကီး မေကြး၀င္းျမင့္ က စတင္ေျပာဆိုပါတယ္။ ``ေလးစားအပ္ပါေသာ စာေပမိတ္ေဆြမ်ားခင္ဗ်ာ..၊ အရင္တစ္ပတ္က အလြန္သည္းခံႏိုင္စြမ္းရိွေသာ ဂ်ပန္ဘုန္းေတာ္ႀကီးတစ္ပါး အေၾကာင္းကို တင္ျပေဆြးေႏြးခဲ့ပါတယ္။ ထိုပုဂၢိဳလ္ႀကီးမ်ားကို အတုယူၿပီး သည္းခံခြင့္လြတ္တတ္တဲ့ အေလ့အက်င့္ျပဳစုပ်ဳိးေထာင္မယ္ဆိုရင္ ေအာင္ျမင္မႈအက်ဳိးထူးကိုခံစားရမွာ မလြဲပါဘူး။ တစ္ေန႔က စာေပမိတ္ေဆြတစ္ဦးနဲ႔ သည္းခံခြင့္လြတ္ျခင္း အေၾကာင္းကို စကားစပ္မိၾကေတာ့.. ထို မိတ္ေဆြက ေျပာပါတယ္။ ဆတ္ဆတ္ထိမခံ ေဒါသႀကီးသူဟာ ကလ်ာဏ မိတ္ေကာင္း ေဆြေကာင္းမ်ားဆုံးရႈံးတတ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ လကၤာေလးနဲ႔ ဆိုပါတယ္။´´
`` ( မဟုတ္မခံ ခြန္းတုံ႔ျပန္၊ မွန္ေသာ္လည္းရႈံး၊ လူႀကီးမုန္း၏။) လို႔ သူကဆိုလာပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ဒီလိုေလးေျပာင္းၿပီး ဆိုခ်င္ပါတယ္။ (ဆတ္ဆတ္ထိမခံ ခြန္းတုံ႔ျပန္၊ ခင္မင္မႈလည္းဆုံး၊ လူမ်ားလည္းမုန္း၏..။) ထိုမိတ္ေဆြထံက ဒီလိုအဖိုးတန္တဲ့စကားေလးကို ၾကားလိုက္ရေတာ့ ၀မ္းသာအားရ သူ႔လက္ကိုဆြဲၿပီး ေက်းဇူးတင္စကားေျပာလိုက္မိပါတယ္။ ယခုၾကြေရာက္လာၾကတဲ့ မိတ္ေဆြမ်ားလည္း အရာရာမွာ သည္းခံခြင့္လြတ္ႏိုင္ၾကပါေစ ခင္ဗ်ား..။´´ လို႔ ဆရာမေကြး၀င္းျမင့္က ေျပာဆိုသြားပါတယ္..။ (ဆရာမေကြး၀င္းျမင့္ ေျပာၾကားခ်က္ကို အမ်ားလက္ခံၿပီး ျပန္လည္မေဆြးေႏြးၾကပါ။)
ပန္းခ်ီဆရာမင္းသူကေတာ့ ေစ်းကြက္ဂ်ာနယ္ထဲက စာေရးဆရာ သတင္းေထာက္ မေကြး၀င္းေမာင္ ေရးသားတဲ့ (ပဲဇင္းငုံ ပါတီ) ဆိုတဲ့ေစ်းကြက္ သတင္းေဆာင္းပါးကို အက်ယ္တ၀င့္ဖတ္ၾကား ေဆြးေႏြးပါတယ္။ အညာေဒသမွာ ပဲဇင္းငုံ ေစ်းေတြ က်ေနေၾကာင္း၊ ပဲဇင္းငုံ တစ္တင္းကို ပိႆာ(၂၀) သတ္မွတ္ထားေၾကာင္း၊ ကုန္သည္ ပြဲစားေတြက (ေကာက္ပင္ရိတ္လွီး သီးႏွံ၀ယ္ယူနည္း) နဲ႔ ေတာင္သူလယ္သမားေတြဆီက ၀ယ္ယူေနၾကတာကို အေသးစိတ္ ေရးသားခ်က္မ်ားကို တင္ျပေျပာဆို ေဆြေႏြးသြားပါတယ္။ ျပည္ပပို႔ကုန္ေစ်းက်ေနရင္ အရႈံးခံၿပီး မေရာင္းၾကဘဲ ပဲဇင္းငုံ ကိုျပည္တြင္းမွာသာ အရသာရိွရိွစားေသာက္ႏိုင္တဲ့ နည္းပညာမ်ားရွာၿပီး ၀၀လင္လင္စားသုံးႏိုင္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္လိုပါေၾကာင္း အေသးစိတ္ အက်ယ္တ၀င့္ေရးသားထားပါတယ္။ (ပန္းခ်ီဆရာမင္းသူ ေျပာၾကားခ်က္မ်ားကို ဆရာမေကြး၀င္းျမင့္က ပဲဇင္းငုံစားရင္ ဒူးနာေပ်ာက္ကင္းေၾကာင္း၊ ႏွလုံးအားနဲ႔ ေက်ာက္ကပ္ေတြ အားေကာင္းပါေၾကာင္း ေဆြးေႏြးပါတယ္။ Shadeစာေပ ၀ိုင္းေတာ္သားမ်ားမွ သတင္းေထာက္ မေကြး၀င္းေမာင္ စာေရးေကာင္းၿပီး ေတာ္ပါေၾကာင္း ေထာက္ခံ ဂုဏ္ျပဳၾကပါတယ္။)
ဆရာေဇာ္မင္းၾကည္ ကလည္း စာေရးဆရာ ကိုကိုလတ္(ဆည္ေျမာင္း) ရဲ႕ (ေရႊႀကိဳးနဲ႔ ဒုံးျမင္း အပါ၀င္ ၀ထၳဳတိုမ်ား) စာအုပ္ကို အားနည္းခ်က္၊ အားသာခ်က္မ်ားကို အေသးစိတ္ ေထာက္ျပေဆြးေႏြးသြားပါတယ္။ မူလက ေရးသားစဥ္က မဂၢဇင္းေတြမွာ ၀ထၳဳတစ္ပုဒ္ခ်င္းပါေတာ့ စာေရးသူရဲ႕ အာေဘာ္ေတြက မထပ္ဘူးထင္ရပါတယ္။ လုံးခ်င္းစာအုပ္အျဖစ္ ၀ထၳဳမ်ားတိုမ်ားကို ေပါင္းထုတ္လိုက္ေတာ့ အာေဘာ္ေတြက ထပ္တူေတြ မ်ားေနပါေၾကာင္း ေထာက္ျပေဆြးေႏြးသြားပါတယ္။ (ဆရာေဇာ္မင္းၾကည္ ေျပာၾကားခ်က္မ်ားကို ၀ိုင္းေတာ္သားမ်ားက ဆရာကိုကိုလတ္(ဆည္ေျမာင္း)ရဲ႕ ေရႊႀကိဳးနဲ႔ ဒုံးျမင္း ၀ထၳဳတိုမ်ားဟာ အေၾကာင္းအရာမ်ားက(တိရိစၧာန္ အေကာင္အေသးေလးေတြကို) ခံစားေရးသားေတာ့ သစ္လြင္ဆန္းသစ္ၿပီး ေတာ္ေတာ္စိတ္၀င္စားစရာေကာငး္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ၀ထၳဳထဲမွာ စာေရးသူမွ ၀င္ေျပာတာေတြမ်ားေနပါေၾကာင္း ေဆြးေႏြးၾကပါ တယ္။)
ပန္းခ်ီဆရာ သူရိန္ၿမိဳင္ကေတာ့ ၂၀၁၁၊စက္တင္ဘာလထုတ္၊ အေတြးအျမင္ မဂၢဇင္းထဲမွ မုံရြာေနဇာ ေရးသားတဲ့ (လက္ဖက္ရည္ၾကမ္း၀ိုင္း ယဥ္ေက်းမႈ) ေဆာင္းပါးကို ဖတ္ၾကားျပပါ တယ္။ စကား၀ိုင္းေတြအေၾကာင္းပါ။ တစ္ခ်ိဳ႕၀ိုင္းေတြက ေျပာခ်င္သူေတြမ်ားေတာ့ စကားကိုလုေျပာၾကရပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ၾကျပန္ေတာ့ စကားေျပာဆိုသူကနည္းၿပီး ၀ိုင္းၿပီးနားေထာင္သူ ေတြ က မ်ားေနၾကပါတယ္။ နားေထာင္မွ ပညာရပါ့မယ္။ ေ၀ဖန္တာကိုခံႏိုင္မွ ကိုယ့္အမွားကိုသိႏိုင္ပါတယ္။ ဒါမွ တိုးတက္ေအာင္ျမင္ပါ့မယ္..။ စတဲ့ ေကာင္းမြန္ေသာ ေဆာင္းပါးကို ေဆြးေႏြးဖတ္ၾကားျပသြားပါတယ္။ ( Shade စာေပ ၀ိုင္းေတာ္သားမ်ားမွ သူတို႔က တစ္ေနလုံးပင္ပမ္းသမွ်ကို ညေနပိုင္းေရာက္ရင္ စကား၀ိုင္းဖြဲ႕ၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကေတာ့ တစ္ပတ္လုံးပင္ပမ္းႏြမ္းနယ္သမွ်ကို ယခုလိုတစ္ရက္ တနဂၤေႏြေန႔တိုင္း စာေပ၀ိုင္းဖြဲ႕ၾကေၾကာင္း၊ ဒီ လက္ဖက္ရည္ၾကမ္း၀ိုင္း ယဥ္ေက်းမႈ ေဆာင္းပါးက Shade စာေပ၀ိုင္းကို အေထာက္အကူျပဳပါေၾကာင္း ေျပာဆိုလက္ခံသြားၾကပါတယ္။)
ကာတြန္းဆရာ ဖရဲသီးကလည္း `ကၽြန္ေတာ္က စာေပ၀ိုင္းကို စကားေျပာတတ္လို႔လာတာမဟုတ္ပါေၾကာင္း၊ ေခါင္းညိတ္ေကာင္းလို႔ တက္လာတာပါ..။´ လို႔ သူေရးသားတဲ့ ကာတြန္းကြက္အတိုင္း သရုပ္ေဆာင္ျပေနျပန္ပါတယ္။ (Shade စာေပ၀ိုင္းေတာ္သားမ်ားကလည္း သူတို႔ေျပာတာကို ေခါင္းညိတ္ၿပီး နားေထာင္ေပးတဲ့ ဖရဲသီးကို သူမ်ားထက္ပိုၿပီး ေခါက္ဆြဲေကၽြး လိုက္ပါတယ္။)
ပန္းခ်ီဆရာ ျမင့္ေဇာ္ဦးကေတာ့ `ခံစားမႈရသ ပန္းခ်ီ´ေခါင္းစဥ္ေပးၿပီးေျပာသြားပါတယ္။ ကေလးဘ၀ကအတိုင္း ပန္းခ်ီကို၀ါသနာပါခဲ့ေၾကာင္း ဒါေၾကာင့္လည္း ယခုပန္းခ်ီဆရာျဖစ္လာရပါေၾကာင္း၊ ေအာက္ဒိုးထြက္ျခင္း အေတြ႕အႀကဳံကို အႏုစိတ္ေျပာၾကားျပပါတယ္။ အျမင္ အေတြ႕ ခံစားမႈမ်ား ေပါင္းစပ္ၿပီး ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္ျဖစ္ေပၚလာေၾကာင္း ရင္ဖြင့္ပါတယ္။ စာေရးဆရာ ကိုကိုလတ္(ဆည္ေျမာင္း)ရဲ႕ (ေရႊႀကိဳးနဲ႔ ဒုံးျမင္း ) ၀ထၳဳတိုမ်ားစာအုပ္ မ်က္ႏွာဖုံးကို ေတာ္ေတာ္သေဘာက်ေၾကာင္း၊ အဲဒီအထဲက (ရွဥ့္တစ္ေကာင္၏ မွာတမ္း) ၀ထၳဳေလးကိုဖတ္ရတာဟာ `ခံစားမႈရသ ပန္းခ်ီကားေလး´ တစ္ခ်ပ္ကို ၾကည့္ေနရသလို ျမင္ေနရသလို ခံစားေနရတာ ျဖစ္ပါတယ္။ လို႔ အေသးစိတ္ ေျပာဆိုသြားပါတယ္။
ဆရာေနျခည္(မေကြး) ကေတာ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္နဲ႔ ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္ကို ဖတ္ျပပါတယ္။ ေဆာင္းပါးကေတာ့ရွင္ဆႏၵာတိက ေရႊပါရမီေတာရ ေရးသားတဲ့ (ၿငိမ္းေအးေသာ ဘ၀ပိုင္ရွင္)စာအုပ္ထဲက (သူမ်ားနဲ႔တိုင္းတာေတာ့ ရိုင္းမွာေပါ့..)ေဆာင္းပါးကို ဖတ္ျပ သြားပါတယ္။ အထက္တန္းမာန္၊ ေအာက္တန္းမာန္၊ တန္းတူမာန္၊ မာန္ သုံးမ်ဳီးကို ခြဲခ်မ္းစိတ္ျဖာျပသြားပါတယ္။ မာန္ထြက္ဖို႔မႏိုင္းယွဥ္ပါနဲ႔ ဥာဏ္တက္ဖို႔သာ ႏိုင္းယွဥ္ၾကပါ..လို႔ နိဂုံးခ်ဳပ္ပါတယ္။ (ဘာကိစၥ၊ ဘယ္ေနရာမွာ ဘာပဲလုပ္လုပ္ မာန္ခ်မွ ဟန္က်ပါမည္ဆိုတဲ့ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ ဆိုဆုံးမ စကားကို ကိုးကာ၍ Shade စာေပ၀ိုင္းေတာ္သားမ်ားက မွတ္သား မိလိုက္ပါေၾကာင္း ေထာက္ခံၾကပါတယ္။)
ဆရာတင္လင္းေဇာ္ ကလည္း ကိုကိုလတ္(ဆည္ေျမာင္း) ရဲ႕ (ေရႊႀကိဳးနဲ႔ ဒုံးျမင္း) ၀ထၳဳတိုစာအုပ္ထဲက (ရွက္ေသြး)၀ထၳဳတို ကို အေသးစိတ္ေဆြးေႏြးပါတယ္။ ေရႊအျမဳေတမဂၢဇင္း မွာ ကေလာင္သစ္တစ္ဦးအေနနဲ႔ ႏွစ္လဆက္တိုက္ ေဖာ္ျပခံခဲ့ရတဲ့ (ရွက္ေသြး)၀ထၳဳတို ျဖစ္ပါေၾကာင္း၊ ေခြးအုပ္စုမ်ားထဲက ဒုကၡိတေခြးက်ားေလးေနရာမွ ခံစားေရးသားထားပါတယ္ လို႔လည္း အထူးေဖာ္ျပထားပါေၾကာင္း ၊ ဆရာကိုတင္လင္းေဇာ္က ေျပာဆိုသြားပါတယ္။ ( Shade စာေပ၀ိုင္းေတာ္သားမ်ားမွ ကုိကိုလတ္(ဆည္ေျမာင္း) ေရးသားတဲ့ (ေရႊႀကိဳးနဲ႔ဒုံးျမင္း) အပါအ၀င္ ၀ထၳဳတိုမ်ား စာအုပ္က မေကြးစာနယ္ဇင္းသမိုင္းမွာ မေကြးစာေပသမားမ်ားရဲ႕ စာေပဂုဏ္ေရာင္ကို ပိုမိုေတာက္ေျပာင္ သြားေစပါတယ္လို႔ ဂုဏ္ျပဳေျပာဆိုေနၾကပါတယ္။)
စိတ္ အဟာရျပည့္၀ေအာင္ SHADE ဂ်ာနယ္ကိုေဆာင္လို႔ ဘ၀အတြက္ သုတ၊ရသစုံတဲ့ SHADE စာေပ၀ိုင္းသို႔ သြားၾကပါစို႔..။
ေရႊလမ္းေငြလမ္း၀င္းၾကည္

Shade 5 38

Shade 37

ျမန္မာ့ဆက္သြယ္ေရး မွ ျပည္တြင္း Adsl အင္တာနက္လိုင္းမ်ားအား လြတ္လပ္ခြင့္ေပး

http://winkyi.googlecode.com/files/ADSL.jpg

ျမန္မာႏိုင္ငံ အစိုးရသစ္လက္ထက္မွာ စာနယ္ဇင္းမ်ားအား ယခင္နဲ႔စာလွ်င္ အထူးလြတ္လပ္ခြင့္ျပဳလာပါတယ္။ စာနယ္ဇင္းဆရာမ်ားကလည္း လြတ္လပ္ခြင့္အေပၚ အခြင့္ေကာင္းယူ၍ တစ္ဘက္သတ္ ဘက္လိုက္ေဆာင္ရြက္တာမ်ဳိးကို မေဆာင္ရြက္အပ္ပါ။ အမိႏိုင္ငံေတာ္အား သစၥာေစာင့္သိဖို႔ တာ၀န္ရိွလာပါၿပီ..။ တိုင္းျပည္ႏွင့္ အမ်ားျပည္သူမ်ား၏ အက်ဳိးကိုသာ ၀ိုင္း၀န္းေဆာင္ရြက္ၾကရပါမည္။ ႏိုင္ငံေတာ္ တိုးတက္ေရးအား ထာ၀ရ အေလးထားသြားၾကပါစို႔..။
(၂၆-၈-၂၀၁၁)ေန႔မွစ၍ ျမန္မာျပည္တြင္းမွ ျမန္မာ့ဆက္သြယ္ေရးဌါန- Adsl လိုင္းမ်ားအား အသုံးျပဳသူတစ္ဦးခ်င္းအတြက္ ကိုယ္ပုိင္ IP နံပါတ္မ်ား ေပးလာပါသည္။ ယခင္က ပိတ္ထားခဲ့ေသာ ၀က္ဆိုဒ္တစ္ခ်ဳိ႔ကိုလည္း ဖြင့္ေပးလာေၾကာင္း ၾကားသိရပါ၏။
လြတ္လပ္စြာ ဖြင့္ေပးျခင္းအား မ်ားစြာ ေက်းဇူးတင္ပါသည္။ အသုံးျပဳသူမ်ားအားလည္း လြတ္လပ္စြာဖြင့္ေပးၿပီး မသိနားမလည္၍ မွားယြင္းစြာျဖင့္ အသုံးျပဳမိခဲ့ပါလွ်င္ သတိေပးျခင္းမ်ားျပဳလုပ္ေပးသင့္ပါသည္။ သတိေပးျခင္းအား တာ၀န္သိစြာျဖင့္ နားမေထာင္ၾကမွသာလွ်င္ အေရးယူေဆာင္ရြက္ႏိုင္ၾကပါရန္ ေလးစားစြာျဖင့္ ႀကိဳတင္၍ အထူးေမတၱာရပ္ခံအပ္ပါသည္။

Shade Journal 36

Shade 5-35

Shade 5-34

Shade 5 33

`ၿပိဳင္ဘက္မရိွ ေအာင္ဘာေလထီႏွင့္ ျပည္သူေတြခ်မ္းသာႏိုင္ၾကပါေစ..

`ၿပိဳင္ဘက္မရိွ ေအာင္ဘာေလထီႏွင့္ ျပည္သူေတြခ်မ္းသာႏိုင္ၾကပါေစ..´
သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္အစုိးရတက္လာၿပီး ဆင္းရဲ၊ႏြမ္းပါး၊မြဲေတမူေလွ်ာ့ခ်ေရးအတြက္ အထူးစီမံခ်က္မ်ားနဲ႔ ေဆာင္ရြက္ေနတာကို ၀မ္းေျမာက္စြာႀကိဳဆိုလိုက္ပါတယ္။ စာေရးသူတို႔နယ္ေတြမွာေရာ ျမန္မာႏိုင္ငံ အႏွံ႔မွာ တစ္လုံး၊ ႏွစ္လုံး၊ သုံးလုံး ေတြ ကင္းစင္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေနေၾကာင္း သတင္းစာ၊ ဂ်ာနယ္မ်ားမွာ ေန႔စဥ္လိုလို ဖတ္ေနရပါတယ္။ ၂၀၁၁၊ ဇြန္လ ပိုင္းက စတင္ၿပီးေဆာင္ရြက္လာတာ အမ်ားအသိပါ။ ယခု ဇူလိုင္လမွာလည္း အရိွန္ျမွင့္တင္ေဆာင္ရြက္ေနေၾကာင္း ၾကားသိရျပန္ပါတယ္။ အမွန္တကယ္လည္း ေအာင္ျမင္ေနတာကို ေတြ႕ျမင္ေနရပါတယ္။
ဘာေၾကာင့္ေအာင္ျမင္ေနပါသလဲဆိုရင္..၊ လူတိုင္း လူတို္င္း ခ်မ္းသာခ်င္ၾကပါတယ္။ တစ္ေန႔မွာ ခ်မ္းသာႏုိးႏိုးနဲ႔ အိမ္ရွင္မရဲ႕ မီးဖိုေခ်ာင္ေစ်းဖိုပါမက်န္ တစ္လုံး၊ ႏွစ္လုံး၊ သုံးလုံးေတြကိုသာ ၀ိုင္းၿပီးထိုးလာခဲ့ၾကတာ အမ်ားအသိပါ။ ဒါေၾကာင့္ လူဆင္းရဲ၊ လူမြဲေတြ မ်ားျပားလာေၾကာင္း ႏိုင္ငံေတာ္က ၾကားသိရလို႔ အခ်ိန္အခါမီွ ကယ္တင္လိုက္ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ယခုလို တစ္လုံး၊ ႏွစ္လုံး၊ သုံးလုံးထီေတြ ထိုးမရၾကေတာ့ ႏိုင္ငံေတာ္က ေအာင္ဘာေလထီေတြဘက္ကို အမ်ားျပည္သူေတြ အားကိုးလာၾကပါတယ္။
ႏိုင္ငံေတာ္က ေအာင္ဘာေလထီတစ္ေဆာင္ကို (၂၀၀)က်ပ္ေစ်း သတ္မွတ္ေရာင္းခ်ပါတယ္။ ထီ(၁၁) ရြက္ပါ (၁၁) ေစာင္ ထီတစ္အုပ္ကို (၂၀၀၀ိ) ထုတ္ေစ်းနဲ႔ ျဖန္႔ခ်ိေပးပါတယ္။ ထီလက္မွတ္၀ယ္ယူခြင့္ရိွသူ ကိုယ္စားလွယ္ၾကီး ေတြအတြက္ ေငြႏွစ္ေထာင္က်ပ္ဖိုးထီ(၁၀)ေစာင္ေရာင္းၿပီးတိုင္း ထီစာအုပ္တစ္အုပ္မွာ ထီတစ္ေစာင္အပိုေပး၍ ေငြ(၂၀၀) က်ပ္ အပိုအျမတ္ေငြ ေပးၿပီးသားပါ။ ေအာင္ဘာေလထီေရာင္းေပးသူတိုင္းကို ၁%ႏႈန္းအျမတ္ေပးထားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေအာင္ဘာေလထီ အႀကိမ္(၂၇၀) ကစၿပီး ယခု အႀကီမ္(၂၇၁) ႀကိိမ္မွာ ေတာ့ ထီတစ္ေစာင္ (၃၅၀ိ) (၄၀၀ိ) အထိ ထီေစ်းေတြ တစ္ရိွန္ထိုးတက္လာပါတယ္။ ဘယ္လိုျဖစ္တာလည္းဆိုၿပီး စာေရးသူမွ လက္ရိွထီေရာင္းခ်ေနသူ ကုန္သည္တစ္ဦးအားေမးၾကည့္ခဲ့ပါတယ္။ တစ္လုံး၊ ႏွစ္လုံးေတြ ပေပ်ာက္ကင္းစင္သြားေတာ့ အမ်ားျပည္သူေတြက ေအာင္ဘာေလထီကို ၀ိုင္းၿပီးထိုးလာၾကပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ ထီဆိုင္ႀကီးေတြက ၀ယ္လိုအား မ်ားလာပါတယ္။ ေအာင္ဘာေလဌါနမွ ေရာင္းလိုအားကနည္းေနပါတယ္။ ဥပမာျပရရင္ေတာ့ ထီအကၡရာ အလုံးေရ တိုးမထုတ္ဘဲ အကၡရာ(၂၄)ေစာင္၊ (က)အကၡရာမွ (ဘ)အကၡရာ အထိသာ ထုတ္ေ၀ေရာင္းခ်ထားတာပါ။ ေနာက္တစ္ခုက အမွန္တစ္ကယ္ ထီဆိုင္ဖြင့္ၿပီးေရာင္းခ်ေနသူေတြအတြက္ ေအာင္ဘာေလထီ၀ယ္ယူခြင့္ကို လိုအပ္သေလာက္ မရၾကတာလည္းပါ ပါတယ္။ ေအာင္ဘာေလ ထီအုပ္စိမ္း ေတြကို တဆင့္၊ တဆင့္ အျမတ္ေပးၿပီး ၀ယ္ယူေရာင္းခ်ေနရတာေတြလည္း မေကာင္းပါဘူး။ (မွတ္ခ်က္။ အုပ္စိမ္းဆိုသည္မွာ ေအာင္ဘာေလဌါနမွ ထုတ္ေပးေသာ ထီလက္မွတ္မ်ားျဖစ္ပါသည္။ သိန္းတစ္ေထာင္ေပါက္ရင္ သိန္းတစ္ေထာင္သာရ၍ အပိုဆုမပါေသာထီလက္မွတ္မ်ားကိုေခၚဆိုပါ၏။ ယခု(၂၇၁)ႀကိမ္၊ အထူးမဂၤလာစုံတြဲေခၚ အကၡရာစုံ(၂၄)ေစာင္ အပိုဆုမပါ-အုပ္စိမ္းတစ္အုပ္(၆၅၀၀ိ)ထိ ေစ်းတက္ေနပါသည္။ ႏိုင္ငံေတာ္မွ ထုတ္လုပ္ျဖန္႔ခ်ိေသာ ေအာင္ဘာေလထီကို ေစ်းႏႈန္းမထိမ္းခ်ဳပ္ႏိုင္ျခင္းမွာ စဥ္းစားစရာမ်ား ျဖစ္ေနပါ၏။) ဒါေၾကာင့္ ထီဆိုင္ႀကီးေတြကလည္း ႏိုင္ငံေတာ္သတ္မွတ္ေစ်းအတိုင္း(၂၀၀)က်ပ္နဲ႔ မေရာင္းၾကေတာ့ပါ။ ထီတစ္ေစာင္ (၃၅၀ိ/၄၀၀ိ)ေစ်းႏႈန္းေတြတင္ၿပီး အၿပိဳင္ အဆိုင္ ေရာင္းအားေကာင္းေအာင္ အပိုဆုအျဖစ္ ေငြက်ပ္သိန္း(၁၀၀၀) ေပါက္ရင္ အပိုဆုေငြသိန္း(၅၀၀)၊ သိန္း(၆၀၀) နဲ႔ကားတစ္စီးေပးမယ္၊ စတဲ့မက္လုံးေတြ အမ်ဳိးမ်ဳိးေပးၾကၿပီး ထီထိုးသူမ်ားကို ျမဴဆြယ္ပါတယ္။ သူတို႔ေပးတဲ့ အပိုဆုေတြကလည္း ထီထိုးသူ ျပည္သူေတြဆီမွ ေစ်းႏႈန္းတင္ယူၿပီး နားလွည့္ ပါးရိုက္တဲ့သေဘာပါပဲ ..ဟု ထီထိုးသူမ်ားထံမွ ၾကားသိလိုက္ရပါတယ္။ လူတစ္စုေကာင္းစားေရးအတြက္ ျပည္သူလူထု အမ်ားမွ ေစ်းႀကီးေပးေနရတဲ့သေဘာျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေအာင္ဘာေလထီ ကို အမွန္အကန္ေစ်းႏႈန္းခ်ဳိသာစြာနဲ႔ ထီထိုးႏိုင္ၾကၿပီး ႏိုင္ငံေတာ္ဘဏ္႑ာေငြမ်ားလည္းတိုးတက္ရရိွလာေအာင္၊ ျပည္သူေတြလည္း ခ်မ္းသာလာေအာင္..ယခုလို အျခားတစ္လုံး၊ႏွစ္လုံး၊သုံးလုံးထီမ်ား ပေပ်ာက္ကင္းစင္ေနခ်ိန္မွာ ေအာင္ဘာေလထီ အား ေရာင္းအားပိုမိုတိုးတက္လာေစရန္ သက္ဆိုင္ရာမွ လိုအပ္သည္မ်ားကိုု ေဆာင္ရြက္ျပဳျပင္ ေပးႏိုင္ၾကပါေစေၾကာင္း ဆုမြန္ေကာင္းေတာင္းရင္းျဖင့္…။

ေရႊလမ္းေငြလမ္း၀င္းၾကည္

``ေငြစကၠဴမ်ားကို ဂရုတစုိက္ အေလးထား၍ ကိုင္တြယ္ဖို႔လိုပါၿပီ…´´

ဂုဏ္ ဂုဏ္ ဂုဏ္ဆိုတာ ေငြကိုေခၚတယ္..။ လူမွာ ေငြမရိွရင္ လင္ယူမိရင္တာ နာတယ္ထင္တယ္..။ ေယာက္ၡမအိမ္တက္ သမက္မ်က္ႏွာငယ္..။ မ်က္ႏွာငယ္..။ ဆိုတဲ့ သီခ်င္းအစား ေငြစကၠဴအတြက္ ပုဂၢလိကဘဏ္တစ္ခု တက္ရတာ ကၽြန္ေတာ့္မွာ မ်က္ႏွာငယ္..၊ မ်က္ႏွာငယ္…လို႔သာ ေအာ္၍ ဆိုခ်င္ပါေတာ့တယ္။
ျဖစ္ပုံက ဒီလိုပါ။ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္က ေငြလႊဲဖို႔မွာပါတယ္။ ဒါနဲ႔ (………) ပုဂၢလိကဘဏ္ႀကီးတခုကိုသြားၿပီ ေငြလႊဲခဲ့ပါတယ္။ ယခုေငြလႊဲတဲ့ေန႔ရဲ႕ ေနာက္သုံးရက္ကလည္း ဘဏ္ပိတ္ရက္ဆိုေတာ့ ဘဏ္ထဲဲမွာ လူေတာ္ေတာ္ေလးရွင္းေနပါတယ္။ လူရွင္းေတာ့ ျမန္ျမန္ၿပီးတာပဲ ဆို ကၽြန္ေတာ္ အရမ္း၀မ္းသာသြားပါတယ္။ ဘဏ္ေကာင္တာစာေရးထံ ေငြစကၠဴ တစ္ေထာင္တန္မ်ားကို စာရင္းအတိုင္း အတိ အက် ေပးအပ္လိုက္ပါတယ္။ ဘဏ္ေကာင္တာစာေရးကလည္း ေငြစကၠဴမ်ားကို အျပန္ျပန္ အလွန္လွန္စစ္ေဆးေနပါတယ္။ စစ္ေဆးတဲ့ တစ္ေထာင္တန္ထဲက ေငြစကၠဴ (၆)ရြက္ကို ေအာက္သို႔သီးျခား ခ်ထားလိုက္တာကို ျမင္ေတြ႕လိုက္ရပါတယ္။ အဲဒီေငြေျခာက္ေထာင္ကို ဘဏ္ေကာင္တာစာေရးက ယူၿပီး ဘဏ္မန္ေနဂ်ာထံသို႔ သြားျပပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္မ်က္လုံးျပဴးသြားပါတယ္။ ဂ်ာနယ္ေရာင္းလို႔ရတဲ့ ေငြထဲမွာ ေငြစကၠဴအတုေတြမ်ား ပါေနသလားေပါ့။ ဘဏ္စာေရးျပန္လာေတာ့ အဲဒီတစ္ေထာင္တန္ (၆)ရြက္ကို ကၽြန္ေတာ့္ကို ျပန္ေပးပါတယ္။
`` ဒီ တစ္ေထာင္တန္ေငြစကၠဴေတြက ဆီေတြေပေနပါတယ္..။ ဒါေၾကာင့္ျပန္လဲ ေပးရပါမယ္…။´´
ကၽြန္ေတာ့္မွာလည္း ဒီေငြေတြကို တိုင္းတိုင္းတိတိယူလာ ခဲ့မိပါတယ္။ စိတ္ထဲကေတာ့ နည္းနည္းစိတ္တိုသြားပါတယ္။ ဒီလိုေငြစကၠဴမ်ားကို ျပန္ၿပီးလဲစရာမရိွတဲ့ လက္လုပ္လက္စား၊ ဆင္းရဲသားေတြဆိုရင္ မခက္ေပဘူးလားလို႔ စဥ္းစားမိပါတယ္။ ဒါနဲ႔ အိမ္သို႔ တစ္ေခါက္ျပန္ၿပီး (နာမည္ႏွစ္လုံးနဲ႔) ဘဏ္က လက္မခံလိုတဲ့ ေငြစကၠဴ(၆)ရြက္ကုိ ျပန္လဲေပးလိုက္ရပါတယ္။ မီဒီယာသမားဆိုေတာ့ ကိုယ့္ဒုကၡကိုအသာထားလို႔ သီးခံခြင့္လြတ္ၿပီး အမ်ားျပည္သူေတြအတြက္ ကၽြန္ေတာ္လို မျဖစ္ေအာင္ ရွာရွည္လိုက္ရျပန္ပါတယ္။ ``ညီေလးတို႔ ဘဏ္ေတြက ဘယ္လိုေငြစကၠဴမ်ားကို လက္မခံရန္ စည္းကမ္းခ်က္ေတြရိွပါလဲ ?´။ ေမးပါတယ္။ ဘဏ္ေငြလက္ခံေကာင္တာ စာေရးေလးက သူ႔နာမည္ကို ေျပာၿပီး ေအာက္ပါအတိုင္းေျပာပါတယ္။
(၁) ဆီ မ်ားစြန္းေပေနေသာ ေငြစကၠဴမ်ား။
(၂) သုံးပုံ၊ တစ္ပုံခန္႔ စုတ္ျပတ္ေနေသာ ေငြစကၠဴမ်ား။
(၃) မီးေလာင္ထားေသာ ေငြစကၠဴမ်ား။
(၄) ေဆြးေျမ႕၊ ျခစားထားေသာ ေငြစကၠဴမ်ား။ ကို လုံး၀ လက္မခံပါ။ ဟု ၾကားသိရပါတယ္။

အထက္က သူေျပာတဲ့အခ်က္ေတြကို ေသေသခ်ာခ်ာ နားေထာင္ေနရင္း အေတြးတစ္ခုအား ေလးေလးနက္နက္ ျဖင့္ စာေရးသူစဥ္းစားမိပါတယ္။ နံပါတ္(၄)မွ ေဆြးေျမ႕၊ ျခစားထားေသာ ေငြစကၠဴမ်ားကို ဘယ္လို လူမ်ားဆီမွာသာ… ရိွ..ရိွၾကပါသနည္း…?။ ဒီလို ေငြစကၠဴမ်ားကို မည္သည့္ဘဏ္ေတြကမွ လုံး၀လက္မခံံဘူးဆိုရင္ျဖင့္….။

ေရႊလမ္းေငြလမ္း၀င္းၾကည္
7/14/2011

Shade Vol_5 N0-32

Shade Journal 5 30

ဘယ္သူ႔ကိုမွ အျပစ္မတင္လိုပါ..။

ဘယ္သူ႔ကိုမွ အျပစ္မတင္လိုပါ..။

မေန႔က ၂၀၁၁၊ ေမလထုတ္ (သရာပါ မဂၢဇင္း) အယ္ဒီတာခ်ဳပ္ ဆရာမင္းအုပ္စုိး ေရးသားတဲ့ အယ္ဒီတာ အာေဘာ္ကို ဖတ္လိုက္ရပါတယ္။ ဆိုလိုရင္းကေတာ့ လူတိုင္း လူတိုင္း ႏိုင္ငံေရး လုပ္ၾကရပါမည္လို႔ ေျပာထားပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရးလုပ္ဖို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ငယ္ငယ္တုံးက သူငယ္တန္းမွစၿပီး သင္ခဲ့ၾကၿပီးသားပါ။ (၁) မိမိကိုကိုယ္ ေကာင္းေအာင္က်ဴိးစားမည္။ (၂) မိမိအတန္းကို ေကာင္းေအာင္က်ဴိးစားမည္။ (၃) မိမိေက်ာင္းကို ေကာင္းေအာင္က်ဴိးစားမည္။(၄) မိမိႏိုင္ငံေတာ္ကို ေကာင္းေအာင္ က်ဳိးစားမည္။ စတဲ့ သစၥာအဓိဌာန္ေလးခ်က္ ကို ေအာ္ဆိုခဲ့ရပါေၾကာင္း နဲ႔ စတင္ၿပီး အက်ယ္တ၀န္႔ေရးသား တာကိုဖတ္လိုက္မိၿပီး အေတြးနယ္ဆက္ခ်ဲ႕လိုက္မိပါတယ္..။
ကၽြန္ေတာ္ကစၿပီး လူတိုင္း လူတိုင္း မိမိကိုကိုယ္ တကယ္ေကာင္းေအာင္ လုပ္ၾကသလား။ သားသမီးမေကာင္း မိဘေခါင္း။ တျပည့္မေကာင္း ဆရာ့ေခါင္း။ ျပည္သူ ျပည္သားမေကာင္းရင္ အုပ္ခ်ဳပ္သူေတြေခါင္း၊ လို႔ ဘိုးစဥ္ေဘာင္ဆက္ ဆိုဆုံးမခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ယေန႔လူငယ္ေတြက မိဘမေကာင္း သားသမီးမ်ားေခါင္း။ ဆရာမေကာင္း တျပည့္မ်ားေခါင္း။ အုပ္ခ်ဳပ္သူမေကာင္း ျပည္သူ ျပည္သားေတြေခါင္း လို႔ ေျပာင္းျပန္ ေျပာင္းျပစ္လိုက္ၾကတယ္ ထင္ပါတယ္။ ယေန႔လူငယ္ ေတြဟာ ေရွးရိုးစြဲ တစ္ဖက္စြန္း၀ါဒေတြကို မလိုလားတဲ့ သေဘာထင္ပါတယ္။ ယေန႔လူငယ္ေတြဟာ လြတ္လပ္မႈ ကိုလိုလားၾကပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ ငယ္ငယ္က မူလတန္း၊ အလယ္တန္း၊နဲ႔ အထက္တန္းေက်ာင္းအထိ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းမွတဆင့္ တန္းေက်ာင္းကို တက္ခဲ့ၾကရတာပါ။ ေႏြရာသီေက်ာင္းပိတ္ရက္ေတြမွာလည္း ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာ ဗုဒၶဘာသာ အေျခခံသင္ခန္းစာေတြ၊ ျပည္သူ႔နီတိေတြကို သင္ၾကားေပးခဲ့ပါတယ္။ အတန္းပညာေရးကိုလည္း တန္းႀကီးသူက တန္းငယ္သူမ်ားကို တဆင့္ျပန္လည္သင္ၾကားေပးၾကပါတယ္။ ဘာ က်ဴရွင္ခမွ မကုန္ခဲ့ပါဘူး။ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းက အခမဲ့သင္ၾကားေပးရုံတင္မကပါ နံနက္စာထမင္းေတာင္ ေၾကြးပါတယ္။ တန္းေက်ာင္းက ဆရာေတြကလည္း သူ႔တို႔ဆီကို ညေက်ာင္းတက္ေအာင္ ညစာထမင္းေၾကြးၿပီး အခမဲ့့ပညာသင္ေပးၾကပါတယ္။ မိမိတို႔အတန္း၊ မိမိတို႔ေက်ာင္းေအာင္ခ်က္ ေကာင္းရန္ အၿပိဳင္အဆိုင္ တျပည့္ရွာၿပီး သင္ေပးၾကတာပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔တုံးက မိဘ၊ ဆရာသမားေတြကို ေမာ့လို႔ေတာင္ မၾကည့္ရဲပါဘူး။ ေလးစားရိုေသရပါတယ္။ ယခုေခတ္နဲ႔ဆိုရင္ ဆီနဲ႔ေရလို ေတာ္ေတာ္ကြာျခားသြားပါၿပီ..။ ကၽြန္ေတာ့္ ဘ၀လက္ေတြ႕ အျဖစ္ပ်က္ကေလးကို တင္ျပပါရေစ..။
ဒီရသစာတမ္းကို ေရးသင့္ မေရးသင့္ တစ္လတိတိစဥ္းစားၿပီးမွ ယခုခ်ေရးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဆရာႀကီးတစ္ဦးက စာေရးမယ္ဆိုရင္ကိုယ္သိတာကိုကိုယ္ေရးပါလို႔ ခဏ ခဏဆုံးမပါတယ္။ ကိုယ္သိထားတာဆိုလို႔ကလည္းသူမ်ား အေၾကာင္းထက္ ကိုယ့္အေၾကာင္းကို ကိုယ္သာ အသိဆုံးမဟုတ္လား။
ကိုယ့္အေၾကာင္းေရးမွာဆိုေတာ့လည္း ကိုယ့္ေပါင္ကိုကိုယ္ျပန္္ေထာင္းရမယ့္အျဖစ္ပါ။ ကိုယ့္ေပါင္ကို ျပန္ေထာင္းသူတိုင္းက
ခပ္ဖြဖြေလးသာ ေထာင္းတတ္ၾကတယ္လို႔ ၾကားသိရ ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းေလးနဲ႔ ေအာ္ငိုၿပီး ေထာင္းရပါေတာ့မည္..။
ကၽြန္ေတာ္အလယ္တန္းေအာင္ေတာ့ ေတာရြာကေန ၿမိဳ႕ကိုတက္လာခဲ့ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္မိဘႏွစ္ပါး ကြယ္လြန္ သြားလို႔ေက်ာင္းဆက္မတက္ႏိုင္ခဲ့ပါ။ ၿမိဳ႕က အေဖရဲ႕အမျဖစ္သူ ေဒၚႀကီးအားကိုးနဲ႕အလုပ္လုပ္ရန္္ ၿမိဳ႕ကိုေရာက္ လာရတာပါ။ ေဒၚႀကီးမွာ တစ္ဦးတည္းေသာသမီးတစ္ေယာက္သာရိွပါတယ္။ အဲဒီသမီးၿမိဳ႕မွာေကာင္းစားရန္ အတြက္ဆယ္တန္းေအာင္ဖို႔နဲ႕ ၿမိဳ႕က အစိုးရဌါနတစ္ခုမွာ အလုပ္ရဖို႔ ရြာက အိမ္ေတြ၊လယ္ ယာ ကိုင္းကၽြန္းေတြကို ျဖဳတ္ၿပီး တက္လာၾက ရပါတယ္။ သမီးလည္းအလုပ္ရရုံတင္မကဘဲ ရုံးအုပ္ႀကီးတစ္ေယာက္နဲ႔ အိမ္ေထာင္က်ခဲ့ပါတယ္။ေဒၚႀကီးနဲ႕သူ႔ေယာက်ာၤးလည္း သမီးနဲ႕သမက္ဆီကို အတူလိုက္ေနၾကရပါတယ္။ သမီးနဲ႕သမက္မ်က္ႏွာကို တစ္ကမၻာ ထင္ၿပီး ေနၾကရတာေပါ့။ ရြာက ထုခြဲေရာင္းခ်လာတဲ့ေငြေလးေတြ မကုန္ခင္ေတာ့ အေဖနဲ႕ အေမကို အိမ္ဦးခန္းကို တင္ထားမတတ္
ရိုေသေလးစားၾကပါတယ္။ ေဒၚႀကီးရဲ႕ သမီးက ကေလး(၆)ေယာက္ေျမာက္ ေမြးၿပီးတဲ့အခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္က ေဒၚႀကီးဆီကိုေရာက္လာ ခဲ့ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္းဌါနအလုပ္တစ္ခုမွာ အလုပ္ရပါတယ္။ကၽြန္ေတာ္ေရာက္လာတဲ့ အခ်ိန္မွာ ေဒၚႀကီးကအဆုပ္ေရာဂါ (တီဘီ) စတင္ျဖစ္ေနပါၿပီ။ ေဒၚႀကီးေယာက္်ား ဦးႀကီးဆိုသူကလည္း
ဌါနတစ္ခုမွာ ညေစာင့္အလုပ္ကို ၀င္လုပ္ေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ညေနကၽြန္ေတာ္အလုပ္က အျပန္မွာ မီးဖိုးခန္းထဲ ေသာက္ေရအိုးစဥ္ႏွစ္ခုထားတာကိုျမင္ေတြ႕ရပါတယ္။ ေဒၚႀကီးကိုလည္း သူ႔သမီး အထက္တန္းစာေရးမက ခါးေထာက္ၿပီး
ေျပာဆိုေနသံၾကားလုိက္ရပါတယ္။ ( အေမ..ဒီေရအိုးစဥ္က ေရကိုေသာက္ပါ။ကေလးေတြနဲ႔ က်မတို႔ကို အေမ႔ တီဘီေရာဂါေတြ ကူးစက္လာမွာစိုးလို႔ပါ…။ကေလးေတြကိုလည္း မခ်ီပါနဲ႔ မထိန္းပါနဲ႔ေတာ့။ ျဖစ္ႏိုင္မယ္ဆိုရင္
ဒီတိုက္ထဲမွာမေနဘဲ အျပင္မွာ တဲထိုးၿပီးေနေပးေစခ်င္ပါတယ္…။) ေဒၚႀကီးကမ်က္ရည္ေပါက္ေတြ က်ေနၿပီး ငိုေနတာကို ျမင္ေတြ႕ရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္းစိတ္မေကာင္းျဖစ္ၿပီး သူတို႔ဆႏၵအတိုင္း တိုက္အျပင္မွာတဲထိုးေပးလိုက္ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ကစၿပီး ဦးႀကီးရယ္၊ ေဒၚႀကီးရယ္၊ကၽြန္ေတာ္ရယ္ သုံးဦးက ထမင္းစားအိုးခြဲခ်က္ၿပီးစားၾကပါေတာ့ တယ္။ ဒီလိုနဲ႕မၿပီးေသးပါ။ ဦးႀကီးနဲ႕ သမက္ျဖစ္သူတို႔ စကားအႀကီးအက်ယ္မ်ားၿပီးသူတို႔ၿခံထဲကေန သူတို႔ရဲ႕မိဘႏွစ္ပါးကို ႏွင္ခ်လိုက္ပါတယ္။တစ္လေလာက္အခ်ိန္ထိ ဦးႀကီးရဲ႕ မိတ္ေဆြအိမ္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဆင္းၿပီးေနခဲ့ၾကရပါတယ္။ ပတ္၀န္းက်င္နဲ႔ အမ်ိဳးေတြစကားေၾကာင့္ မေတာ္ပါဘူးဆိုၿပီးအမနဲ႔ေယာက္ဖက ျပန္ေခၚပါတယ္။ ေဒၚႀကီးလည္း တီဘီေရာဂါေရာစိတ္ထိခိုက္တဲ့ေရာဂါပါ ခံစားရၿပီး မၾကာခင္မွာ ကြယ္လြန္သြားခဲ့ပါတယ္။ဦးႀကီးကလည္း သူ႔ေျမးေတြကို ရွင္ျပဳၿပီးတာနဲ႔သူ႔တူမရိွတဲ့ရြာကိုျပန္သြားၿပီးကြယ္လြန္သြားခဲ့ျပန္ပါတယ္။ဒီလိုအျဖစ္မ်ိဳးဒီလိုအျဖစ္ဆိုးေတြနဲ႔ဘယ္ေသာအခါမွ မႀကံဳပါရေစနဲ႔မဆုံခဲ့ပါရေစနဲ႔လို႔ကၽြန္ေတာ္အႀကိမ္ႀကိမ္အခါခဆုေတာင္းခဲ့ပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္လုံး၀ ဆုေတာင္းမျပည့္ခဲ့ပါ။ ကၽြန္ေတာ့္မွာလည္းသားအႀကီး နဲ႔ သမီးအငယ္ သားသမီးႏွစ္ေယာက္ရိွ ပါတယ္။သူတို႔ကိုလူလားေျမာက္ေအာင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔လင္မယားမွာ ေျမအိုးေလးေတြကို ၀ယ္ၿပီးထမင္းဟင္းခ်က္စားခဲ့ၾက တဲ့ဘ၀နဲ႔ စတင္လာခဲ့ရတာပါ။ စီးပြားရွာတဲ့ေနရာမွာသက္စြန္႔ ဆံဖ်ား ေနပူမေရွာင္ မိုးရြာမေရွာင္ ေတာႀကိဳ ေတာင္ၾကားေခ်ာင္းႀကိဳ ေခ်ာင္းၾကား ေတာင္ထိပ္၊ ေတာင္ေအာက္ ေတြမွာလူမ်ဳိးတစ္ရာတစ္ပါးကို ျမက္လႊာကိုခ်၊ေအာက္က်ခံလို႔ ဘ၀အမ်ိဳးမ်ဳိးနဲ႕လုပ္ကိုင္ေကၽြးေမြးၿပီး သားသမီးေတြကို ပညာသင္ေပးလာခဲ့ရတာပါ။ ၿမိဳ႕ေပၚမွာအသင့္အတင့္ လုပ္ငန္္းရွင္ဘ၀ကိုေရာက္ခဲ့ ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္စီးပြားေရးေလာကမွာ ထိမ္းသိမ္းမႈ ညံ့ျဖင္းခဲ့မိလို႔ ဘ၀ကို ငွက္ခါးပ်ံသလိုနိမ့္လိုက္ ျမင့္လိုုက္ နဲ႔ သုံးခါေလာက္ အက်နာခဲ့ပါတယ္…။ ယခုေတာ့
အရြယ္ကလည္းရလာၿပီးစီးပြားေရးကလည္းက်လာေနပါၿပီ။ဘ၀ေန၀င္ခ်ိန္နီးေနပါၿပီ။ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕သားအႀကီးေကာင္ကလည္း စီးပြားေရးလမ္းေၾကာင္းေပၚကေနအရက္သမားေလာက၊ေခ်ာက္ႀကီးထဲကိုထိုးက်သြားပါၿပီ..။
စီးပြားေရးေလာကမွာ နာမည္မပ်က္ေစရေအာင္ ဂတိတည္ၾကည္စြာနဲ႔ မရိွရိွတာေတြကို ေရာင္းခ်ၿပီး ထိုးဆပ္၊ေပးအပ္ေနရတဲ့အခ်ိန္ကို ေရာက္ေနပါတယ္။လူသာ အေသခံမည္။ နာမည္ကိုေတာ့ အေသမခံလိုပါ။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္မွာစိတ္သြားတိုင္းကိုယ္ကမပါလာေတာ့ပါ။ လူကလည္းဇရာအရြယ္ေရာက္လာေတာ့ ခရမ္းသီးပိန္ နဲ႔ ဓါးတုံးတဲ့ အခ်ိန္ကိုေရာက္ေနပါၿပီ..။
သားသမီး အခ်စ္၊ ေျမး အႏွစ္ ဆိုတဲ့အတိုင္းေျမးကိုအေၾကာင္းျပဳၿပီး သမီးနဲ႔ သမက္ကို စီးပြားေရးလုပ္ငန္းေတြကို
၀ကြက္အပ္လိုက္ရတဲ့ဘ၀ ကိုေရာက္ခဲ့ရပါၿပီ..။ ယခင္က ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀ ေနလိုလလိုေနခဲ့ၿပီး ဆပ္ဆပ္ထိမခံလိုတဲ့ ေဒါသေတြလည္း ေျမသို႔ ေၾကြက်သြားခဲ့ရပါၿပီ။အစားအေသာက္ အလြန္ေခ်းမ်ားခဲ့တဲ့ ကၽြန္ေတာ္ ယခုေတာ့ ေပးတာယူ ေကၽြးတာကိုစားဘာကိုမွ် ျပန္မေျပာ၀ံ့ေတာ့ပါ။ သမက္နဲ႔ သမီး ထမင္းစားၿပီးလို႔ ၀ၾကမွကၽြန္ေတာ္တို႔လင္မယား စားရတဲ့ဘ၀ ကိုေရာက္ေနပါၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္ ေသခါနီးမွ စိတ္ညစ္တယ္ဆိုၿပီး အရင္တုံးကလိုအရက္ကိုလည္း မေသာက္ရဲေတာ့ပါ။ ဘယ္သူ႕ကိုမွလည္း မေငါက္ရဲမေဟာက္ရဲေတာ့ပါ။ကၽြန္ေတာ့္မိန္းမကလည္း(ေလာကမွာေငြဆိုသလို).. သား သမီးေတြဘက္ကိုသာခပ္ပါပါျဖစ္ေနၾကတာအဆန္္းေတာ့မဟုတ္ပါ။ ဒါေပမယ့္ မေန႔ကကၽြန္ေတာ့္မိန္းမေျပာတဲ့စကားကိုေတာ့ အသဲထဲကဆပ္ဆပ္ခါေအာင္နာသြားမိပါတယ္။
``ရွင္ေနာ္ အိမ္မွာ ဘာပြဲလုပ္မယ္.. ညာပြဲလုပ္မယ္ဆိုရင္ က်မကိုအရင္ဖြင့္ေျပာပါ။ အိမ္မွာ ရႈတ္ရႈတ္ရွက္ရွက္နဲ႔ဆိုရင္ ရွင့္သမီးကမႀကိဳက္ဘူးတဲ့။ ဒါပဲ ။ ရွင့္မွာ တင္ေနတဲ့ေၾကြးေတြကို သူရွာဆပ္ေနရတာေလ…။ရွင္လုပ္ခ်င္ရာေတြ လုပ္ခဲ့မိလို႔ ကုန္ခဲ့တာေတြလည္းမ်ားေနပါၿပီးေတာ္…..´´။
ကၽြန္ေတာ့္ရင္ထဲက စကားသံေတြကေတာ့ အျပင္ကိုထြက္မလာရဲပါ။ (ေၾသာ္..သမီးရယ္ မင္းတို႔ငယ္ငယ္က အိမ္မွာ ေသာက္၀ိုင္းစား၀ိုင္း၊ေလာင္းကစား၀ိုင္းေတြနဲ႔ ေန႔တိုင္းလုုပ္ေနခဲ့တုံးက သမီးတို႔အေမ ဘာမွမေျပာ၀ံ့ခဲ့ပါဘူး။ ယခု ယခု အေဖ ၀ါသနာပါတဲ့ စာ၀ိုင္းေပ၀ိုင္းကို အိမ္မွာလုပ္တာ ရႈတ္ရႈတ္ရွက္ရွက္ ဆိုေတာ့…………..။)
ကၽြန္္ေတာ့္နားထဲမွာ ဆရာေအာင္သင္းရဲ႕ စာေပေဟာေျပာပြဲတစ္ခုထဲက (ဧည့္ခန္းေရာ..၊ မီးဖိုခန္းပါ သားသမီးေတြက အာဏာသိမ္းခံလိုက္ရပါၿပီ..) ဆိုတာကို ထပ္ခါ ထပ္ခါ ျပန္လည္ၾကားေယာင္ေနမိပါေတာ့တယ္ခင္ဗ်ား…။
ေရႊလမ္းေငြလမ္း၀င္းၾကည္